Αριθμός 1296/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ΄ Ποινικό Τμήμα  
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση-Εισηγητή, Αιμιλία Λίτινα, Βασίλειο Λυκούδη και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης ....., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Χειρδάρη, περί αναιρέσεως της 998/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με συγκατηγορούμενο τον Χ1. 
Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ1, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του, Μαρίνα Κροντήρη.
 Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 30 Ιουνίου 2006 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1284/06.  
Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των πιο πάνω διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
  
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Κατά τη διάταξη του άρθρου 171 παρ. 2 ΚΠΔ, απόλυτη ακυρότητα, η οποία δημιουργεί τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α΄ του ΚΠΔ προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως, συνεπάγεται και η παράνομη παράσταση του πολιτικώς ενάγοντος στη διαδικασία του ακροατηρίου. Η παράσταση αυτή είναι παράνομη, όταν στο πρόσωπο εκείνου που δήλωσε ότι παρίσταται ως πολιτικώς ενάγων, δεν συντρέχουν οι όροι της ενεργητικής νομιμοποιήσεώς του για την άσκηση πολιτικής αγωγής, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 63 και 64 ΚΠΔ ή όταν δεν τηρήθηκε η διαδικασία του άρθρου 68 του ίδιου Κώδικα, ως προς τον τρόπο και το χρόνο ασκήσεως και υποβολής της πολιτικής αγωγής. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 63 ΚΠΔ 914 και 932 του ΑΚ, προκύπτει ότι δικαιούνται να παραστούν ως πολιτικώς ενάγοντες μόνο εκείνοι που ζημιώνονται άμεσα από το έγκλημα ή υφίστανται ηθική βλάβη ή ψυχική οδύνη απ' αυτό και όχι και εκείνοι που βλάπτονται έμμεσα, όπως τα μέλη νομικού προσώπου, τα οποία δεν νομιμοποιούνται ενεργητικώς στην άσκηση ατομικώς της πολιτικώς αγωγής από αδίκημα που στρέφεται κατά νομικού προσώπου, το οποίο και μόνο ζημιώνεται άμεσα απ' αυτό (Ολ.ΑΠ 5/1994). Ειδικότερα, σε περίπτωση αξιόποινης πράξης, που στρέφεται ευθέως κατά εταιρείας που έχει αποκτήσει νομική προσωπικότητα, επομένως και κατά ετερόρρυθμης εταιρείας, εφόσον έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις δημοσιότητας του Εμπορικού Νόμου (άρθρα 42 έως 44) για τη σύστασή της, μόνο η εταιρεία δικαιούται να παραστεί ως πολιτικώς ενάγουσα στη σχετική ποινική διαδικασία, όχι δε και οι εταίροι της, που υφίστανται (αντανακλαστική) υλική ζημία ή ηθική βλάβη από την εν λόγω πράξη και, συνεπώς, δεν νομιμοποιούνται ενεργητικώς να προβούν στην παράσταση αυτή ατομικώς.
 Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 998/2006 απόφασή του, κήρυξε την αναιρεσείουσα ένοχη για άμεση συνέργεια στην άδικη πράξη της καταδολιεύσεως δανειστών, που τελέστηκε από τους Χ1 και .... κατά συναυτουργία σε βάρος της εγκαλούσας ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία ".... ΕΕ", συνισταμένης στη δημιουργία εικονικού χρέους ύψους 51.500.000 δραχμών της οφειλέτιδας "ΠΡΟΝΕΤ ΑΕ" προς την ίδια, αν και η τελευταία γνώριζε ότι με τον τρόπο αυτό θα ματαιωνόταν η ικανοποίηση της απαιτήσεως της εγκαλούσας συνολικού ύψους 29.787.001 δραχμών, για την οποία είχαν εκδοθεί υπέρ αυτής οι υπ' αριθ. 32013/1999, 33593/1999, 26495/1999 και 32327/1999 διαταγές πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης σε βάρος της ανωτέρω οφειλέτιδας και της επέβαλε ποινή φυλακίσεως 7 μηνών, της οποίας την εκτέλεση ανέστειλε για τρία χρόνια. Περαιτέρω προκύπτει, ότι κατά την ενώπιον του Εφετείου συζήτηση παρέστη ως πολιτικώς ενάγων ατομικώς ο ομόρρυθμος εταίρος της εγκαλούσας ετερόρρυθμης εταιρείας ".... ΕΕ", Ψ1 ο οποίος στη δήλωση παραστάσεώς του, όχι μόνον δεν δήλωσε ότι ενεργεί ως εκπρόσωπος της εγκαλούσας ετερόρρυθμης εταιρείας, αλλά ζήτησε την επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως ποσού 40 ευρώ, την οποία είχε υποστεί από τη δικαζόμενη πράξη. Το ότι δε παραστάθηκε ατομικώς για τον εαυτό του γίνεται σαφές και από τη διάταξη της προσβαλλόμενης, με την οποία υποχρεώθηκε η αναιρεσείουσα να πληρώσει με τον αυτουργό της πράξεως στον αιτούντα, ως χρηματική ικανοποίηση, το ποσό των 40 ευρώ, το οποίο του είχε επιδικαστεί ατομικώς και με την εκκαλούμενη απόφαση. Έτσι όμως, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, προκλήθηκε απόλυτη ακυρότητα για παράνομη παράσταση του πολιτικώς ενάγοντος κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, γιατί αυτός δεν ήταν αμέσως ζημιούμενος από το έγκλημα της καταδολιεύσεως δανειστών, το οποίο στρεφόταν κατά της ετερόρρυθμης εταιρείας "....".
 Συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α΄ του ΚΠΔ προσβαλλόμενος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για απόλυτη ακυρότητα, λόγω παράνομης παραστάσεως του πολιτικώς ενάγοντος στο ακροατήριο, είναι βάσιμος και ως τέτοιος πρέπει να γίνει δεκτός και ακολούθως πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, το οποίο θα συγκροτηθεί, αφού αυτό είναι δυνατό, από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ), να επεκταθεί δε το αναιρετικό αυτό αποτέλεσμα, σύμφωνα με το άρθρο 469 εδ. α΄ του ΚΠΔ και στον έτερο συγκατηγορούμενο (αυτουργό) Χ1, ο οποίος δεν ήσκησε αναίρεση, διότι ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν αρμόζει αποκλειστικώς στο πρόσωπο της αναιρεσείουσας.   
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την υπ' αριθ. 998/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.  Επεκτείνει το αναιρετικό αυτό αποτέλεσμα και ως προς το συγκατηγορούμενο της αναιρεσείουσας, Χ1, ο οποίος δεν ήσκησε αναίρεση.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιουνίου 2007. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 11 Ιουνίου 2007.
  Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ            Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ