Αριθμός 499/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ   
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη-Εισηγητή, Κωνσταντίνο Κούκλη και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Αλεξόπουλο, για αναίρεση της 90/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λιβαδειάς.
 Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λιβαδειάς με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17 Ιουλίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1378/2006.
  
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.
  
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 'Ελλειψη της από τα άρ.93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ επιβαλλόμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που ιδρύει λόγο αναιρέσεως κατά το άρ.510 παρ.1 στοιχ.Δ του ίδιου Κώδικα συντρέχει όταν στην καταδικαστική απόφαση δεν εκτίθενται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφάρμοσε. 'Ελλειψη τέτοιας αιτιολογίας υπάρχει και όταν η αιτιολογία είναι εντελώς τυπική, προς την οποία εξομοιώνεται και εκείνη που παραπέμπει στα πραγματικά περιστατικά του διατακτικού. Και ναι μεν το αιτιολογικό μαζί με το διατακτικό της αποφάσεως, στο οποίο ως λογικό συμπέρασμα καταχωρίζονται όλα τα στοιχεία του εγκλήματος, αποτελούν ενιαίο όλο και είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωσή τους, πλην όμως η συμπλήρωση αυτή δεν μπορεί να φθάσει μέχρι σημείου ολικής αναφοράς στα περιστατικά που αναγράφονται στο διατακτικό της αποφάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λιβαδειάς, καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων για παραβίαση των άρθρων 30 παρ.12 και 31 παρ.4 του ΝΔ 136/46 Ως αιτιολογία της απόφασής του το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε τα εξής: "αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε τις αξιόποινες πράξεις της παράβασης των άρθρων 30 παρ.12 και 31 παρ.4 του Ν.Δ. 136/46 οι οποίες του αποδίδονται με το κατηγορητήριο, όπως τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των πράξεων αυτών εξειδικεύονται στο διατακτικό. Τα ανωτέρω αποδεικνύονται ιδίως από το υπ'αρ..... πρωτόκολλο δειγματοληψίας την υπ'αριθ..... έκθεση εξέτασης της Δ' Χ.Υ. Πειραιά όπως και από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρος κατηγορίας ο οποίος κατέθεσε ως προς τη νοθεία που έκανε ο κατηγορούμενος στο πετρέλαιο κίνησης που διέθετε για πώληση και τον τρόπο που ενόθευε αυτό, δηλαδή το ότι είχε τοποθετήσει κρυφό στόμιο και λειτουργούσε τις αντλίες με τηλεχειριστήριο. Πρέπει λοιπόν να κηρυχθεί ένοχος για τις πράξεις αυτές" Η αιτιολογία όμως αυτή, σύμφωνα με όσα αναπτύχθηκαν στην αρχή, δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, αλλά εντελώς τυπική και ασαφής, αφού δεν αναφέρει τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία για τις αξιόποινες πράξεις για τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος ούτε οι νομικές σκέψεις με τις οποίες υπήχθησαν τα περιστατικά αυτά στις διατάξεις που εφαρμόσθηκαν και οι ελλείψεις αυτές δεν μπορούν να αναπληρωθούν από τα όσα περιέχονται στο διατακτικό, στο οποίο παραπέμπει το σκεπτικό. Επομένως, κατά παραδοχή του συναφούς λόγου της αιτήσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ του ΚΠΔ, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και η υπόθεση να παραπεμφθεί για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 ΚΠΔ).
 
Για τους λόγους αυτούς 
Αναιρεί την 90/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λιβαδειάς. Και 
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.  
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Μαρτίου 2007.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Μαρτίου 2007.
 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ          Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ