Αριθμός 733/2007 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

 Ζ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Μάμαλη, Θεοδώρα Γκοΐνη - Εισηγήτρια, Βασίλειο Κουρκάκη και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης....., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Κρίθυμο, για αναίρεση της με αριθμό 46/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών (που συνεδρίασε στη Χαλκίδα).  Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών (που συνεδρίασε στη Χαλκίδα) με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Μαΐου 2006 αίτησή της περί αναιρέσεως, καθώς και στο από 22 Δεκεμβρίου 2006 δικόγραφο προσθέτων λόγων, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1256/2006.
 
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής.
 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Από τη διάταξη του άρθρου 227 παρ. 2 ΠΚ προκύπτει ότι για τη θεμελίωση του εγκλήματος της ψευδορκίας μάρτυρα απαιτείται, εκτός από τα λοιπά στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική του υπόσταση, και άμεσος δόλος που περιλαμβάνει τη γνώση του δράστη ότι τα ενόρκως απ΄ αυτόν κατατιθέμενα είναι ψευδή. Η ύπαρξη τέτοιου δόλου πρέπει να αιτιολογείται ειδικώς στην καταδικαστική απόφαση, με παράθεση των περιστατικών που δικαιολογούν τη γνώση αυτή, αλλιώς η απόφαση στερείται της επιβαλλόμενης από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και είναι αναιρετέα κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ του ΚΠοινΔ.
 Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, που δίκασε κατ΄ έφεση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 46/2006 απόφασή του, δέχθηκε ανέλεγκτα, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερομένων σ΄ αυτήν αποδεικτικών μέσων, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Η κατηγορουμένη την 1.7.1999 που εξετάσθηκε ενόρκως ως μάρτυρας ενώπιον του Ειρηνοδικείου Χαλκίδας σε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων του .... κατά του εγκαλούντος .... κατέθεσε εν γνώσει ψευδώς υπέρ του αιτούντος ότι όταν αγόρασε το ακίνητο ο τελευταίος η οδός ....δεν ήταν ανοιγμένη αλλά ήταν οικόπεδο του .... και ότι τώρα είναι ανοιγμένη αφού ο αιτών είχε ρίξει μια μάνδρα που είχε κάνει και ο καθού έβαλε τσιμεντόλιθους για να κλείσει το δρόμο. Ενώ αλήθεια που γνώριζε και η κατηγορουμένη ήταν ότι ουδέποτε υπήρξε διανοιγμένη οδός .... και ουδέποτε είχε τεθεί στην κοινή χρήση". Με τις παραδοχές και σκέψεις αυτές το Εφετείο κήρυξε ένοχη ψευδορκίας μάρτυρα την κατηγορουμένη ήδη αναιρεσείουσα και της επέβαλε ποινή φυλακίσεως επτά μηνών. Όμως, η ως άνω αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, καθόσον ούτε στο ανωτέρω σκεπτικό, αλλά ούτε και στο διατακτικό της εκτίθενται πραγματικά περιστατικά που να δικαιολογούν και εντεύθεν να θεμελιώνουν την εκ μέρους της κατηγορουμένης γνώση ότι αυτά που κατέθεσε ενόρκως ήταν ψευδή, καίτοι η γνώση αυτή δεν είναι καθόλου αυτονόητη από όσα στο σκεπτικό και το διατακτικό της αποφάσεως εκτίθενται. Επομένως, είναι βάσιμος ο σχετικός εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ ΚΠοινΔ λόγος της ένδικης αιτήσεως, η οποία μετά ταύτα πρέπει να γίνει δεκτή, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από δικαστές άλλους, από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρα 519, 522 ΚΠοινΔ) παρελκούσης μετά ταύτα της έρευνας των λοιπών λόγων του κυρίου δικογράφου και του δικογράφου των πρόσθετων λόγων.  
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την 46/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (που συνεδρίασε στη Χαλκίδα). Και  
Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από δικαστές άλλους, από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Μαρτίου 2007.  
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 2 Απριλίου 2007.
 

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ        Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ