Αριθμός 1050/2007 

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 
ΣΤ΄ Ποινικό Τμήμα   

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση-Εισηγητή, Αιμιλία Λίτινα, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Βασίλειο Λυκούδη, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Θωμά, περί αναιρέσεως της 24006/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.  Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Σεπτεμβρίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1575/06.  
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
  
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
  Κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η΄ του ΚΠΔ, υπέρβαση εξουσίας, που ιδρύει τον από τη διάταξη αυτή προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, όταν το δικαστήριο ήσκησε δικαιοδοσία που δεν του παρέχεται από το νόμο ή υφίσταται μεν τέτοια δικαιοδοσία, δεν συντρέχουν όμως οι όροι οι οποίοι του παρέχουν την εξουσία να κρίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση ή όταν αρνείται να ασκήσει δικαιοδοσία, η οποία του παρέχεται από το νόμο στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν και συντρέχουν οι απαιτούμενοι γι' αυτό κατά νόμον όροι.
 Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται από τον Άρειο Πάγο για την έρευνα της βασιμότητας του προβαλλόμενου λόγου αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για υπέρβαση εξουσίας (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η΄ ΚΠΔ), προκύπτουν τα εξής: Με την υπ' αριθμ. 23612α/2004 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειο-δικείου Αθηνών καταδικάστηκε ο αναιρεσείων σε ποινή φυλακίσεως δώδεκα (12) μηνών για το αξιόποινο αδίκημα της εκδόσεως ακάλυπτων επιταγών κατ' εξακολούθηση. Οι επιταγές αυτές είχαν εκδοθεί από αυτόν στην Αθήνα, στις 22.5.1996, 23.5.1996, 24.5.1996 και 26.5.1996 σε διαταγή της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΚΑΡΕΛΙΑΣ-ΜΠΟΥΦΕΑΣ ΑΕ" και τον διακριτικό τίτλο "KMOIL AE" και ήταν πληρωτέες από την Ιονική και Λαϊκή Τράπεζα της Ελλάδος, αφορούσαν δε τις υπ' αριθ. ....., ....., ..... και ...... επιταγές, αντιστοίχως, ποσού 3.987.035, 5.578.884, 4.019.446 και 9.355.522 δραχμών, αντιστοίχως. Η απόφαση αυτή, κατόπιν ασκήσεως κατ' αυτής αιτήσεως αναιρέσεως από τον καταδικασθέντα, αναιρέθηκε μερικώς με την υπ' αριθ. 46/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου, ως προς τις διατάξεις της που αφορούσαν α) την κήρυξη της ενοχής του αναιρεσείοντος για την επί μέρους αξιόποινη πράξη της εκδόσεως της υπ' αριθ. ..... ακάλυπτης επιταγής ποσού 9.355.522 δραχμών, για την οποία έπαυσε οριστικώς, λόγω επελθούσας παραγραφής, την ασκηθείσα κατά του αναιρεσείοντος ποινική δίωξη, β) την επιβληθείσα ποινή φυλακίσεως των 12 μηνών και γ) την επιδικασθείσα στην παθούσα εκ 44 ευρώ χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης. Το Δικαστήριο όμως της παραπομπής, αντί να περιοριστεί να ερευνήσει την υπόθεση μέσα στα πλαίσια του αναιρετικού αποτελέσματος, δηλαδή να προβεί σε νέα επιμέτρηση της ποινής και σε νέο προσδιορισμό του ποσού της χρηματικής ικανοποίησης, ερεύνησε την υπόθεση στο σύνολό της και κήρυξε εκ νέου ένοχο τον αναιρεσείοντα για τις προδιαληφθείσες τρεις επιταγές και του επέβαλε ποινή φυλακίσεως έξι (6) μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε για τρία χρόνια, ενώ περαιτέρω επιδίκασε στην παθούσα την ίδια χρηματική ικανοποίηση, δηλαδή αυτή των 44 ευρώ. Έτσι όμως που έκρινε το Δικαστήριο της παραπομπής, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, υπερέβη την εξουσία του και για το λόγο αυτό πρέπει να αναιρεθεί η απόφαση αυτή για τον αυτεπαγγέλτως ερευνώμενο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η΄ του ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Οι λοιποί λόγοι αναιρέσεως, πλήττουν απαραδέκτως την περί ενοχής κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, ως προς τις προαναφερόμενες τρεις επιταγές, για τις οποίες έχει κριθεί αμετακλήτως η υπόθεση, μετά την έκδοση της υπ' αριθ. 46/2006 αποφάσεως του Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε η υπ' αριθ. 23612α/2004 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, μόνον, ως προς την επιβληθείσα με αυτήν ποινή και την επιδικασθείσα χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης και όχι και ως προς το μέρος αυτής για την ενοχή του αναιρεσείοντος.   
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ  
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 24006/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και 
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο, ως άνω, Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που δικάσαν προηγουμένως.
 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαΐου 2007. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 14 Μαΐου 2007.


 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ