ΑΡΙΘΜΟΣ 1743/2007 

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

 B΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ  

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Θεοδώρα Γκοϊνη, Ζήση Βασιλόπουλο, Βασίλειο Κουρκάκη και Αναστάσιο Λιανό - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Σεπτεμβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..............,που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευστάθιο Γκότση, περί αναιρέσεως της 81062/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.  Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Ιουνίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1267/2007.
 
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο τον αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί ως αβάσιμη η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Ι. Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη κατά το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ., όπως το τελευταίο τροποποιήθηκε με το άρθρο 2 παρ. 5 του ν. 2408/1996, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ. Δ΄ του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατή-ριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Εξάλλου, κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του Α.Ν. 86/1967, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον ίδιο, ασχέτως ποσού, προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας οποιασδήποτε φύσεως οργανισμούς κοινωνικής πολιτικής ή κοινωνικής ασφάλισης ή ειδικούς λογαριασμούς και δεν καταβάλλει αυτές εντός μηνός, αφότου έχουν καταστεί απαιτητές, προς τους ως άνω οργανισμούς, τιμωρείται με φυλάκιση τριών τουλάχιστον μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών, ενώ κατά την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου του νόμου, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εργαζόμενων σε αυτόν, με σκοπό απόδοσης στους κατά την παρ. 1 οργανισμούς και δεν κατα-βάλλει ή δεν αποδίδει αυτές προς τους ανωτέρω οργανισμούς εντός μηνός, αφότου έχουν καταστεί απαιτητές, τιμωρείται για υπεξαίρεση, με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών. Εξάλλου, κατά το άρθρο 15 παρ. 1 Ν. 1866/1989, για να υπαχθεί κάποιος στην ασφάλιση του "Ταμείου συντάξεων Προσωπικού Εφημερίδων Αθηνών και Θεσσαλονίκης" (ΤΑΣΠΕΑΘ), απαιτείται, εκτός άλλων, να είναι μέλος των επαγγελματικών ενώσεων της ΕΣΗΕΑ ή ΕΣΗΕΘ, αλλά η διάταξη αυτή είναι ανίσχυρη, γιατί προσκρούει στα άρθρα 12 παρ. 1 και 22 παρ. 5 του Συντάγματος, με τα οποία καθιερώνεται η γενική αρχή, κατά την οποία όλοι οι Ασφαλιστικοί Οργανισμοί, που παρέχουν κοινωνική ασφάλιση, έχουν την υποχρέωση ν' ασφαλίζουν όλους τους ασκούντες το επάγγελμα, το οποίο καλύπτει ασφαλιστικώς ο Οργανισμός και δεν επιτρέπεται νόμος να εξαρτά την υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση του εργαζομένου από την συμμετοχή του ή μη σε συνδικαλιστική οργάνωση (πολιτική απόφαση ΑΠ 65/2003 Ελλ.Δ/νη 44 σελ. 722).
 
ΙΙ. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμό 81062/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειο-δικείου Αθηνών, όπως προκύπτει από αυτή, καταδικάσθηκε, ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος σε δεύτερο βαθμό, για καθυστέρηση καταβολής εργοδοτικών και εργατικών εισφορών στο Ι.Κ.Α., σε συνολική ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών και συνολική χρηματική ποινή 300 Ευρώ. Στην αιτιολογία της καταδικαστικής αυτής απόφασης, προκύπτουσα από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της αναφέρεται, ότι από την κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας, και τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν, και την όλη διαδικασία, αποδείχθηκαν τα εξής: "Ο κατηγορούμενος ως νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής της εταιρείας ............... ΕΠΕ που ασκεί επιχείρηση ραδιοφωνικού σταθμού απασχόλησε κατά το διάστημα από 1-5-98 έως 30-9-99 μισθωτούς με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ,ασφαλισμένους στο ΙΚΑ και με πρόθεση δεν κατέβαλε τις βαρύνουσες αυτόν εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές ποσού 4.412,63 ευρώ, έχοντας δε παρακρατήσει εργατικές εισφορές ποσού 2.206,31 ευρώ για να τις αποδώσει στο ΙΚΑ, τις παρακράτησε. Τα ποσά αυτά ήταν καταβλητέα και αποδοτέα μέχρι το τέλος κάθε επόμενου μήνα από εκείνον που παρασχέθηκε η εργασία, όπως στο διατακτικό αναφέρεται και για τα οποία εκδόθηκε σε βάρος του η ............ ΠΕΕ για ένδεκα μισθωτούς δεν έχουν δε εξοφληθεί μέχρι σήμερα". Με βάση δε τα περιστατικά αυτά το δικαστήριο κατέληξε σε καταδικαστική για τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο κρίση και του επέβαλε τις αναφερόμενες ποινές.  
ΙΙΙ. Στην αιτιολογία όμως αυτή υπάρχει ασάφεια σε σχέση με την ειδικότητα των εργαζομένων στην ως άνω επιχείρηση του ραδιοφωνικού σταθμού με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας που υπάγονται στην ασφάλιση του ΙΚΑ που ασκεί επιρροή ενόψει του ότι οι εργαζόμενοι συντάκτες-δημοσιογράφοι και διοικητικοί υπάλληλοι, κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα, οπότε ίσχυε το άρθρο 15 παρ. 1 Ν. 1866/1989, που αντικαταστάθηκε με το άρθρο 66 Ν. 2676/1999 και με το οποίο ήρθησαν οι παραπάνω περιορισμοί μετά την 5-1-1999, οι οποίοι δεν ήταν μέλη της ΕΣΗΕΑ και παρείχαν την εργασία τους επ' αμοιβή στον ως άνω ραδιοφωνικό σταθμό της εργοδοσίας του αναιρεσείοντος, υπήγοντο υποχρεωτικά στην ασφάλιση του ΤΣΠΕΑΘ και όχι σε αυτή του ΙΚΑ, με αποτέλεσμα ο αναιρεσείων εργοδότης τους να μη βαρύνεται στην προς το τελευταίο καταβολή των ανωτέρω εργοδοτικών και εργατικών εισφορών. Επομένως είναι βάσιμος ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ ΚΠΔ λόγος της αίτησης αναίρεσης όπως το περιεχόμενό του εκτιμάται από το Δικαστήριο και για το λόγο αυτό πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ) παρελκούσης μετά ταύτα της έρευνας του άλλου λόγου αναίρεσης. Το Δικαστήριο αυτό, θα ελέγξει και αν συντρέχει νόμιμη περίπτωση παύσεως οριστικώς της ποινικής διώξεως.  
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 81062/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και 
Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο παραπάνω Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, που την είχαν δικάσει προηγουμένως.  
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Σεπτεμβρίου 2007. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 12 Σεπτεμβρίου 2007.


 Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ