ΑΡΙΘΜΟΣ 208/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά και Χρυσούλα Παρασκευά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Νοεμβρίου 2012, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου P. ή P. A. του A., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κέρκυρας, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 13/2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Λαμίας. 
Το Πενταμελές Εφετείο Λαμίας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 30 Απριλίου 2012 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 644/2012.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Κολιοκώστας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Σταύρου Μαντακιοζίδη με αριθμό και ημερομηνία 203/2-102012, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ, την με αριθμό 2393/2012 αίτηση αναίρεσης του P. ή P. A. του A. κατά της με αριθμό 13/2012 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Λαμίας και εκθέτω τα ακόλουθα: Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148-153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθίαν για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεως της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναίρεσης ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ, η αίτηση αυτή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Στην προκείμενη περίπτωση, με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθμό 13/2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Λαμίας, με την οποία ο αιτών κηρύχθηκε ένοχος διακεκριμένης κλοπής και προώθησης αλλοδαπών στην χώρα και του επιβλήθηκε συνολική ποινή κάθειρξης επτά (7) ετών και οκτώ (8) μηνών και συνολική χρηματική ποινή επτά χιλιάδων πεντακοσίων (7.500) ευρώ. Από την συνταγείσα για την άσκηση της πιο άνω αίτησης αναίρεσης έκθεση ενώπιον του Διευθυντού του Καταστήματος Κράτησης Κέρκυρας προκύπτει ότι ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης "διότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει την κατά το Σύνταγμα και τον Κωδ. Ποιν. Δικονομίας ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία περί της ενοχής του", χωρίς να προσδιορίζει κατά τρόπο σαφή και ορισμένο σε τι συνίσταται η από αυτόν επικαλούμενη έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την κήρυξη της ενοχής του. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 - 583 παρ. 1 ΚΠΔ). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η με αριθμό 2393/2012 αίτηση αναίρεσης του P. ή P. A. του Α. κατά της με αριθμό 13/2012 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Λαμίας και β) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Σταύρος Μαντακιοζίδης".
Αφού άκουσε 
Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473§2, 474§2, 476§1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (αρ. 513 ΚΠοινΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση λόγος αναίρεσης να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση προσθέτων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν σύμφωνα με το άρθρο 509§2 ΚΠοινΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. Ειδικότερα για το ορισμένο του από το άρθρο 510§1 στοιχ. Δ λόγου αναίρεσης για έλλειψη της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναίρεσης ούτε από τον αντίστοιχο λόγο επί βουλευμάτων, πρέπει να προσδιορίζεται με τη αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (ΟλΑΠ 2/2002, Ολ.ΑΠ 19/2000). 
Στη προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων με την κρινόμενη αναίρεση πλήττει την 13/2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Λαμίας με την οποία έχει καταδικασθεί σε συνολική ποινή κάθειρξης 7 ετών και οκτώ μηνών για τις αξιόποινες πράξεις της διακεκριμένης κλοπής και προώθησης αλλοδαπών στη Χώρα και συνολική χρηματική ποινή 7500 Ευρώ. Ο με την αίτηση αυτή προβαλλόμενος λόγος αναίρεσης έχει κατά λέξη ως εξής: "διότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει την κατά το Σύνταγμα και τον Κώδικα Ποιν. Δικονομίας ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της ενοχής του". Ο λόγος αυτός της αναίρεσης περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας είναι ασαφής διότι δεν αναφέρεται σε ποιο ή ποια συγκεκριμένα σημεία της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης στρέφεται ούτε σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή. Επομένως ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι κατά τα ανωτέρω αόριστος και ως εκ τούτου απαράδεκτος, διότι δεν τηρήθηκαν οι υπό του νόμου για την άσκηση της αναίρεσης νόμιμες προϋποθέσεις (471§2, 476§1 ΚΠΔ).
Συνεπώς η αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη ερήμην του αιτούντος ο οποίος κλήθηκε νόμιμα από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου (αρ. 513§1 ΚΠΔ) και επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (αρ. 583§1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την υπ' αριθμό 2393/2012 αίτηση αναίρεσης του P. ή Ρ. A. του A. κρατουμένου στη Δικαστική φυλακή Κέρκυρας κατά της με αριθμό 13/2012 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Λαμίας. Και 
Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2012. Και 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2013. 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ