Αριθμός 190/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα - Εισηγήτρια, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή και Κανέλλα Τζαβέλλα - Δημαρά, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 7 Νοεμβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ι. Π. του Γ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Γιαννάτο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα και στην προκειμένη περίπτωση και από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Κομοτηνής, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Ελισάβετ Παπαδοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17/2/2011 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ροδόπης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 33/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 236/2017 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 23/2/2018 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. 
Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η υπό κρίση από 23-2-2018 (10/23-2-2018) αίτηση αναίρεσης, με την οποία προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, εκδοθείσα, 236/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, ασκήθηκε εμπρόθεσμα (564 παρ. 3, του Κ.Πολ.Δ), και πρέπει να ερευνηθεί, περαιτέρω.
Από τις διατάξεις των άρθρων 552, 553 και 564 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι, αν η έφεση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, η αναίρεση στρέφεται μόνο κατά της πρωτόδικης απόφασης, εφόσον δεν παρήλθε η προθεσμία άσκησης αυτής (Α.Π. 1672/2017, Α.Π. 1379/1996), η δε απόφαση του Εφετείου προσβάλλεται, μόνον, ως προς την απορριπτική της έφεσης διάταξη. Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 566 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, αν με το ίδιο αναιρετήριο προσβάλλονται δύο ή περισσότερες αποφάσεις πρωτοβάθμιου και δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η κατάθεσή του πρέπει να γίνεται στο καθένα από τα δικαστήρια αυτά, κατ' άρθρο 495 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ.). Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι, αν με την αίτηση αναίρεσης πλήττεται η απόφαση του πρωτοβάθμιου και του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, το αναιρετήριο πρέπει να κατατεθεί στη γραμματεία και των δύο δικαστηρίων, άλλως, είναι απαράδεκτη ως προς την απόφαση του δικαστηρίου στη γραμματεία του οποίου δεν κατατέθηκε (Α.Π 617/2014, Α.Π. 539/2014).
Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση, παραδεκτώς επισκοπούμενη, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι το δικάσαν Εφετείο δέχθηκε ότι "ο ανακόπτων στο συγκεκριμένο εφετήριο... αναλίσκεται απλώς σε παράθεση νομικών διατάξεων και παράθεση της γνώμης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, χωρίς με έστω και ένα λόγο έφεσης να πλήττει συγκεκριμένα την εκκαλουμένη απόφαση κατά τα επιμέρους κεφάλαιά της με τις ως άνω εκτεθείσες αιτιολογίες, ως προς την απόρριψη των έξι (6) λόγων της ανακοπής, δηλαδή δεν πλήττει την εκκαλουμένη για συγκεκριμένες νομικές και ουσιαστικές πλημμέλειες και, επομένως... όλοι οι λόγοι της έφεσης είναι αόριστοι και θεωρούνται ως ανύπαρκτοι, το δε δικόγραφο της έφεσης είναι άκυρο..." και απέρριψε την έφεση του ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσείοντος ως απαράδεκτη. Από την εκτίμηση του περιεχομένου του δικογράφου της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης προκύπτει ότι δεν βάλλεται με συγκεκριμένο λόγο η κρίση περί απαραδέκτου της προσβαλλόμενης απόφασης. Αντίθετα, οι λόγοι αναίρεσης ερείδονται επί της εσφαλμένης προϋποθέσεως ότι το εκδόσαν την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστήριο αποφάνθηκε επί των υπ' αυτού επικαλούμενων λόγων έφεσης, ενώ, εν τοις πράγμασι, βάλλονται οι κρίσεις της απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου επί των λόγων ανακοπής του ήδη αναιρεσείοντος, χωρίς, όμως, να στρέφεται ρητώς κατ' αυτής και, σε κάθε περίπτωση, χωρίς το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης να έχει κατατεθεί στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου. Κατόπιν αυτών, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, ενόψει της ήττας του αναιρεσείοντος (άρθρο 495 παρ. 3 Β εδαφ. δ του Κ.Πολ.Δ.). Δικαστικά έξοδα δεν ορίζονται, ελλείψει σχετικού αιτήματος του αναιρεσιβλήτου. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 23-2-2018 (10/23-2-2018) αίτηση του Ι. Π. του Γ. για αναίρεση της 236/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχει καταθέσει ο αναιρεσείων.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Δεκεμβρίου 2022.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Ιανουαρίου 2023.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ