Αριθμός 1374/2007 
Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου 
Ε' Ποινικό Τμήμα  
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένων του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Πολύκαρπου Βούλγαρη και του αρχαιοτέρου αυτού Αρεοπαγίτη Δημητρίου Κιτρίδη), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Κωνσταντίνο Κούκλη, Βασίλειο Λυκούδη, Αναστάσιο Λιανό- Εισηγητή και Γεώργιο Γιαννούλη, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 20 Απριλίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Κλησιάρη, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 353/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Ναυπλίου, με πολιτικώς ενάγοντα τον ..... , ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
 Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων- κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Δεκεμβρίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 34/2007.
 
Αφού άκουσε τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 1.-Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ.1 ΚΠΔ η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της αποφάσεως. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 154 παρ.2 και 156 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι ως άγνωστης διαμονής θεωρείται εκείνος που απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του σε άγνωστο μέρος για τη δικαστική αρχή που έχει εκδώσει το επίδικο έγγραφο ή έχει παραγγείλει την επίδοσή του και στην περίπτωση αυτή η επίδοση προς εκείνον γίνεται ως άγνωστης διαμονής, μετά την άκαρπη αναζήτηση των αναφερομένων στη διάταξη του άρθρου 156 παρ.1 εδ. α΄ προσώπων προς το δήμαρχο ή τον αρμόδιο δημοτικό υπάλληλο που όρισε ο δήμαρχος της τελευταίας κατοικίας ή διαμονής του, άλλως η επίδοση είναι άκυρη και δεν αρχίζει η ως άνω προθεσμία ασκήσεως ενδίκων μέσων. Τέλος, κατά τις διατάξεις, του αρ. 476 παρ.1 ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπρόθεσμα το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο το απορρίπτει ως απαράδεκτο, κατά δε της σχετικής αποφάσεως ή του βουλεύματος επιτρέπεται αναίρεση (αρ. 476 παρ.2 ΚΠΔ). Ο έλεγχος του Αρείου Πάγου περιορίζεται στην ορθότητα της κρίσης για την απόρριψη αυτή. Ειδικότερα η απόφαση που απορρίπτει το ένδικο μέσο της εφέσεως ως εκπρόθεσμο, για να έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο της επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως και εκείνον της ασκήσεως του ενδίκου μέσου, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση. Σε περίπτωση, όμως, που με το ένδικο μέσο αμφισβητούνται ο τόπος κατοικίας εκείνου που ασκεί το ένδικο μέσο και το άγνωστο της διαμονής του ως και η εντεύθεν αδυναμία γνώσης της επιδόσεως, πρέπει επίσης να διαλαμβάνεται στην απόφαση σχετική αιτιολογία άλλως, ιδρύεται ο κατ' άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ΄ του ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως.
 2.-Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 353/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Ναυπλίου απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμη η έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 2090/1999 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου, με την οποία ο αναιρεσείων είχε καταδικασθεί σε ποινή φυλάκισης πέντε ετών και χρηματική ποινή πεντακοσίων χιλιάδων ( 500.000) για παράβαση άρθρου 1 Ν.Δ. 3424/1955, με την αιτιολογία, ενόψει του προβληθέντος με την έφεση ισχυρισμού του αναιρεσείοντος ότι δεν είχε λάβει γνώση της προσβαλλόμενης απόφασης, που του επιδόθηκε ως άγνωστης διαμονής ενώ είχε γνωστή στις εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές διαμονή στη Θεσσαλονίκη επί της οδού .... αριθ. ..., όπου ο τόπος της κατοικίας του, ότι " ο εκκαλών Χ1, καταδικάστηκε ερήμην με την υπ' αριθμ. 2090/99 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου σε φυλάκιση 5 ετών και χρηματική ποινή 500.000 δρχ για παράβαση του άρθρ. 1 του Ν.Δ 3424/55. Η άνω ερήμην του εκκαλούντος απόφαση επιδόθηκε σ' αυτόν ως αγνώστου διαμονής την 31-8-2000, αυτός όμως άσκησε την έφεσή του την 17-4-2006, ήτοι σε χρόνο πολύ μεγαλύτερης παρόδου της προαναφερθείσης προθεσμίας. Βέβαια στην έκθεση της εφέσεώς του ο εκκαλών αναφέρει ότι η κλήτευση ως αγνώστου διαμονής είναι μη νόμιμη, διότι είχε γνωστή διαμονή στη Θεσσαλονίκη στην οδό ..... Όμως ο ισχυρισμός του αυτός είναι αβάσιμος,αφού όπως προκύπτει από το υπ' αριθμ. Πρωτ.17/11837/96 έγγραφο της Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Θεσσαλονίκης, ο εκκαλών, ο οποίος ενήργησε ως εκπρόσωπος της Α. Ε.εταιρείας ACTION TRADE ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΠΟΤΩΝ κατά τις διαπραγματεύσεις και τελικώς την σύναψη συμβάσεως για την αγορά αγροτικών προιόντων από τον πωλητή αγροτικό συνεταιρισμό Σκαφιδακίου, είχε την κατοικία του στην Θεσσαλονίκη και επί της οδού ..., στην οποία δεν ανευρέθει .Μετά από αυτά που εκτέθηκαν παραπάνω πρέπει η έφεση του εκκαλούντος να κηρυχθεί απαράδεκτη."  3.-Με αυτά όμως που δέχθηκε το Τριμελές Εφετείο για την απόρριψη του ισχυρισμού του αναιρεσείοντος ότι ήταν, κατά το χρόνο επίδοσης προς αυτόν της εκκαλούμενης απόφασης, γνωστής διαμονής, και για τη θεμελίωση της κρίσης του ότι καλώς έγινε η επίδοση αυτή ως άγνωστης διαμονής, δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και `139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Ειδικότερα δεν αναφέρεται στο αιτιολογικό της απόφασης από ποιο αποδεικτικό προκύπτει η επίδοση της πρωτόδικης απόφασης, και . αν ο αναιρεσείων ήταν ή όχι, κατά τον κρίσιμο χρόνο, άγνωστης διαμονής για τη δικαστική αρχή που είχε παραγγείλει την επίδοση της απόφασης, αφού μόνο το γεγονός ότι δεν βρέθηκε, στη διεύθυνση της κατοικίας του, δεν δικαιολογεί, ούτε πολύ περισσότερο καθιστά τον αναιρεσείοντα ως άγνωστης διαμονής κατά το χρόνο επίδοσης της εκκαλούμενης απόφασης. Περαιτέρω, αν και όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, για την απόδειξη του άνω ισχυρισμού εξετάστηκε ενόρκως ο μάρτυρας .... , με επιμέλεια του αναιρεσείοντος και αναγνώσθηκαν έγγραφα, δεν μνημονεύονται στην απόφαση, ούτε κατ' είδος τα αποδεικτικά μέσα, στην αξιολόγηση των οποίων προέβη για να καταλήξει στην κρίση του για την απόρριψη της έφεσης ως εκπρόθεσμης.  Κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη απόφαση, στερείται της επιβαλλόμενης από το Σύνταγμα και το νόμο ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και ο λόγος αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, με τον οποίο προβάλλεται η έλλειψη αυτή, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.
 Μετά από αυτά πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 ΚΠΔ), προκειμένου να αποφανθεί για το εμπρόθεσμο ή μη της εφέσεως και ακολούθως για την παραγραφή ή μη της πράξεως.  
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 353/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Ναυπλίου. Και
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.- 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 3 Μαϊου 2007. Και, 
Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 19 Ιουνίου 2007.
 Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ