ΑΡΙΘΜΟΣ 448/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Aντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση-Εισηγητή, Αιμιλία Λίτινα, Βασίλειο Λυκούδη και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.
 
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 23 Ιανουαρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ....  και ήδη κρατούμενου στις Δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 331/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά.
 Το Τριμελές Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Μαρτίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 905/2006.
 Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ζύγουρας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη με αριθμό 535/1-12-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω την υπ΄αρ. 242/20-3-2006 αίτηση αναίρεσης του ..... , και ήδη κρατουμένου στις Φυλακές Κορυδαλλού για άλλη αιτία, κατά της υπ΄αρ. 331/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς και εκθέτω τα εξής:
Με την ανωτέρω απόφαση καταδικάστηκε ο αναιρεσείων σε ποινή φυλάκισης 2 ετών (ανασταλείσα) για αντίσταση.
Με την υπό κρίση αναίρεσή του επικαλείται, γενικά και αόριστα έλλειψη ειδικής αιτιολογίας.
Η εν λόγω όμως αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη, διότι δεν διατυπώνει κατά τρόπο σαφή και ορισμένο κάποιο συγκεκριμένο λόγο αναίρεσης. Ειδικότερα, από τις διατάξεις των άρθρων 148-153, 462, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2 και 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι στην έκθεση που περιέχει τη δήλωση ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναίρεσης πρέπει να διατυπώνονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο αυτό μέσο. Δεν αρκεί όμως απλή αναφορά του λόγου που προβλέπεται από το νόμο, όπως μεταξύ άλλων είναι η έλλειψη ειδικής αιτιολογίας. Συγκεκριμένα, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας, όταν κατ΄αρχήν υπάρχει αιτιολογία στην προσβαλλόμενη απόφαση, πρέπει να προσδιορίζεται σε τι συνίσταται, σε σχέση με τις παραδοχές της απόφασης, η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν λήφθηκαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (Α.Π. 2297/2003, 208/2004, Πράξη και Λόγος Π.Δ. 04, σελ. 30-34).
Εξάλλου, κατ΄ά. 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα να το ασκήσει ή εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται, κηρύσσεται αυτό απαράδεκτο.
Σύμφωνα λοιπόν με τα ανωτέρω εκτεθέντα δεν διευκρινίζεται με την υπό κρίση αίτηση σε τι ακριβώς συνίσταται η επικαλούμενη έλλειψη αιτιολογίας αναφορικά με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της απόφασης (Ολομ. Α.Π. 19/2001). Κατά συνέπεια, η εν λόγω αίτηση αναίρεσης κατά της υπ΄αρ. 331/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας, εφ΄όσον δεν διατυπώνεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο κανένας συγκεκριμένος λόγος αναίρεσης, πρέπει ν΄απορριφθεί κατά. 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ ως απαράδεκτη και να επιβληθούν εις βάρος του αναιρεσείοντος τα δικαστικά έξοδα (ΑΠ 1468/1998, ΠΧ ΜΘ/827).
Για τους ανωτέρω λόγους----------------- 
Προτείνω: 1) Ν΄απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ΄αρ. 242/20-3-2006 αίτηση αναίρεσης του ..... και ήδη κρατουμένου στις Φυλακές Κορυδαλλού για άλλη αιτία, κατά της υπ΄αρ. 331/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς και2) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα εις βάρος του ως άνω αναιρεσείοντος.
 Αθήναι, 13-11-2006 
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Ανδρ. Καίσαρης 
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,  
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Από τις διατάξεις των άρθρων 474 παρ.2, 476 παρ.1, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 παρ.18 του Ν.2408/1996 και 509 παρ.1 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι στην έκθεση, με την οποία ασκείται το ένδικο μέσο της αναίρεσης κατά δικαστικής αποφάσεως, πρέπει να περιέχονται αναγκαίως, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο αυτό μέσο, διότι, αν δεν περιέχεται ένας τουλάχιστον λόγος σαφής και ορισμένος, η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται στο σύνολό της ως απαράδεκτη. Για να είναι δε σαφής και ορισμένος ο λόγος αναίρεσης, δεν αρκεί η απλή επίκλησή του στο αναιρετήριο, αλλά προσαπαιτείται συγκεκριμένη μνεία των νομικών πλημμελειών σε σχέση με αυτόν. Ειδικότερα, ως προς τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ'΄ΚΠΔ προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης της έλλειψης από την απόφαση της απαιτούμενης, σύμφωνα με τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, για να είναι ο λόγος αυτός σαφής και ορισμένος και εντεύθεν παραδεκτός, πρέπει α) αν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία, να προτείνεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτής σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια της προσβαλλόμενης απόφασης, στα οποία αναφέρεται η εν λόγω αιτίαση και β) αν υπάρχει αιτιολογία, αλλά αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται επί πλέον σε τι ακριβώς συνίσταται η έλλειψη αυτή, αναφορικά με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της απόφασης (Ολ.ΑΠ 19/2001). Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με την κρινόμενη αίτηση, πλήττει την υπ'αριθμ. 331/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά, με την οποία καταδικάστηκε για αντίσταση, σε ποινή φυλακίσεως δύο (2) ετών με αναστολή και διατάχθηκε η άμεση απέλασή του "για έλλειψη της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, όπως διατυπώνεται στην έκθεση αναιρέσεως, είναι τελείως αόριστος και ανεπίδεκτος δικαστικής εκτιμήσεως, καθόσον ουδόλως προσδιορίζεται σ'αυτή η έλλειψη αιτιολογίας σε σχέση με τις κρίσιμες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης.
 Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ).
  
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 20 Μαρτίου 2006 αίτηση του ....  για αναίρεση της υπ'αριθμ. 331/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, από διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου 2007 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2007.
 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ