Αριθμός 955/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά και Χρυσούλα Παρασκευά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Παντιώρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Β. Α. του Φ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Αθανασιάδη, για αναίρεση της υπ'αριθ.203/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Πρέβεζας. 
Το Τριμελές Πλημ/κείο Πρέβεζας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Οκτωβρίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1075/2012 
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως της από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση, που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της αποφάσεως, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατυπώσεως του σκεπτικού της. Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι κατ' αρχήν αναγκαία να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, διότι ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και εξυπακούεται ότι υπάρχει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, εκτός αν ο νόμος αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για το αξιόποινο, όπως η γνώση ορισμένου περιστατικού ή σκοπός επελεύσεως ορισμένου πρόσθετου αποτελέσματος. 
Στη προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 203/2012 απόφαση, το Τριμελές Πλημ/κείο Πρέβεζας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα της απόπειρας παράνομης βίας (αρ. 330 Π.Κ.) και τον καταδίκασε σε ποινή φυλακίσεως 11 μηνών ανασταλείσα επί τριετία. Στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως το δικάσαν Πλημ/κείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος των αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε ανελέγκτως, κατά λέξη τα εξής: "Στην προκειμένη περίπτωση, από όλη τη, σχετική με την απόδειξη κύρια διαδικασία, τις καταθέσεις στο ακροατήριο των μαρτύρων κατηγορίας που εξετάσθηκαν, τα έγγραφα του κατηγορητηρίου που αναγνώσθηκαν, την απολογία του κατηγορούμενου και απ' όλη τη συζήτηση της υπόθεσης, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η υπηρεσία της Διεύθυνσης Δασών Πρέβεζας κάλεσε τον κατηγορούμενο και τον πατέρα αυτού, Φ. Α. να προσέλθουν στην υπηρεσία στις 6-9-2011 και ώρα 10:00' και να δώσουν εξηγήσεις ως ύποπτοι για το αδίκημα της παράνομης αποψίλωσης και εκχέρσωσης αναδασωτέας έκτασης και την ανέγερση εντός αυτής ενός πέτρινου κτίσματος στην θέση "..." της περιφέρειας της τοπικής κοινότητας ... του Δήμου Πρέβεζας. Προσήλθαν στην υπηρεσία την ημέρα αυτήν και την. ώρα που ο αρμόδιος προανακριτικός υπάλληλος, Σ. Τ. ασκούσε προανακριτικά καθήκοντα, βάσει του άρθρου 290 του ν.δ. 86/1969, καθώς ο πατέρας του κατηγορουμένου έδινε τις εξηγήσεις για τις οποίες κλήθηκε στην υπηρεσία, ο κατηγορούμενος εισήλθε στο γραφείο του Σ. Τ. και διέκοψε την κατάθεση. Ζήτησε να μεταβούν όλοι στο γραφείο του Διευθυντή της υπηρεσίας, Β. Δ., με την πρόφαση ότι ήθελε να ζητήσει διευκρινήσεις για την πράξη που τους αποδίδεται. Άλλες τρεις φορές στο παρελθόν είχε ζητήσει από τον Διευθυντή διευκρινήσεις οι οποίες του δόθηκαν και παρόλο που και πάλι είχε το δικαίωμα να πληροφορηθεί για την πράξη που του αποδίδεται από τον προανακριτικό υπάλληλο που θα δεχόταν τις εξηγήσεις του, αυτός μαζί με τον πατέρα του και τον Σ. Τ., μετέβη στο γραφείο του Διευθυντή, με την ως άνω πρόφαση, αν και αντικειμενικός και πραγματικός σκοπός του ήταν να διακόψει την έρευνα της υπόθεσης και να εξαναγκάσει τους υπαλλήλους της υπηρεσίας να σταματήσουν την προανακριτική διαδικασία. Ο Διευθυντής της υπηρεσίας, αν και δεν ήταν υποχρεωμένος να δώσει διευκρινήσεις, παρείχε αυτές. Παρά τις επαρκείς, για τέταρτη φορά, διευκρινήσεις, ο κατηγορούμενος επέμενε να μην αποχωρεί από το γραφείο του και όταν ο Διευθυντής του δήλωσε ότι θα προχωρήσει η διαδικασία, ο κατηγορούμενος, βλέποντας ότι δεν πετύχαινε τον σκοπό του, σε μία έσχατη προσπάθεια να εμποδίσει την συνέχισή της προανακριτικής διαδικασίας, άρχισε να χτυπά διάφορα αντικείμενα στο γραφείο του Διευθυντή, ασκώντας έτσι ψυχολογική βία και να απειλεί λέγοντας στον Διευθυντή και τον Σ. Τ., θα βρω τα σπίτια σας, υπονοώντας ότι θα κάνει κακό στους ίδιους και στα μέλη των οικογενειών τους. Ο δε Διευθυντής, βλέποντας ότι παρακωλύεται η λειτουργία της υπηρεσίας, σε μία μάλιστα ημέρα που υπήρχε φόρτος εργασίας, κάλεσε την αστυνομία προκειμένου να παρέμβει. Ο κατηγορούμενος στην συνέχεια εξήλθε από το γραφείο του Διευθυντή και βγήκε στον διάδρομο. Εκεί άρχισε να κουνά με τα χέρια του τα κιγκλιδώματα του κλιμακοστασίου και να τα χτυπά, φωνάζοντας ταυτόχρονα στον πατέρα του να φύγουν. Στην συνέχεια ο Χ. Π., υπάλληλος της ίδιας υπηρεσίας, ο οποίος ενήργησε αυτοψία στην καταληφθείσα αναδάσωτέα έκταση και βρισκόταν στον πρώτο όροφο του κτιρίου που στεγάζεται η παραπάνω υπηρεσία, ακούγοντας τις φωνές του κατηγορουμένου και ανησυχώντας για το τι επεισόδιο εξελισσόταν στην υπηρεσία, ανέβηκε στον δεύτερο όροφο, όπου βρισκόταν ο κατηγορούμενος. Ο τελευταίος, συνεχίζοντας να είναι σε έξαλλη κατάσταση, φωνάζοντας δυνατά του είπε να μην ξαναπάει στο ακίνητό του, δηλαδή να μην διενεργήσει και πάλι αυτοψία, άλλως θα έκανε κακό στον ίδιο. Η παραπάνω κατάσταση διήρκησε περίπου είκοσι λεπτά, ώσπου ήρθε η αστυνομία Με την παρέμβαση των αστυνομικών οργάνων ο κατηγορούμενος φοβούμενος ότι θα κατηγορηθεί και για άλλα αδικήματα, σταμάτησε την συμπεριφορά του αυτήν και τελικά ολοκληρώθηκε η κατάθεση του πατέρα του και κατέθεσε και ο ίδιος. Κατόπιν αυτών πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος για την πράξη της απόπειρας παράνομης βίας κατά συρροή (σε βάρος του Β. Δ., του Σ. Τ. και του Χ. Π.)". Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πρέβεζας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση την απαιτούμενη, κατά τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία για την κρίση του ότι ο αναιρεσείων τέλεσε την πράξη για την οποία καταδικάσθηκε. Συγκεκριμένα εκτίθενται στην απόφαση, με σαφήνεια και πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την αποδεικτική διαδικασία τα οποία συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της απόπειρας παράνομης βίας κατά συρροή, για το οποίο πρόκειται, τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία αποδείχθηκαν τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις υπαγωγής τους στις ανωτέρω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις του άρθρου 42, 94, 330 Π.Κ.
Ειδικότερα προσδιορίζεται το παράνομο της απειλής το οποίο αποτελεί στοιχεία της αντικειμενικής υποστάσεως του άρθρου 330 Π.Κ. και το οποίο προσδιορίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η πράξη επηρεασμού της βουλήσεως ενός προσώπου αποδοκιμάζεται από το δίκαιο, καθώς επίσης προσδιορίζεται με σαφήνεια και πληρότητα ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της απειλής σωματικής βίας και της επιδιωκόμενης παράλειψης ή ανοχής του εξαναγκαζομένου προσώπου να προβεί στην προδιαληφθείσα συμπεριφορά. Τέλος προσδιορίζονται με σαφήνεια τα αίτια που δεν ολοκληρώθηκε η πράξη του. Επομένως, ο από το άρθρο 510 στοιχ.Δ', λόγος αναιρέσεως με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος. Οι λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος με τις οποίες πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου, ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων, είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει ν' απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρ. 583 παρ.1 ΚΠοινΔ). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 1-10-2012 αίτηση του Β. Α. του Φ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1399/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Πρέβεζας. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Απριλίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Ιουνίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ