Αριθμός 1603/2007 Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου ΣΤ' Ποινικό Τμήμα  
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Αιμιλία Λίτινα, Αθανάσιο Κουτρομάνο - Εισηγητή και Βασίλειο Λυκούδη, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Φεβρουαρίου 2007, με τη παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Δήμο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 348/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ιωαννίνων.
 Το Τριμελές Εφετείο Ιωαννίνων, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων- κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 8 Σεπτεμβρίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίσθηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1528/2006.
 
Αφού άκουσε τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Κατά το άρθρο 55 παρ. 1 εδάφιο α' του Ν. 2910/2001, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 37 Ν. 3153/2003: "....οδηγοί κάθε είδους μεταφορικού μέσου, που μεταφέρουν από το εξωτερικό στην Ελλάδα αλλοδαπούς, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος ή στους οποίους έχει απαγορευθεί η είσοδος για οποιαδήποτε αιτία, καθώς και αυτοί που τους προωθούν στο εσωτερικό της χώρας ή διευκολύνουν τη μεταφορά ή προώθησή τους ή εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη τιμωρούνται: α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) έως είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι θεσμοθετείται ποινικό αδίκημα, υπαλλακτικώς μικτό, που πραγματοποιείται με καθένα από τους ανωτέρω τρόπους από τα πρόσωπα τα οποία αποδέχονται να μεταφέρουν στην Ελλάδα αλλοδαπούς, που δεν έχουν δικαίωμα να εισέλθουν στο έδαφός της, ή τους προωθούν στο εσωτερικό της χώρας, ή διευκολύνουν τη μεταφορά ή την προώθησή τους, γνωρίζοντας την αυθαίρετη είσοδο τούτων ως λαθρομεταναστών έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτήν, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.
 Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη, υπ' αριθμ. 348/2006 απόφαση του Ποινικού Εφετείου Ιωαννίνων (Τριμελούς), που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο και καταδίκασε τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο για παράνομη μεταφορά τεσσάρων λαθρομεταναστών σε συνολική ποινή φυλακίσεως δώδεκα (12) μηνών (μετατραπείσα σε χρηματική) και διέταξε συγχρόνως την δήμευση του χρησιμοποιηθέντος στην μεταφορά φορτηγού αυτοκινήτου, το Δικαστήριο έκρινε αποδεδειγμένο ότι ο αναιρεσείων κατελήφθη να έχει επιβιβάσει, στο αυτοκίνητο που οδηγούσε, τους αλλοδαπούς και ότι "τούτο έπραξε προκειμένου να τους βοηθήσει από τις ταλαιπωρίες του δρόμου, ήτοι από μή ταπεινά αίτια", χωρίς καθόλου να αναφερθεί, έστω και με έμμεσο τρόπο, στο υποκειμενικό στοιχείο του αδικήματος, ήτοι στην εκ μέρους του κατηγορουμένου γνώση ή άγνοια ότι τα μεταφερόμενα πρόσωπα είχαν εισέλθει στη Χώρα χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα. Είναι δε το στοιχείο τούτο απαραίτητο για τη συγκρότηση του ενδίκου αδικήματος, όπως προαναφέρθηκε. Ενόψει αυτών, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ (μοναδικός) λόγος αναιρέσεως, σχετικά με την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, να αναιρεθεί δε η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ).
 ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ 
Αναιρεί την 348/2006 απόφαση του Ποινικού Εφετείου Ιωαννίνων (Τριμελούς επί πλημμελημάτων).
 
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.
 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 26 Ιουλίου 2007. Και, 
Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 31 Ιουλίου 2007.
 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ