ΑΡΙΘΜΟΣ 1903/2007 

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 
E΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ  

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Κούκλη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
 Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντώνιου Μύτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.
 
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Σεπτεμβρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, ήδη κρατουμένου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Α' Τύπου Μαλανδρίνου, ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 528-529-530/2006 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών. Με συγκατηγορούμενο τον Χ2. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ψ1.
 Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Ιανουαρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 425/2007.
 Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αντώνιος Μύτης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού με αριθμό 188/14.5.2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
 Εισάγω την με αριθμ. 1/30-1-2007 αίτηση αναίρεσης του Χ1 κατά της με αριθμ. 528,529,530/2006 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή της Ισόβιας κάθειρξης και της φυλάκισης των έξη μηνών για ανθρωποκτονία από πρόθεση και επικίνδυνης σωματικής βλάβης και εκθέτω τα παρακάτω.  Από τις διατάξεις των άρθρων 474 § 2 και 476 §1 ΚΠΔ κατά τις οποίες κατά μεν την πρώτη ΄΄& 2 Στην έκθεση πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο΄΄ κατά δε την δεύτερη ΄΄ Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε δικαίωμα ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από τον νόμο για την άσκηση του , καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο και σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος προβλέπει ρητά ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο(ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά , ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν , κηρύσσει το ένδικο μέσο απαράδεκτο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης του βουλεύματος που έχει προσβληθεί.. και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο .....΄΄ προκύπτει ότι στην έκθεση αναίρεσης στην οποία περιέχεται η δήλωση του αναιρεσείοντα περί του ότι ασκεί αναίρεση κατά συγκεκριμένου βουλεύματος ή απόφασης πρέπει να περιλαμβάνεται κατά ρητή διάταξη του ΚΠΔ τουλάχιστον ένας βάσιμος και παραδεκτός λόγος άσκησης αναίρεσης άλλως η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη. Η έλλειψη δε αυτή δεν συμπληρώνεται από άλλα εκτός της έκθεσης έγγραφα (ΑΠ 728/2004 ΠΧ ΝΕ 256 ΑΠ 775/2004 ΠΧ ΝΕ 260).  Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση του περιεχομένου της έκθεσης της αναίρεσης κατά της παραπάνω απόφασης προκύπτει ότι ο αναιρεσείων αναφέρει σαν λόγο άσκησης της αναίρεσης κατά της απόφασης του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου με την οποία καταδικάστηκε στην ποινή της ισόβιας κάθειρξης για ανθρωποκτονία από πρόθεση και στην ποινή των έξη μηνών για επικίνδυνη σωματική βλάβη ότι "δεν δέχεται την ποινή της ως άνω απόφασης και ότι περισσότερα θα εκφράσει η δικηγόρος του". Με τέτοιο περιεχόμενο η παραπάνω αίτηση αναίρεσης προκύπτει ότι δεν περιλαμβάνει σαφή και συγκεκριμένο λόγο τον οποίο να εκθέτει και να επικαλείται ο κατηγορούμενος και για τον λόγο αυτό η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πρέπει ν΄ απορριφθεί εκ του λόγου αυτού .
Δια ταύτα Προτείνω όπως Α. Νά κηρυχθεί απαράδεκτη ή με αριθμ. 1/30-1-2007 αίτηση αναίρεσης κατά της με αριθμ. 528,529,530/2006 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή της ισόβιας κάθειρξης και της φυλάκισης των έξη μηνών για ανθρωποκτονία από πρόθεση και επικίνδυνης σωματικής βλάβης και εκθέτω τα παρακάτω.
 Β. Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα της άσκησης της αναίρεσης στον παραπάνω  Αθήνα την 25-4-2007 
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου  Ιωάννης Χρυσός  
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέως της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,  

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 484 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεων, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερομένους περιοριστικά στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ. λόγους αναιρέσεως, η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη και ως τοιαύτη απορριπτέα (άρθρ. 513 Κ.Π.Δ.). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει τον λόγον αναιρέσεως, χωρίς αναφορά περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλουμένη πλημμέλεια, δεν αρκεί. 
Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινομένη υπ' αριθμ. 1 από 12/1/2007 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 528-529-530/18-12-2006 απόφαση του Μ.Ο.Ε. Αθηνών, με την οποία κατεδικάσθη ο αναιρεσείων στις ποινές ισοβίου καθείρξεως για ανθρωποκτονία από πρόθεση και φυλακίσεως εξ (6) μηνών για επικίνδυνη σωματική βλάβη. Στην έκθεση αυτή αναιρέσεως δηλώνει ο αναιρεσείων κατά λέξη ότι "κάνει αναίρεση διότι δεν δέχεται την ποινή της άνω απόφασης. Περισσότερα θα εκφράσει η δικηγόρος του" και ουδέν πέραν τούτου. Ούτως όμως διατυπούμενος ο λόγος αναιρέσεως είναι αόριστος (αφού δεν προσδιορίζεται κατά τι πάσχει η ποινή) και, εντεύθεν, απαράδεκτος. 
Συνεπώς, και λαμβανομένου υπ' όψη ότι έχει ειδοποιηθεί ο αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος, για να προσέλθει να εκθέσει τις απόψεις του περί του παραδεκτού της αιτήσεως αναιρέσεως, κατά την επί του φακέλου της δικογραφίας σχετική επισημείωση της αρμοδίας γραμματέως, η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να επιβληθούν τα έξοδα στον αναιρεσείοντα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 12/1/2007 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 528-529-530/2006 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών.
 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι (220).  
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 5 Οκτωβρίου 2007. Και, 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 25 Οκτωβρίου 2007.


Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ