Αριθμός 1534/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 Ζ΄ Ποινικό Τμήμα  
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Γρηγόριο Μάμαλη, Θεοδώρα Γκοϊνη-Εισηγήτρια, Βασίλειο Κουρκάκη και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου: ......, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κων/νο Γεωργόπουλο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 706/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Νάξου.  Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Νάξου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Ιουνίου 2006 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1181/2006.  
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Από τις διατάξεις των άρθρων 474, 476 παρ. 2 και 498 ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι η έκθεση που περιέχει τη δήλωση ασκήσεως του ενδίκου μέσου της εφέσεως πρέπει να διαλαμβάνει ορισμένο λόγο, όπως και η κακή εκτίμηση των αποδείξεων προκειμένου, ειδικότερα, για έφεση του Εισαγγελέα κατά αθωωτικής αποφάσεως, η διάταξη του άρθρου 486 παρ. 3 ΚΠοινΔ, που προστέθηκε με το άρθρο 2 παρ. 19 του Ν. 2408/1996, ορίζει ότι "η άσκηση εφέσεως από τον εισαγγελέα πρέπει να αιτιολογείται ειδικά και εμπεριστατωμένα στη σχετική έκθεση, άλλως η έφεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη". Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι η αιτιολόγηση της ασκούμενης από τον Εισαγγελέα εφέσεως κατά αθωωτικής αποφάσεως αποτελεί πρόσθετο τυπικό όρο του κύρους του ενδίκου αυτού μέσου και πρέπει να είναι ειδική και εμπεριστατωμένη των λόγων της, δηλαδή, πρέπει να εκτίθενται με σαφήνεια και πληρότητα οι συγκεκριμένες πραγματικές και νομικές πλημμέλειες που αποδίδονται στην προσβαλλόμενη αθωωτική απόφαση (ΟλΑΠ 9/2005). Αν η έφεση του Εισαγγελέα δεν έχει τέτοια αιτιολογία και το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αντί να την απορρίψει ως απαράδεκτη, την κρίνει παραδεκτή και ακολούθως, εξετάζονταν την ουσία της υποθέσεως, καταλήγει στην καταδίκη του κατηγορουμένου, υποπίπτει σε θετική υπέρβαση της εξουσίας του, που ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η΄ ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως.
 Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 706/2005 απόφασή του, και τα πρακτικά της το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Νάξου, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, δέχθηκε τυπικώς την έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Αιγαίου κατά της 856/2004 αθωωτικής αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Νάξου και στη συνέχεια, αφού εξέτασε την ουσία της υποθέσεως, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο για παραβίαση του άρθρου μόνου του ΑΝ 690/1945 και επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλακίσεως τριών μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία. Στην έκθεση εφέσεως με αριθμό 75/18.10.2004 του Εισαγγελέα Εφετών Αιγαίου, την οποία παραδεκτώς επισκοπεί ο Άρειος Πάγος για την εξέταση του προβαλλομένου λόγου αναιρέσεως, αναφέρεται ότι ο εν λόγω Εισαγγελέας ασκεί έφεση "γιατί εκτιμήθησαν εσφαλμένα τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά και αντί να γίνει δεκτός ο καταλογισμός εσφαλμένα εφαρμόσθηκε το άρθρο 31 παρ. 2 του ΠΚ". Έτσι όπως διατυπώθηκε η έφεση αυτή, δεν περιέχει την απαιτούμενη από το ανωτέρω άρθρο 486 παρ. 3 ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, καθόσον ο εκκαλών Εισαγγελέας δεν αναφέρει παντάπασι τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, από τα οποία αποδεικνύεται κατά τη γνώμη του η ενοχή του κατηγορουμένου και ειδικότερα, ενόψει της αιτιολογίας της εκκαλουμένης ότι ο κατηγορούμενος δικαιολογημένα πίστευε ότι δεν όφειλε τις στο κατηγορητήριο αποδοχές στην ......, επειδή η τελευταία είχε παύσει κατά τον επίδικο χρόνο να προσφέρει σ' εκείνον την εργασία της, δεν αναφέρει τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, συνεπεία των οποίων δεν εδικαιολογείτο η δεκτή γενομένη με την εκκαλούμενη απόφαση πεπλανημένης ως άνω αντίληψη του κατηγορουμένου. Επομένως, το δικάσαν Τριμελές Πλημμελειοδικείο, με το να δεχθεί ως παραδεκτή των ανωτέρω έφεση και να προχωρήσει στην έρευνα της υποθέσεως και την καταδίκη του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος υπερέβη θετικά την εξουσία του, κατά τον βάσιμο δεύτερο λόγο, κατ' εκτίμηση τούτου, της ένδικης αιτήσεως η οποία, μετά ταύτα, πρέπει να γίνει δεκτή και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Εφόσον δε η αναίρεση χωρεί λόγω απαραδέκτου της εφέσεως του Εισαγγελέα και η πρωτόδικη απόφαση είναι αθωωτική, δεν συντρέχει περίπτωση παραπομπής της υποθέσεως, κατ' άρθρο 519 ΚΠοινΔ, για νέα συζήτηση.
 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την 706/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Νάξου.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 7 Ιουλίου 2007. Και 
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 11 Ιουλίου 2007.
 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ           Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ