Αριθμός 1227/2007 Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη - Εισηγητή, Κωνσταντίνο Κούκλη και Αναστάσιο Λιανό, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Μαρτίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Εμμανουήλ-Ρούσσου Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Ανδριουλάκο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 14533/2005 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 285/2006. Αφού άκουσε τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ 1.- Κατά τη διάταξη της παρ. 6 του άρθρου 502 ΚΠΔ, που προστέθηκε με το άρθρο 18 παρ. 5 του ν. 2721/1999, αν το δικαστήριο κρίνει ότι η έφεση είναι τυπικώς δεκτή και αναβάλλει την έκδοση οριστικής απόφασης για κρείσσονες αποδείξεις ή κατ' εφαρμογή των άρθρων 59 και 61, δεσμεύεται από την απόφασή του για το τύποις παραδεκτό της εφέσεως στη μετ' αναβολή συζήτηση αυτής. Από τη διάταξη αυτή, η οποία για την ομοιότητα της περίπτωσης εφαρμόζεται και όταν γίνει τυπικά δεκτή η έφεση του εμφανισθέντος ή νομίμως εκπροσωπηθέντος εκκαλούντος και αναβληθεί η συζήτηση της υπόθεσης για κρείσσονες αποδείξεις, προκύπτει ότι το Εφετείο κατά τη μετ' αναβολή συζήτηση της υπόθεσης δεν μπορεί να απορρίψει ως ανυποστήρικτη την έφεση του μη εκ νέου εμφανισθέντος εκκαλούντος, αλλά οφείλει να εξετάσει την υπόθεση στην ουσία της, διαφορετικά υπερβαίνει την εξουσία του και η απόφασή του υπόκειται σε αναίρεση, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' ΚΠΔ. Στη προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση (υπ' αριθμ. 14533/19-9-2005) το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης απέρριψε ως ανυποστήρικτη λόγω μη εμφάνισης αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του ήδη αναιρεσείοντος-εκκαλούντος, την έφεσή του, κατά της υπ' αριθμ. 38368/12-11-2002 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε ποινή φυλάκισης 28 μηνών, που μετατράπησε σε χρηματική ποινή και σε χρηματική ποινή 7000 ευρώ, για έκδοση ακάλυπτης επιταγής κατ' εξακολούθηση. Περαιτέρω, από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, προκειμένου να ελεγχθεί ενέργεια του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που έπρεπε να γίνει αυτεπαγγέλτως, προκύπτει ότι με την υπ' αριθμ. 8806/2005 προηγούμενη απόφαση του ίδιου ως άνω δικαστηρίου, με την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε για κρείσσονες αποδείξεις για τη δικάσιμο στην οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, η έφεση αυτή είχε γίνει τυπικά δεκτή και επομένως το δικαστήριο δεσμευόταν πλέον από αυτήν για το τύποις παραδεκτό της εφέσεως την οποία δεν μπορούσε να απορρίψει ως ανυποστήρικτη αλλά έπρεπε να προχωρήσει στην κατ' ουσίαν εκδίκασή της. Επομένως το ως εφετείο δικάσαν Τριμελές Πλημμελειοδικείο με την ενέργειά του αυτή, να απορρίψει δηλαδή την έφεση ως ανυποστήρικτη καίτοι αυτή είχε γίνει ήδη τυπικώς δεκτή υπέπεσε στην πλημμέλεια της υπέρβασης εξουσίας και γι' αυτό πρέπει να γίνει δεκτός ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' ΚΠΔ λόγος αναίρεσης. Περαιτέρω, κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 ΠΚ, το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία για τα πλημμελήματα είναι πενταετής και αρχίζει από την ημέρα που τελέσθηκε η αξιόποινη πράξη, αναστέλλεται δε για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και μέχρι να καταστεί αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως πέραν των τριών (3) ετών. Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ. 1 έδ. β', 370 εδ. β', 511 (όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 50 παρ. 5 του Ν. 3160/2003) και 514 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξης, που εξαλείφει την ποινική δίωξη της πολιτείας εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάδιο της ποινικής διαδικασίας ακόμη και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος, εφόσον διαπιστώνει τη συμπλήρωσή της μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και δεχθεί ως βάσιμο ένα λόγο αυτής, οφείλει, μετά την εντεύθεν αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη. Στην κρινόμενη υπόθεση, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 38368/2002 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε για παράβαση του Ν. 5960/1933 "περί επιταγών", κατ' εξακολούθηση. Το αξιόποινο όμως όλων των μερικοτέρων πράξεων των εγκλημάτων αυτών, που είναι πλημμελήματα, έχει εξαλειφθεί με παραγραφή αφού από τον χρόνο τελέσεως αυτών (7-5-99, 20-5-99) και μέχρι τη δημοσίευση της παρούσης απόφασης συμπληρώθηκε ο χρόνος της πενταετούς παραγραφής και της τριετούς αναστολής αυτής. Επομένως, εφόσον κατά τα προεκτεθέντα έγινε δεκτός ως βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' ΚΠΔ ως άνω λόγος αναιρέσεως, πρέπει το δικαστήριο τούτο να παύσει οριστικά λόγω παραγραφής την κατά του κατηγορουμένου ποινική δίωξη. Για τους λόγους αυτούς Αναιρεί την υπ' αριθμ. 14533/2005 απόφαση του ως εφετείου δικάσαντος Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Παύει οριστικά την ποινική δίωξη κατά του ..... του ότι: Στη Θεσσαλονίκη, στους παρακάτω αναφερόμενους χρόνους, με περισσότερες από μία πράξεις που αποτελούν εξακολούθηση ενός και του ιδίου εγκλήματος εξέδωσε επιταγές μη πληρωθείσες από τις πληρώτριες τράπεζες, στις οποίες δεν είχε διαθέσιμα κεφάλαια κατά το χρόνο της εκδόσεως των επιταγών και κατά το χρόνο της πληρωμής αυτών, συγκεκριμένα: 1. στις 7-5-1999 εξέδωσε την υπ' αριθμ. .... επιταγή, ποσού #4.280.000# δραχμών, σε διαταγή του ίδίου προς την Εθνική Τράπεζα Ελλάδος (Υποκατάστημα ....), η οποία εμφανίστηκε προς πληρωμή στις 7-5-1999 και δεν πληρώθηκε γιατί στον υπ' αριθμ. .... λογαριασμό του κατηγορουμένου δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια. 2. Στις 7-5-1999 εξέδωσε την υπ' αριθμ. .... επιταγή, ποσού #31.000.000# δραχμών, σε διαταγή του ιδίου προς την Εθνική Τράπεζα Ελλάδος, (Υποκατάστημα .....), η οποία εμφανίστηκε προς πληρωμή στις 11-5-1999 και δεν πληρώθηκε γιατί στον υπ' αριθμ. .... λογαριασμό του κατηγορουμένου δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια. 3. Στις 20-5-1999 εξέδωσε την υπ' αριθμ. .... επιταγή, ποσού #1.100.000# δραχμών, σε διαταγή του ιδίου προς την Ιονική Τράπεζα Υποκατάστημα ....), η οποία εμφανίστηκε προς πληρωμή στις 20-5-1999 και δεν πληρώθηκε γιατί στον υπ' αριθμ. .... λογαριασμό του κατηγορουμένου δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Μαϊου 2007. Και, Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 31 Μαϊου 2007. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ