ΑΡΙΘΜΟΣ 459/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο και Πάνο Πετρόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασιλείου Πλιώτα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Θ. Π.-Τ. του Ε., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Διαμάντη, περί αναιρέσεως της με αριθμό 658/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καρδίτσας. 
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Καρδίτσας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Νοεμβρίου 2012 αίτησή του η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1250/12.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Έλλειψη της απαιτουμένης από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της καταδικαστικής αποφάσεως, που ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγον αναιρέσεως, υπάρχει, εκτός των άλλων περιπτώσεων και όταν από το σκεπτικό της προκύπτει ασάφεια ως προς τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος.
Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη 658/2011 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καρδίτσας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε σε φυλάκιση οκτώ (8) μηνών για παράβαση του Αγορανομικού Κώδικα. Στο αιτιολογικό της αποφάσεως αναφέρεται ότι το δικαστήριο, για το σχηματισμό της περί ενοχής του κατηγορουμένου κρίσεώς του, έλαβε υπόψη και την απολογία του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Ειδικότερα στο αιτιολογικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, το δικαστήριο για το σχηματισμό της περί ενοχής του κατηγορουμένου κρίσεως του δικαστηρίου, διαλαμβάνει: ".....Τα ανωτέρω αποδείχθησαν με σαφήνεια ιδίως από τα αναγνωστέα έγγραφα του Γενικού Χημείου του Κράτους και του ΕΦΕΤ, ενώ κατά την απολογία του ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου που δίκασε σε πρώτο βαθμό την υπόθεση και ο ίδιος κατέθεσε ότι: πουλάω γλυκά και μέλι για ζαχαροπλαστική χρήση". Από την άνω παραδοχή της αιτιολογίας, ότι ο αναιρεσείων κατά την απολογία του ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου που δίκασε σε πρώτο βαθμό την υπόθεση απολογούμενος κατέθεσε ότι "πουλάω γλυκά και μέλι για ζαχαροπλαστική χρήση", προκύπτει ότι ελήφθη υπόψη ως αποδεικτικό στοιχείο, απολογία του αναιρεσείοντα, με συγκεκριμένο περιεχόμενο, στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, με εξαιρουμένη μάλιστα την αποδεικτική της αξία, ώστε αυτή να βαρύνει ουσιωδώς στην κρίση για την ενοχή του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου. Από την επιτρεπτή, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, επισκόπηση της αναγνωσθείσης πρωτοβάθμιας αποφάσεως, υπ' αριθμ. 240/2008 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Παλαμά, προκύπτει ότι ο αναιρεσείων δεν απελογήθη διότι ήταν απών στο δικαστήριο αυτό και εκπροσωπήθηκε, κατ' άρθρο 340 παρ. 2 ΚΠοινΔ, από συνήγορο, το περιεχόμενο δε της ανωτέρω αυτολεξεί μεταφερθείσης στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση ως απολογίας του αναιρεσείοντα, περιλαμβάνεται στην απολογία του παρόντος, στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, και απολογηθέντος συγκατηγορουμένου του Ε. Κ..
Συνεπώς δεν πρόκειται περί εκ παραδρομής αναφοράς, αλλά για ασάφεια, η οποία προκύπτει από τα πρακτικά, ως προς τα ληφθέντα υπόψη αποδεικτικά μέσα, από τα οποία προέκυψαν τα κρίσιμα, για την περί της ενοχής του κατηγορουμένου κρίση, πραγματικά περιστατικά.
Ενόψει όλων αυτών, πρέπει, κατά παραδοχή ως βάσιμου του εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ λόγου αναιρέσεως της κρινομένης δηλώσεως - αιτήσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρελκούσης της έρευνας του ετέρου λόγου αναιρέσεως και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την 658/2012 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καρδίτσας.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2013. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 21 Μαρτίου 2013.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ