Αριθμός 1049/2007 

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟY

 ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μιχαήλ Δέτση - Εισηγητή, Αιμιλία Λίτινα, Βασίλειο Λυκούδη και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ....., που εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Αντώνιο Ανανιάδη και Κωνσταντίνο Ζουμπούλη, για αναίρεση της με αριθμό 1745/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον ......., που δεν παρέστη.  Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Μαρτίου 2006 αίτησή του περί αναιρέσεως, καθώς και στο από 15 Δεκεμβρίου 2006 δικόγραφο των προσθέτων λόγων, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1751/2006.
 Α φ ο ύ ά κ ο υ σε Τους πληρεξουσίους δικηγόρους του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.
 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Κατά τη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 2 ΚΠοινΔ, "στην έκθεση (άσκησης ένδικου μέσου) πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο". Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 462 ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι προϋπόθεση του κύρους της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως ή βουλεύματος είναι να περιέχεται σ' αυτή λόγος αναίρεσης, διατυπωμένος κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, γιατί διαφορετικά η αίτηση είναι άκυρη και, ως τέτοια, απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα. Απλή επίκληση του περιεχομένου της οικείας διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά σχετικών περιστατικών και, ειδικότερα, χωρίς προσδιορισμό των περιστατικών που θεμελιώνουν την προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, δεν αρκεί. Εξάλλου, οι ανύπαρκτοι λόγοι αναιρέσεως και οι εξομοιούμενοι με αυτούς ασαφείς και αόριστοι λόγοι, που είναι ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτιμήσεως, δεν μπορούν να συμπληρωθούν παραδεκτώς με πρόσθετους λόγους ή με λόγους που βρίσκονται έξω από την έκθεση αναιρέσεως. Ειδικότερα, για το ορισμένο των από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ και Ε΄ ΚΠοινΔ λόγων αναιρέσεως α) της ελλείψεως της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ επιβαλλόμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και β) της εσφαλμένης εφαρμογής ή ερμηνείας ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, αντιστοίχως, απαιτείται, στην πρώτη περίπτωση, α) αν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία, να προτείνεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτής σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια της αποφάσεως και β) αν υπάρχει αιτιολογία, αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται σε τι ακριβώς συνίσταται η έλλειψη αυτή, αναφορικά με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της αποφάσεως (Ολ. ΑΠ 19/2001). Στη δεύτερη δε περίπτωση, απαιτείται να προσδιορίζεται η ουσιαστική ποινική διάταξη που παραβιάσθηκε και η νομική πλημμέλεια της αποφάσεως σε σχέση με τις ουσιαστικές παραδοχές αυτής, επί δε εκ πλαγίου παραβιάσεως της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως που εφαρμόσθηκε, να προσδιορίζονται οι ασάφειες, οι αντιφάσεις ή τα λογικά κενά που έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού, αναφορικά με τα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος και, τέλος, επί εσφαλμένης ερμηνείας, ποιά είναι η αληθινή έννοια της διατάξεως αυτής.
 Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων, με την κρινόμενη αίτηση, πλήττει την υπ΄αριθ. 1745/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε σε δεύτερο βαθμό για ψευδή βεβαίωση (άρθρο 242 παρ. 1 ΠΚ) σε ποινή φυλακίσεως επτά (7) μηνών, της οποίας η εκτέλεση ανεστάλη για τρία χρόνια, διότι "στερείται της από το άρθρο 93 Σ και 139 ΚΠΔ επιβαλλόμενης αιτιολογίας, δεδομένου ότι δεν αναφέρονται σ' αυτή με πληρότητα και σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις όλα τα πραγματικά γεγονότα που θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος και β) διότι μη νόμιμα απορρίφθηκαν οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί του και ψευδώς ερμήνευσε και εφήρμοσε την ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 242 ΠΚ και τον καταδίκασε σε φυλάκιση επτά μηνών, ενώ όφειλε να δεχθεί τα περί του αντιθέτου επιχειρήματα του και να κρίνει ότι είναι αθώος της αποδοθείσας σε αυτόν πράξεως". Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως, όπως διατυπώθηκαν στην έκθεση αναιρέσεως, είναι τελείως αόριστοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτιμήσεως, η δε επιχειρούμενη με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων συμπλήρωση τους είναι ανεπίτρεπτη. Ειδικότερα, δεν προσδιορίζονται στην αίτηση οι πλημμέλειες της αιτιολογίας σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια της απόφασης, ούτε προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η εσφαλμένη εφαρμογή της μνημονευόμενης διατάξεως και από ποιές παραδοχές της αποφάσεως αυτής προκύπτει, ούτε ακόμη προσδιορίζονται οι αντιφάσεις που εμφιλοχώρησαν, αναφορικά με τα στοιχεία και την ταυτότητα της εγκληματικής πράξεως, για την οποία κηρύχθηκε ένοχος ο αναιρεσείων, ούτε και η αληθινή έννοια της ανωτέρω διατάξεως. Μόνη η αναφορά της έννοιας που αποδίδει η νομολογία στους πιο πάνω αναιρετικούς λόγους δεν αρκεί. Μετά από αυτά, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί, εντεύθεν δε πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι και οι πρόσθετοι λόγοι, που προϋποθέτουν παραδεκτή αναίρεση, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠοινΔ).
 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 1 Μαρτίου 2006 αίτηση του ........., για αναίρεση της υπ΄αριθμ. 1745/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και τους πρόσθετους λόγους. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαΐου 2007. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 14 Μαΐου 2007.

 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ          Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ