Αριθμός 588/2007 
Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου 
Ε' Ποινικό Τμήμα  
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη - Εισηγητή και Αναστάσιο Λιανό, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Μαρτίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1) ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Μακρυδάκη, 2) ....., κρατουμένη στη Κλειστή Φυλακή Γυναικών Κορυδαλλού και 3) ...., κρατουμένου στη Κλειστή Φυλακή Πατρών, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1548/2004 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
 Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι, ζητούν τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 6 Δεκεμβρίου 2004, 6 Δεκεμβρίου 2004 και 9 Δεκεμβρίου 2004, τρεις, αντίστοιχες, αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 19/2005, ως και στους από 13 Φεβρουαρίου 2007 πρόσθετους λόγους τους πρώτου αναιρεσείοντος .....
 
Αφού άκουσε 
τον πληρεξούσιο του παραστάντος, πρώτου, αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθούν ως ανυποστήρικτες οι με ημερομηνία 6 Δεκεμβρίου 2004 και 9 Δεκεμβρίου 2004, δύο, προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης και να απορριφθεί η με ημερομηνία 6 Δεκεμβρίου 2004 αίτηση καθώς και οι από 13 Φεβρουαρίου 2007 πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης του πρώτου αναιρεσείοντος .....
 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 1.- Κατά το άρθρο 515 παρ. 1 εδ. γ' ΚΠΔ, με αίτηση ενός από τους διαδίκους ή τον Εισαγγελέα, μπορεί το δικαστήριο του Αρείου Πάγου, σε ιδιαιτέρως εξαιρετικές περιπτώσεις να αναβάλει για μία μόνο φορά τη συζήτηση σε ρητή δικάσιμο. Στη δικάσιμο αυτή όλοι οι διάδικοι οφείλουν να εμφανισθούν χωρίς νέα κλήτευση, ακόμα και αν δεν ήταν παρόντες κατά τη δημοσίευση της αναβλητικής αποφάσεως.
 Όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 1712/2006 απόφαση του δικαστηρίου τούτου, η εκδίκαση των κρινομένων αιτήσεων αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 1548/2004 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, ανεβλήθη από την δικάσιμο της 22-9-2006, για την εις την αρχήν της παρούσης σημειουμένη. Κατά την τελευταία, όμως, αυτή δικάσιμο, οι αναιρεσείοντες ... και ....  δεν εμφανίστηκαν κατά την εκφώνηση της υποθέσεως ενώπιον του δικαστηρίου τούτου. Κατά συνέπειαν οι αιτήσεις αναιρέσεως, των εν λόγω αναιρεσειόντων, πρέπει να απορριφθούν και καθένας από αυτούς να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα (583 παρ. 1 ΚΠΔ).
 Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 376 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 513 του ίδιου Κώδικα. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ειδικότερα, για την πληρότητα του από το άρθρο 510 παρ. 1 Ε' ΚΠοινΔ λόγου αναιρέσεως για εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, πρέπει να αναφέρεται η διάταξη που παραβιάστηκε και να προσδιορίζεται σε τί ακριβώς συνίσταται η παραβίασή της, σε σχέση με τις παραδοχές της αποφάσεως. Εξάλλου, η αίτηση αναιρέσεως που δεν περιέχει λόγους, ή περιέχει λόγους ασαφείς και αορίστους, δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναιρέσεως, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 Κ.Π.Δ. την ύπαρξη παραδεκτού λόγου αναίρεσης (Ολ. Α.π. 2/2002).
 Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη από 6-12-2005 αίτηση αναιρέσεως του αναιρεσείοντος .... πλήττεται η 1548/2004 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για αγορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών και για παράνομη οπλοφορία. Η αναίρεση ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος στον Διευθυντή των Φυλακών Κορυδαλλού, όπου εκρατείτο και συντάχθηκε η με αριθ. 830/6-12-2004 σχετική έκθεση, με την οποία ως λόγο αναιρέσεως αναφέρει ότι: "Δεν εφαρμόσθηκε ορθά ο νόμος και καταδικάστηκε σε τόσο βαρειά ποινή". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, όπως έχει διατυπωθεί είναι αόριστος, διότι δεν προσδιορίζεται η ουσιαστική ποινική διάταξη που φέρεται ότι παραβιάσθηκε και σε τί συνίσταται η παραβίασή της σε σχέση με τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση.
Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση μη περιέχουσα ένα ορισμένο και παραδεκτό λόγο αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη. Περαιτέρω, εφόσον σύμφωνα και με την προηγουμένη σκέψη, μία από τις προϋποθέσεις για την εξέταση των πρόσθετων λόγων αναιρέσεως, είναι, κατά την έννοια του άρθρου 509 παρ. 2 ΚΠΔ, η ύπαρξη ενός τουλάχιστον παραδεκτού κυρίου λόγου αναιρέσεως, η δε ένδικη αναιρετική αίτηση κρίθηκε, ότι δεν περιέχει κανένα παραδεκτό κύριο λόγο αναιρέσεως, είναι απαράδεκτο και πρέπει να απορριφθεί και το από 12 Φεβρουαρίου 2006 δικόγραφο των προσθέτων λόγων του αναιρεσείοντος ..... Τέλος και ο αναιρεσείων αυτός πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
 
Για τους λόγους αυτούς 
Απορρίπτει τις από 9 Δεκεμβρίου 2004, 6 Δεκεμβρίου 2004 και 6 Δεκεμβρίου 2004 αιτήσεις των ...., .... και .... αντιστοίχως, καθώς και τους από 12 Φεβρουαρίου 2007 προσθέτους λόγους του τελευταίου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1548/2004 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και, 
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, τα οποία προσδιορίζει, στο ποσό των διακοσίων είκοσι (220) ευρώ για τον καθένα.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 13 Μαρτίου 2007. Και, 
Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 16 Μαρτίου 2007.
 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ          Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ