Αριθμός 756/2007 

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

 ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ   
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Αιμιλία Λίτινα, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Βασίλειο Λυκούδη-Εισηγητή Αρεοπαγίτες.
 Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.
 
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις13 Φεβρουαρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αιτούσας Χ1, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ΄ αριθμ. 10052/2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
 Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και η αιτούσα ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Ιουνίου 2006 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1145/2006.
 Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα με αριθμό 405/22-9-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την από 27 Ιουνίου 2006 αίτησιν επαναλήψεως της διαδικασίας της Χ1 οδός ..... αριθμ. ..... και εκθέτομεν τα εξής:
Εκ της διατάξεως του άρθρου 525 παρ. 1 Κ.Π.Δ. εν συνδυασμώ προς τας διατάξεις των άρθρων 465 παρ. 1, 96 παρ. 2 και 42 παρ. 2 ιδίου Κώδικος, αναλόγως εφαρμοζομένας προκύπτει, ότι δια το παραδεκτόν της ασκήσεως αιτήσεως επαναλήψεως της διαδικασίας δι΄αντιπροσώπου, απαιτείται να υπάρχη κατά τον χρόνον ασκήσεώς της σχετική προς τούτο εντολή του αιτούντος. Και ναι μεν αρκεί γενική πληρεξουσιότης δια την άσκησιν τοιαύτης αιτήσεως, αλλ΄επιβάλεται εις το πληρεξούσιον έγγραφον να εξειδικεύεται η ποινική υπόθεσις δια την οποίαν παρέχεται η πληρεξουσιότης, άλλως η ασκηθείσα αίτησις τυγχάνει απαράδεκτος (Α.Π.645/2003 Π Λογ 2003 σελ. 676 κ.ά.). Περαιτέρω εκ της διατάξεως του άρθρου 527 παρ. 3 του αυτού Κώδικος προκύπτει, ότι δια το παραδεκτόν της αιτήσεως επαναλήψεως της διαδικασίας απαιτείται αυτή να είναι σαφής και ωρισμένη (Α.Π. 1215/2004 Ποιν Δικ 2004 σελ. 209 κ.ά.). Τέλος εκ της προαναφερθείσης διατάξεις του άρθρου 527 παρ. 1 εν συνδυασμώ προς εκείνην του άρθρου 526 προκύπτει, ότι η αίτησις επαναλήψεως της διαδικασίας πρέπει να στρέφεται μόνον κατά καταδικαστικής ή αθωωτικής αποφάσεως. Η απόφασις όμως η οποία απορρίπτει ένδικον μέσον ως απαράδεκτον, δεν είναι ούτε καταδικαστική, ούτε αθωωτική.
Συνεπώς η κατά τοιαύτης αποφάσεως ασκουμένη αίτησις επαναλήψεως της διαδικασίας τυγχάνει απαράδεκτος (Α.Π. 1656/2000 Ποιν Δικ 2001 σελ. 425 κ.ά.). Εξ΄άλλου, εκ των διατάξεων των άρθρων 525 και επ. Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι απόφασις του Αρείου Πάγου δεν υπόκειται εις αίτησιν επαναλήψεως της διαδικασίας.
Συνεπώς απαραδέκτως πλήττεται τοιαύτη απόφασις δι΄αιτήσεως επαναλήψεως της διαδικασίας.
Εις την προκειμένην περίπτωσιν η υπό κρίσιν αίτησις επαναλήψεως της διαδικασίας ησκήθη υπό του δικηγόρου Αντωνίου Στάθη, ως αντιπροσώπου της αιτούσης, κατόπιν της από 26/6/2006 εξουσιοδοτήσεως αυτής. Εις το σχετικόν όμως πληρεξούσιον δεν προσδιορίζεται η απόφασις, κατά της οποίας εξουσιοδοτείται αυτός να ασκήση αίτησιν επαναλήψεως της διαδικασίας. Αλλ΄ούτε και εις την σχετικήν αίτησιν προσδιορίζεται η απόφασις κατά της οποίας στρέφεται η αίτησις αυτή. Πιθανολογείται ότι στρέφεται, αφ΄ενός μεν κατά της υπ΄αριθμ. 10052/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, δια της οποίας απερρίφθη ή έφεσις αυτής ως απαράδεκτος και αφ΄ετέρου κατά της υπ΄αριθ. 653/2006 αποφάσεως του υμετέρου Δικαστηρίου, δια της οποίας απερρίφθη η ασκηθείσα υπ΄αυτής αίτησις αναιρέσεως κατά της προαναφερθείσης εφετειακής αποφάσεως. Δηλαδή στρέφεται κατ΄αποφάσεων που, ως ελέχθη, δεν υπόκεινται εις αίτησιν επαναλήψεως της διαδικασίας. Εν όψει αυτών καθίσταται σαφές, ότι η προαναφερθείσα αίτησις επαναλήψεως της διαδικασίας είναι πολλαπλώς απαράδεκτος και δι΄αυτό τυγχάνει απορριπτέα.
Επειδή κατ΄ακολουθίαν αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 525 παρ. 1, 527 παρ. 3, 528 παρ. 1 και 583 παρ.1 Κ.Π.Δ., να απορριφθή ως απαράδεκτος η υπό κρίσιν αίτησις και να καταδικασθή η αιτούσα εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ.
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑΠροτείνομεν: Να απορριφθή η από 27 Ιουνίου 2006 αίτησις επαναλήψεως της διαδικασίας της Χ1 οδός ..... αριθμ. ......
Αθήνα 18 Σεπτεμβρίου 2006Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου ΠάγουΑνδρέας Ι. Ζύγουρας 
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε,  
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
 Ι.Κατά το άρθρο 528 παρ.1 του ΚΠΔ αρμόδιο να αποφασίσει την αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας είναι, κατά τις διακρίσεις του άρθρου 527 παρ.3 του ίδιου Κώδικα, το συμβούλιο Εφετών ή του Αρείου Πάγου, αφού ακούσει τον οικείο εισαγγελέα και τον αιτούντα. Προς τούτο, προκειμένου για το συμβούλιο του Αρείου Πάγου, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αιτούντα. Η κλήση αυτή γίνεται με επίδοση, σύμφωνα με τα άρθρα 155-161 και μέσα στην προθεσμία του άρθρου 166 του ίδιου Κώδικα. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το με χρονολογία 29 Δεκεμβρίου 2006` αποδεικτικό επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πειραιώς ....., η αιτούσα Χ1, κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στη συνεδρίαση που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης αυτής, αφού σχετική κλήση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου επιδόθηκε στο διορισθέντα από αυτήν συνήγορο - αντίκλητο, σύμφωνα και με τις διατάξεις του άρθρου 273παρ.1 περ. ε ΚΠΔ. Πλην όμως αυτή δεν εμφανίσθηκε κατά την πιο πάνω συνεδρίαση και την εκφώνηση της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (σε Συμβούλιο). Κατά συνέπεια, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να συζητηθεί ερήμην της αιτούσας.
 
ΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παρ.1 ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται, προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, μόνο στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο αυτό. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 527 παρ.1 και 3 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι η αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας υπέρ του καταδικασθέντος είναι απαράδεκτη, εφόσον στρέφεται κατά μη καταδικαστικής αποφάσεως. Ως καταδικαστική χαρακτηρίζεται η απόφαση με την οποία κηρύσσεται ένοχος ο κατηγορούμενος και επιβάλλεται σε αυτόν ποινή στερητική της ελευθερίας ή χρηματική. Η απόφαση με την οποία απορρίπτεται η έφεση του κατηγορουμένου ως εκπρόθεσμη ή ανυποστήρικτη, δεν είναι καταδικαστική, διότι στην περίπτωση αυτή το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως, αλλά διαπιστώνεται απλώς το τυπικώς απαράδεκτο του ασκηθέντος ενδίκου μέσου. Ομοίως δεν είναι καταδικαστική η απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία απορρίπτεται αίτηση αναίρεσης.
Συνεπώς η αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας, εφόσον στρέφεται κατά των μη καταδικαστικών αυτών αποφάσεων, είναι απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση η υπό κρίση από 27-6-2006 αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας της αιτούσας Χ1, κατ' εκτίμηση του περιεχομένου της, αφορά, αφενός, την δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η 10052/2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση αυτής κατά της 25891/2001 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη), αφετέρου, τη δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η 653/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης που άσκησε κατά της πιο πάνω αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου. Δηλαδή η υπό κρίση αίτηση στρέφεται κατ΄αποφάσεων, που δεν υπόκεινται σε αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας. Ανεξαρτήτως αυτών, η υπό κρίση αίτηση εκτός από τις λεπτομερώς αναφερόμενες σε αυτήν αιτιάσεις, σύμφωνα με τις οποίες, εσφαλμένα απορρίφθηκε με την 10052/2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, ως εκπρόθεσμη, η έφεσή της και εσφαλμένα, επίσης, απορρίφθηκε, με την 653/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου, η κατ' αυτής αναίρεση, ουδένα σαφή και ορισμένο λόγο διαλαμβάνει από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 525 ΚΠΔ, προκειμένου να ζητηθεί η επανάληψη της διαδικασίας, η οποία, όμως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, ώστε να επανακριθεί με βάση τα ίδια στοιχεία η υπόθεση, αλλά έκτακτη διαδικασία.
Συνεπώς, είναι και εξ αυτού του λόγου απαράδεκτη. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση, ως απαράδεκτη (525 παρ.1, 527παρ.3, 528 παρ.1 ΚΠΔ) και να καταδικασθεί η αιτούσα στα δικαστικά έξοδα (583 παρ.1 ΚΠΔ),  

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 27/6/2006 αίτηση της Χ1 (......), για επανάληψη της αναφερόμενης στο σκεπτικό διαδικασίας.  
Καταδικάζει την αιτούσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.  
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2007. Και 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 3 Απριλίου 2007.

 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ            Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ