Αριθμός 1529/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Χρήστο Κατσιάνη, Στέφανο - Σπυρίδωνα Πανταζόπουλο, Γεώργιο Παπαγεωργίου - Εισηγητή και Κορνηλία Πανούτσου, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 8 Μαΐου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Σ. Τ. του Α., 2) Σ. Τ. του Σ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Παναγιώτη Ζαχόπουλο και Ελευθέριο Κιούκη και κατέθεσαν προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ιωάννα Πατριαρχέα και κατέθεσε προτάσεις.
Της Προσθέτως Παρεμβαίνουσας: Εταιρείας με την επωνυμία "...." και με διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4/4/2013 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο .... Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1508/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3084/2019 του Τριμελούς Εφετείου .... Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 7/10/2019 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Υπόκειται προς κρίση η από 7.10.2019 αίτηση για αναίρεση της εκδοθείσας αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία της 3084/2019 τελεσίδικης απόφασης του Εφετείου .... Με την προσβαλλόμενη απόφαση έγινε δεκτή η έφεση της ενάγουσας, κατά 1508/2016 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ... , η οποία είχε απορρίψει την από 4.4.2013 αγωγή της ενάγουσας, νυν αναιρεσίβλητης για τη διάρρηξη των εκεί αναφερόμενων δικαιοπραξιών λόγω καταδολίευσης δανειστών. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ.1 ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ), και πρέπει να εξεταστεί το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων τους.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 80 του Κ.Πολ.Δ., αν, σε δίκη που εκκρεμεί μεταξύ άλλων, τρίτος, ο οποίος έχει έννομο συμφέρον να νικήσει κάποιος διάδικος, έχει δικαίωμα να ασκήσει πρόσθετη παρέμβαση για την υποστήριξη του διαδίκου αυτού, μέχρι να εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση.
Συνεπώς, ο τρίτος μπορεί να ασκήσει πρόσθετη παρέμβαση, για πρώτη φορά, ενώπιον του Αρείου Πάγου, υπέρ κάποιου διαδίκου της αναιρετικής δίκης, περιοριζόμενος σε μόνη την υποστήριξη ή αντίκρουση των λόγων της αναίρεσης (Ολ.Α.Π. 1/1996, Α.Π. 433/2020, Α.Π. 1171/2012, Α.Π. 422/2011). Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 81 παρ. 1 και 215 παρ. 1 εδαφ. α' του ίδιου Κώδικα προκύπτει ότι η πρόσθετη παρέμβαση ασκείται, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για την αγωγή, δηλαδή, με κατάθεση του δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου, στο οποίο απευθύνεται, που είναι αναγκαίο στοιχείο της προδικασίας και ολοκληρώνεται με την κοινοποίηση αντιγράφου αυτής στους κύριους διαδίκους. Η έλλειψη της κοινοποίησης του αντιγράφου αυτού ή η μη νομότυπη και εμπρόθεσμη κοινοποίησή του, επάγεται το απαράδεκτο της συζήτησής της. Στην περίπτωση, που η πρόσθετη παρέμβαση ασκείται, για πρώτη φορά, στον Άρειο Πάγο, το δικόγραφο αυτής πρέπει να κοινοποιηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 568 παρ. 4 του Κ.Πολ.Δ., σε όλους τους μέχρι της ασκήσεώς της διαδίκους, τουλάχιστον εξήντα (...) ημέρες πριν από τη δικάσιμο, αν όλοι οι διάδικοι που καλούνται διαμένουν στην Ελλάδα και ενενήντα (90) ημέρες, αν κάποιος από τους διαδίκους που καλούνται διαμένει στο εξωτερικό, εκτός αν ορίστηκε, κατ' άρθρο 150 του Κ.Πολ.Δ., σύντμηση της ως άνω προθεσμίας (Α.Π. 1736/2017, Α.Π. 1821/2007). Με την άσκηση της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης ο παρεμβαίνων, χωρίς να εισάγει στη δίκη μια νέα έννομη σχέση, αντιδικεί για την ήδη εκκρεμή έννομη σχέση, η διάγνωση της οποίας επισύρει την επέκταση της ισχύος της απόφασης. Η ασκούμενη, κατά το άρθρο 83 του Κ.Πολ.Δ., αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση δημιουργεί περιορισμένου περιεχομένου επιγενόμενη αναγκαία ομοδικία του παρεμβαίνοντος με το διάδικο, υπέρ του οποίου η παρέμβαση, στο μέτρο που ο παρεμβαίνων θεωρείται, κατά πλάσμα δικαίου, ως αναγκαίος ομόδικος με τις παρεχόμενες δικονομικές εξουσίες αυτού, χωρίς όμως να έχει στη διάθεσή του διαδικαστικές ευχέρειες που προσιδιάζουν αποκλειστικά στο πρόσωπο του κυρίου διαδίκου ( ΟλΑΠ 1/2023). ΑΠ 17/2022, ΑΠ 368/2019, ΑΠ 1485/2006, ΑΠ 91/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, η εδρεύουσα στο ... ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία, "... ανώνυμη εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις" με ιδιαίτερο δικόγραφο, που κατατέθηκε στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 21/01/2022 άσκησε το πρώτον ενώπιον του Αρείου Πάγου, πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της αναιρεσίβλητης ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ", επικαλούμενη ως έννομο συμφέρον της το γεγονός ότι είναι νόμιμη διαχειρίστρια της αλλοδαπής εταιρίας ειδικού σκοπού με την επωνυμία "...), ειδικής διαδόχου της αναιρεσίβλητης τραπεζικής εταιρίας, υπέρ και κατά της οποίας ισχύει το δεδικασμένο από την παρούσα δίκη (άρθρο 325 ΚΠολΔ). Ειδικότερα, όπως από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτει, η προσθέτως παρεμβαίνουσα εταιρία, η οποία έχει νόμιμα αδειοδοτηθεί και ελέγχεται από την Τράπεζα της Ελλάδος ως εταιρία διαχείρισης απαιτήσεων σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4354/2015, όπως αυτός ισχύει (απόφαση 247/2017 της Επιτροπής Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων), είναι διαχειρίστρια απαιτήσεων της αναιρεσίβλητης τραπεζικής εταιρίας από χορηγήσεις δανείων και πιστώσεων προς οφειλέτες, που οι οφειλές τους έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες και έχουν καταγγελθεί από την αναιρεσίβλητη, η οποία, στο πλαίσιο τιτλοποίησης αξιώσεων, δυνάμει της από ...2019 συμβάσεως πώλησης και μεταβίβασης απαιτήσεων, αντίγραφο της οποίας έχει νομίμως καταχωρηθεί στο Δημόσιο Βιβλίο του ν. 2844/2000 και ειδικότερα στο Ενεχυροφυλακείο ... υπ' αριθ. Πρωτοκόλλου ...-15/11/2019, έχει μεταβιβάσει τις απαιτήσεις αυτές στην αλλοδαπή εταιρία με την επωνυμία " ... ανώνυμη εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις" , ανώνυμη εταιρία ειδικού σκοπού [που έχει νομίμως συσταθεί και λειτουργεί συμφώνως προς τους Νόμους του DELAWARE, η οποία, ακολούθως, ανέθεσε την διαχείριση των ως άνω απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις στην παρεμβαίνουσα ανώνυμη εταιρία, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10 παρ. 14 του ν. 3156/2003, δυνάμει της από ...2021 συμβάσεως ανάθεσης διαχείρισης απαιτήσεων, αντίγραφο της οποίας έχει νομίμως καταχωρισθεί στο Δημόσιο Βιβλίο του ν. 2844/2000 κατά τις διατάξεις του άρθρου 10 παρ. 16 του Ν. 3156/2003 και ειδικότερα στο Ενεχυροφυλακείο ... υπ' αριθ. Πρωτοκόλλου .../...2019. Στις ως άνω μεταβιβασθείσες απαιτήσεις περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων και οι απαιτήσεις της αναιρεσίβλητης - υπέρ ης η πρόσθετη παρέμβαση Τράπεζας, που απορρέουν από την υπ' αριθ. .../1993 σύμβαση πιστώσεως με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό, με πιστωτικό όριο ύψους 220 εκατομμύρια δραχμές, το οποίο στη συνέχεια με πρόσθετες πράξεις αυξήθηκε μέχρι του ποσού των 400 εκατομμυρίων δραχμών ή 1.173.881,14, δυνάμει της οποίας η ενάγουσα τράπεζα χορήγησε στην πιστούχο εταιρία πίστωση μέχρι του άνω ποσού κατά τους ειδικότερους αναφερόμενους στην αγωγή και στη σύμβαση όρους και συμφωνίες τις οποίες αυτή κατήρτισε με την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία " ... ανώνυμος εμπορική βιοτεχνική εταιρεία ειδών κεντρικής θέρμανσης - υγιεινής " . Η ως άνω πρόσθετη παρέμβαση η οποία, σύμφωνα και με τις προαναφερόμενες σκέψεις, έχει σαφώς χαρακτήρα αυτοτελούς πρόσθετης παρεμβάσεως, δεν προκύπτει ότι επιδόθηκε προς τους διαδίκους, από την παρεμβαίνουσα, κατ' άρθρο 568 παρ. 4 του Κ.Πολ.Δ., σε όλους τους μέχρι της ασκήσεώς της διαδίκους, τουλάχιστον εξήντα (...) ημέρες , πριν από τη δικάσιμο, καθόσον η προσθέτως παρεμβαίνουσα δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε η δε υπερ ης η πρόσθετη παρέμβαση και οι καθ' ων η πρόσθετη παρέμβαση δεν επικαλούνται ούτε προσκομίζουν αποδεικτικά επιδόσεως από τα οποία να προκύπτει ότι η πρόσθετη παρέμβαση τους έχει επιδοθεί νόμιμα.
Συνεπώς είναι απαράδεκτη η πρόσθετη παρέμβαση. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 939, 941, 942 και 943 ΑΚ σαφώς συνάγεται ότι οι δανειστές δικαιούνται να απαιτήσουν τη διάρρηξη κάθε απαλλοτρίωσης, που έγινε από τον οφειλέτη προς βλάβη τους, εφόσον η υπόλοιπη περιουσία δεν επαρκεί για την ικανοποίησή τους. Οι προϋποθέσεις προστασίας των δανειστών είναι: 1) Η ύπαρξη απαίτησης κατά του οφειλέτη γεννημένη κατά το χρόνο της απαλλοτρίωσης, η οποία να έχει γίνει ληξιπρόθεσμη κατά την πρώτη στο ακροατήριο συζήτηση της αγωγής για διάρρηξη, χωρίς να απαιτείται να έχει βεβαιωθεί δικαστικά ούτε να είναι εξοπλισμένη με εκτελεστό τίτλο (ΑΠ 708/2017, ΑΠ 278/2011).Την ιδιότητα του δανειστή λογίζεται ότι έχει και ο φορέας ενοχικής απαίτησης, που τελεί υπό αναβλητική προθεσμία, διότι η προθεσμία δεν εξαρτά τη γένεση του ενοχικού δικαιώματος από την πάροδο του χρόνου, που έχει ταχθεί, αλλά αναστέλλει μόνο την ενάσκησή του, την οποία μεταθέτει στο μέλλον, ήτοι αρκεί να έχουν συντελεστεί μέχρι και το χρόνο της απαλλοτρίωσης, τα παραγωγικά γεγονότα της απαίτησής του και να έχει γίνει αυτή ληξιπρόθεσμη, κατά την πρώτη συζήτηση στο ακροατήριο της περί διάρρηξης αγωγής (ΑΠ 928/2014, ΑΠ 708/2017). Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 669 ΕμπΝ, 874 ΑΚ, 112 ΕισΝΑΚ, 64-67 ν.δ. της 17.07/13.08.1923 "περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιρειών" συνάγεται ότι κατά τη σύμβαση αλληλόχρεου λογαριασμού, καθένας από τους συμβαλλομένους, θεωρείται δανειστής του άλλου, ως προς το τυχόν κατάλοιπο του λογαριασμού, από τη σύναψη της σύμβασης, το οποίο είναι απαιτητό μόνο κατά το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού, όπως προκύπτει από το άρθρο 112 παρ.2 ΕισΝΑΚ, ήτοι το κλείσιμο του λογαριασμού δεν συνιστά γενεσιουργό όρο της απαίτησης για το κατάλοιπο, αλλά αποτελεί προϋπόθεση για το απαιτητό (ληξιπρόθεσμο) του καταλοίπου. Με τη σύμβαση δε του ανοικτού λογαριασμού, η οποία αποτελεί ειδικότερη μορφή του αλληλόχρεου λογαριασμού, η τράπεζα ανοίγει πίστωση υπέρ πελάτη της, την οποία αυτός αναλαμβάνει σταδιακά και ακολούθως καταβάλλει τμηματικά, ανάλογα με τους ειδικότερους όρους της σύμβασης, ορισμένες δόσεις έναντι κεφαλαίου και τόκων. Στην έννομη αυτή σχέση οι αμοιβαίες αποστολές (πιστοδοτικές και εξοφλητικές) αποβάλλουν την αυτοτέλειά τους και καθίστανται κονδύλια του λογαριασμού, ώστε απαιτητό είναι μόνο το μετά το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού τυχόν κατάλοιπο. Και πριν όμως από το κλείσιμο αυτό, από την αντιπαραβολή των πιστοχρεώσεων, προκύπτει η ενεργητική ή παθητική θέση εκατέρου, η οποία συνιστά ενεργητικό ή παθητικό της περιουσίας του. Επομένως τα παραγωγικά της απαίτησης περιστατικά, ιδίως η σύμβαση και η χορήγηση των πιστώσεων, έχουν ήδη συντελεστεί, ώστε η απαίτηση είναι γεγενημένη, έστω και αν δεν είναι, πριν από το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού, βέβαιη και κατά ποσόν εκκαθαρισμένη. Επομένως η τράπεζα είναι και πριν από το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού, δανείστρια ώστε έχει το δικαίωμα να προσβάλει ως καταδολιευτική, εφόσον συντρέχουν και οι λοιποί όροι του νόμου, κάθε απαλλοτρίωση του πελάτη της, έστω και αν έλαβε χώρα πριν από το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού, αρκεί αυτό να γίνει έως την πρώτη συζήτηση της αγωγής (ΑΠ 1320/2019, ΑΠ 28/2017, ΑΠ 621/2016, ΑΠ 805/2013). 2) Απαλλοτρίωση εκ μέρους του οφειλέτη προς τρίτον, η οποία περιλαμβάνει μεταξύ άλλων κάθε σοβαρή και ηθελημένη (μη εικονική) διάθεση ή εκποίηση με δικαιοπραξία ή άλλη ενέργεια, που επάγεται μείωση της υπέγγυας περιουσίας, ανεξάρτητα αν είναι επαχθής ή χαριστική, καθώς και κάθε παροχή γενόμενη από ηθικό καθήκον ή από λόγους κοινωνικής ευπρέπειας, διότι το γεγονός ότι η διάθεση αυτή γίνεται προς εκπλήρωση σχετικής ηθικής υποχρέωσης, δεν μπορεί να δικαιολογήσει ούτε τη βλάβη των δανειστών, ούτε την προτίμηση εκπλήρωσης από τον οφειλέτη των ηθικών υποχρεώσεών του έναντι των νομικών (ΑΠ 805/2013, ΑΠ 1217/2014). Η γονική παροχή που θεσμοθετείται με το άρθρο 1509 του ίδιου Κώδικα συνιστά επίδοση από ελευθεριότητα και συνεπώς η περί αυτής δικαιοπραξία είναι χαριστική, μη συναγομένου άλλως από το χαρακτηρισμό της, στο α' εδάφιο της τελευταίας διάταξης, ως δωρεάς, ως προς το ποσό που υπερβαίνει το μέτρο που επιβάλλουν οι περιστάσεις, αφού αυτό αποσκοπεί στο να αποκλείσει τη δυνατότητα ανάκλησης αυτής, ως προς το μέρος που αυτή δεν αποτελεί δωρεά, και όχι να τη χαρακτηρίσει, εξ αντιδιαστολής, ως επαχθή δικαιοπραξία (ΑΠ 778/2015, ΑΠ 28/2017). 3) Ανεπάρκεια της υπόλοιπης εμφανούς περιουσίας του οφειλέτη για την ικανοποίηση του δανειστή, η οποία οφείλεται αιτιωδώς στην απαλλοτρίωση. Η αφερεγγυότητα δε αυτή του οφειλέτη πρέπει να συντρέχει όχι μόνο κατά την απαλλοτρίωση αλλά και κατά τον χρόνο έγερσης της αγωγής διάρρηξης, που είναι και ο κρίσιμος χρόνος για τον προσδιορισμό της βλάβης του δανειστή (ΑΠ 778/2015, ΑΠ 708/2017). 4) Δόλος του οφειλέτη , ήτοι πρόθεση βλάβης των δανειστών. Η πρόθεση αυτή θεωρείται ότι υπάρχει όταν αυτός (οφειλέτης) γνωρίζει, κατά τον κρίσιμο χρόνο της απαλλοτρίωσης, ότι με την απαλλοτρίωση του περιουσιακού του στοιχείου θα περιέλθει σε τέτοια οικονομική κατάσταση, ώστε η περιουσία, που του απομένει, να μην επαρκεί για την ικανοποίηση των δανειστών, αφού, στην περίπτωση αυτή, είναι προφανές ότι ο οφειλέτης γνωρίζει ότι συνέπεια της πράξης του είναι η βλάβη των δανειστών, την οποία αποδέχεται, μη αναιρουμένου του καταδολιευτικού χαρακτήρα της απαλλοτρίωσης αν, εκτός από την πρόθεση βλάβης των δανειστών, επιδιώκει παράλληλα και άλλους σκοπούς. 5) Γνώση του τρίτου. Ο τρίτος πρέπει να γνωρίζει το δόλο του οφειλέτη, ήτοι την πρόθεσή του να βλάψει τους δανειστές του, μη απαιτούμενης αυτοτελούς πρόθεσης του τρίτου να βλάψει τους δανειστές του οφειλέτη, ούτε συμπαιγνία ανάμεσα στον οφειλέτη και τρίτο προς βλάβη των δανειστών του οφειλέτη (ΑΠ 638/2004, ΑΠ 1677/2008). Η γνώση του τρίτου δεν απαιτείται κατά το άρθρο 942 ΑΚ, αν η απαλλοτρίωση έγινε από χαριστική αιτία ( ΑΠ 88/2023, ΑΠ 1320/2019, ΑΠ 28/2017). Εξάλλου, κατά την έννοια του άρθρου 5... αριθ.1 ΚΠολΔ παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν ο κανόνας δικαίου είτε ερμηνεύθηκε εσφαλμένα, δηλαδή το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σ' αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, είτε εφαρμόσθηκε, ενώ αυτές δεν συνέτρεχαν ή εφαρμόσθηκε εσφαλμένα (ΟλΑΠ 4/2005, 7/2006, 2/2013). Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στον νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν προφανή την παράβαση (ΑΠ 1163/2020, ΑΠ 931/2019, ΑΠ .../2017, ΑΠ 683/2015). Εξάλλου, έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, η οποία στοιχειοθετεί τον προβλεπόμενο από τη διάταξη του αριθμού 19 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης, συντρέχει, όταν στο αιτιολογικό της απόφασης, που αποτελεί την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα κα χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κι έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε ή αν συνέτρεχαν οι όροι άλλου κανόνα που ήταν εφαρμοστέος αλλά δεν εφαρμόσθηκε (ΟλΑΠ 6/2006, ΑΠ 184/2017). Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες. Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΟλΑΠ 15/2006, ΑΠ 166/2016). Γενικές εκφράσεις για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης δεν αρκούν, όπως, επίσης, δεν αρκούν οι όλως περιορισμένες, μεμονωμένες και κατ' επιλογήν αποσπασματικές παραδοχές της απόφασης (ΟλΑΠ 32/1999, ΑΠ 148/2008). Από τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ.2, 118 αριθ.4 και 216 παρ.1α Κ.Πολ.Δ, προκύπτει ότι το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων που απαιτούνται για την νομική της θεμελίωση, η έλλειψη δε ή η ανεπαρκής ή η ασαφής αναφορά κάποιου από τα γεγονότα αυτά, δηλαδή η αοριστία της αγωγής, συνιστά έλλειψη της με ποινή απαραδέκτου επιβαλλομένης προδικασίας, η οποία εξετάζεται από το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως. Η αοριστία της αγωγής συνδέεται με την νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, ελέγχεται ως πλημμέλεια από το άρθρο 5... αριθ.1 Κ.Πολ.Δ, αν το δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσης του σχετικά με τη νομική επάρκεια της αγωγής αξίωσε περισσότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτεί ο νόμος για τη θεμελίωση του δικαιώματος ή, αν αντιθέτως, αρκέστησε σε λιγότερα (νομική αοριστία). Αντίθετα, η έλλειψη εξειδίκευσης των πραγματικών περιστατικών που θεμελιώνουν κατ' αρχήν το ασκούμενο με την αγωγή ουσιαστικό δικαίωμα και αποτελούν την προϋπόθεση εφαρμογής του αντίστοιχου κανόνα ουσιαστικού δικαίου χαρακτηρίζεται ως ποσοτική αοριστία της αγωγής, ενώ η επίκληση απλώς των στοιχείων του νόμου χωρίς αναφορά πραγματικών περιστατικών χαρακτηρίζεται ως ποιοτική αοριστία της αγωγής και ελέγχονται και οι δύο αναιρετικά με τους λόγους από τους αριθ. 8 και 14 του άρθρου 5... Κ.Πολ.Δ (ΑΠ 5/2019, ΑΠ .../2019, ΑΠ 143/2018). Η αοριστία της αγωγής δεν αφορά τη δημόσια τάξη, ώστε η αναιρετική πλημμέλεια να εμπίπτει στην εξαιρετική περίπτωση του άρθρου 562 παρ.2 περ.γ' Κ.Πολ.Δ (Ολ. ΑΠ 1/1987, ΑΠ 793/2015, ΑΠ 150/2013). Έτσι, η ποσοτική αοριστία της αγωγής πρέπει να προταθεί στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και να επαναφερθεί στο δευτεροβάθμιο νόμιμα, να αναφέρεται δε αυτό στο αναιρετήριο και να καθορίζεται συγχρόνως ο νόμιμος τρόπος προβολής του σχετικού ισχυρισμού στο πρωτοβάθμιο και της επαναφοράς του στο δευτεροβάθμιο, με αναφορά των πραγματικών περιστατικών που ελλείπουν, εξαιτίας των οποίων δεν παρέχεται η δυνατότητα στον εναγόμενο να αμυνθεί και συνεπεία των οποίων η αγωγή είναι αόριστη (Ολ. ΑΠ 16/2000, ΑΠ 46/2013, ΑΠ 1631/2009). Στην προκείμενη υπόθεση, η αναιρεσίβλητη ανώνυμη τραπεζική εταιρεία εξέθετε, κατ' εκτίμηση, στην ένδικη από 04/04/2013, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ..., αγωγή της, παραδεκτώς επισκοπούμενη από τον 'Αρειο Πάγο (άρθρο 5... παρ. 2 ΚΠολΔ), ότι μεταξύ αυτής και της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία ... Ανώνυμος Εμπορική Βιοτεχνική Εταιρεία ειδών κεντρικής θέρμανσης - υγιεινής" καταρτίστηκε, στις 3 Νοεμβρίου 1993, στη ... η με αριθμό .../1993 σύμβαση πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό με πιστωτικό όριο ύψους 220 εκατομμύρια δραχμών, το οποίο στη συνέχεια με πρόσθετες, από 26/10/1995, 10/09/1990 και 22/07/1999 συμβάσεις αυξήθηκε μέχρι του ποσού των 400 εκατομμυρίων δραχμών, ήτοι 1.173.881,14 ευρώ. Η ενάγουσα τράπεζα χορήγησε την πιστούχο εταιρία πίστωση μέχρι του άνω ποσού κατά τους ειδικότερους αναφερόμενους στην αγωγή και στη σύμβαση όρους και συμφωνίες. Ότι στην παραπάνω αρχική σύμβαση και τις πρόσθετες περί αυξήσεως του ορίου της πίστωσης συμβάσεις, συμβλήθηκαν ως εγγυητές, ο πρώτος και η δεύτερη των εναγομένων, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της πιστούχου εταιρείας, ο πρώτος και μέλος του διοικητικού της Συμβουλίου, η δεύτερη, ευθυνόμενοι ως αυτοφειλέτες για την εμπρόθεσμη εξόφληση κάθε υποχρέωσης της πρωτοφειλέτριας πιστούχου εταιρείας και παραιτούμενοι της ενστάσεως διζήσεως και των δικαιωμάτων από τις διατάξεις των άρθρων 853, 858,862, 863,866,868 του ΑΚ. Ακόμα, σύμφωνα με όρο της σχετικής σύμβασης, η οφειλή της πιστούχου προκύπτει από το οριστικό κλείσιμο της πίστωσης, αποδεικνύεται και από τα αποσπάσματα των εμπορικών βιβλίων της ενάγουσας, τα οποία παρουσιάζουν την κίνηση των λογαριασμών από την τελευταία αναγνώριση της πιστούχου και μεταγενέστερα, τα οποία, αποσπάσματα, αποτελούν πλήρη απόδειξη των απαιτήσεών της κατά της πιστούχου. Στη σύμβαση εγγύησης συμφωνήθηκε ότι οποιαδήποτε αναγνώριση της οφειλής από την πιστούχο εταιρεία δεσμεύει και τους εγγυητές. Ότι στις 09/08/2010, λόγω μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων της πιστούχου εταιρείας από την άνω σύμβαση πίστωσης, η ενάγουσα προέβη στο οριστικό κλείσιμο των τηρούμενων για την εξυπηρέτηση της σύμβασης ανοικτών αλληλόχρεων λογαριασμών με αριθμό ... και ... , οι οποίοι εμφάνισαν χρεωστικό υπόλοιπο σε βάρος της πιστούχου και των εγγυητών πόσων 11.337,74 ευρώ ο πρώτος και 103.678,30 ευρώ δεύτερος και συνολικά 115.016,04 ευρώ, τα οποία ποσά μεταφέρθηκαν σε λογαριασμούς οριστικής καθυστέρησης, η απαίτηση της δε αυτή αποδεικνύεται από τα προσαρτημένα στην αγωγή αποσπάσματα από τα εμπορικά της βιβλία, δείχνουν την κίνηση των λογαριασμών της πίστωσης από την τελευταία αναγνώριση, στις 30 Ιουνίου 2009 έως το οριστικό κλείσιμο αυτών στις 09/08/2010. Ότι το κλείσιμο του λογαριασμού της πίστωσης γνωστοποιήθηκε στην πιστούχο και τους εγγυητές πρώτο και δεύτερη των εναγομένων, με σχετική επιστολή της ενάγουσας, καλώντας τους σε εξόφληση του χρέους. Περαιτέρω, η ενάγουσα εκθέτει ότι ο πρώτος και η δεύτερη των εναγομένων ενώ γνωρίζαν την ύπαρξη αυτής της απαίτησης της ενάγουσας σε βάρος τους, και ότι τα υπόλοιπα περιουσιακά τους στοιχεία δεν επαρκούσαν για την ικανοποίηση της, ενεργώντας με σκοπό τη βλάβη της ενάγουσας και με πρόθεση να ματαιώσουν την ικανοποίηση της απαίτησής της σε βάρος τους, μεταβίβασαν κατά πλήρη κυριότητα λόγω γονικής παροχής προς τις θυγατέρες τους τρίτη, τέταρτη και πέμπτη των εναγομένων δυνάμει των υπ' αριθ. .../ .../2008 και .../.../2008 συμβολαίων γονικής παροχής της συμβολαιογράφου ... Α. Σ. - Τ. που μεταγράφηκε νόμιμα στα οικεία βιβλία μεταγραφών του Δήμου ... τις αναλυτικώς περιγραφόμενες στο αγωγικό δικόγραφο 3 οριζόντιες ιδιοκτησίες μεζονέτες που βρίσκονται στον ..., αντικειμενικής αξίας 169.216,90 ευρώ 189.306,... ευρώ και 208.401,90 ευρώ, αντίστοιχα. Εκθέτει επίσης ότι η απαίτησή της σε βάρος του πρώτου και της δεύτερης των εναγομένων ανέρχεται ήδη στο ποσό των 81.534,... ευρώ πλέον τόκων από 27/03/2013. 'Οτι η απαλλοτρίωση έγινε προς βλάβη της, καθόσον στο χρόνο μεταβίβασης, αλλά και της άσκησης της ένδικη αγωγής, δεν υπήρχε άλλη εμφανής και αξιόχρεη περιουσία του πρώτου εναγομένου για την ικανοποίηση της προαναφερόμενης απαίτησής της, γεγονός, το οποίο γνώριζε τόσο η πρώτη εναγομένη όσο και ο δεύτερος και τρίτη των εναγομένων που εγγυήθηκαν για την καταβολή του δανείου, παραιτούμενοι της ενστάσεως διζήσεως και ενήργησαν με σκοπό βλάβης της, αφού γνώριζαν την ύπαρξη της οφειλής τους προς αυτής καθώς και ότι με την επίμαχη απαλλοτρίωση θα περιερχόταν σε τέτοια κατάσταση, ώστε να μη δυνηθεί να εισπράξει τις απαιτήσεις της. Ότι οι τρίτη, τέταρτη και πέμπτη των εναγομένων, λόγω της συγγενικής σχέσης , και του είδους των δικαιοπραξιών , γονικών παροχών, δεν απαιτείται η γνώση της βλάβης αλλά σε κάθε περίπτωση γνώριζαν ότι προβαίνουν οι εναγόμενοι στις δικαιοπραξίες αυτές προς βλάβη της , η δε Σ. Τ. ήταν και είναι μέλος του ΔΣ της πρωτοφειλέτριας εταιρείας . Ζήτησε δε κατόπιν τούτων η ενάγουσα την υπέρ αυτής διάρρηξη της ανωτέρω απαλλοτρίωσης στο σύνολό της, υποστηρίζοντας ότι λόγω της αναφερόμενης αξίας ενός εκάστου ακινήτου, δεν επαρκεί μέρος αυτής για την ικανοποίηση των μεγαλύτερων απαιτήσεών της. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο ... απέρριψε την αγωγή με την 1508/2016 απόφαση του ως ουσιαστικά αβάσιμη. Στη συνέχεια μετά την άσκηση εφέσεως εκ μέρους της ενάγουσας το εφετείο έκανε δεκτή την έφεση της ενάγουσας εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και στη συνέχεια έκανε δεκτή κατά ένα μέρος της την αγωγή ως προς τον πρώτο και τρίτη των εναγομένων και απάγγειλε τη διάρρηξη της απαλλοτριωτικής δικαιοπραξίας που καταρτίσθηκε με το υπ' αρ. .../.../2008 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου ... Α. Σ.. Περαιτέρω το Εφετείο ... , με την αναιρεσιβαλλόμενη , δέχθηκε τα ακόλουθα, κρίσιμα για τον αναιρετικό έλεγχο, πραγματικά περιστατικά: "δυνάμει της με αριθμό .../.../1993 συμβάσεις πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό που καταρτίστηκε μετά της ενάγουσας και της και της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Ανώνυμος Εμπορική Βιοτεχνική Εταιρεία ειδών κεντρικής θέρμανσης - υγιεινής", η ενάγουσα χορήγησε στην άνω πιστούχο εταιρία πίστωση ύψους 220.000.000 δραχμών, το οποίο στη συνέχεια με πρόσθετες αυξητικές του ορίου της πίστωσης συμβάσεις, με αριθμούς .../.......995, .../....1996 και .../....1999, αυξήθηκε μέχρι του ποσού των 400.000.000 δραχμών ή 1.173.881,14 ευρώ. Την τήρηση των όρων της ανωτέρω σύμβασης (αρχικής και αυξητικών του ορίου της πίστωσης) και την ολοσχερή εξόφληση του υπολοίπου αυτής, κατά το οριστικό κλείσιμο της, κατά κεφάλαιο, τόκους, προμήθειες και ανατοκισμό, εγγυήθηκαν ως αυτοφειλέτες εγγράφως στο έντυπο της πιο πάνω σύμβασης ο πρώτος και η δεύτερη των εναγομένων, οι οποίοι τυγχάνουν ο μεν πρώτος Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της πιστούχου - πρωτοφειλέτιδος εταιρείας και η δεύτερη μέλος του Διοικητικού της Συμβουλίου, ευθυνόμενοι εις ολόκληρον με την πρωτοφειλέτιδα, παραιτήθηκαν δε ρητά και χωρίς επιφύλαξη από τις ενστάσεις που απορρέουν από τις διατάξεις των άρθρων 853, 855, 858, 862- 863, 866- 868 του ΑΚ. Σύμφωνα με τον με αρ. 9 όρο της αρχικής σύμβασης πίστωσης, η οφειλή της πιστούχου που προκύπτει από το οριστικό κλείσιμο της πίστωσης, αποδεικνύεται και από τα αποσπάσματα των εμπορικών βιβλίων της ενάγουσας, τα οποία παρουσιάζουν την κίνηση των λογαριασμών από την τελευταία αναγνώριση της πιστούχου και μεταγενέστερα, και αποτελούν αυτά πλήρη απόδειξη των απαιτήσεών της κατά της πιστούχου. Επίσης, στη σύμβαση συμφωνήθηκε [όρος με αρ. 15] ότι οποιαδήποτε αναγνώριση της οφειλής από την πιστούχο εταιρία δεσμεύει και τους εγγυητές. Για την εξυπηρέτηση της σύμβασης τηρήθηκαν οι με αριθμούς ... και ... λογαριασμοί, οι οποίοι κατά το περιοδικό (προσωρινό) κλείσιμο τους την 30-06-2009 εμφάνισαν χρεωστικό σε βάρος της πιστούχου εταιρείας κατάλοιπο συνολικού ύψους 223.075,33 ευρώ, το οποίο η τελευταία αναγνώρισε με τις από 30- 06-2009 επιστολές της προς την ενάγουσα τραπεζική εταιρεία. Συγκεκριμένα, ο πρώτος λογαριασμός εμφάνισε παθητικό σε βάρος της κατάλοιπο ύψους 120.188,13 ευρώ (ήτοι κεφάλαιο 118.280,97 ευρώ + ενήμεροι τόκοι 1.906,80 ευρώ + ληξιπρόθεσμοι τόκοι 0,36 ευρώ), ο δε υπ' αριθμ. ... λογαριασμός εμφάνιζε παθητικό σε βάρος της κατάλοιπο ύψους 102.887,20 ευρώ (ήτοι κεφάλαιο 100.000 ευρώ + ενήμεροι τόκοι 2.887,20 ευρώ]. Στις 9.8.2010, λόγω μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων της πιστούχου εταιρίας από την άνω σύμβαση πίστωσης, η ενάγουσα προέβη στο οριστικό κλείσιμο των τηρούμενων για την εξυπηρέτηση της σύμβασης ανοικτών αλληλόχρεων λογαριασμών με αριθμ. ... και ..., οι οποίοι εμφάνιζαν χρεωστικό υπόλοιπα σε βάρος της πιστούχου και των εγγυητών ποσών 11.337,74 ευρώ ο πρώτος και 103.678,30 ευρώ ο δεύτερος και συνολικά 115.016,04 ευρώ, τα οποία ποσά μεταφέρθηκαν σε λογαριασμούς οριστικής καθυστέρησης, η απαίτησή της δε αυτή αποδεικνύεται από τα προσαρτημένα στην αγωγή αποσπάσματα από τα εμπορικά της βιβλία, που δείχνουν την κίνηση των λογαριασμών της πίστωσης από την τελευταία αναγνώριση, στις 30.6.2009 έως το οριστικό κλείσιμο αυτών στις 9.8.2010, επιπλέον δε ρητά συνομολογείται και από τους εναγομένους - εφεσίβλητους . Το κλείσιμο του λογαριασμού της πίστωσης γνωστοποιήθηκε στην πιστούχο και τους εγγυητές- πρώτο και δεύτερη των εναγομένων, με σχετική επιστολή της ενάγουσας, καλώντας τους σε εξόφληση ταυ χρέους, όπως προκύπτει από τις μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενες υπ' αριθμ. ... 2010, ...2010 και ...-2010 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο ..., Π. Γ.. Το χρεωστικό κατάλοιπο του πρώτου λογαριασμού της πίστωσης, ύψους 11.337,74 ευρώ, εξοφλήθηκε ολοσχερώς την 20-09-2010 και ο δεύτερος (...6) εμφάνιζε την εν λόγω ημερομηνία του κλεισίματος λόγω της καταγγελίας (09- 08-2010) παθητικό κατάλοιπο ύψους 103.678,30 ευρώ, το οποίο από τον ως άνω αναφερόμενο χρόνο καν μέχρι την 23-02-2011, λόγω μεταγενέστερων καταβολών από την πιστούχο εταιρία, ανήλθε στο ύψος των 64.887,05 ευρώ, εντόκως με επιτόκιο overnight μέχρι εξοφλήσεως, όπως προκύπτει από την αναλυτική κίνηση του λογαριασμού που προσκομίζει η ενάγουσα αλλά συνομολογείται επίσης από τους εναγομένους - εφεσίβλητους. Η ενάγουσα για την απαίτηση της αυτή εξέδοσε μεταξύ άλλων και σε βάρος της πιστούχου εταιρίας και των εγγυητών- πρώτου και δεύτερης των εναγομένων, αλλά και σε βάρος άλλων εγγυητών -μη διαδίκων, την με αριθμό .../2018 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου ..., με την οποία υποχρεώθηκαν να καταβάλουν στην ενάγουσα, εις ολόκληρον ο καθένας το ποσό των 64,887,04 ευρώ εντόκως από 24.2.2011. Ήδη, η απαίτηση της ενάγουσας σε βάρος των πρώτου και δεύτερης των εναγομένων, από την παραπάνω αιτία, ανήλθε, κατά την άσκηση της αγωγής και κατά το χρόνο συζήτησης της υπόθεσης ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, στο ποσό των 81.534,... ευρώ πλέον τόκων από 26.3.2013, γεγονός που δεν αμφισβητείται από τους εναγομένους -εφεσιβλήτους. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι οι δύο πρώτοι εναγόμενοι, την ...-2008, όταν ακόμα η σύμβαση πιστώσεως μεταξύ της πιστούχου εταιρείας "... ..." και της ενάγουσας εξυπηρετούνταν, μεταβίβασαν δυνάμει των υπ' αριθμ. .../...-2008 και .../...-2008 συμβολαίων γονικής παροχής της συμβολαιογράφου ... Α. Σ. - Τ., τα οποία μεταγράφηκαν νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου ... στον τόμο ... υπ' αύξοντες αριθμούς ..., ... και ..., αντίστοιχα, προς τις θυγατέρες τους, ήτοι την τρίτη, τέταρτη και πέμπτη των εναγόμενων, Σ., Μ. και Ε. Τ. του Σπυρίδωνος, τις κάτωθι περιγραφόμενες τρεις (3) οριζόντιες ιδιοκτησίες - μεζονέτες που βρίσκονται στη Δημοτική Κοινότητα ... του Δήμου .... "Περαιτέρω, από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία προέκυψε ότι ο πρώτος και η δεύτερη των εναγομένων, κατά τις παραπάνω μεταβιβάσεις ενήργησαν με καταδολιευτική πρόθεση εις βάρος της ενάγουσας και με σκοπό να προκαλέσουν τη βλάβη της καθιστώντας αδύνατη την ικανοποίηση της απαίτησης της καθώς γνώριζαν την ύπαρξη της απαίτησης της ενάγουσας σε βάρος τους και δεν είχαν άλλα εμφανή περιουσιακά στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε να ικανοποιηθεί η ενάγουσα και με τη μεταβίβαση των επίδικων περιουσιακών στοιχείων κατέστησαν αφερέγγυοι, διότι η υπόλοιπη περιουσία τους δεν επαρκεί για την εξόφληση του χρέους τους. Η απαίτηση της ενάγουσας από την παραπάνω σύμβαση πίστωσης και την εγγύηση των α' και β' των εναγομένων ανερχόταν, όπως παραπάνω αναφέρθηκε, κατά το χρόνο ασκήσεως της αγωγής [....2013 ], στο ποσό των 81.534,... ευρώ, έκτοτε δε επιβαρύνεται με τόκους και μέχρι σήμερα δεν έχει εξοφληθεί. Εξάλλου, η γνώση της καταδολιευτικής πρόθεσης εκ μέρους της 3ης, 4ης και 5ης των εναγομένων δεν απαιτείται κατ' άρθρο 942 ΚΠολΔ λόγω της χαριστικής αιτίας των προσβαλλόμενων απαλλοτριώσεων. Ισχυρίζονται οι εναγόμενοι ότι, κατά τον κρίσιμο χρόνο της απαλλοτρίωσης, η οικονομική κατάσταση της πρωτοφειλέτριας εταιρίας ήταν καλή, όπως προκύπτει από το γεγονός ότι κατά το διάστημα που ακολούθησε τις επίδικες απαλλοτριώσεις και μέχρι την καταγγελία της σύμβασης πίστωσης, η ενάγουσα έλαβε σημαντικά ποσά για την εξυπηρέτηση του ανοικτού λογαριασμού, ενώ και μετά την καταγγελία της σύμβασης πίστωσης στις 9.8.2010 και μέχρι τις 23.2.2011 απομειώθηκε σημαντικά η απαίτηση της ενάγουσας από το ποσό των 115.016,04 ευρώ σε 64.887,04 ευρώ. Όμως, ο ισχυρισμός αυτός είναι μη νόμιμος διότι, ο καταδολιευτικός χαρακτήρας της απαλλοτρίωσης κρίνεται από τα στοιχεία που συντρέχουν αποκλειστικά και μόνο στο πρόσωπο του απαλλοτριούντος και δεν επηρεάζεται από την οικονομική κατάσταση των άλλων συνοφειλετών, όπως συνάγεται και από τη διάταξη του άρθρου 486 του ΑΚ [ΑΠ 871/2010 δημ ΝΟΜΟΣ]. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να αναφερθεί ότι, η πρωτοφειλέτρια-πιστούχος εταιρία, το έτος 2010, υπέβαλε αίτηση προκειμένου να ανοίξει η διαδικασία συνδιαλλαγής, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 99-106 του ν. 3588/2007 του ΠτΚ, όπως ίσχυαν κατά το χρόνο εκείνο, και τελικά εκδόθηκε η με αριθμό 88/2015 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ..., με την οποία απορρίφθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη η αίτηση περί επικύρωσης της συμφωνίας συνδιαλλαγής επειδή δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την επικύρωση της, όπως δε προκύπτει από την παραπάνω απόφαση, τον Ιούλιο του 2011 οι οφειλές της πιστούχου εταιρίες ανέρχονταν στο υπέρογκο ποσό των 8.148.5...,57 ευρώ.
Ακολούθως το Εφετείο, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή και απήγγειλε τη διάρρηξη ως καταδολιευτικής της απαλλοτριώσεως που έγινε με το πρώτο εκ των τριών των ανωτέρω συμβολαίων γονικής παροχής.
Με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης και δη το πρώτο σκέλος του, οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αρ. 1 του άρθρου 5... του ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο, παρά το νόμο, έκρινε ορισμένη την αγωγή της αναιρεσίβλητης. Οι αιτιάσεις αυτές τυγχάνουν, προεχόντως, απαράδεκτες, καθόσον οι αναιρεσείοντες δεν επικαλούνται ότι επανάφεραν νόμιμα με τις προτάσεις του ενώπιον του Εφετείου και περί αοριστίας της αγωγής ισχυρισμό, τον οποίο είχαν προσβάλει πρωτοδίκως. Σε κάθε περίπτωση, ο λόγος αυτός τυγχάνει αβάσιμος, δεδομένου ότι από το ιστορικό και το αίτημα του αγωγικού δικογράφου όπως παρατίθεται ανωτέρω, προκύπτει ότι διαλαμβάνονται σ' αυτό όλα τα πραγματικά περιστατικά που απαιτούνται για τη θεμελίωση του αξιούμενου δικαιώματος, σύμφωνα με τις διατάξεις των αρθρ. 939 επ. του ΑΚ, όπως ορθώς έκρινε το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση.
Με το δεύτερο σκέλος του πρώτου τμήματος του μοναδικού λόγου αναίρεσης, οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια, από το άρθρο 5... αρ. 1 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα τις διατάξεις των άρθρων 939, 942, 943 ΑΚ και έτσι έκρινε ότι για το στοιχείο της πρόθεσης βλάβης έλαβε αποκλειστικά και μόνο περιστατικά επιγενόμενα του χρόνου καταρτίσεως της απαλλοτριωτικής δικαιοπραξίας που ήταν η .../2008, ότι ο λογαριασμός έπαψε να εξυπηρετείται από τον Αύγουστο του έτους 2010, λόγω μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων της πιστούχου εταιρείας από την άνω σύμβαση πίστωσης και ότι η πιστούχος εταιρεία υπέβαλε το έτος 2010 αίτηση, προκειμένου να ανοίξει η διαδικασία συνδιαλλαγής. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, γιατί στηρίζεται σε αναληθή προϋπόθεση, αφού, αντίθετα από ό,τι υποστηρίζουν οι αναιρεσείοντες, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση, ορθώς, δέχθηκε ότι ο καταδολιευτικός χαρακτήρας της απαλλοτρίωσης αφενός μεν κρίνεται από τα στοιχεία που συντρέχουν αποκλειστικά και μόνο στο πρόσωπο του απαλλοτριούντος και δεν επηρεάζεται από την οικονομική κατάσταση των άλλων συνοφειλετών, αφετέρου, σύμφωνα με τις παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης, κατά το χρόνο των καταδολιευτικών δικαιοπραξιών οι εναγόμενοι γνώριζαν την ύπαρξη της απαίτησης της ενάγουσας σε βάρος τους και δεν είχαν επαρκή περιουσιακά στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν τους δανειστές τους. Με τη μεταβίβαση των επίδικων περιουσιακών στοιχείων κατέστησαν αφερέγγυοι και η υπόλοιπη περιουσία τους δεν επαρκούσε για την εξασφάλιση του χρέους.
Περαιτέρω, το εφετείο, υπό τις προεκτεθείσες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν στέρησε αυτήν από νόμιμη βάση, αφού εξέθεσε με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, το από τις αποδείξεις πόρισμα στο οποίο κατέληξε με βάση τα πραγματικά γεγονότα που δέχθηκε ως αποδειχθέντα και τα οποία ήσαν αναγκαία για την εφαρμογή των πιο πάνω κανόνων ουσιαστικού δικαίου. Ειδικότερα με σαφήνεια προσδιορίζεται η απαίτηση της ενάγουσας τόσο κατά το χρόνο των απαλλοτριώσεων (21.7.2008), ποσού 145.583,44 ευρώ, όσο και κατά το χρόνο ασκήσεως της αγωγής (....2013), που ανερχόταν στο ποσό των 81.534,..., το οποίο, στη συνέχεια, μειώθηκε στο ποσό των 64.887,04 ευρώ. Επομένως οι περί του αντιθέτου αιτιάσεις των αναιρεσειόντων είναι αβάσιμος.
Περαιτέρω, ο ισχυρισμός των αναιρεσειόντων περί αντιφατικών αιτιολογιών της προσβαλλομένης ως προς την ύπαρξη μη εμφανούς ακίνητης περιουσίας, κατά τον χρόνο των απαλλοτριωτικών δικαιοπραξιών, από την οποία να προκύπτει η συνδρομή του αναγκαίου για την εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 939 ΑΚ στοιχείου της αφερεγγυότητας τυγχάνει αβάσιμος. Και τούτο καθόσον από τις προεκτιθέμενες παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε, με σαφήνεια και αυστηρότητα, ότι οι αναιρεσείοντες, κατά τον κρίσιμο χρόνο, δεν είχαν άλλη εμφανή περιουσία, πλην των μεταβιβασθέντων με την επίδικη δικαιοπραξία καθώς και ότι η υπόλοιπη περιουσία τους δεν επαρκούσε για την εξόφληση του χρέους τους.
Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης από το άρθρο 5... αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος, κατά το μέρος δε που υπό την επίκλησή του πλήττεται η εκτίμηση από το Εφετείο πραγματικών γεγονότων είναι απαράδεκτος (άρθρο 5... παρ. 1 ΚΠολΔ), ενώ οι επικαλούμενες ελλείψεις των αιτιολογιών, που αναφέρονται στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, δεν θεμελιώνουν τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 5... αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ, εφόσον, όπως προαναφέρθηκε το πόρισμα του Εφετείου από την εκτίμηση αυτή εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα στην προσβαλλόμενη απόφασή του.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 78 ΚΠολΔ, αν λείπουν οι προϋποθέσεις της ομοδικίας το δικαστήριο διατάζει το χωρισμό. Κατά τη σαφή έννοια της διατάξεως αυτής, εφόσον δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της ομοδικίας, η μόνη συνέπεια η οποία επέρχεται είναι χωρισμός των σωρευόμενων αγωγών, τον οποίο διατάσσει το Δικαστήριο και όχι η ακυρότητα του δικογράφου ή το δικονομικό απαράδεκτο. Σύμφωνα με τα ανωτέρω πρέπει διαταχθεί ο χωρισμός των υποθέσεων και να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από ....2022 αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση της εταιρείας με την επωνυμία "... ... ανώνυμη εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π." που εκπροσωπείται νόμιμα .
Τέλος, αφού δε δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει η αίτηση να απορριφθεί. Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί, κατά την παρ. 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του παραβόλου των τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ, που καταβλήθηκε από τους αναιρεσείοντες, στο Δημόσιο Ταμείο. Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, η οποία κατέθεσε προτάσεις θα επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσειόντων λόγω της ήττας τους (άρθρα 176, 180, 183, 191 ΚΠολΔ), κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Διατάζει το χωρισμό των υποθέσεων 
Απορρίπτει την από 7.10.2019 αίτηση αναίρεσης κατά της 3084/2019 απόφασης του Εφετείου ... .
Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ. 
Απορρίπτει ως απαράδεκτη την από ....2022 αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση της εταιρείας με την επωνυμία "επωνυμία "... ... ανώνυμη εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π .
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Σεπτεμβρίου 2023.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ήδη Πρόεδρος του Αρείου Πάγου 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Οκτωβρίου 2023.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ