Αριθμός 1516/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 Ζ΄ Ποινικό Τμήμα  
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Γρηγόριο Μάμαλη, Θεοδώρα Γκοΐνη, Βασίλειο Κουρκάκη - Εισηγητή και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Προυσανίδη, περί αναιρέσεως της 18733/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. 
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 418/2006.
 
Αφού άκουσε 
Την πληρεξούσια δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Κατά το άρθρο 501 παρ. 1 ΚΠοινΔ "αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανισθεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη...". Η διάταξη του άρθρου 349 του ίδιου Κώδικα για αναβολή της συζήτησης, εφαρμόζεται και υπέρ του εκκαλούντος που δεν μπόρεσε να εμφανισθεί για λόγους ανώτερης βίας κ.λ.π. Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση, με την οποία συμπροσβάλλεται και η προπαρασκευαστική απόφαση που απέρριψε αίτημα αναβολής. Εξάλλου η επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, δεν αφορά μόνο την κυρία απόφαση αλλά και την παρεμπίπτουσα απόφαση με την οποία το Δικαστήριο απέρριψε αίτημα αναβολής της δίκης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ ΚΠοινΔ λόγον αναιρέσεως, η δε εν συνεχεία απόρριψη της εφέσεως ως ανυποστήρικτης ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η΄ ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως με τη μορφή της αρνητικής υπέρβασης εξουσίας. Συνίσταται δε η κατά τις προαναφερόμενες διατάξεις, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της παρεμπίπτουσας αυτής απόφασης στην αναφορά των πραγματικών περιστατικών που αποδείχθηκαν κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, των αποδείξεων που τα θεμελιώνουν, καθώς και των συλλογισμών με τους οποίους κατέληξε το δικαστήριο στην απορριπτική του αιτήματος κρίση του (Ολ. Α.Π. 7/2005). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση 18733/2005 του κατ' έφεση δικάσαντος Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης και τα πρακτικά της, η αναιρεσείουσα καταδικάστηκε με την 32440/2005 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης για παράβαση των άρθρων 19 παρ. 1, 24 και 20 του ν. 2523/1997 κατ' εξακολούθηση σε ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών. Κατά της καταδικαστικής αυτής απόφασης άσκησε έφεση κατά τη συζήτηση της οποίας, στις 24-11-2005, δεν εμφανίσθηκε στο δικαστήριο η ίδια η αναιρεσείουσα, αλλά η Μ1, η οποία για λογαριασμό της εκκαλούσας γνωστοποίησε ότι η εκκαλούσα - κατηγορουμένη αδυνατεί να εμφανιστεί στη δίκη λόγω ανυπερβλήτου κωλύματός της, ήτοι λόγω ασθενείας της. Προς απόδειξη δε τούτου προσκόμισε την με αριθμ. πρωτ. .... ιατρική βεβαίωση του Επιμελητή Γεν. Ιατρικής Κ.Υ. ..... και την από 23-11-2005 βεβαίωση του μαιευτ. χειρούργου - γυναικολόγου ....., οι οποίες αναγνώσθηκαν από τον Πρόεδρο και ενόρκως εξετασθείσα αυτή και ως μάρτυρας κατέθεσε ότι "Είμαι ιδιαιτέρα γραμματέας της κ. Χ1. Έχει να'ρθει στη δουλειά από τη Δευτέρα 21-11-2005. Είναι άρρωστη στο κρεβάτι με αιμορραγία και ζητά σύντομη αναβολή. Σας προσκομίζω σχετικές ιατρικές βεβαιώσεις". Το Δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη ως άνω απόφασή του, απέρριψε το κατά το άνω υποβληθέν αίτημα της εκκαλούσας για αναβολή της δίκης με την εξής αιτιολογία: "Σύμφωνα με το αρθρ. 349 § 1 εδ. α΄ του ΚΠΔ το δικαστήριο μετά από πρόταση του Εισαγγελέα η αίτηση κάποιου από τους διαδίκους ή αυτεπαγγέλτως, μπορεί να διατάξει την αναβολή της δίκης για σημαντικά αίτια που προσδιορίζονται ειδικά στην απόφαση.
Εν προκειμένω η μάρτυς Μ1, υπάλληλος της κατηγορουμένης κατέθεσε ότι η κατηγορουμένη είναι άρρωστη στο κρεβάτι με αιμορραγία προσκομίζοντας δύο (2) βεβαιώσεις των ιατρών .... και ....... Λαμβάνοντας υπ'όψει ότι η κατηγορουμένη κατηγορείται για αποδοχή εικονικών τιμολογίων κατ' εξακολούθηση κατά το χρονικό διάστημα από 8-9-1999 μέχρι 20-8-2000 και ότι η πράξη αυτή τείνει να παραγραφεί καθώς και ότι πρωτοδίκως ανεβλήθη η υπόθεση επανειλημμένως πέντε (5) φορές, το Δικαστήριο τούτο κρίνει ότι το αίτημα αναβολής και μάλιστα από μάρτυρα και όχι από διάδικο, έχει ως σκοπόν την παρέλκυση της δίκης και συνεπώς πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμον κατ' ουσίαν". Περαιτέρω δε αφού έκρινε ότι η εκκαλούσα είχε κλητευθεί νομίμως και εμπροθέσμως για να παραστεί κατά τη συζήτηση, προχώρησε και απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη. Η άνω, όμως, αιτιολογία της παρεμπίπτουσας απόφασης δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, κατά την έννοια των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, διότι δεν αναφέρονται σ'αυτήν τα στοιχεία που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, στα οποία το δικαστήριο θεμελίωσε την κρίση του για την ουσιαστική αβασιμότητα του αιτήματος αναβολής, τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους κατέληξε στην κρίση του αυτή, καθώς και τις αποδείξεις που τη στηρίζουν. Ειδικότερα δεν αναφέρεται το περιεχόμενο των ως άνω δύο ιατρικών βεβαιώσεων, ώστε να προκύπτει χωρίς καμία αμφιβολία ότι πραγματικά της έλαβε υπόψη το δικαστήριο, ενώ παράλληλα η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αιτιολόγησε αν δέχεται ως αληθινά ή όχι και γιατί το περιεχόμενο των ιατρικών αυτών εγγράφων. Επίσης δεν αξιολόγησε την ένορκη κατάθεση της επ΄ ακροατηρίου εξετασθείσας μάρτυρα η οποία εβεβαίωσε ενόρκως την απόλυτη αδυναμία της εκκαλούσας κατηγορουμένης να εμφανισθεί αυτοπροσώπως στο δικαστήριο, ούτε διαλαμβάνει η πληττόμενη απόφαση κάποιο άλλο αντίθετο αποδεικτικό μέσο περί της υγείας της αναιρεσείουσας, αλλά και δεν εκθέτει από ποια πραγματικά περιστατικά συνήγαγε το δικαστήριο ότι η αναιρεσείουσα δεν αδυνατούσε εξ αιτίας της μη προσδιοριζόμενης νόσου από την οποία έπασχε να εμφανισθεί στο ακροατήριό του. Το γεγονός ότι η πράξη για την οποία κατηγορείται η κατηγορουμένη ενόψει του χρόνου τελέσεώς της (από 8-9-1999 μέχρι 20-8-2000) τείνει να παραγραφεί και ότι η υπόθεση αναβλήθηκε πέντε φορές στο πρώτο βαθμό χωρίς να εξηγείται αν αυτό έγινε με αίτηση της κατηγορουμένης και μάλιστα για λόγους υγείας της ή όχι, δεν συνιστά την απαιτούμενη από τις ως άνω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία για την απόρριψη του αιτήματος αναβολής, δεδομένου ότι κρίσιμο στοιχείο είναι αν το δικαστήριο πείσθηκε για το αν συνέτρεχε ή όχι στο πρόσωπο της εκκαλούσας το σημαντικό αίτιο που προβάλλεται ως λόγος αναβολής και όχι αν κινδυνεύει να παραγραφεί το αδίκημα ή έχουν δοθεί άλλες αναβολές, αν δεν προκύπτει ότι η επικαλούμενη κάθε φορά ασθένεια είναι προσχηματική.
Συνεπώς ο συναφής λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ του Κ.Ποιν.Δ., που πλήττει την παρεμπίπτουσα αυτή απόφαση είναι βάσιμος και γι΄ αυτό πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τη σχετική απορριπτική διάταξή της. Συνακολούθως δε πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και ως προς τη διάταξή της, με την οποία, εξετάζοντας κατ΄ ουσίαν την υπόθεση χωρίς την αυτοπρόσωπη παράσταση της εκκαλούσας κατηγορουμένης, ήχθη στην καταδίκη αυτής, διότι με το να αποφανθεί κατά τον τρόπο αυτό το ως άνω Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, ενώ δεν είχε απορρίψει αιτιολογημένα το αίτημα αναβολής, υπερέβη την εξουσία του και άρα υπέπεσε στην από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η΄ του Κ.Ποιν.Δ. πλημμέλεια της αρνητικής υπέρβασης εξουσίας, κατά τον βάσιμο περί τούτου λόγο αναίρεσης. Επομένως, πρέπει, να αναιρεθεί στο σύνολό της η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 Κ.Ποιν.Δ.).
 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την 18733/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Ιουνίου 2007. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Ιουλίου 2007.
 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ         Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ