Αριθμός 505/2007 

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

 E΄ Ποινικό Τμήμα  
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη - Εισηγητή, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ....., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Δάβαλο, περί αναιρέσεως της 26392/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Ιουνίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1144/2006.
 
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Επειδή η καταδικαστική απόφαση στερείται της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ του ίδιου κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν δεν αναφέρονται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που την εξέδωσε δικάζοντας ως Εφετείο, δέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν κατέβαλε στο ΤΕΒΕ τις ασφαλιστικές εισφορές, που όφειλε για το χρονικό διάστημα από Ιανουάριο 1997 μέχρι Απρίλιο 2001, οι οποίες ήταν καταβλητέες μέσα σε ένα μήνα από τότε που έγιναν απαιτητές και ανέρχονταν στο ποσό των 7.646, 3 ευρώ, ήτοι κατά την επίσημη ισοτιμία του ευρώ προς τη δραχμή στο ποσό των 2.605.480 δραχμών. Στο διατακτικό όμως της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δικαστήριο δέχεται ότι οι καθυστερούμενες προς το ΤΕΒΕ ασφαλιστικές εισφορές του κατηγορουμένου, για το ίδιο χρονικό διάστημα ανέρχονταν σε 3.565.400 δραχμές. Έτσι όμως μεταξύ αιτιολογικού και διατακτικού της προσβαλλόμενης αποφάσεως υπάρχει αντίφαση, ως προς το ύψος των βαρυνουσών τον κατηγορούμενο ασφαλιστικών εισφορών (εργοδοτικών), που ήταν καταβλητέες απ' αυτών στον ασφαλιστικό του οργανισμό δηλαδή το ΤΕΒΕ, με αποτέλεσμα η πληττόμενη απόφαση να στερείται της επιβαλλόμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Επομένως πρέπει, κατά παραδοχή του από το άρθρο 510 παρ. στοιχ. Δ΄ του Κ.Π.Δ. μοναδικού λόγου της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως ως βάσιμου, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 Κ.Π.Δ.).  
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 26392/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, και 
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.
 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Μαρτίου 2007. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Μαρτίου 2007.
 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ       Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ