Αριθμός 612/2007  
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 Ε΄ Ποινικό Τμήμα   
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη-Εισηγητή, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη και Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων, 1. ...., 2. ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Κωστάκη, περί αναιρέσεως της 68/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (μετ. Χαλκίδας). Με πολιτικώς ενάγοντα τον Χ1 που δεν παρέστη.  Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών (μετ.Χαλκίδας), με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Σεπτεμβρίου 2006 αίτησή τους, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1674/2006.  
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
  
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ του Κ.Π.Δ λόγο αναιρέσεως, όταν περιέχονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο σχετικά με τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Εξάλλου εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε΄ του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα στην εφαρμοσθείσα διάταξη, αλλά και όταν η παραβίαση αυτής γίνεται εκ πλαγίου, για το λόγο ότι στο πόρισμα της αποφάσεως, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος περί της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, που την εξέδωσε, δέχθηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη ουσιαστική του κρίση, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των καθ' είδος αναφερόμενων αποδεικτικών μέσων, τα ακόλουθα: Οι κατηγορούμενοι και ήδη αναιρεσείοντες στην .... την 1 Μαρτίου 2000, ενεργούντες από κοινού παρέστησαν ψευδώς στον Χ1 ότι το ευρισκόμενο στην .... και επί της οδού ...... ισόγειο κατάστημα, επιφανείας 130 τ.μ., το οποίο εκμίσθωσαν στον ανωτέρω, κατά την προαναφερόμενη ημερομηνία, είχε άδεια οικοδομής, που ήταν απαραίτητη προκειμένου ο ως άνω μισθωτής να λάβει τη σχετική, για την εγκατάσταση στο εν λόγω μίσθιο συνεργείου, αυτοκινήτων, άδεια λειτουργίας, γεγονός το οποίο ήταν ψευδές και οι κατηγορούμενοι τελούσαν σε γνώση της αναλήθειάς του και έτσι έπεισαν τον Χ1 να μισθώσει το κατάστημα αυτό, υπογράφοντας το ταυτόχρονο ιδιωτικό συμφωνητικό μισθώσεως, με αποτέλεσμα να ζημιώσουν εκείνον κατά το ποσό των 390.000 δραχμών που αντιστοιχούσε στο συμφωνηθέν μίσθωμα, με αντίστοιχη ωφέλειά τους. Με βάση τις σκέψεις αυτές το δικαστήριο της ουσίας κήρυξε ενόχους τους ήδη αναιρεσείοντες απάτης κατά συναυτουργία. Έτσι κρίνοντας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά τα άνω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της ως άνω πράξεως για την οποία κηρύχθηκαν ένοχοι οι αναιρεσείοντες, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τις σκέψεις με βάση τις οποίες έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 27 παρ.1, 45 και 386 παρ. 1 α του Π.Κ. τι οποίες δεν παραβίασε εκ πλαγίου. Ειδικότερα οι προεκτεθείσες παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, που περιέχονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, δεν αποτελούν άμεση παραπομπή στο διατακτικό αυτής, όπως διατείνονται οι αναιρεσείοντες και τούτο ανεξαρτήτως του ότι μόνη η επανάληψη στο σκεπτικό του διατακτικού της προσβαλλόμενης αποφάσεως, εφόσον τούτο περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξεως, για την οποία καταδικάσθηκαν οι κατηγορούμενοι, δεν συνιστά έλλειψη αιτιολογίας, εάν βεβαίως στο σκεπτικό αναφέρονται, όπως εν προκειμένω, και οι αποδείξεις, από τις οποίες το δικαστήριο συνήγαγε τα γενόμενα απ' αυτό δεκτά περιστατικά. Ούτε περαιτέρω ελλείπει η ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία εκ του ότι δεν αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι επί μέρους ενέργειες καθενός από τους συναυτουργούς, αφού αρκούσε η αναφορά ότι καθένας απ' αυτούς με τη σύμπραξή του στην εκτέλεση πραγμάτωσε την όλη αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της απάτης. Τέλος δεν δημιουργείται ασάφεια ή αντίφαση που στερεί την απόφαση νόμιμης βάσεως, αφού τόσο στο σκεπτικό όσο και στο διατακτικό αναφέρεται μόνο ένας, ήτοι αυτός της παραστάσεως του ψευδούς γεγονότος, από τους τρείς υπαλλακτικούς τρόπους τελέσεως της απάτης. Επομένως οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ και Ε΄ του Κ.Π.Δ. λόγοι αναιρέσεως είναι αβάσιμοι και πρέπει η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του Κ.Π.Δ.).  
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 11 Σεπτεμβρίου 2006 αίτηση των .... και ..... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 68/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται για κάθε αναιρεσείοντα σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Μαρτίου 2007. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 22 Μαρτίου 2007.
 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ            Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ