Αριθμός 1637/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες. 
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Απριλίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Κ. Π. του Γ., 2)Β. Γ. Π., 2)Κ. Π. του Γ., 2) Μ. Π. του Γ. ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αποβιώσαντος συζύγου και πατέρα τους, Γ. Π., όλων κατοίκων Κατερίνης. Εκπροσωπήθηκαν από τον δικηγόρο Δημήτριο Καραμαγκιώλη.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "EUROBANK EFG" ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΡΗΤΗΣ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Μαρινάκο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. από την οποία προκύπτει η τροποποίηση επωνυμίας της ανωτέρω εταιρείας στην νέα "Τράπεζα Eurobank Ergasias ΑΕ" και τον διακριτικό τίτλο "Eurobank Ergasias" .
Μετά την εκφώνηση των ονομάτων των διαδίκων, ο δικηγόρος των αναιρεσειόντων ζήτησε την αναβολή της υπόθεσης για τους λόγους που ανέπτυξε.
Το δικαστήριο διασκέφτηκε και δια του Προέδρου του απέρριψε το αίτημα αναβολής και προχώρησε στη συζήτηση της υπόθεσης κατά την οποία οι αναιρεσείοντες δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-2-1998 ανακοπή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κατερίνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 314/1999 του ίδιου Δικαστηρίου που παρέπεμψε την υπόθεση στο Μονομελές Πρωτοδικείο, 65/2005 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης και 421/2008 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 30-4-2008 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου, ανέγνωσε την από 7-10-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, οι αναιρεσείοντες εκπροσωπήθηκαν από τον δικηγόρο Δημήτριο Καραμαγκιώλη, ο οποίος υπέβαλε αίτημα αναβολής, μετά την απόρριψη του οποίου οι αναιρεσείοντες δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση αυτής, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο. Όπως όμως προκύπτει από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από την αναιρεσίβλητη Τράπεζα υπ' αριθμ. ..., ..., ... και .../25-7-2011 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας …, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης και των εκθέσεων καταθέσεώς της, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε εκ του πινακίου για την 16-1-2012 και ακολούθως για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας, (λόγω αποχής των δικηγόρων) επιδόθηκε, με επιμέλεια της αναιρεσίβλητης, η οποία επισπεύδει τη συζήτηση, νόμιμα και εμπρόθεσμα σε καθένα από τους αναιρεσείοντες, αντιστοίχως. Οι τελευταίοι, δεν παραστάθηκαν, ως προελέχθη, κατά τη συζήτηση, ούτε εκπροσωπήθηκαν με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., η συζήτηση όμως θα προχωρήσει παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.). Κατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης, ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε, ή την άρνηση του (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (ΟλΑΠ 1/1999). Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ.ΑΠ 861/1984). Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Δυνάμει της με αριθμό .../31-5-1995 σύμβασης πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό... η καθής η ανακοπή... (σημ: εδώ αναιρεσίβλητη) χορήγησε στον πρώτο.. πίστωση με ανοιχτό (αλληλόχρεο λογαριασμό) μέχρι του ποσού των 27.000.000 δρχ, την εξόφληση της οποίας εγγυήθηκε εγγράφως ο δεύτερος των ανακοπτόντων...του οποίου οι λοιποί είναι μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι (σημ: εδώ αναιρεσείοντες). Σε εκτέλεση της ..σύμβασης, η καθής χορήγησε στον πρώτο ανακόπτοντα πιστούχο στις 31-5-1995 ...2.000.000 δρχ., στις 2-6-1995 ...13.000.000 δρχ., στις 24-7-1995.. 2.600.000 δρχ., στις 28-9-1995 700.000 δρχ., για τα οποία εκδόθηκαν τα αντίστοιχα εντάλματα πληρωμής, που υπογράφηκαν από τον πρώτον ανακόπτοντα...και του οποίου η υπογραφή δεν αμφισβητήθηκε... Στη συνέχεια στις 29-11-1995 έγινε νέα χορήγηση στον πρώτο ανακόπτοντα ποσού 15.000.000 δρχ, το οποίο επίσης έλαβε αυτός υπογράφοντας το αντίστοιχο ένταλμα πληρωμής...Στις 11-11- 1996... έγινε ανανέωση του δανείου, με τη χορήγηση στον πρώτο ανακόπτοντα...15.000.000 δρχ., το οποίο επίσης έλαβε αυτός υπογράφοντας το σχετικό ένταλμα πληρωμής...Από την τελευταία αυτή χορήγηση και μέχρι τις 28-1-1998 ο πρώτος ανακόπτων κατέβαλε τμηματικά...1.000.000 δρχ. συνολικά, οπότε η καθής αναγκάστηκε στις 28-1-1998 να προβεί στο κλείσιμο της παραπάνω πίστωσης, η οποία εμφάνιζε χρεωστικό υπόλοιπο σε βάρος των ανακοπτόντων 20.651.628 δρχ. το οποίο γνωστοποιήθηκε σ' αυτούς με την...143/28-1-1998 επιστολή της καθής...στη συνέχεια με βάση την ως άνω απαίτηση της εξέδωσε σε βάρος των ανακοπτόντων την.. προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής...Κατά τη διάρκεια λειτουργίας του αλληλόχρεου λογαριασμού ο πρώτος ανακόπτων αναγνώρισε ανεπιφύλακτα το εκάστοτε υπόλοιπο ..υπογράφοντας τις σχετικές επιστολές τους προς την πιστώτρια τράπεζα...από 1-7-1995, 1-10-1995, 1-1-1996, 1-4-1996, 1-7-1996, 1-10-1996, 1-1-1997, 1-4-1997... Με την τελευταία επιστολή ο πρώτος ανακόπτων αναγνώρισε ανεπιφύλακτα ότι το υπόλοιπο της οφειλής του, κατά την 1-4-1997, ανερχόταν στο ποσό των 17.345.563 δρχ...Ο πρώτος ανακόπτων ισχυρίσθηκε .. ότι η από 1-4-1997 επιστολή...είναι προϊόν παραπλάνησης του από την καθής, η οποία μέσω των αρμοδίων υπαλλήλων της, του ζήτησε με πειθώ, παρακλήσεις - πιέσεις και φορτικότητα να υπογράψει την παραπάνω επιστολή την οποία όμως ο ίδιος δεν ανέγνωσε, εμπιστευόμενος την καθής και τον νόμιμο εκπρόσωπο της. Ο ισχυρισμός αυτός και αν ακόμη υποτεθεί ότι είναι αληθινά τα πιο πάνω περιστατικά, είναι νομικά αβάσιμος και απορριπτέος, καθόσον ο ανακόπτων δεν επικαλείται τίποτε άλλο από άγνοια, που όμως ήταν συνειδητή, αφού όπως ο ίδιος υποστηρίζει δεν ανέγνωσε την ..επιστολή και έτσι δεν έχει γνώση του περιεχομένου της, συνακόλουθα δε...δεν βρισκόταν σε πλάνη...Δεν αποδείχθηκε ότι ποσό 8.000.000 δρχ., από το άνω χορηγηθέν προς τον πρώτο ανακόπτοντα δάνειο λήφθηκε προκειμένου να παραδοθεί στο Θ. Δ., ο οποίος εκτελούσε χρέη διευθυντού της καθής ..από της υπογραφής της σύμβασης του δανείου μέχρι 24-6-1996...και ο οποίος έλαβε το ποσό αυτό ως εκπρόσωπος και για λογαριασμό της καθής στα πλαίσια των καθηκόντων που αυτή του είχε αναθέσει και των οδηγιών και εντολών της προς αυτόν, όπως αβάσιμα ισχυρίζονται οι ανακόπτοντες. Το δικαστήριο οδηγείται στην παραπάνω κρίση...ειδικότερα: α) από το ότι τα ποσά που εκταμιεύτηκαν καθ' όλη τη διάρκεια λειτουργίας της ..σύμβασης δανείου, αναλήφθηκαν από τον ίδιο τον ανακόπτοντα που υπέγραψε τα σχετικά εντάλματα πληρωμής, β) από το ότι μέχρι το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού ο πρώτος ανακόπτων αναγνώριζε ...ανεπιφύλακτα το εκάστοτε οφειλόμενο σε βάρος του χρεωστικό υπόλοιπο, γ) από το ότι στις 11-11-1996 οπότε έλαβε χώρα η τελευταία χορήγηση προς τον πρώτο ανακόπτοντα ποσού 15.000.000 δρχ., ο πρώην διευθυντής της καθής Θ..Δ...είχε αποχωρήσει...5) Από ..την...επιταγή της Τράπεζας Κρήτης, από την οποία προκύπτει ότι αυτή εκδόθηκε σε διαταγή του πρώτου ανακόπτοντος από τον Θ...Δ...ατομικά... και ουδόλως ότι παραδόθηκε στον ανακόπτοντα για κάλυψη της επικαλούμενης απαίτησης του κατά του.. διευθυντή της καθής, από το φερόμενο ως παραδοθέν σ' αυτόν δάνειο... Αλλά και υπό την αποκρουόμενη εκδοχή ότι το ποσό των 8.000.000 δρχ...λήφθηκε προκειμένου να παραδοθεί στον Θ...Δ... η συναλλαγή αυτή μεταξύ τους πραγματοποιήθηκε εκτός του πεδίου των τραπεζικών συναλλαγών και στα πλαίσια μεταξύ τους ιδιωτικής φύσης συμφωνίας, η οποία δεν τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την εκτέλεση της υπηρεσίας του Θ..Δ... με την έννοια ότι η πρώτη συναλλαγή δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς τη δεύτερη και κατά συνέπεια δεν δημιουργείται ευθύνη της καθ'ης και απαλλαγή των ανακοπτόντων από την οφειλή τους προς αυτήν. Με τα δεδομένα αυτά...η απαίτηση της καθής εναντίον των ανακοπτόντων... ανερχόνταν στο ποσό για το οποίο εκδόθηκε η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής". Υπό τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των νομικών διατάξεων των άρθρων 632, 623 επ., Κ.ΠολΔ, 112 ΕισΝΑΚ, 361, 806, 847 επ., 416, 140 ΑΚ που εφάρμοσε και ειδικότερα: α) ως προς τη σύναψη συμβάσεως πιστώσεως με ανοικτό λογαριασμό, μεταξύ των προαναφερθέντων (την εξόφληση της οποίας εγγυήθηκε ο δεύτερος ανακόπτων), τη χορήγηση, σε εκτέλεση αυτής, στον πρώτο πιστούχο των μνημονευομένων επί μέρους ποσών, τα οποία, κατά το οριστικό κλείσιμο στις 28-1-1998 του λογαριασμού ανερχόνταν σε 20.651.628 δρχ., τη γνωστοποίηση του καταλοίπου στους ανακόπτοντες, την ανεπιφύλακτη αναγνώριση από τον πρώτο αναιρεσείοντα του εκάστοτε υπολοίπου του λογαριασμού, κατά τη διάρκεια λειτουργίας του και κατά την 1-4-1997 ανερχομένου σε 17.345.563 δρχ, β) την αβασιμότητα του ισχυρισμού των αναιρεσειόντων, περί παραπλανήσεως του πρώτου κατά την υπογραφή της από 1-4-1997 επιστολής. Συνακόλουθα, το Εφετείο, δεν στέρησε την απόφαση του νόμιμης βάσης, αφού στο αιτιολογικό της διαλαμβάνονται σαφώς όλα τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία για την κρίση του στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων των διατάξεων που εφαρμόσθηκαν, τα αντίθετα δε υποστηριζόμενα με τον πρώτο αναιρετικό λόγο, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ., πλημμέλεια, είναι αβάσιμα. Ο λόγος αναίρεσης του αριθ. 8 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Εξ άλλου, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απορρίπτει ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.ΑΠ 12/1997), αλλά και όταν αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν (Ολ.ΑΠ 11/1996, ΑΠ 178/2011). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ., πλημμέλεια με την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό των αναιρεσειόντων, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ότι ο Θ. Δ., κατά την έκδοση της άνω επιταγής, ενήργησε ως προστηθείς της αναιρεσίβλητης Τράπεζας και εντός του κύκλου των καθηκόντων του. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Τούτο δε διότι, με βάση τις προεκτεθείσες παραδοχές, το Εφετείο, έλαβε υπόψη τον εν λόγω ισχυρισμό, τον οποίο απέρριψε κατ' ουσίαν. Κατά συνέπεια, πρέπει η κρινόμενη αίτηση, να απορριφθεί. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -
Απορρίπτει την από 30-4-2008 αίτηση των Κ. Π., Β. Π., Κ. Π. και Μ. Π. για αναίρεση της 421/2008 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Μαΐου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Ιουλίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ