Αριθμός 213/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μιχαήλ Δέτση, Αιμιλία Λίτινα Βασίλειο Λυκούδη - Εισηγητή και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Παπασίμο, για ανάκληση της με αριθμό 175/2006 αποφάσεως του Αρείου Πάγου.  Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και αιτών ζητά την ανάκληση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Απριλίου 2006 αίτησή του περί ανακλήσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 687/2006.
 Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αιτούντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση ανάκλησης.
 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Κατά το άρθρο 514 εδ. γ ΚΠΔ δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναίρεσης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, εκτός ορισμένων περιπτώσεων που ορίζονται στο επόμενο εδάφιο του ίδιου άρθρου και στις οποίες δεν υπάγεται η κρινόμενη υπόθεση, δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναίρεσης κατά της ίδιας απόφασης από τον ίδιο διάδικο, εφόσον η πρώτη έχει ήδη κριθεί και ανεξάρτητα αν αυτή (δηλαδή η πρώτη αναίρεση) απορρίφθηκε ως αβάσιμη ή απαράδεκτη. Περαιτέρω, από τη πιο πάνω διάταξη σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 370 ΚΠΔ, συνάγεται ότι τα ποινικά δικαστήρια δεν μπορούν να ανακαλέσουν την οριστική τους απόφαση, όπως είναι και εκείνη με την οποία απορρίπτεται το ένδικο μέσο. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε σε περίπτωση που δεν προβλέπεται, όπως είναι η άσκηση δεύτερης αναίρεσης, το Δικαστικό Συμβούλιο ή το Δικαστήριο το απορρίπτει ως απαράδεκτο . Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα, με την προηγούμενη 175/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου απορρίφθηκε (κατ' ουσίαν) η 7/25-6-2004 αίτηση αναιρέσεως μετά των προσθέτων αυτής λόγων του αναιρεσείοντος και στην παρούσα υπόθεση ..... , κατά της 1409/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Τρικάλων, με την οποία αυτός καταδικάστηκε για υπεξαίρεση και του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως πέντε μηνών που μετατράπηκε σε χρηματική προς 4,40 ευρώ ημερησίως. Ήδη ο αναιρεσείων, με την κρινόμενη δεύτερη αίτηση αναιρέσεως, ζητά, αφενός την ανάκληση της 175/2006 αποφάσεως αυτού του Δικαστηρίου και την αναίρεση της αυτής 1409/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Τρικάλων. Επομένως και σύμφωνα με τα πιο πάνω αναφερόμενα, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, αφού είναι δεύτερη κατά της ίδιας αποφάσεως από τον ίδιο διάδικο, ενώ η προηγούμενη 175/2006 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου, ως οριστική, δεν υπόκειται σε ανάκληση. Μετά δε την απόρριψη της αιτήσεως αυτής, πρέπει ο αναιρεσείων να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα (583 παρ.1 ΚΠΔ) .   

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 3/4/2006 αίτηση του .... , για ανάκληση της 175/2006 αποφάσεως του Αρείου Πάγου και για αναίρεση της 1409/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Τρικάλων. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.  
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 30 Ιανουαρίου 2007. Και  
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 6 Φεβρουαρίου 2007.  

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ