ΑΡΙΘΜΟΣ 471/2007 

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

 Z΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ  
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Γρηγόριο Μάμαλη, Θεοδώρα Γκοϊνη, Βασίλειο Κουρκάκη και Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ...., κατοίκου ...., που εκπροσωπήθηκα από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Κορδογιαννόπουλο, περί αναιρέσεως της 10586/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών.  Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Νοεμβρίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2/2006.
 
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Κατά τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1 και 97 ΠΚ, επί πραγματικής συρροής εγκλημάτων επιβάλλεται μία συνολική ποινή, η οποία αποτελείται από την επαύξηση της βαρύτερης από τις ποινές που συρρέουν κατά το λόγο των υπολοίπων επί μέρους συρρεουσών ποινών, οι οποίες και διατηρούν την νομική αυτοτέλειά τους μετά τον καθορισμό της συνολικής ποινής και δεν απορροφώνται απ΄ αυτήν. Έτσι, αν από νόμιμο λόγο, μεταγενέστερο της εκδόσεως της αποφάσεως με την οποία για πλείονα εγκλήματα καθορίσθηκε συνολική ποινή, προκύψει παραγραφή επιβληθεισών ποινών, αυτή (παραγραφή) αναφέρεται στις επί μέρους ποινές, έστω και αν έχουν συνεπιμετρηθεί αυτές στη συνολική ποινή. Περαιτέρω, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 32 παρ. 1 και 2 του Ν. 3346/2005, 2 και 114 ΠΚ και 568 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι οι επιβληθείσες μέχρι την 17-6-2005 ποινές έως έξι μηνών, εφόσον δεν έχουν καταστεί αμετάκλητες και δεν έχουν μέχρι την ως άνω ημεροχρονολογία εκτιθεί, παραγράφονται και δεν εκτελούνται, υπό τον όρο ότι ο καταδικασθείς δεν θα υποπέσει μέσα σε δέκα οκτώ μήνες από 17-6-2005 σε νέα από δόλο προερχόμενη αξιόποινη πράξη για την οποία θα καταδικασθεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι μηνών, ενώ οι μη εκτελεσθείσες κατά την παρ.1 του άρθρου 32 του Ν. 3346/2005 αποφάσεις τίθενται στο αρχείο με πράξη του αρμόδιου εισαγγελέα ή δημόσιου κατηγόρου κατά περίπτωση. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του φακέλου της δικογραφίας, με την 82.686/12-11-2002 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών καταδικάσθηκε ο ήδη αναιρεσείων για α) αντίσταση κατά της Αρχής β) δύο εξυβρίσεις κατά συρροή και γ) για βλασφημία και επιβλήθηκε σ' αυτόν ποινή φυλακίσεως έξι (6) μηνών για την πρώτη πράξη και ενός (1) μηνός για κάθε μία των λοιπών και συνολικώς ποινή φυλακίσεως επτά (7) μηνών και δέκα πέντε (15) ημερών, κατά προσαύξηση της ποινής βάσης των έξη μηνών που επιβλήθηκε για την πρώτη πράξη , με δέκα πέντε (15) ημέρες από κάθε μία από τις λοιπές. Επί εφέσεώς του, η οποία εκδικάσθηκε την 2-11-2005, δηλαδή μετά την έναρξη ισχύος του Ν.3346/2005, εκδόθηκε η 10.586/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών το οποίο με την άνω προσβαλλόμενη απόφασή του, ενώ για τις πράξεις της εξύβρισης και βλασφημίας, οι οποίες από το νόμο τιμωρούνται με ποινή φυλακίσεως που δεν υπερβαίνει το ένα έτος, εφάρμοσε το άρθρο 31 του Ν. 3346/2005 και παράγραψε υφ' όρο το αξιόποινο των πράξεων αυτών, για την πράξη της αντίστασης για την οποία πρωτοδίκως είχε επιβληθεί ποινή φυλακίσεως έξι μηνών, με την παραδοχή ότι η ποινή για όλες τις πράξεις για τις οποίες καταδικάσθηκε από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο υπερέβαινε τους έξι μήνες, ερεύνησε κατ' ουσία την υπόθεση και καταδίκασε τον αναιρεσείοντα για την πράξη της αντίστασης σε ποινή φυλακίσεως τριών (3) μηνών την οποία ανέστειλε επί τριετία, και παρίδε, έτσι, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο την προμνησθείσα διάταξη του άρθρου 32 του Ν. 3346/2005 που επιτάσσει την υφ' όρο παραγραφή των μέχρις έξι (6) μηνών καταγνωσθεισών ποινών.
Συνεπώς, με το να χωρήσει στην κατ' ουσίαν έρευνα της υποθέσεως και στην καταδίκη του κατηγορουμένου αντί να εφαρμόσει, ως όφειλε, τον επιεικέστερο νόμο, υπερέβη την εξουσία του γι' αυτό και πρέπει, κατά παραδοχή του σχετικού από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Η΄ του ΚΠοινΔ μόνου λόγου της κρινόμενης αιτήσεως, να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση και κατ' εφαρμογή του προμνησθέντος άρθρου 32 του Ν. 3346/2005, να διαταχθεί η παραγραφή της ποινής που καταγνώσθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση για την πράξη της αντίστασης, υπό τον προβλεπόμενο στο ίδιο άρθρο όρο.  
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί εν μέρει την 10.586/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.  Και.
 Παραγράφει την καταγνωσθείσα ποινή στον αναιρεσείοντα ...., για την πράξη της αντίστασης, υπό τον προβλεπόμενο στο άρθρο 32 του Ν.3346/2005 όρο.
 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Μαρτίου 2007. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 7 Μαρτίου 2007.
 

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ      Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ