Αριθμός 294/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε΄ Ποινικό Τμήμα Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη - Εισηγητή και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 26 Ιανουαρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 , που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 1661/2005 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηλείας. Με πολιτικώς ενάγοντα τον .... . Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ηλείας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτήν, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17 Ιουλίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1563/2006. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καίσαρης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή με αριθμό 476/02.11.2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Ι) Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ηλείας με την υπ΄αριθμ. 1661/17-6-2005 απόφασή του καταδίκασε τον Χ1 σε ποινή φυλάκισης 4 μηνών, που μετάτρεψε προς 4,40 ευρώ κάθε ημέρα, για συκοφαντική δυσφήμηση που τελέστηκε δια του τύπου (=εφημερίδα του ... ".... ") στις 21-4-2004. Η άνω απόφαση εκδόθηκε ερήμην του και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 Κ.Ποιν.Δ. στις 6-2-2006 (βλ. την βεβαίωση του οικείου γραμματέα) του επιδόθηκε δε στις 7-7-2006 και δη στον ίδιο (βλ. το από 7-7-2006 αποδεικτικό της επιμελήτριας .... ). Κατ΄αυτής άσκησε ο ανωτέρω καταδικασθείς στις 17-7-2006, ενώπιον του γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Ηλείας, την υπ΄αριθμ. 1/2006 έκθεση αναίρεσης προβάλλων υπέρβαση εξουσίας, έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, απόλυτη ακυρότητα. -Προφανώς ο παραπάνω άσκησε αναίρεση διότι η ποινή των τεσσάρων μηνών δεν είναι εφέσιμη κατά το άρθρο 489 παρ. 1 περιπτ. γ΄ Κ.Ποιν.Δ. -"ποινή φυλάκισης πάνω από τέσσερες μήνες"- όπως αντικ. και ισχύει με το άρθρο 415 ν.3160/2003 (βλ. αd hoc ΑΠ 557/81).- ΙΙ) Επειδή κατά βασική δικονομική αρχή που στηρίζεται στο άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ. προ πάσης έρευνας περί της βασιμότητας ή μη των προβαλλομένων λόγων ενδίκου τινός μέσου είναι να έχει κριθεί προηγουμένως ότι αυτό έχει ασκηθεί νομότυπα και δη εντός της νόμιμης προθεσμίας, αφού κατά το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ. όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπρόθεσμα το αρμόδιο δικαστήριο (σε συμβούλιο) απορρίπτει τούτο ως απαράδεκτο, διότι άλλως υπερβαίνει την εξουσία του (-510 παρ. 1 περ. η Κ.Π.Δ.). Και ναι μεν είναι δυνατή η εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου όταν συντρέχουν λόγοι ανώτερης βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, πλην όμως στη περίπτωση αυτή πρέπει τούτο να προβάλλεται με την έκθεση ασκήσεως αυτού και να γίνεται επίκληση και προσαγωγή των αποδεικτικών μέσων από τα οποία να αποδεικνύεται ο άνω λόγος (βλ. ΑΠ 1382/2004, ΑΠ 1823/2005, ΑΠ 848/2005 κ.ά.).- Επειδή κατά τη διάταξη της παρ. 3 του άρθρου μόνον του ν. 2243/1994, ΦΕΚ 162Α/3-10-94, "Στα εγκλήματα που διαπράττονται δια του τύπου οι προβλεπόμενες στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας με ποινή ακυρότητας ή απαραδέκτου προθεσμίες που υπερβαίνουν τις πέντε (5) ημέρες συντέμνονται στο ήμισυ". Η διάταξη αυτή, που κατήργησε το άρθρο 65 ν. 5060/31 περί τύπου, έχει συνεπώς εφαρμογή και για την προθεσμία ασκήσεως ενδίκων μέσων κατά αποφάσεων που αναφέρονται σε "εγκλήματα δια του τύπου". Επομένως για τον καταδικασθέντα η προθεσμία της παρ. 1 του άρθρου 473 Κ.Ποιν.Δ. είναι δέκα ημέρες εάν η αναίρεση ασκήθηκε κατά την παρ. 2 αυτού και πέντε ημέρες εάν ασκήθηκε κατά το άρθρο 474 ίδιου Κώδικα, αμφότερες όμως αρχίζουν κατά την παρ. 3 του άρθρου 473 Κ.Π.Δ. (βλ. ΑΠ 136/2000, ΑΠ 1736/2002, ΑΠ 818/2002, ΑΠ 975/2004, ΑΠ 565/97 κ.ά.). Ενόψει των ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι η υπό κρίση αναίρεση ασκήθηκε εκπρόθεσμα, χωρίς να υπάρχει κάποιος νομικός λόγος που να δικαιολογεί τούτο, και συνεπώς είναι και πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη. ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ Προτείνω όπως κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ΄αριθμ. 1/2006 αίτηση αναίρεσης του Χ1 κατά της υπ΄αριθμ. 1661/2005 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηλείας. Να επιβληθούν τα έξοδα σε βάρος αυτού. Αθήνα 13 Οκτωβρίου 2006 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής" Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Με την παρ. 1 του άρθρου μόνου του Ν. 2243/1994 καταργήθηκαν οι ουσιαστικές και δικονομικές ποινικές διατάξεις του Ν. 5060/1931 "περί τύπου, προσβολών τιμής εν γένει και άλλων σχετικών αδικημάτων" και του Α.Ν. 1092/1938 "περί τύπου" καθώς και άλλη ουσιαστική ή δικονομική ποινική διάταξη ειδικού νόμου σχετικά με τον τύπο, εκτός από τα άρθρα 29 και 30 του Ν. 5060/1931, όπως αυτά ισχύουν, το άρθρο 47 του Α.Ν. 1092/1938, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 § 2 του Ν. 1738/1987 και την παρ. 3 του άρθρου μόνου του Ν. 1178/1981. Συνεπώς καταργήθηκαν και οι διατάξεις του άρθρου 65 §§ 1 και 2 του Ν. 5060/1931 που όριζαν ορισμένη βραχεία προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως από τον Εισαγγελέα, τον καταδικασμένο και τον πολιτικώς ενάγοντα για τα δια του τύπου τελούμενα εγκλήματα. Αντ'αυτών, δια της παρ. 3 του ως άνω νόμου (2243/1994) ορίσθηκε ότι στα εγκλήματα που διαπράττονται δια του τύπου, οι προβλεπόμενες στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, με ποινή ακυρότητας ή απαραδέκτου προθεσμίες, που υπερβαίνουν τις πέντε (5) ημέρες συντέμνονται στο ήμισυ. Το κλάσμα που τυχόν προκύπτει συμπληρώνεται ως την επόμενη ακέραιη μονάδα. Από την αδιάστικτη αυτή διατύπωση του νόμου, ενόψει και του σκοπού αυτού, αποβλέποντας στην εφαρμογή συστήματος συναπτομένου με τις διατάξεις της Ποινικής Δικονομίας, δι' αποκλεισμού εν πολλοίς των προϊσχυσασών ειδικών διατάξεων, όπως και στην ταχεία περαίωση των σχετικών δικών, προκύπτει ότι επί αναιρέσεως ασκουμένης από τον καταδικασμένο η προς τούτο χορηγουμένη από το άρθρο 473 §§ 1,2 ΚΠΔ προθεσμία των 10 ημερών ή των 20 ημερών (αν η αίτηση ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου) συντέμνεται στο ήμισυ και αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρισθεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 § 3 ΚΠΔ. Εάν, όμως, ο κατηγορούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως η προθεσμία δεν αρχίζει εάν προηγουμένως δεν επιδοθεί εις αυτόν η απόφαση. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της δικογραφίας ο αναιρεσείων, με την υπ' αριθμ. 1661/17-6-2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηλείας καταδικάστηκε σαν να ήταν παρών, σε ποινή φυλακίσεως 4 μηνών, μετατραπείσα προς 4,40 Ευρώ ημερησίως για συκοφαντική δυσφήμηση δια του τύπου. Η απόφαση αυτή καταχωρίστηκε στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 § 3 ΚΠΔ, όπως τούτο προκύπτει από την σχετική επ' αυτής βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέως, στις 6-2-2006 και επιδόθηκε στον κατηγορούμενο - ήδη αναιρεσείοντα στις 7 Ιουλίου 2006 (βλ. από 7 Ιουλίου 2006 αποδεικτικό επιδόσεως της .... , Επιμελήτριας Δικαστηρίων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ηλείας). Η υπό κρίση, όμως, αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε από τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο στον γραμματέα του εκδόντος την απόφαση δικαστηρίου (αρθρ. 474 § 1 ΚΠΔ) στις 17 Ιουλίου 2006, δηλαδή μετά την παρέλευση της ως άνω 5/νθήμερης προθεσμίας. Ενόψει των προαναπτυχθέντων και δεδομένου ότι ο αναιρεσείων δεν επικαλείται κάποιο λόγο ανώτερης βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος για την εκπρόθεσμη άσκηση, πρέπει η αίτηση, να απορριφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 476 § 1 ΚΠΔ, ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρθρ. 583 § 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 17 Ιουλίου 2006 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1661/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηλείας. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2007. Και, Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 9 Φεβρουαρίου 2007. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ