Αριθμός 383/2003 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
 Ε΄ Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη - Εισηγητή, Κωνσταντίνο Κούκλη και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.
 
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 1169/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας. Με κατηγορούμενους τους: 1) .... και 2) ..... , που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Παναγιωτακόπουλο και με πολιτικώς ενάγουσα την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΞΥΛΕΜΠΟΡΟΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ - Ε. ΚΑΠΠΑΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Μαγούλα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.
 Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 29/09.10.2006 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1632/2006 
Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να απορριφθεί η έκθεση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο των κατηγορουμένων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Κατά τη διάταξη του άρθρου 515 παρ. 1 εδ. α΄ ΚΠΔ, με αίτηση ενός από τους διαδίκους ή του εισαγγελέα, μπορεί το δικαστήριο του Αρείου Πάγου σε ιδιαίτερα εξαιρετικές περιπτώσεις να αναβάλει για μία μόνο φορά τη συζήτηση σε ρητή δικάσιμο.  Στη προκειμένη περίπτωση, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου στη συνεδρίαση που αναφέρεται αρχικά εμφανίσθηκε ο δικηγόρος Αθηνών Παναγιώτης Ράμμος και υπέβαλε για λογαριασμό της πολιτικώς ενάγουσας εταιρείας αίτημα αναβολής "διότι ο πληρεξούσιος δικηγόρος της εταιρείας Φεραίος Νάνης, λόγω εκτάκτου απουσίας στο εξωτερικό του νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας και λόγω αδυναμίας του να έλθει σε επαφή μαζί του και να λάβει τα αναγκαία για την παράστασή του ενώπιον του δικαστηρίου τούτου νομιμοποιητικά έγγραφα δεν δύναται να παραστεί σήμερα κατά τη συζήτηση της υπόθεσης". Το αίτημα αυτό πρέπει να απορριφθεί διότι ο με αυτό προβαλλόμενος λόγος δεν συνιστά ιδιαίτερα εξαιρετική περίπτωση, δηλαδή λόγο αναβολής της συζήτησης της υπόθεσης, κατά την παραπάνω διάταξη. Κατά το άρ. 79 παρ. 1 του Ν. 5960/1933 "περί επιταγής", όπως αντικ. με το άρ. 1 του ν.δ. 1325/1972, όποιος εκδίδει επιταγή [που] δεν πληρώθηκε από τον πληρωτή, γιατί δεν είχε σ' αυτόν αντίστοιχα διαθέσιμα κεφάλαια κατά το χρόνο εκδόσεως της επιταγής ή της πληρωμής της τιμωρείται με τις προβλεπόμενες εκεί ποινές. Η αξιόποινη αυτή πράξη διωκόταν αρχικά αυτεπαγγέλτως, αλλά μετά την ισχύ (από 4.6.1996) του Ν. 2408/1996 ορίζεται στο άρ. 4 παρ. 1 α' ότι προστίθεται στο άρ. 1 του άρ. 79 Ν. 5960/1933, η παράγραφος 5, κατά την οποία "η ποινική δίωξη ασκείται μόνο ύστερα από έγκληση του κομιστή της επιταγής που δεν πληρώθηκε". Περαιτέρω με την παρ. 1 του άρ. 22 του Ν. 2721/1999 προστέθηκε εδάφιο στην πιο πάνω παράγραφο 5, κατά το οποίο "για πράξεις που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 του ίδιου άρθρου, για τις οποίες κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου έχει ασκηθεί αυτεπαγγέλτως ποινική δίωξη, η διαδικασία συνεχίζεται, αν εκείνος που δικαιούται σε έγκληση δηλώσει ότι επιθυμεί την ποινική δίωξη του κατηγορουμένου" ενώ στην παρ. 2 εδάφ. α΄ του πιο πάνω άρ. 22 ορίζεται ότι "αν η δήλωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1γ του άρ. 4 του Ν. 2408/1996, όπως παραπάνω αντικαταστάθηκε, δεν υπάρχει και δεν υποβληθεί μέσα σε έξι (6) μήνες από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου, καθώς και σε περίπτωση ανάκλησης της έγκλησης, η ποινική δίωξη παύει οριστικά". Από τα παραπάνω συνάγεται ότι δικαιούχος της έγκλησης μπορεί να είναι μόνο ο τελευταίος κομιστής της επιταγής που δεν πληρώθηκε, όταν εμφανίστηκε η επιταγή στον πληρωτή και όχι οποιοσδήποτε άλλος που έγινε κομιστής της επιταγής εξ αναγωγής, καθόσον ο χρόνος τέλεσης του εγκλήματος είναι εκείνος της εμφάνισης της επιταγής και η έγκληση χορηγείται στον παθόντα κομιστή που την εμφανίζει και διαπιστώνεται η αδυναμία ικανοποίησής του, λόγω της έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη. Η λύση αυτή συμπορεύεται με τη γενική διάταξη του αρ. 118 παρ. 1 ΠΚ που ορίζει ότι "το δικαίωμα της έγκλησης ανήκει στον άμεσα παθόντα από την αξιόποινη πράξη, αν ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά με ειδική διάταξη". Έτσι στο εν λόγω έγκλημα αμέσως ζημιωθείς, που δικαιούται και αποζημίωση κατά το άρ. 914 ΑΚ, είναι μόνο ο νόμιμος κομιστής της επιταγής κατά το χρόνο εμφάνισής της και βεβαίωσης της μη πληρωμής της (Όλομ. ΑΠ 30/2003).  Στη προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως του ως εφετείου δικάσαντος Τριμελούς Πλημ/κείου Λάρισας με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η ποινική δίωξη κατά των κατηγορουμένων ....  και ..... , το εν λόγω δικαστήριο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Εν προκειμένω, από όλη τη συζήτηση της υπόθεσης και δη από τα έγγραφα που αναγνώστηκαν προέκυψε ότι η ανώνυμη εταιρία "ΞΥΛΕΜΠΟΡΟΕIΣΑΓΩΓΙΚΗ-Ε.ΚΑΠΠΑΣ ΑΕ" λήπτρια της υπ' αριθμ. .... επιταγής ποσού 2.500.000 δραχμών και της .... επιταγής ποσού 2.500.000 δρχ. με πληρώτρια την Λαϊκή Τράπεζα υπέβαλε την από 6-3-2001 έγκλησή της κατά των κατηγορουμένων 1) ...  και 2) ..... για το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης των ως άνω επιταγών και με βάση την έγκληση αυτή ασκήθηκε κατά των τελευταίων σχετική ποινική δίωξη. Όμως η ως άνω εγκαλούσα ανώνυμη εταιρία δεν ήταν η νόμιμη κομίστρια των ανωτέρω επιταγών κατά το χρόνο εμφανίσεώς τους και βεβαιώσεως της μη πληρωμής τους, αλλά η εξ αναγωγής υπόχρεη προς πληρωμή, η oπoία έγινε κομίστρια των επιταγών, αφού προηγουμένως τις εξόφλησε στον τελευταίο κομιστή αυτής και συγκεκριμένα στην εταιρία περιωρισμένης ευθύνης υπό την επωνυμία ".....  ΕΠΕ" όσον αφορά την υπ' αρ. .... επιταγή και στον ....  όσον αφορά την υπ' αρ. .... επιταγή που τις εμφάνισαν προς πληρωμή στην τράπεζα, πλην όμως δεν πληρώθηκαν. Επομένως, η εγκαλούσα, ως κομίστρια εξ αναγωγής της επιταγής, δεν εδικαιούτο σε υποβολή της εγκλήσεως για την από αυτή αξιόποινη πράξη της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής σύμφωνα με τα προπαρατιθέμενα, και συνεπώς, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη, κατ' άρθρον 370 περ. γ ΚΠΔ, η εις βάρος των κατηγορούμενων ποινική δίωξη για το αδίκημα αυτό". Με τ΄ ανωτέρω που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας και κήρυξε - απαράδεκτη την ποινική δίωξη κατά των ανωτέρω κατηγορουμένων, ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε τις ανωτέρω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις και δεν υπερέβη αρνητικά την εξουσία του. Επομένως οι εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Ε΄ και Η΄ ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με τους οποίους υποστηρίζονται τ΄ αντίθετα είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.
 Μετά ταύτα πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ν΄ απορριφθεί ως αβάσιμη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 9 Οκτωβρίου 2006 αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 1169/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Λάρισας.
 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Φεβρουαρίου 2007. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Φεβρουαρίου 2007.
 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ