ΑΡΙΘΜΟΣ 1356/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Δήμητρα Μπουρνάκα-Εισηγήτρια και Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Κ. του Χ., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φώτιο Παπαγεωργίου, περί αναιρέσεως της 55,55α/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά. Το πολιτικώς ενάγον: Το Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών και το οποίο εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από την Πάρεδρο Ν.Σ.Κ. 'Αννα Πρεβενά.
Το Τριμελές Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ'αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13 Φεβρουαρίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 394/12.
Αφού άκουσε 
Τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το άρθρο 216 παρ.1 και 2 ΠΚ προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της πλαστογραφίας απαιτείται, αντικειμενικώς μεν, από την αρχή κατάρτιση εγγράφου από τον υπαίτιο, που το εμφανίζει ότι καταρτίσθηκε από άλλον ή νόθευση γνησίου εγγράφου, δηλαδή αλλοίωση της έννοιας του περιεχομένου του εγγράφου, υποκειμενικώς δε, δόλος, που περιλαμβάνει τη γνώση και τη θέληση πραγματώσεως των περιστατικών που απαρτίζουν την αντικειμενική υπόσταση αυτού και σκοπός του δράστη να παραπλανήσει με τη χρήση πλαστού άλλον για γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, όπως είναι εκείνο το γεγονός το οποίο είναι πρόσφορο για τη δημιουργία, διατήρηση, μεταβολή ή απόσβεση δικαιώματος ή έννομης σχέσης, ασχέτως αν επιτεύχθηκε ή όχι η παραπλάνηση. Η χρήση του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου από τον πλαστογράφο αποτελεί επιβαρυντική περίσταση, σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο της παρ.1 του άρθρου 216. Επίσης, από το συνδυασμό των αυτών διατάξεων προκύπτει ότι, για τη θεμελίωση του εγκλήματος της χρήσης πλαστού εγγράφου, απαιτείται, αντικειμενικώς μεν, η χρησιμοποίηση του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου, όταν δηλαδή ο δράστης καταστήσει προσιτό το έγγραφο αυτό στον μέλλοντα να παραπλανηθεί από το περιεχόμενο αυτού τρίτο και δώσει σ'αυτόν τη δυνατότητα να λάβει γνώση του περιεχομένου του, χωρίς να απαιτείται και να λάβει πράγματι γνώση ή να παραπλανηθεί ο τρίτος. Υπό την έννοια αυτή, χρήση του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου συνιστά αντικειμενικώς και η υποβολή αυτού σε Δημόσια Αρχή προς παραπλάνησή της, ώστε να προβεί σε ενέργεια της αρμοδιότητάς της. Υποκειμενικώς απαιτείται δόλος, που συνίσταται στην ηθελημένη ενέργεια του δράστη και τη γνώση του ότι το έγγραφο που χρησιμοποίησε είναι πλαστό ή νοθευμένο (ο ενδεχόμενος δόλος ως προς το ψευδές της παράστασης, απόκρυψης ή παρασιώπησης δεν αρκεί) περαιτέρω δε σκοπός (υπερχειλής δόλος) να παραπλανήσει κατά τον αυτόν τρόπο, όπως και ο πλαστογράφος. Η χρήση δε του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου από τον πλαστογράφο θεωρείται επιβαρυντική περίσταση και σε περίπτωση ενοχής επιβάλλεται μία ποινή, με επαύξηση του ελαχίστου ορίου. Δεν αποκλείεται να υπάρξει περίπτωση ενοχής εκείνου που φέρεται ως πλαστογράφος, μόνο για τη χρήση του πλαστού εγγράφου, όταν αυτός για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορεί να τιμωρηθεί για την πλαστογραφία, διότι κρίθηκε ότι δεν υπήρξε αυτουργός της πράξεως, όμως εν γνώσει της πλαστότητας χρησιμοποίησε το πλαστό έγγραφο. (ΑΠ 147/2013, 969/2012).
Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ του ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ'αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα προκύψαντα από την ακροαματική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος οι αποδείξεις που το θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη υπ'αριθμ. 55-55α/2012 απόφαση, το Τριμελές Εφετείο Πειραιώς, που την εξέδωσε, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των μνημονευομένων αποδεικτικών μέσων δέχθηκε στο αιτιολογικό του, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι αποδείχθηκαν τα εξής: "Από την κατάθεση του μάρτυρα της κατηγορίας που εξετάσθηκε ενόρκως στο Δικαστήριο τούτο, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που αναγνώσθηκαν καθώς και τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και αναφέρονται στην παρούσα απόφαση και στα πρακτικά της εκκαλουμένης πλην των ανωμοτί κατ' άρθρο 31 παρ, 2 του ΚΠΔ καταθέσεων των μαρτύρων Π. Τ., Η. Κ. και Σ. Γ., και την όλη αποδεικτική διαδικασία, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα : Ο Π. Τ. κατήγγειλε στη Διεύθυνση Παρακολούθησης και Ελέγχου Ανασταλτικών Καθεστώτων (ΔΙ.Π.Ε.Α.Κ.) ότι εντόπισε να κυκλοφορεί με ελληνικές πινακίδες με αριθμό ... ένα αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του μάρκας Mercedes με αριθμό πλαισίου WDB1290761F153922 και με αριθμό κυκλοφορίας ... που είχε φέρει από την Αγγλία. Η εν λόγω δημόσια υπηρεσία εντόπισε το εν λόγω αυτοκίνητο στην κατοχή του κατηγορουμένου Γ. Χ. Κ. και, αφού προέβη στη προσωρινή συντηρητική δέσμευση του αυτοκινήτου, στη συνέχεια έλεγξε τη νόμιμη ή μη ταξινόμηση του. Από τον διενεργηθέντα έλεγχο διαπιστώθηκε ότι το αυτοκίνητο δεν είχε εκτελωνιστεί και δεν είχαν πληρωθεί οι φόροι, δασμοί και λοιπές επιβαρύνσεις, που αντιστοιχούν στην αξία του και ανέρχονται στο ποσό των 63.430,82 ευρώ. Ειδικότερα διαπιστώθηκε ότι, προκειμένου να εκδοθεί άδεια κυκλοφορίας αυτού ο κατηγορούμενος Γ. Κ. ενεργώντας με πρόθεση και με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος εν γνώσει του χρησιμοποίησε πλαστά έγγραφα με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση τους άλλον σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες. Συγκεκριμένα ο συγκατηγορούμενός του Σ. Τ. την 12-2-2004 κατάρτισε εξ υπαρχής τα παρακάτω έγγραφα, με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση τους αρμόδιους υπαλλήλους του Υπουργείου Συγκοινωνιών, ώστε να φαίνεται ότι ταξινομήθηκε νόμιμα όχημα, δηλαδή κατάρτισε : α) το υπ' αριθμ. ... πιστοποιητικό ταξινόμησης αυτοκινήτου, που αφορούσε δήθεν στο υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο μάρκας Mercedes με αριθμό πλαισίου WDB1290761F153922. και με αριθμό κυκλοφορίας ... θέτοντας τόπο έκδοσης την Ελευσίνα, ημερομηνία έκδοσης την 12-2-2004, υπηρεσία, έκδοσης το Τελωνείο Ελευσίνας, υπογράφοντα υπάλληλο τον Ν. Κ., Π.Ε/Α, στοιχεία παραλήπτη τα δικά του, φορολογητέα αξία 34.964 Ευρώ, την οποία δήθεν πλήρωσε με την υπ' αριθμ. 783142/04 απόδειξη είσπραξης δασμών και "λοιπών φόρων, και τις επισημάνσεις ότι το εν λόγω όχημα δήθεν πληροί τις προδιαγραφές, της 99/102 οδηγίας της ΕΟΚ και ότι το τέλος ταξινόμησης εισπράχθηκε και β) την υπ' αριθμ. ... διασάφηση εισαγωγής του ως άνω ΙΧΕ αυτοκινήτου προς το Τελωνείο Ελευσίνας, συνταχθείσα δήθεν από τον εκτελωνιστή Α. Σ. Γ., θεωρημένη από τον Τελωνειακό Ε. Α. στις 12-2-2004, σύμφωνα με την οποία τελωνίστηκε το ως άνω όχημα προερχόμενο οδικώς από τη Γερμανία με αξία τιμολογίου 17.950 ευρώ, αφού εισπράχθηκαν 6.783,15 ευρώ. Τα εν λόγω πλαστά έγγραφα χρησιμοποίησε με τον ίδιο σκοπό ο κατηγορούμενος Γ. Κ. και έτσι πέτυχε να εκδοθεί η υπ'αριθμ. ... άδεια κυκλοφορίας του εν λόγω αυτοκινήτου. Από την ίδια κατάθεση σε συνδυασμό με τα έγγραφα που αναγνώστηκαν αποδεικνύεται ότι ο κατηγορούμενος Γ. Κ. προέβη σε ενέργεια, που αποσκοπούσε να στερήσει το Ελληνικό Δημόσιο από τους εισπρακτέους από αυτό δασμούς, φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις από τα εισαγόμενα εμπορεύματα και ειδικότερα αγόρασε και κατείχε εμπόρευμα που είχε εισαχθεί ή τεθεί στην κατανάλωση κατά τρόπο που συνιστά το αδίκημα της λαθρεμπορίας. Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος Γ. Κ. αγόρασε από το συγκατηγορούμενό του Σ. Τ. το εν λόγω όχημα έναντι 10.000 ευρώ, αν και γνώριζε ότι δεν είχε προηγούμενα εκτελωνιστεί και δεν έχουν πληρωθεί οι φόροι, δασμοί και λοιπές επιβαρύνσεις, που αντιστοιχούν στην αξία του και ανέρχονται στο ποσό των 63.430,82 ευρώ, κατείχε δε τούτο από το χρόνο της αγοράς του την 12-2-2004 έως και την 18-5-2004, οπότε το μεταβίβασε στο Θ. Μ. έναντι ποσού 10.000 ευρώ, στερώντας έτσι το Ελληνικό Δημόσιο από τις ως άνω δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις. Η διάπραξη από τον κατηγορούμενο Γ. Κ. των εγκλημάτων της χρήσης πλαστού εγγράφου κατ' εξακολούθηση και της λαθρεμπορίας με ιδιαίτερα τεχνάσματα προκύπτει από το ότι εξέδωσε επιταγή 10.000 ευρώ ως προκαταβολή της αγοράς του αυτοκινήτου, την οποία εισέπραξε η σύζυγος του συγκατηγορουμένου του Σ. Τ. και η οποία οπωσδήποτε δεν αντιστοιχεί στην υπέρτερη αξία του αυτοκινήτου, καθώς και από το γεγονός ότι κατέθεσε πλαστά πιστοποιητικά (πιστοποιητικό ταξινόμησης-διασάφηση εισαγωγής) για να λάβει άδεια κυκλοφορίας αυτοκινήτου, που είχε εισαχθεί στην Ελλάδα χωρίς να εκτελωνιστεί... Κατόπιν των ανωτέρω πρέπει ο κατηγορούμενος Γ. Κ. να κηρυχθεί ένοχος των εγκλημάτων της λαθρεμπορίας με ιδιαίτερα τεχνάσματα και της χρήσης πλαστών εγγράφων κατ' εξακολούθηση κατ' επιτρεπτή μεταβολή κατηγορίας από πλαστογραφία με χρήση".
Με αυτά που δέχθηκε, το Τριμελές Εφετείο, αναφορικά με το αδίκημα της χρήσης πλαστού εγγράφου διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ'αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του ανωτέρω εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 216 παρ.2 ΠΚ, την οποία, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα η αντίθετη αιτίαση του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμη, αφού αιτιολογείται πλήρως η γνώση του ως προς την πλαστότητα της υπ'αριθμ. ... διασάφησης εισαγωγής του ως άνω ΙΧΕ αυτοκινήτου, με τις παραδοχές, ότι αυτός κατέβαλε για την αγορά του εν λόγω αυτοκινήτου, εργοστασίου Μερσεντές, τύπου 5600-sports, κυλινδρισμού 5987cc, μόνον το ποσόν των 10.000 ευρώ, το οποίο δεν αντιστοιχεί στην υπέρτερη αξία του, στην οποία, κατά τις ίδιες παραδοχές, οι φόροι, δασμοί και λοιπές επιβαρύνσεις, που δεν πληρώθηκαν, ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 63.430,82 ευρώ.
Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ ΚΠοινΔ δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίον πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας αναφορικά με το αδίκημα της χρήσης πλαστού εγγράφου είναι αβάσιμος.
Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως ο αναιρεσείων αιτιάται ότι επήλθε απόλυτη ακυρότητα, κατ'άρθρο 171 παρ.1 στοιχ. β του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, διότι ενώ με την υπ'αριθμ. ΒΤ 6238/2010 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς καταδικάσθηκε για το αδίκημα της πλαστογραφίας με την επιβαρυντική περίσταση της χρήσης του πλαστού εγγράφου, στη συνέχεια, αφού άσκησε κατά της αποφάσεως αυτής έφεση, καταδικάστηκε με την προσβαλλομένη απόφαση για το αυτοτελές αδίκημα της χρήσεως πλαστού εγγράφου κατ'ανεπίτρεπτη μεταβολή της κατηγορίας δηλαδή για πράξη διαφορετική από εκείνη για την οποία ασκήθηκε εις βάρος του ποινική δίωξη και εισήχθη σε δίκη. Ενόψει όμως των εκτεθέντων στη μείζονα σκέψη αναφορικά με την πράξη της πλαστογραφίας, το Δικαστήριο με το να κηρύξει ένοχο τον αναιρεσείοντα, με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία της ακροαματικής διαδικασίας και τα προκύψαντα απ'αυτά πραγματικά περιστατικά, της χρήσεως πλαστού εγγράφου, δεν προέβη σε ανεπίτρεπτη μεταβολή κατηγορίας που να συνεπάγεται απόλυτη ακυρότητα της προσβαλλομένης, αφού δέχθηκε ότι τρίτος και όχι ο αναιρεσείων κατάρτισε τα πλαστά έγγραφα και επομένως ο ως άνω πρώτος από τα άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α του ΚΠοινΔ λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως είναι αβάσιμος.
Σύμφωνα με το άρθρο 470 εδ.α του ΚΠοινΔ, επί ενδίκου μέσου που ασκήθηκε εναντίον καταδικαστικής αποφάσεως από εκείνον που καταδικάστηκε ή υπέρ αυτού, δεν επιτρέπεται να γίνει χειρότερη η θέση του, ούτε να ανακληθούν τα ευεργετήματα που δόθηκαν με την προσβαλλόμενη απόφαση. Με τη διάταξη αυτή καθιερώνεται η αρχή της μη χειροτερεύσεως της θέσεως του κατηγορουμένου, με οποιονδήποτε τρόπο αμέσως ή εμμέσως, και δη, είτε με την επαύξηση των ποινικών κυρώσεων σε βάρος του καταδικασθέντος (πραγματική χειροτέρευση) είτε με την επιβάρυνση της νομικής μεταχειρίσεως αυτού, δηλαδή κυρίως εάν αναγνωρίζεται βαρύτερη ενοχή του από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ή αν καταδικάζεται για πράξη για την οποία δεν είχε ασκηθεί ποινική δίωξη ούτε είχε καταδικασθεί στον πρώτο βαθμό (νομική χειροτέρευση) διαπιστούμενη με τη σύγκριση του περιεχομένου των διατακτικών, αφενός της αποφάσεως που προσβάλλεται με το ένδικο μέσο και αφετέρου αυτής που εκδίδεται από το δικαστήριο του ενδίκου μέσου. Η παράβαση της ανωτέρω απαγορεύσεως αποτελεί υπέρβαση εξουσίας που ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Η του ΚΠοινΔ.
Στην προκειμένη περίπτωση, 1) από την παραδεκτώς επισκοπούμενη πρωτόδικη υπ'αριθμ. ΒΤ6238/2010 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς προκύπτει ότι ο αναιρεσείων κατηγορούμενος καταδικάσθηκε, εκτός από τα αδικήματα της λαθρεμπορίας με ιδιαίτερα τεχνάσματα και της υφαρπαγής ψευδούς βεβαιώσεως και για το αδίκημα της πλαστογραφίας με την επιβαρυντική περίσταση της χρήσης, πλαστού μόνο για τη μία από τις δύο περιπτώσεις για τις οποίες είχε ασκηθεί ποινική δίωξη και είχε εισαχθεί σε δίκη ο κατηγορούμενος ήτοι μόνον για την κατάρτιση και τη χρήση της υπ'αριθμ. ... διασάφησης εισαγωγής του ως άνω ΙΧΕ αυτοκινήτου, ενώ για την άλλη περίπτωση της κατάρτισης και χρήσης του υπ'αριθμ. ... πιστοποιητικού ταξινόμησης κηρύχθηκε απαράδεκτη η ποινική δίωξη λόγω εκκρεμοδικίας και 2) από την προσβαλλόμενη απόφαση, τόσο από το αιτιολογικό όσο και από το διατακτικό αυτής, προκύπτει, ότι ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε αναφορικά με το αδίκημα της πλαστογραφίας για το αυτοτελές αδίκημα της χρήσης πλαστού εγγράφου κατ'εξακολούθηση ήτοι και για τις δύο ως άνω περιπτώσεις και δη τόσο για τη χρήση της υπ'αριθμ. ... διασάφησης όσο και για τη χρήση του υπ'αριθμ. ... πιστοποιητικού ταξινόμησης, καίτοι για την τελευταία επιμέρους πράξη είχε κηρυχθεί απαράδεκτη η ποινική δίωξη στον πρώτο βαθμό. Επομένως, ο τρίτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίον ο αναιρεσείων πλήττει την υπ'αριθμ. 55-55α/2012 απόφαση του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου για θετική υπέρβαση εξουσίας και συγκεκριμένα διότι χειροτέρευσε τη θέση του εκκαλούντος κατηγορουμένου με το να τον κρίνει ένοχο της χρήσης πλαστού εγγράφου κατ' εξακολούθηση ήτοι για δύο μερικότερες πράξεις και όχι για τη μία εξ αυτών είναι βάσιμος και κατ'εφαρμογή των άρθρων 470 εδ.α και 510 παρ.1 στοιχ.Η του ΚΠοινΔ πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η απόφαση, κατά τις διατάξεις της, που αφορούν, μόνο στην καταδίκη του αναιρεσείοντος για την πράξη της χρήσης πλαστού εγγράφου ως κατ'εξακολούθηση τελεσθείσης και ειδικότερα μόνον για τη χρήση του, υπ'αριθμ. ... πιστοποιητικού ταξινόμησης, την επιβολή ποινής ως προς την πράξη αυτή (φυλ. 10 μηνών) και την επιβολή συνολικής ποινής για όλες τις πράξεις, να απαλειφθεί η αναιρούμενη ως άνω διάταξη περί καταδίκης για τη χρήση του ως άνω πιστοποιητικού, ενώ πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά. Στη συνέχεια πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση, στο ίδιο Δικαστήριο, για να επιληφθεί εκ νέου της υπόθεσης, κατά τα παραπάνω, συντιθέμενο όμως από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως την υπόθεση (άρθρο 519 ΚΠΔ) όσον αφορά την επιβολής ποινής για τη χρήση της υπ'αριθμ. ... πλαστής διασάφησης και την επιβολή συνολικής ποινής για τις λοιπές πράξεις, ως προς τις οποίες απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί εν μέρει την υπ'αριθμ. 55-55α/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς, κατά τις διατάξεις της που αφορούν, την καταδίκη για την πράξη της χρήσης του πλαστού υπ'αριθμ. ... πιστοποιητικού ταξινόμησης, την επιβολή ποινής για την χρήση της υπ'αριθμ. ... πλαστής διασάφησης και την επιβολή συνολικής ποινής για όλες τις πράξεις.
Απαλείφει τη διάταξη της αμέσως ανωτέρω αποφάσεως περί καταδίκης του αναιρεσείοντος για τη χρήση του πλαστού υπ'αριθμ. ... πιστοποιητικού ταξινόμησης.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση κατά το αναιρούμενο ως άνω μέρος της, κατά τα στο σκεπτικό, στο ίδιο Δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Απορρίπτει κατά τα λοιπά την από 13 Φεβρουαρίου 2012 αίτηση (δήλωση) του Γ. Κ. του Χ. για αναίρεση της υπ'αριθμ. 55-55α/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 8 Νοεμβρίου 2013.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ