Αριθμός 41/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ  
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Γρηγόριο Μάμαλη, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια και Θεοδώρα Γκοΐνη, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2006 προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ....., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 4744/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Το Τριμελές Εφετείου Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7-7-2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1404/2006.
 Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ζύγουρας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή με αριθμό 414/27-9-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
 "I. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 474 παρ. 1 και 473 παρ. 2 του ΚΠΔ προκύπτει ότι κατ΄εξαίρεση η αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάσθηκε, όχι μόνο με δήλωση ενώπιον των αρμοδίων προσώπων που ορίζονται από τη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 1 του ΚΠΔ και με σύνταξη σχετικής έκθεσης, αλλά και με δήλωση αυτού (καταδικασθέντος), η οποία επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, με την αναγκαία προϋπόθεση να είναι η προσβαλλόμενη απόφαση καταδικαστική, χαρακτήρα που δεν έχει η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη (βλ. ΑΠ 1041/2000 Ποιν. Δικ. 2000, σελ. 1288). Στην προκειμένη περίπτωση η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, με την οποία προσβάλλεται η με αριθ. 4744/31-5-2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση του αναιρεσείοντος ....., κατά της με αριθ. 32714/2002 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών, ως εκπρόθεσμη, ασκήθηκε με την από 7-7-2006 δήλωση του αναιρεσείοντα προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου που επιδόθηκε στις 10-7-2006. Κατ΄ακολουθίαν των ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, η οποία, καίτοι δεν στρέφεται κατά καταδικαστικής απόφασης, ασκήθηκε με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και όχι με δήλωση ενώπιον του Γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση ή των άλλων αρμοδίων, κατά το άρθρο 474 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., προσώπων, είναι και πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, ενώ παράλληλα πρέπει να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του Κ.Π.Δ.).
 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Ι. Να απορριφθεί η από 7-7-2006 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου ....., κατά της 4744/31-5-2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και 
ΙΙ. Να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα. 
Αθήνα 21 Σεπτεμβρίου 2006
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής".
  
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 1.- Επειδή, κατά το άρθρο 465 παρ.1 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 6 παρ.5 ν. 1653/1986, o διάδικος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο που του ανήκει είτε υτοπροσώπως είτε μέσω αντιπροσώπου που έχει εντολή κατά τους όρους του άρθρου 96 παρ.1. Το πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφό του προσαρτάται στη σχετική έκθεση. Στις περιπτώσεις άσκησης ένδικου μέσου κατά βουλεύματος, καθώς και κατά αποφάσεως όταν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της, το πληρεξούσιο μπορεί να προσκομισθεί στο γραμματέα, ενώπιον του οποίου ασκήθηκε το ένδικο μέσο, μέσα σε είκοσι ημέρες από την άσκησή του. Αν η προθεσμία αυτή παρέλθει άπρακτη, το ένδικο μέσο κηρύσσεται απαράδεκτο κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ.1. Περαιτέρω, κατά την παρ.2 εδ.α' του ίδιου άρθρου, το ένδικο μέσο κατά της καταδικαστικής αποφάσεως που παρέχεται σ' εκείνον που καταδικάστηκε μπορεί να ασκηθεί για λογαριασμό του και από το συνήγορο που είχε παραστεί στη συζήτηση. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται αφ' ενός μεν ότι για το παραδεκτό της άσκησης αίτησης αναίρεσης από τον συνήγορο του κατηγορουμένου, που παραστάθηκε στη συζήτηση, επί της οποία εκδόθηκε η πληττόμενη απόφαση, πρέπει, η τελευταία να είναι καταδικαστική για τον κατηγορούμενο και να μην απορρίπτεται απλώς ως απαράδεκτη η έφεσή του λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της αφ' ετέρου δε ότι όταν το ένδικο μέσο ασκείται κατόπιν εντολής του με αντιπρόσωπο με επίδοση δήλωσης στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με το άρθρο 473 παρ.1 ΚΠοινΔ, το πληρεξούσιο άσκησης θα προσαρτηθεί στην επιδιδόμενη δήλωση. Εξ άλλου κατά το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠοινΔ, όωπς αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 παρ.18 ν.2408/1996 όταν το ένδικο μέσο της αναίρεσης ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι νόμιμες διατυπώσεις, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου σε συμβούλιο, μετά από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανιστούν, από τους οποίους ειδοποιείται μόνον ο αναιρσείων, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της αποφάσεως που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Στη προκειμένη περίπτωση από τα έγγραφα της δικογραφίας, επιτρεπτά επισκοπούμενα προς έλεγχο του παραδεκτού της άσκησης της κρινόμενης αίτησης προκύπτει, ότι με την προσβαλλόμενη 4744/2005 απόφασή του το Α' Τριμελές Εφετείο Αθηνών, απέρριψε την ασκηθείσα από τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα έφεση κατά 3274 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών, ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης αυτής. Η παραπάνω απόφαση εκδόθηκε με παρόντα τον κατηγορούμενο και συμπαριστάμενο ως συνήγορο υπεράσπισής του το δικηγόρο Αθηνών Δημήτρη Λαζανά, ο οποίος άσκησε για λογαριασμό του κατηγορουμένου την ένδικη αίτηση αναίρεσης με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου που επιδόθηκε στις 10-7-2006, χωρίς να προσαρτάται σ' αυτή έγγραφη προς τούτο εξουσιοδότηση του αναιρεσείοντος. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει, σύμφωνα με τα όσα εκτέθηκαν ν' απορριφθεί η αναίρεση ως απαράδεκτη, αφού ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από τον νόμο για την άσκησή της. Ειδικότερα κατά το μέρος που ασκήθηκε από τον ως άνω δικηγόρο με την ιδιότητα του παραστάντος συνηγόρου κατά τη συζήτηση της έφεσης, εφ'ής η προσβαλλόμενη, διότι στρέφεται εναντίον απόφασης που δεν είναι καταδικαστική για τον αναιρεσείοντα, και κατά το μέρος που ασκήθηκε από τον ίδιο δικηγόρο διότι δεν προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας ότι έχει προσαρτηθεί στη δήλωση άσκηση της αναίρεσης σχετικό πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφο αυτού. Περαιτέρω, πρέπει, μετά την κατά τ' ανωτέρω απόρριψη να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠοινΔ).
 
 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 7 Ιουλίου 2006 αίτηση του ..... για αναίρεση της 4744/31-5-2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
 
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2006. Και, 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 10 Ιανουαρίου 2007.
 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ                     Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ