Αριθμός 602/2007 Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου Ζ' Ποινικό Τμήμα  
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Μάμαλη, Θεοδώρα Γκοϊνη, Βασίλειο Κουρκάκη - Εισηγητή και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Μαρτίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας, Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σταμάτη Γρύλλη, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 47164/2006 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
 Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 8 Νοεμβρίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1797/2006.
 
Αφού άκουσε τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να αναιρεθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και να παύση οριστικά η ποινική δίωξη λόγω παραγραφής.
 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Από τα άρθρα 349 και 501 παρ. 1 του ΚΠοινΔ προκύπτει ότι παρέχεται το δικαίωμα στον εκκαλούντα κατηγορούμενο να ζητήσει την αναβολή της δίκης όταν δεν μπορεί να εμφανιστεί στο δικαστήριο και να υποστηρίξει την έφεσή του και από λόγους ανώτερης βίας. Η παραδοχή του αιτήματος αυτού απόκειται στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, το οποίο, όμως, όταν απορρίπτει το αίτημα αναβολής, πρέπει, να αιτιολογεί ειδικά και εμπεριστατωμένα την παρεμπίπτουσα απορριπτική απόφασή του, σύμφωνα με το εδάφ. γ' του άρθρου 139 του Ν. 2408/1996 (Ολ. Α.Π. 7/2005). Διαφορετικά ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως, η δε εν συνεχεία απόρριψη της εφέσεως ως ανυποστήρικτης ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως με τη μορφή της αρνητικής υπέρβασης εξουσίας. Έλλειψη αιτιολογίας της παρεμπίπτουσας απόφασης, που απορρίπτει το περί αναβολής αίτημα, υπάρχει όταν το Δικαστήριο δεν αναφέρει τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, τις αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους κατέληξε στην απορριπτική του αιτήματος κρίση του. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση 47164/2006 του κατ' έφεση δικάσαντος Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και τα πρακτικά της, ο αναιρεσείων καταδικάστηκε με την 690/2003 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε συνολική ποινή φυλάκισης 15 μηνών και χρηματική ποινή 1.200 ευρώ για παράβαση του Α.Ν. 86/1967 τελεσθείσα την 23-9-1999. Κατά της καταδικαστικής αυτής απόφασης, άσκησε έφεση, κατά τη συζήτηση της οποίας, στις 25-7-2006, δεν εμφανίσθηκε στο δικαστήριο ο ίδιος ο αναιρεσείων, αλλά η ..., η οποία για λογαριασμό του, ανήγγειλε κώλυμα τούτου να εμφανιστεί στο δικαστήριο λόγω απουσίας του στην ..., όπου ο πατέρας του ήταν σοβαρά άρρωστος και ζήτησε την αναβολή της δίκης για σημαντικά αίτια εξετάσθηκε δε ακολούθως ως μάρτυρας και κατέθεσε ότι "Είμαι φίλη του κατηγορουμένου. Μου τηλεφώνησε χθες και μου είπε ότι δεν μπορεί να παραστεί σήμερα γιατί ο πατέρας του που μένει στην ..., είναι σοβαρά άρρωστος και πρέπει να πάει. Σήμερα βρίσκεται στην ...". Το Δικαστήριο με την προσβαλλόμενη ως άνω απόφασή του, απέρριψε ως αβάσιμο το αίτημα αυτό αναβολής της δίκης με την αιτιολογία κατά λέξη "Το Δικαστήριο δεν πείστηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν μπόρεσε να εμφανισθεί στο ακροατήριο από ανυπέρβλητο κώλυμα και πρέπει να απορριφθεί το σχετικό αίτημα αναβολής, καθόσον δεν συντρέχουν στο πρόσωπό του σημαντικά αίτια". Περαιτέρω δε αφού έκρινε ότι ο εκκαλών είχε κλητευθεί νομίμως και εμπροθέσμως για να παραστεί κατά τη συζήτηση, προχώρησε και απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη. Η άνω, όμως, αιτιολογία της παρεμπίπτουσας απόφασης δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, κατά την έννοια των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, διότι δεν αναφέρονται σ' αυτήν τα στοιχεία που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, στα οποία το δικαστήριο θεμελίωσε το μη βάσιμο του αιτήματος αναβολής, οι συλλογισμοί με βάση τους οποίους κατέληξε στην απορριπτική κρίση του και οι αποδείξεις που τη στηρίζουν. Ειδικότερα, ούτε το κώλυμα εξειδικεύεται, το οποίο κρίθηκε ότι δεν ήταν ανυπέρβλητο, ούτε αναφέρεται ότι λήφθηκε υπόψη ή αξιολογήθηκε το περιεχόμενο της μάρτυρας που εξετάστηκε. Επομένως, είναι βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως της ένδικης αίτησης και πρέπει, κατά παραδοχή του, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς την απόρριψη του ανωτέρω αιτήματος αναβολής, ακολούθως δε να αναιρεθεί και ως προς την απόρριψη της εφέσεως του αναιρεσείοντος ως ανυποστήρικτης, διότι, απορρίπτοντας το δευτεροβάθμιο δικαστήριο την έφεση ως ανυποστήρικτη, ενώ δεν είχε απορρίψει αιτιολογημένα το αίτημα αναβολής, υπερέβη την εξουσία του και άρα υπέπεσε στον αναιρετικό λόγο του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η' του ΚΠοινΔ. Ακολούθως, η υπόθεση, πρέπει, να παραπεμφθεί για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο (άρθρο 510 ΚΠοινΔ) αφού η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, πλην εκείνων που δίκασαν προηγουμένως, είναι δυνατή. Όσον αφορά το χρόνο τελέσεως της ανωτέρω πράξεως, ο οποίος προσδιορίζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι είναι τόσον η 23-9-1999, όσον και το χρονικό διάστημα από 1-6-1998 έως 31-8-1998, θα αποτελέσει αντικείμενο έρευνας του δικαστηρίου της ουσίας.
 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την 47164/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.  
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.
 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 15 Μαρτίου 2007. Και, 
Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 19 Μαρτίου 2007.
 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ