Αριθμός 726/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ   
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη-Εισηγητή, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη και Αναστάσιο Λιανό, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Μαρτίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Εμμανουήλ-Ρούσσου Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης .... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Καλονόμο, για αναίρεση της 1394/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βόλου.  Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βόλου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Σεπτεμβρίου 2006 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1579/2006.
 
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
  
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
  Επειδή η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν εκτίθενται σ΄ αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αυτά προέκυψαν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Ειδικότερα για την πληρότητα της αιτιολογίας καταδικαστικής, για παράβαση του άρθρου 1 παρ. 1 και 2 του α.ν. 86/1967 αποφάσεως πρέπει, ενόψει του περιεχομένου των εν λόγω ουσιαστικών διατάξεων, να περιέχονται σ΄ αυτή τα για τη θεμελίωση των αξιόποινων αυτών πράξεων κρίσιμα περιστατικά, που είναι η οφειλή του υποχρέου, η ιδιότητα αυτού ως εργοδότη ή προκειμένου περί νομικού προσώπου, ως εκπροσώπου του, που απασχολεί προσωπικό, για ασφαλιστικές εισφορές που του βαρύνουν ατομικώς ή την εκπροσωπούμενη απ΄ αυτόν εταιρία, καθώς και εκείνων που προέρχονται από παρακράτηση εκ μέρους του των βαρυνουσών εργατικών εισφορών και η μη καταβολή τους εντός μηνός, αφότου κατέστησαν απαιτητές, προς τον ασφαλιστικό οργανισμό στον οποίο είναι ασφαλισμένο το απασχολούμενο προσωπικό. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βόλου, που εξέδωσε κατ΄ έφεση την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη ουσιαστική του κρίση ότι από τα αναφερόμενα κατ΄ είδος αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Η κατηγορουμένη στον .... την 12-11-2001, τυγχάνουσα εργοδότρια της επιχείρησης με την επωνυμία "ΕΛΙΤΑ ΑΒΕΕ", είδος επιχείρησης Βιομηχανία Τοματοπολτού και έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο από 1-3-2000 μέχρι 31-12-2001 στην επιχείρησή της αυτή προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή εργασίας, που ασφαλιζόταν στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όφειλε για την ασφάλιση του άνω προσωπικού να καταβάλει στο ΙΚΑ τις κατωτέρω εισφορές 526.426,86 ευρώ μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα, μέσα στον οποίο είχε παρασχεθεί η εργασία, υπέπεσε στις κατωτέρω αξιόποινες πράξεις: 1) έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών την ίδια ασφαλιστικών εισφορών (εργοδοτικών) ποσού 350.951,24 ευρώ δεν κατέβαλε αυτές στον Οργανισμό μέσα στο μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές έγιναν απαιτητές και 2)έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρησή της (εργατικές) ποσού 175.475,62 ευρώ με σκοπό να τις αποδώσει αυτές στον άνω Οργανισμό, δεν τις κατέβαλε σ΄ αυτόν μέσα στο μήνα κατά τον οποίο έγιναν απαιτητές και κατέστη γι΄ αυτές τιμωρητέα για υπεξαίρεση. Για την μη καταβολή των εισφορών συντάχθηκε η με αριθμό 2973/2001 Π.Ε.Ε. Στην εν λόγω Π.Ε.Ε αναγράφονται 102 εργαζόμενοι με ύψος αποδοχών 1.251.729,02 ευρώ συνολικά. Ακολούθως το Δικαστήριο κήρυξε ένοχη την κατηγορουμένη για παράβαση του άρθρου 1 παρ. 1 και 2 του α.ν. 86/1967 σε συνδυασμό με το άρθρο 375 παρ. 1 του Π.Κ. και της επέβαλε συνολική ποινή φυλακίσεως δώδεκα μηνών. Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού δεν εκθέτει σ΄ αυτήν αν η αναιρεσείουσα ήταν εκ των, από το καταστατικό της ως άνω ανώνυμης εταιρίας, προβλεπόμενων ως υπευθύνων ή από τους νομίμως ορισθέντες ως τέτοιους για την πληρωμή των βαρυνουσών την εταιρία εργοδοτικών και εργατικών εισφορών, η αναφερόμενη δε ιδιότητα αυτής ως εργοδότριας της επιχείρησης αυτής, η οποία είναι ανώνυμη εταιρία, δημιουργεί ασάφεια ως προς τη νομική υποχρέωσή της για την καταβολή των εισφορών αυτών.
Συνεπώς είναι βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ του ΚΠΔ σχετικός λόγος αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση περιττής μετά ταύτα καθισταμένης της έρευνας των υπολοίπων λόγων αναιρέσεως. Ακολούθως πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 Κ.Π.Δ).   
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ  
Αναιρεί την υπ΄ αριθμ. 1394/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βόλου. Και  
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.  
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2007.  
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Απριλίου 2007.
 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ