Αριθμός 1439/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Μαρτίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντα: Ν. Α. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του Μαρίας Ντούμα και κατέθεσε προτάσεις. 
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Π. Β. του Κ., ο οποίος δεν παραστάθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 2. Φ. Μ. του Λ., 3. Ν. Μ. του Ε., 4. Α. συζ. Ν. Μ., κατοίκων ..., 5. Ε. Μ. του Ν., 6. Σ. χήρας Ν. Κ. , 7. Β. συζ. Σ. Κ., το γένος Α. Β., 8. Σ. Κ. του Δ., κατοίκων ..., 9. Δ. Κ. του Σ., κατοίκου ..., 10. Α. Κ. του Σ., κατοίκου ..., 11. Ε. χήρας Κ. Κ., το γένος Κ. Μ., κατοίκου ομοίως, 12. Σ. Λ. του Π., κατοίκου ομοίως, 13. Ά. συζ. Σ. Λ., κατοίκου ομοίως, 14. Δ. Λ. του Σ., κατοίκου ..., 15. Ν. Α. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της ιδιότητος του ως δικηγόρους και 16. Μ. Κ. συζ. Ν. Α., κατοίκου ομοίως, όλοι οι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Νικόλαου Αγγελάκου και κατέθεσαν προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-6-2009 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:2102/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5989/2012 του Μον/λούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26-12-2012 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γρηγόριος Κουτσόπουλος, ανέγνωσε την από 10-3-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως. 
Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 1002 και 1117 του ΑΚ, 1, 2 παρ. 1, 3 παρ. 1, 2, 4 παρ. 1 και 13 του ν. 3741/1929, προκύπτει ότι σε περίπτωση οριζόντιας ιδιοκτησίας ιδρύεται, κυρίως μεν, χωριστή (διηρημένη) κυριότητα σε όροφο οικοδομής ή διαμέρισμα ορόφου, παρεπομένως, δε, αναγκαστική συγκυριότητα, η οποία αποκτάται αυτοδίκαια, κατ' ανάλογη μερίδα, στα μέρη του όλου ακινήτου, τα οποία χρησιμεύουν σε κοινή από όλους τους οροφοκτήτες χρήση, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται, κατά ενδεικτική απαρίθμηση στις διατάξεις αυτές, το έδαφος, η στέγη, οι αυλές κλπ. Κάθε συνιδιοκτήτης έχει το δικαίωμα να προβαίνει σε απόλυτη χρήση των οριζοντίων ιδιοκτησιών του και των κοινοχρήστων μερών της οικοδομής, να ενεργεί επισκευές και ανανεώσεις τους, και μεταβολές και προσθήκες σε αυτά, με την προϋπόθεση ότι δεν θα παραβλάπτει τη χρήση και τα δικαιώματα των άλλων συνιδιοκτητών, δεν θα μειώνει την ασφάλεια αυτών, ή του οικοδομήματος και δεν θα μεταβάλλει το συνήθη προορισμό τους. Ενέργειες, όμως, στα κοινόχρηστα μέρη της οικοδομής πέραν των όρων αυτών, είναι δυνατό να επέλθουν μόνο με κοινή απόφαση των συνιδιοκτητών. Εξάλλου, από τις ίδιες διατάξεις προκύπτει ότι οι συνιδιοκτήτες κοινής οικοδομής, που υπάγεται στο καθεστώς του νόμου αυτού, μπορούν να ρυθμίσουν ελεύθερη με σύμβαση που καταρτίζεται συμβολαιογραφικά με τη σύμπραξη όλων και η οποία μεταγράφεται, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους, τόσο ως προς τα αναγκαστικώς, αδιαίρετα -κοινά-, μέρη της οικοδομής, όσο και ως προς τις χωριστές ιδιοκτησίες τους, μάλιστα κατά παρέκκλιση από τις, ενδοτικού δικαίου, διατάξεις του ν. 3741/1929 και του ΑΚ, οπότε οι περιορισμοί της κυριότητας που δημιουργούνται κατά τον τρόπο αυτόν έχουν το χαρακτήρα δουλείας και δεσμεύουν και τους διαδόχους των εξαρχής συμβληθέντων ή εκείνων που προσχώρησαν μεταγενέστερα στον κανονισμό που καταρτίστηκε με τη σύμβαση. Ενόψει αυτών, με τον κανονισμό έγκυρα καθιερώνονται περιορισμοί και απαγορεύσεις στη χρήση των παραπάνω πραγμάτων, πέραν εκείνων που αναφέρονται στα άρθρα 3 παρ. 2 και 5 περ. α' του ν. 3741/1929. Από αυτά προκύπτει ότι εάν με κάποιον όρο απαγορεύεται σε συνιδιοκτήτη η ενέργεια μεταβολών σε κάθε περίπτωση ή ορισμένη χρήση των πραγμάτων αυτών, η απαγόρευση ισχύει και όταν από την απαγορευόμενη πράξη δεν παραβλάπτεται η χρήση, ούτε θίγονται τα δικαιώματα των άλλων συνιδιοκτητών, ούτε μειώνεται η ασφάλεια των ιδιοκτησιών τους ή του όλου οικοδομήματος, ούτε μεταβάλλεται ο συνήθης προορισμός τους. Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη 24 παρ. 1α του Ν. 4014/2011 περί "περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων, ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ, Δωρεές Μελετών κλπ". Αναστέλλεται για τριάντα (30) χρόνια η επιβολή κυρώσεων μετά την καταβολή ενιαίου ειδικού προστίμου, το ύψος και η διαδικασία καταβολής του οποίου καθορίζεται στο παρόν άρθρο, ανάλογα με την κατηγορία παράβασης, για κτίρια των οποίων έχει ολοκληρωθεί ο φέρον οργανισμός και χρήσεων, που έχουν εγκατασταθεί, μέχρι την ημερομηνία κατάθεσης του παρόντος στη Βουλή 28-7-2011 και έχουν ανεγερθεί καθ' υπέρβαση είτε της οικοδομικής άδειας είτε των όρων ή περιορισμών δόμησης του ακινήτου είτε χωρίς οικοδομική άδεια, εφόσον η χρήση τους δεν απαγορεύεται από τις πολεοδομικές διατάξεις για τις χρήσεις γης που ισχύουν στην περιοχή του ακινήτου ή δεν απαγορευόταν κατά το χρόνο έκδοσης της οικοδομικής άδειας ή κατά το χρόνο κατασκευής ή εγκατάστασης της αυθαίρετης χρήσης και εφόσον το ακίνητο, η αυθαίρετη κατασκευή ή η αυθαίρετη αλλαγή χρήσης δεν εμπίπτουν στις περιπτώσεις 3 του προηγούμενου άρθρου. Εξάλλου, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται, αν το δικαστήριο δεν εφήρμοσε τέτοιο κανόνα ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του ή αν εφήρμοσε αυτόν, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθή, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολομ.ΑΠ 7/2006, 4/2005, 36/1988). Στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, τα οποία ανελέγκτως δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν προφανή την παραβίαση (ΑΠ 1522/2011, ΑΠ 633/2011). 
Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ανελέκτως τα εξής πραγματικά περιστατικά. Οι διάδικοι είναι συνιδιοκτήτες αυτοτελών οριζόντων ιδιοκτησιών (διαμερισμάτων) της πολυκατοικίας που βρίσκεται στο Δήμο ..., η οποία καταλαμβάνει το οικοδομικό τετράγωνο (ΟΤ 138) που περιβάλλεται από τις οδούς ..., ..., ..., ... και αποτελείται από υπόγειο, ισόγειο, τέσσερις υπερκείμενους του ισογείου ορόφους και δώμα. Έχει κεντρική είσοδο επί της οδού ... επί της οποίας φέρει τον αριθμό 2. Η πολυκατοικία αυτή έχει υπαχθεί στις διατάξεις του ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 του Α.Κ. με βάση την υπ' αριθμ. .../28-1-1977 πράξη σύστασης οροφοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας του συμβ/φου Αθηνών Βασιλείου Χρόνη, που έχει μεταγραφεί νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Αγ. Παρασκευής στον τόμο ΛΔ με αύξ. αρ. ..., όπως αυτή έχει τροποποιηθεί με τις ύστερες υπ' αρ. .../1977, .../1977 και .../1977 πράξεις του ιδίου συμβ/φου, που έχουν μεταγραφεί στα ίδια βιβλία μεταγραφών στον τόμο ΛΖ με αύξ. αρ. ..., ... και ..., αντιστοίχως. Ειδικότερα, ο πρώτος ενάγων Π. Β. είναι συγκύριος σε ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου της υπό στοιχεία Α-1 οριζόντιας ιδιοκτησίας (διαμερίσματος) του πρώτου πάνω από το ισόγειο ορόφου της άνω πολυκατοικίας, επιφάνειας 109,70 τ.μ. με ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 40/1000 εξ αδιαιρέτου, δυνάμει του υπ' αρ. .../1978 συμβολαίου του συμ/βου Αθηνών Β. Χρόνη που έχει μεταγραφεί νόμιμα. Ο δεύτερος ενάγων Φ. Μ. είναι κύριος του με στοιχεία Α-3 διαμερίσματος του πρώτου ορόφου, επιφανείας 118,80 τ.μ. με ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 50/1000 εξ αδιαιρέτου, δυνάμει του νόμιμα μεταγραμμένου με αρ. .../1982 συμβολαίου του συμβ/φού Αθηνών Ελευθερίου Φαρμάκη. Οι από τους ενάγοντες Ν. και Α. Μ. (3ος και 4η) είναι επικαρπωτές του με στοιχεία Β-1 διαμερίσματος του δευτέρου υπέρ το ισόγειο ορόφου, επιφανείας 109,70 τ.μ. με ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 40/1000 εξ αδιαιρέτου, του οποίου η ψιλή κυριότητα ανήκει στον 5° ενάγοντα Ε. Μ., δυνάμει του υπ' αρ. .../1977 συμβολαίου του συμβ/φου Αθηνών Β. Χρόνη που μεταγράφηκε νόμιμα και του υπ' αρ. .../1995 συμβολαίου της συμβ/φου Αμαρουσίου Ζαμπέτας Λυράκη που μεταγράφηκε νόμιμα. Η έκτη ενάγουσα Σ. χα Ν. Κ. είναι κυρία του με στοιχεία Β-2 διαμερίσματος του δευτέρου υπέρ το ισόγειο ορόφου, επιφανείας 106,70 τ.μ. με ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 40/1000 εξ αδιαιρέτου, καθώς και της ΥΑ-4 αποθήκης του υπογείου, επιφανείας 9,30 τ.μ. με ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 1/1000 εξ αδιαιρέτου, δυνάμει του υπ' αρ. .../1989 συμβολαίου του συμβ/φου Αθηνών Κων/νου Λιακάκου που έχει μεταγραφεί νόμιμα στα ίδια βιβλία μεταγραφών. Οι εβδόμη και όγδοος των εναγόντων Σ. και Β. Κ. είναι επικαρπωτές του με στοιχεία Β-4 διαμερίσματος του δευτέρου υπέρ το ισόγειο ορόφου, επιφανείας 131,80 τ.μ. με ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 50/1000, ενώ οι ένατος και δέκατος Δ. και Α. Κ. είναι ψιλοί κύριοι του ιδίου διαμερίσματος σε ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας, δυνάμει των υπ' αρ. .../1977 και .../1978 συμβολαίων του συμβ/φου Αθηνών Βασιλείου Χρόνη και τα υπ' αρ. ..., .../1995 συμβόλαια γονικής παροχής της συμβ/φου Αθηνών Μαρίας Ιατρού - Νίκα που όλα έχουν νόμιμα μεταγραφεί. Η ενδέκατη ενάγουσα Ε. συζ. Κ. Κ. είναι συγκυρία σε ποσοστό 3/4 εξ αδιαιρέτου του με στοιχεία Γ-3 διαμερίσματος του τρίτου υπέρ το ισόγειο ορόφου, επιφανείας 128,80 τ.μ. με ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 50/1000 εξ αδιαιρέτου, δυνάμει του υπ' αρ. .../1982 συμβολαίου του συμβ/φου Αθηνών Κων/νου Παπαδοπούλου που έχει νόμιμα μεταγραφεί και εξ αδιαθέτου κληρονομιάς μετά το θάνατο του συζύγου της Κ. Κ. την 6-6-2008. Οι δωδέκατος και δεκάτη τρίτη των εναγόντων. Σ. Λ. και Ά. Λ. είναι επικαρπωτές του με στοιχεία Γ-4 διαμερίσματος του τρίτου υπέρ το ισόγειο ορόφου, επιφανείας 131,80 τ. μ. με ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 50/1000 εξ αδιαιρέτου, του οποίου η ψιλή κυριότητα ανήκει στη δεκάτη τετάρτη ενάγουσα Δ. Λ., δυνάμει των υπ' αρ. .../1977 συμβολαίου του συμβ/φου Αθηνών Β. Χρόνη και .../1997 συμβολαίου γονικής παροχής της συμβ/φου Αθηνών Γαρ. Καρακασιλιώτη που έχουν μεταγραφεί νόμιμα. Όπως επίσης και της ΥΑ2 υπόγειας αποθήκης με ποσοστό συνιδιοκτησίας 2/1000 με βάση το υπ' αρ. ... συμβολαίου του ιδίου ως άνω συμβολαιογράφου. Ο δέκατος πέμπτος ενάγων Ν. Α. είναι κύριος του με στοιχεία Δ-1 διαμερίσματος του τετάρτου πάνω από το ισόγειο ορόφου, επιφανείας 118 τ.μ. με ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 44/1000, δυνάμει του υπ' αρ. .../2001 συμβολαίου του συμβ/φου Αθηνών Κων/νου Ευγενή που έχει νόμιμα μεταγραφεί. Η δεκάτη έκτη ενάγουσα ... είναι κυρία του με στοιχεία Δ-2 διαμερίσματος του τετάρτου υπέρ το ισόγειο ορόφου, επιφανείας 136 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 52/1000 εξ αδιαιρέτου, δυνάμει του υπ' αρ. .../1989 συμβολαίου του συμβ/φου Αθηνών Κων. Λιακάκου που έχει νόμιμα μεταγραφεί στα ίδια βιβλία μεταγραφών. Ο εναγόμενος, εξάλλου, είναι ιδιοκτήτης της με στοιχείο Ε οριζόντιας ιδιοκτησίας του δώματος της πολυκατοικίας που αποτελείται από ένα δωμάτιο, κουζίνα και WC, επιφανείας 25 τ.μ. και μικρή ιδιόχρηστη βεράντα πέριξ αυτού, όπως αυτή εμφαίνεται με τα στοιχεία ΑΒΓΔΕ στην από Μαΐου 1976 κάτοψη δώματος του αρχιτέκτονα Β. Κ., η οποία προσαρτάται στην ως άνω συστατική της οροφοκτησίας πράξη, δυνάμει του υπ' αρ. .../1982 συμβολαίου του συμβ/φου Αθηνών Βασ. Χρόνη που έχει μεταγραφεί νόμιμα. Το ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο της ιδιοκτησίας αυτής είναι 10/1000 εξ αδιαιρέτου. Αυτή συνορεύει ανατολικώς με φωταγωγό και κοινόχρηστο διάδρομο, δυτικώς με τον ιδιόχρηστο χώρο και πέραν αυτού με πρασιά της οδού ..., βορείως με τον ως άνω ιδιόχρηστο χώρο και πέραν αυτού με κοινόχρηστο χώρο του δώματος και κοινόχρηστο διάδρομο και ανατολικώς με τον ίδιο ιδιόχρηστο χώρο. Το υπόλοιπο του δώματος της πολυκατοικίας περιλαμβάνει τα εξής κοινόχρηστα και κοινόκτητα μέρη: Την απόληξη του κλιμακοστασίου, την απόληξη του φωταγωγού, το μηχανοστάσιο ανελκυστήρα, τον κοινόχρηστο διάδρομο και ελεύθερο κοινόχρηστο χώρο, προοριζόμενο για άπλωμα των ρούχων. Όλα τα ανωτέρω περιστατικά συνομολογούνται από τους διαδίκους. Συνομολογείται επίσης το γεγονός ότι η οριζόντια ιδιοκτησία του δώματος του εναγομένου μαζί με αυτή με στοιχεία Δ-3 του τετάρτου ορόφου που επικοινωνεί με εσωτερική σκάλα με την πρώτη, δεν μετέχουν στις δαπάνες κεντρικής θέρμανσης της πολυκατοικίας, αλλά έχουν ανεξάρτητη και αυτοτελή θέρμανση. Ήδη από το 1977, χρόνο ανέγερσης της πολυκατοικίας, κατασκευάστηκε από τον εργολάβο που ανέλαβε το έργο αυτό με το σύστημα της αντιπαροχής στο δώμα της πολυκατοικίας και δη στο χώρο όπου υπάρχει ο αποκλειστικής χρήσης χώρος της οριζοντίου ιδιοκτησίας του εναγομένου, εγκατάσταση θέρμανσης με δεξαμενή καυσίμου και καυστήρα μέσα σε ειδικό χώρο από κόντρα πλακέ και ελενίτ. Οι παρακάτω κατασκευές έγιναν καθ' υπέρβαση της εκδοθείσας τότε υπ' αρ..../1976 οικοδομικής άδειας: 1) μεταλλική δεξαμενή καυσίμων, διαστάσεων 2 επί 1 επί 1 μ. στη δυτική πλευρά του δώματος προς την οδό ..., η οποία είναι τοποθετημένη δίπλα στον εξωτερικό τοίχο της οριζόντιας ιδιοκτησίας του εναγομένου και το κιγκλίδωμα που ορίζει το κοινόχρηστο τμήμα του δώματος από το ιδιόχρηστο τμήμα της ιδιοκτησίας του εναγομένου. Η δεξαμενή αυτή στην οποία αποθηκεύονται καύσιμα, είναι ακάλυπτη και εκτιθέμενη στις καιρικές συνθήκες, 2) προσθήκη διαστάσεων 2,35 επί 1,5 μ. από πεπιεσμένο χαρτί - κόντρα πλακέ και οροφή από ελενίτ για την εγκατάσταση του καυστήρα στην νοτιοανατολική πλευρά του δώματος προς τις οδούς ... και ... και εντός καυστήρας, 3) ξεχωριστή επέκταση του χώρου κατοικίας στο δώμα διαστάσεων 2 επί 1,5 μ. με ύψος 2,20 στην νοτιοδυτική πλευρά του δώματος προς τις οδούς ... και ..., καλυμμένη με πλάκα μπετόν, 4) στέγαστρο από λαμαρίνα μεταξύ των δύο παραπάνω επέκτασης δώματος και προσθήκης για εγκατάσταση καυστήρα. Με τις από 20-12-2008 και 18-5-2009 εκθέσεις αυτοψίας της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Ανατολικού Τομέα οι κατασκευές αυτές και πρόσθετες επεμβάσεις επί του δώματος της ένδικης πολυκατοικίας, τις οποίες δεν αρνείται ο εναγόμενος, κρίθηκαν αυθαίρετες και κατεδαφιστέες. Μάλιστα από το σκαρίφημα που υπάρχει στην από 18-5-2009 έκθεση αυτοψίας, αποδεικνύεται ότι ο χώρος επέκτασης της κατοικίας του εναγομένου κατά 3 τ.μ. (2 επί 1,5 μ.) είναι ανεξάρτητος από τον κύριο χώρο αυτής δεν ενσωματώνεται σε αυτή και οπωσδήποτε είναι πρόσθετος. Όμως, μεταγενεστέρως, υπαγόμενες στις διατάξεις του ν. 4014/2011, αυτές οι κατασκευές, αλλά και η ύπαρξη της εσωτερικής κλίμακας, αν και αυθαίρετες εξ απόψεως πολεοδομικών διατάξεων, εξαιρέθηκαν από την κατεδάφιση και επιβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο, όπως αποδεικνύεται από τη σχετική δήλωση που υπέβαλε ο εναγόμενος, το έγγραφο της οποίας προσκομίζεται παραδεκτά κατ' άρθρο 529 Κ.Πολ.Δ. Εκτός από αυθαίρετες από άποψη πολεοδομικών διατάξεων, οι κατασκευές αυτές αποτελούν και ενέργειες που αντίκεινται στις διατάξεις του κανονισμού της πολυκατοικίας, όπως αυτός περιλαμβάνεται στη συστατική της οροφοκτησίας πράξη. Ειδικότερα, αντίκεινται στην παρ.6 του κεφαλαίου Β αυτού με την οποία απαγορεύεται η κατασκευή κάθε γυάλινου, μεταλλικού, σιδηρένιου ή ξύλινου παραπήγματος στους εξώστες και βεράντες των διαμερισμάτων από οποιονδήποτε συνιδιοκτήτη και της παρ.8 του ιδίου κεφαλαίου που απαγορεύει κάθε αλλαγή, εν όλω ή εν μέρει, της εξωτερικής εμφάνισης της πολυκατοικίας και οποιαδήποτε προσθήκη ή μετατροπή στους κοινόκτητους χώρους χωρίς τη σύμφωνη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των συνιδιοκτητών. Οι ως άνω κατασκευές έγιναν στους εξωτερικούς τοίχους του δώματος προς τις οδούς ..., ... και ... και οπωσδήποτε αλλοιώνουν την εξωτερική εμφάνιση της πολυκατοικίας. Επιπλέον μεταβλήθηκε η μορφή του κοινόκτητου χώρου του δίκην βεράντας τμήματος του δώματος που αν και ανήκει στην αποκλειστική χρήση της ιδιοκτησίας του εναγομένου, έχει απωλέσει τον συνήθη προορισμό του, ο οποίος είναι η παραμονή του ως ακάλυπτος του δώματος χώρος, αφού με τις παραπάνω μόνιμες κατασκευές αυτός μετετράπη εν μέρει σε στεγασμένος και κλειστός χώρος. Το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης του εναγομένου στο χώρο αυτόν δεν του δίδει και την εξουσία άρσης του προβλεπόμενου προορισμού του, δηλαδή ως κοινόκτητου μέρους της όλης οικοδομής, στον οποίο υπάρχει συγκυριότητα και των λοιπών συνιδιοκτητών και τη μεταβολή του σε στεγασμένο και κλειστό χώρο. Ομοίως, από τον κανονισμό απαγορεύεται η διατήρηση εντός της πολυκατοικίας εύφλεκτων, εκρηκτικών και δύσοσμων υλών και αντικειμένων επηρεαζόντων την ασφάλεια, στερεότητα ή την εμφάνιση της πολυκατοικίας (κεφ. Β, παρ.2). Πράγματι διαπιστώθηκε, ότι αναφορικά με τη δεξαμενή πετρελαίου και την προσθήκη που στεγάζει τον καυστήρα, αυτές ως μη πληρούσες τις προβλεπόμενες προδιαγραφές, είναι επικίνδυνες για την ασφάλεια του οικοδομήματος και των διαβιούντων συνιδιοκτητών και ενοίκων αυτού, διότι πλησίον της δεξαμενής καυσίμου υφίσταται διαρροή και έχει δημιουργηθεί μεγάλη κηλίδα στην ταράτσα του δώματος. Η κηλίδα αυτή επεκτείνεται και στην κοινόχρηστη ταράτσα του δώματος, άνωθεν του διαμερίσματος της από τους ενάγοντες Μ. Κ. σε έκταση 10 τ.μ. περίπου και υφίσταται μεγάλος κίνδυνος πυρκαγιάς από την ανάφλεξη του μονωτικού υλικού που αυτή είναι καλυμμένη, ιδίως το καλοκαίρι με την ανάπτυξη υψηλών θερμοκρασιών (βλ. από 31-3-2010 έγγραφο της Διοίκησης Π.Υ. Αθηνών - Δ' Γραφείο Πυρασφάλειας, υπ' αρ. 27/10Ε/23-12-2010 έκθεση επικινδύνου της Δ/νσης Πολεοδομίας του Τομέα Ανατολικής Αττικής, από 28-5-2010 έκθεση διπλ. ηλεκτρολόγου μηχανικού Γ. Κ. και φωτογραφίες δώματος). Επιπλέον αποδείχθηκε, ότι έχει τοποθετηθεί στέγαστρο από λαμαρίνα έξω από το παράθυρο της ιδιοκτησίας του εναγομένου στο δώμα προς την οδό ... . Η διατήρηση αυτών των αντιτιθεμένων στον κανονισμό κατασκευών στο τμήμα αυτό του δώματος της πολυκατοικίας από τον εναγόμενο, στον οποίο ανήκει η οριζόντια ιδιοκτησία του δώματος, όπως επίσης της ανεπίτρεπτης χρήσης αυτών εκ μέρους του, συνεπάγεται όχι μόνο τη χειροτέρευση των συνθηκών διαβίωσης των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας, αλλά και τη συνέχιση της παράβασης των όρων του κανονισμού που αποτελεί τον μεταξύ των συνιδιοκτητών ρυθμιστικό των σχέσεων κανόνα. Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι με τις ως άνω κατασκευές στο τμήμα του δώματος της πολυκατοικίας από τον εναγόμενο παραβιάστηκαν απ' αυτόν οι όροι του Κανονισμού της πολυκατοικίας των διαδίκων και αφού απέρριψε τους σχετικούς λόγους της έφεσης του αναιρεσείοντος επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση που είχε κρίνει ομοίως και δη είχε δεχθεί την αγωγή των αναιρεσιβλήτων και υποχρέωσε τον εναγόμενο να καθαιρέσει τις αυθαίρετες κατασκευές που έχει εγκαταστήσει στο ιδιόχρηστο τμήμα του δώματος της πολυκατοικίας, κατά τα αναφερόμενα στην απόφαση αυτήν. 
Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε τις προαναφερθείσες ουσιαστικές διατάξεις και επιπλέον, ορθώς δεν προσέφυγε στους κανόνες της καλής πίστεως και των συναλλακτικών ηθών, αφού δεν διαπίστωσε την ύπαρξη κενού ή αμφιβολίας για την ανεύρεση της αληθινής βουλήσεως των συμβληθέντων διαδίκων στη σύσταση της ένδικης σύμβασης οριζόντιας ιδιοκτησίας. Επομένως, οι αντίθετοι πρώτος και τρίτος λόγοι αναιρέσεως από τον αριθμ. 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμοι. Κατά την έννοια του άρθρου 281 ΑΚ, το δικαίωμα ασκείται καταχρηστικά και όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου, που προηγήθηκε της ασκήσεως του, και η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά το διάστημα που μεσολάβησε, δημιούργησαν στον οφειλέτη την εύλογη πεποίθηση ότι δεν θα ασκηθεί το δικαίωμα, σε τρόπο ώστε η μεταγενέστερη άσκηση του, που θα έχει επαχθείς για τον οφειλέτη συνέπειες, να μη δικαιολογείται επαρκώς και να υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Μόνη η μακρόχρονη αδράνεια του δικαιούχου και όταν ακόμη δημιούργησε στον οφειλέτη την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει το δικαίωμα ή ότι δεν πρόκειται πλέον να ασκηθεί, δεν αρκεί για να καταστήσει καταχρηστική τη μεταγενέστερη άσκηση αυτού, αλλά απαιτείται να συντρέχουν προσθέτως ειδικές συνθήκες και περιστάσεις, προερχόμενες κυρίως από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου και του οφειλέτη, ενόψει των οποίων και της αδράνειας του δικαιούχου, η επακολουθούσα άσκηση του δικαιώματος, που τείνει σε ανατροπή της καταστάσεως που δημιουργήθηκε υπό τις παραπάνω ειδικές συνθήκες και διατηρήθηκε επί μακρό χρόνο, να εξέρχεται των ορίων που επιβάλλει η διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ (ΑΠ 1402/2006). 
Στην προκειμένη περίπτωση, κατά της ένδικης αγωγής ως προς την άρση των επίδικων παράνομων κατασκευών ο αναιρεσείων πρότεινε παραδεκτώς ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος των εναγόντων. Ειδικότερα ισχυρίζεται, ότι οι ενάγοντες συνιδιοκτήτες της πολυκατοικίας ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν στο χρονικό διάστημα των 33 ετών για τις κατασκευές που καταλαμβάνουν τμήμα εντός της αποκλειστικής χρήσεως μέρους της ιδιοκτησίας του και έγιναν από τον εργολάβο κατά την ανέγερση της πολυκατοικίας. 'Ότι με την κατεδάφιση των επιπλέον 3 τ.μ. στο διαμέρισμα του οι ενάγοντες καμία ωφέλεια δεν θα έχουν, ενώ αντίθετα αυτός θα υποστεί σημαντική ζημία. 'Ότι αν αφαιρεθούν οι εγκαταστάσεις θέρμανσης οι ιδιοκτησίες του στην πολυκατοικία θα μείνουν χωρίς θέρμανση. 'Ότι η μικρότερη από 5 τ.μ. επέκταση της κατοικίας του μπορεί να εξαιρεθεί από την κατεδάφιση εφαρμοζομένων των πολεοδομικών διατάξεων και ότι οι ενάγοντες ουδεμία βλαπτική ενέργεια έχουν υποστεί και άσκησαν την αγωγή αποκλειστικά διότι οι κατασκευές είναι αυθαίρετες. Με τα δεδομένα αυτά το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε ως μη νόμιμη την προβληθείσα ένσταση εκ του άρθρου 281 ΑΚ, καθόσον τα περιστατικά που επικαλείται ο εναγόμενος, και αληθή υποτιθέμενα δεν συνιστούν κατάχρηση δικαιώματος, καθόσον μόνη η αδράνεια των δικαιούχων για άσκηση των δικαιωμάτων τους από την εκτέλεση των ως άνω εργασιών και κατασκευή των προαναφερομένων κτισμάτων, κατά παράβαση του νόμου και των κανόνων της ένδικης οριζόντιας ιδιοκτησίας, δεν καθιστά καταχρηστική την άσκηση του δικαιώματός τους ... Έτσι που έκρινε το Εφετείο, ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ και επομένως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο περί του αντιθέτου, από τον αριθμ. 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. δεύτερος λόγος αναιρέσεως. Κατ' ακολουθίαν όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος (άρθρο 176 και 183 Κ.Πολ.Δ.) και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε' Κ.Πολ.Δ.). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 26-12-2012 αίτηση του Ν. Α. για αναίρεση της 5989/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ. Και 
Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 24 Μαΐου 2013.
Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την 1η Ιουλίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ