Αριθμός 777/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Z' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο και Πάνο Πετρόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 6 Μαρτίου 2013, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντα Θ. Χ. του Γ., κατοίκου ..., που παρέστη αυτοπροσώπως, με την ιδιότητά του ως δικηγόρου και με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παντελή Αζαριάδη, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 39-40/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. 
Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Δεκεμβρίου 2011 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 88/2012.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Κολιοκώστας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή με αριθμό 152/25-6-1012, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Ι) Με την υπ' αριθμ. 39-40/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης καταδικάστηκε [κατά πλειοψηφία] ο Θ. Χ. για χρήση πλαστού εγγράφου - σε βαθμό πλημμελήματος. Συγκεκριμένα η άνω απόφαση δέχθηκε ότι: "Κατόπιν της από 24/8/1988 αιτήσεως του κατηγορουμένου [=Θ. Χ.], εκδόθηκε επ' ονόματι αυτού η με αριθμό .../15-9-1988 άδεια οικοδομής του Πολεοδομικού Γραφείου Γιαννιτσών της Νομαρχίας Πέλλας, αφορώσης την υπ' αυτού κατασκευή - προσθήκη τετάρτου μετά το ισόγειο ορόφου, επί υφισταμένης τριώροφης μετά ισογείου οικοδομής που είχε αναγερθεί επί οικοπέδου και οικοδομήματος ανήκοντος στον πατέρα αυτού, κειμένου στην πόλη των ... και στην οδό ... το ποσοστό δόμησης του παραπάνω ακινήτου και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να εκδοθεί άδεια κατασκευής πέμπτου μετά το ισόγειο ορόφου στην ως άνω πολυκατοικία. Μετά την έκδοση της ως άνω άδειας ο κατηγορούμενος κατασκεύασε τον τέταρτο μετά το ισόγειο όροφο της ως άνω οικοδομής βάσει της προαναφερθείσης άδειας οικοδομής, τουτέστιν νομίμως, πλην όμως παρανόμως και χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής ενεργώντας κατασκεύασε και πέμπτο μετά το ισόγειο όροφο αυτής και ειδικότερα κτίσμα εμβαδού 94 τ.μ. και ημιυπαίθριου χώρου εμβαδού 24 τ.μ. δια της κατασκευής υπερυψωμένης στέγης (τοιχοποιία από οπτόπλινθους και ξύλινη κεραμοσκεπή). Ο εν λόγω πέμπτος όροφος είχε ήδη κατασκευαστεί μέχρι το τέλος του έτους 1992. Προκειμένου ο κατηγορούμενος να επιτύχει την παρά της ΔΕΗ ηλεκτροδότηση του ως άνω παρανόμως ανεγερθέντος πέμπτου μετά το ισόγειο ορόφου προσκόμισε στην ως άνω επιχείρηση [=ΔΕΗ] ένα εκ των χορηγηθέντων σε αυτόν πρωτοτύπων της ως άνω γνήσιας άδειας οικοδομής έχοντας όμως νοθεύσει ο ίδιος το περιεχόμενο αυτής δια της μετατροπής του Δ' ορόφου που αφορούσε αυτή σε 5ου τοιούτου, ούτως ώστε να παραπλανήσει τους υπαλλήλους της ΔΕΗ περί της νομιμότητας της ανέγερσης του πέμπτου ορόφου της ως άνω πολυκατοικίας και παρασχεθεί σε αυτόν άδεια ηλεκτροδότησης του εν λόγω πέμπτου ορόφου, πράγμα το οποίο αυτός και επέτυχε ήδη από της 5/4/1993. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι αυτός δεν νόθευσε το πρωτότυπο της περιελθούσης εις χείρας του οικοδομικής άδειας αλλά ότι αυτή, από αμέλεια του συντάξαντος αυτήν υπαλλήλου, συντάχθηκε εξ υπαρχής ως αφορώσα την ανέγερση 5ου ορόφου, μαζί με το ισόγειο, της εν λόγω οικοδομής, δεν γίνεται πιστευτός καθόσον είναι εμφανής η δια γυμνού οφθαλμού αλλοίωση του κειμένου της κρίσιμης εν λόγω άδειας (που προσκομίστηκε στην ΔΕΗ για την ηλεκτροδότηση όχι του πέμπτου μαζί με το ισόγειο ορόφου αλλά του πέμπτου μετά το ισόγειο ορόφου της ως άνω οικοδομής, τουτέστιν του παρανόμως ανεγερθέντος 6ου μαζί με το ισόγειο ορόφου αυτής) από Δ' ορόφου σε 5ου ορόφου, προς δε ως εκ του ότι ο κατηγορούμενος ανήγειρε βάσει της εν λόγω άδειας όχι μόνον ένα όροφο που προβλεπόταν σε αυτήν (ονομαζόμενου είτε Δ' ορόφου μετά το ισόγειο είτε 5ου ορόφου μετά το ισόγειο), αλλά δυο τοιούτους και δη Δ' ορόφου μετά το ισόγειο, νομίμως και 5ου ορόφου μετά το ισόγειο, παρανόμως. Ακολούθως ο κατηγορούμενος κατηγορηθείς για την υπ' αυτού ανέγερση χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής του πέμπτου μετά το ισόγειο (ή έκτου μαζί με το ισόγειο) ορόφου της ως άνω πολυκατοικίας κατά την διάρκεια της απολογίας του κατά την 6/9/2002 ενώπιον του Πταισματοδίκη Γιαννιτσών, εν γνώσει του προσκόμισε και έκανε χρήση και πάλι της πλαστής ως άνω άδειας οικοδομής (που είχε προσκομίσει και στην ΔΕΗ), προκειμένου να αποσείσει την κατ' αυτού κατηγορία, διϊσχυριζόμενος ότι αυτή αφορούσε την ανέγερση 5ου μετά το ισόγειο ορόφου στην ως άνω οικοδομή και όχι 4ου μετά το ισόγειο ορόφου αυτής και ότι εντεύθεν νομίμως είχε ανεγερθεί ο επίδικος πέμπτος μετά το ισόγειο, ή έκτος μαζί με το ισόγειο όροφος αυτής και ειδικότερα ότι νομίμως είχε ηλεκτροδοτηθεί ο όροφος αυτός από την ΔΕΗ. Η εκ μέρους του κατηγορουμένου γενομένη κατά τα άνω χρήση της πλαστής παραπάνω άδειας έγινε προς τον σκοπό να παραπλανήσει αυτός την αρμόδια δικαστική αρχή περί γεγονότος που μπορούσε να έχει έννομες συνέπειες και δη να πείσει αυτήν περί της νομιμότητας της κατασκευής του 5ου μετά το ισόγειο ορόφου της ως άνω πολυκατοικίας". Κατά της άνω καταδικαστικής απόφασης ο καταδικασθείς άσκησε την από 16-3-2009 αναίρεση, η οποία απερρίφθη με την υπ' αριθμ. 406/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία δέχθηκε ότι: "Με αυτά που δέχθηκε το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, την από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο και στοιχειοθετούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της χρήσης πλαστού εγγράφου σε βαθμό πλημμελήματος, τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία πείστηκε και τους νομικούς συλλογισμούς, με βάση τους οποίους τα υπήγαγε στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 13 περ. 1 γ, 26 παρ. α, 27 παρ. 1, 216 παρ. 2,1 του ΠΚ, που εφαρμόστηκαν, τις οποίες ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου παραβίασε, με ασαφείς ή ελλιπείς ή αντιφατικές παραδοχές, ώστε να στερείται η απόφαση νόμιμης βάσεως. α) αιτιολογείται επαρκώς, ο δόλος του κατηγορουμένου δικηγόρου και δη ότι τελούσε σε πλήρη γνώση της πλαστότητας της εκδοθείσας στο όνομά του .../1988 οικοδομικής αδείας, όταν, κατά την απολογία του για το αδίκημα της ανεγέρσεως αυθαιρέτου κτίσματος σε πέμπτο υπέρ το ισόγειο όροφο, την προσκόμισε στον Πταισματοδίκη Γιαννιτσών, σε φωτοαντίγραφο, που αφορούσε όμως την προσθήκη τετάρτου και όχι πέμπτου υπέρ το ισόγειο ορόφου, που ανέγραφε μετά τη νόθευση, σε προϋπάρχουσα οικοδομή του, ενώ την πλαστογραφία αυτή είχε διαπράξει ο ίδιος, άρα σαφώς γνώριζε όταν την προσκόμισε στις δικαστικές αρχές ότι ήταν νοθευμένη και ότι προέβη σε χρήση της, με σκοπό να πετύχει την απαλλαγή του από την αποδιδόμενη σε αυτόν ως άνω κατηγορία για αυθαίρετο κτίσμα, β) δεν υπάρχει ασάφεια ή αβεβαιότητα ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, συνεκτίμησε και συνέκρινε όλα τα αναγνωσθέντα αντίγραφα, πρωτότυπα και σε φωτοαντίγραφο, της υπ' αριθ. .../1988 άδειας οικοδομής, που προσκομίσθηκαν και αναγνώσθηκαν και με επαρκή και πλήρη αιτιολογία αποφάνθηκε, ότι έχει γίνει νόθευση της εν λόγω αδείας οικοδομής του κατηγορουμένου από τον ίδιο τον κατηγορούμενο ιδιοκτήτη της οικοδομής και ότι η νόθευση της αδείας αυτής έγινε μετά την έκδοσή της, για να πετύχει, όπως και έγινε, παράνομη ηλεκτροδότηση του αυθαιρέτου ορόφου από τη ΔΕΗ, προσκομίσας σ' αυτή το 1993 το αναγνωσθέν ομοίως, από τότε νοθευμένο, φωτοαντίγραφο της ίδιας αδείας υπ' αριθ. .../1988, ότι η χρήση φωτοαντιγράφου της νοθευμένης αδείας έγινε για να φαίνεται νόμιμη η αυθαίρετη προσθήκη πέμπτου υπέρ το ισόγειο (6ου) ορόφου που είχε ανεγείρει προ του 1992, γ) ο παραπάνω υποβληθείς από τον κατηγορούμενο ισχυρισμός ότι δεν νόθευσε αυτός την άδεια οικοδομής, αλλά κάποιος υπάλληλος της Πολεοδομίας Γιαννιτσών από την αρχή της εκδόσεως, σε διόρθωση κάποιου λάθους της υπηρεσίας αυτής και ότι αυτός την παρέλαβε διορθωμένη ως προς τον όροφο, από "Δ" σε "5ου", συνιστά αρνητικό της κατηγορίας ισχυρισμό και το δικαστήριο, απέρριψε αυτόν με την παραπάνω αιτιολογημένη και ανέλεγκτη αναιρετικά παραδοχή ότι δράστης της εν λόγω νοθεύσεως της αδείας οικοδομής είναι ο ίδιος ο κατηγορούμενος και όχι κάποιος υπάλληλος της Πολεοδομίας, ενώ η ύπαρξη δύο πρωτοτύπων αδείας διορθωμένων δεν αναιρεί τη νόθευση αυτής από τον κατηγορούμενο, αφού η οικοδομική άδεια εκδίδεται από την Πολεοδομία σε πλείονα πρωτότυπα -αντίγραφα, για διαφορετικές χρήσεις αυτής. Ένα δε από τα επισκοπούμενα πέντε αναγνωσθέντα αντίγραφα της ίδιας .../1988 άδειας, σε ακριβές φωτοαντίγραφο, φέρει επίσημη σφραγίδα επικυρώσεως του Γραφείου Πολεοδομίας Γιαννιτσών, που την εξέδωκε, με ημερομηνία επικυρώσεως 22-5-03 και αναγράφει "προσθήκη σε ύψος Δ ορόφου", ήτοι αναγράφει τον ορθό όροφο Δ, για τον οποίο και εκδόθηκε από την αρχή, πριν νοθευθεί από Δ σε 5ου ορόφου". Ήδη ο άνω κατηγορούμενος υπέβαλε την υπό κρίση αίτηση περί επαναλήψεως της παραπάνω κατ' αυτού ποινικής διαδικασίας, προβάλλων ως νέα στοιχεία, τα οποία δεν είχαν τεθεί υπόψη του καταδικάσαντος δικαστηρίου και δη 1) ότι χορηγήθηκε ένα μόνο πρωτότυπο της με αριθμό .../88 οικοδομικής αδείας από το πολεοδομικό γραφείο σ' αυτόν από τα πέντε πρωτότυπα που εκδίδει η υπηρεσία, 2) ότι με επικυρωμένο φωτοαντίγραφο από το δοθέν σ' αυτόν πρωτότυπο -που θεωρήθηκε από το αυτό γραφείο, έγινε ηλεκτροδότηση του 5ου ορόφου. Αυτό υπάρχει στο αρχείο της ΔΕΗ, το οποίο προσκόμισε αυτός και στο οποίο εμφανίζεται η διόρθωση από 4ου σε 5ου ορόφου. 3) Νομική πλάνη του καταδικάσαντος δικαστηρίου ως προς την έννοια του ορόφου έτσι ώστε η άνω οικοδομική άδεια να αφορά πράγματι 5ο όροφο. 4) Ένορκη βεβαίωση του υπαλλήλου της ΔΕΗ Γ. Β. ότι η οικοδομή ηλεκτροδοτήθηκε στις 5-4-93 και μόνο μια φορά, δηλ. Δεν προσκομίσθηκε ξεχωριστά για τον Δ και για τον Ε. 5) Στο άνω πολεοδομικό γραφείο υπάρχουν δύο πρωτότυπα της αυτής αδείας, τα οποία διαφέρουν μεταξύ τους, εκ των οποίων το ένα είχε "Δ" και το οποίο ελήφθη υπόψη, το δε άλλο είχε "5ο" και το οποίο δεν ελήφθη υπόψη. Ο αιτών στην αίτησή αναφέρει όμως όχι πρωτότυπο αλλά επικυρωμένο αντίγραφο [βλ. και πρακτικά της καταδικαστικής απόφασης σελίδα 6 Νο2 των αναγνωσθέντων]. Ο ίδιος μάλιστα προσκόμισε και φωτοαντίγραφο της αυτής αδείας και την αυτήν άδεια. Στο προσκομισθέν φωτοαντίγραφο υπάρχει "Δ ορόφου" και φέρει επικύρωση με ημερομηνία 22-5-2003 από το άνω πολεοδομικό γραφείο "Από το πρωτότυπο που βρίσκεται στο Αρχείο της υπηρεσίας" με βεβαιούσα υπάλληλο Ξ.. Το φωτοαντίγραφο αυτό επισυνάφθηκε στη δικογραφία διότι δεν προσκομίζεται το πρωτότυπο [βλ. τη συνοδεύουσα αυτό κατάθεση του υπαλλήλου Γ.]. Με την 750/28-9-2011 απόφασή του το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Γιαννιτσών καταδίκασε - σε πρώτο βαθμό - τους υπαλλήλους του άνω πολεοδομικού γραφείου Γ. και Τ. για ψευδορκία μάρτυρα, οι οποίοι είχαν καταθέσει ως μάρτυρες κατηγορίας κατ' αυτού στην άνω καταδικαστική απόφαση [ο πρώτος] και στην πρωτόδικη [η δεύτερη] διότι "η πολεοδομία Γιαννιτσών χορήγησε στον πατέρα του εγκαλούντος Γ. Χ. αντίγραφο εκ του πρωτοτύπου στελέχους της υπ' αριθμ. .../88 οικοδομικής αδείας που υπήρχε στο αρχείο της πολεοδομίας για προσθήκη σε ύψος 5ου ορόφου ... το οποίο συμφωνούσε με το άνω πρωτότυπο στέλεχος και ήταν διορθωμένο από Δ σε 5ου ορόφου ... από κάποιον υπάλληλο της ως άνω υπηρεσίας πολύ μεταγενέστερα από την έκδοσή της ...". Η άνω κρίση στηρίζεται [-κατά το σκεπτικό της απόφασης] στο ότι υπάρχουν δύο έντυπα της άνω οικοδομικής αδείας στο άνω πολεοδομικό γραφείο όπου στο μεν ένα αναγράφεται "Δ" στο δε άλλο ο αριθμός 5 είναι διορθωμένος "Δ", στις δύο άδειες υπάρχει διαφορά στο όνομα του εγκαλούντος και δη Θ. Χ. και Χ. Θ. αντίστοιχα ...". Με άλλες λέξεις από την άνω απόφαση προκύπτει ότι ο καταδικασθείς χρησιμοποίησε αυτό που του δόθηκε από το πολεοδομικό γραφείο και δεν προέβη ο ίδιος στην αναφερόμενη νόθευση [διόρθωση]. Αυτό είναι και το συμπέρασμα, κατά τον αιτούντα, και όλων των άλλων αποδεικτικών μέσων - κρίσεων που αναφέρει και επομένως δεν έκανε αυτός τη διόρθωση - νόθευση. Στην ουσία πρόκειται κυρίως μόνο για την άνω απόφαση, δεδομένου ότι όλα τα αναφερόμενα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία, υπήρχαν στην οικεία δικογραφία και εκτιμήθηκαν. 
ΙΙ) Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 περ. 2 ΚΠΔ - Η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται, προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, μόνο στις εξής περιπτώσεις: "1) ... 2) αν, ύστερα από την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν - νέα άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν - γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομιστεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε ...". Πρόκειται περί της έκτακτης και εξαιρετικής διαδικασίας η οποία στρέφεται κατά αμετάκλητης καταδίκης και σκοπεί την άρση της εσφαλμένης κατά την ουσία της καταδίκης. Γι' αυτό απαιτείται όπως ναι μεν τα νέα γεγονότα ή αποδείξεις μπορούν να είναι οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία -που δεν τέθηκαν υπόψη του καταδικάσαντος δικαστηρίου- πλην όμως αυτά είτε μόνα τους είτε σε συνδυασμό με τα υπάρχοντα να καθιστούν πρόδηλο, ήτοι κατά τρόπο που να εγγίζει τη βεβαιότητα, και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος [βλ. ΑΠ 57/2009, ΑΠ 446/2006, ΑΠ 124/2006, ΑΠ 1703/2005 κ.α.]. Επομένως πρέπει με το νέο στοιχείο ή τα νέα στοιχεία να αίρεται κάποιο στοιχείο του εγκλήματος για το οποίο χώρησε η καταδίκη -βλ. και Ανδρουλάκη -θεμελιώδεις έννοιες (2007), σελ. 529 No 843, Δαλακουρα - Η Επανάληψη της διαδικασίας ... (2007) σελ. 242 επ. - πρβλ και ΑΠ 108/88, 1703/89, ΑΠ 11/85 κ.α., αφετέρου δε δεν συνιστά λόγο επανάληψης της διαδικασίας η φερόμενη εσφαλμένη εκτίμηση των ήδη υπαρχόντων αποδεικτικών μέσων, δηλ. αυτών που ελήφθησαν υπόψη από το καταδικάσαν δικαστήριο [βλ. ΑΠ 1295/2003, ΑΠ 2284/2008, ΑΠ 383/2003 κ.α. ιδίως ΑΠ 56/85], ούτε η φερομένη εσφαλμένη ερμηνεία -εφαρμογή του νόμου [βλ. ΑΠ 1894/87, ΑΠ 607/86 κ.α.] και γενικώτερα όταν επιδιώκεται ο από νομικής και πραγματικής [ουσιαστικής] πλευράς έλεγχος της καταδικαστικής απόφασης [βλ. ΑΠ 1588/2005, ΑΠ 1240/2006, ΑΠ 1883/2007, ΑΠ 818/2007 κ.α.]. IIΙ) Από τα όσα ο αιτών αναφέρει αλλά και από όλα τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτει ότι το κρίσιμο ζήτημα, είναι εάν, η γενόμενη προσθήκη είναι ή όχι νόμιμη διότι στην μεν πρώτη περίπτωση δεν τίθεται καν ζήτημα παρανόμου ενέργειας τινός από τον αιτούντα, στην δε δεύτερη περίπτωση είναι αδιάφορο ποιος έκανε την νόθευση και δη ο αιτών ή άλλος τινά και έλαβε έτσι στην κατοχή του την άδεια, αφού αυτός γνώριζε ότι η προσθήκη είναι αυθαίρετη. Έτσι, εν γνώσει του αυθαιρέτου έκανε αυτός χρήση και είναι συνεπώς αδιάφορον ποιος έκανε τη νόθευση. Έτσι, στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι βέβαιον ότι η προσθήκη του Ε ορόφου είναι αυθαίρετη. Τούτο προκύπτει σαφώς ιδίως από την κατάθεση του μηχανικού ιδιώτη του αιτούντος Γ. Π. [σαφώς προκύπτει ότι η προσθήκη αφορούσε 4 όροφο]. Από την από 1-2-2002 αυτοψία του υπαλλήλου της πολεοδομίας Γιαννιτσών Δ. Γ. σαφώς προκύπτει ότι ο Ε όροφος είναι αυθαίρετος [βλ. και τις από 10-9-2002 και 6-2-2003 καταθέσεις αυτού] - βλ. και κατάθεση Ν.. Από το 129/21-11-2009 έγγραφο της πολεοδομίας Γιαννιτσών προκύπτει ότι η .../88 οικοδομική άδεια θεωρήθηκε στις 8-2-93 για ηλεκτροδότηση του Δ ορόφου και ότι "σε περίπτωση που έχει ηλεκτροδοτηθεί ο Ε όροφος (ο οποίος κατασκευάστηκε χωρίς οικοδομική άδεια και είναι αυθαίρετος), παρακαλούμε να διακοπεί η σύνδεση με το δίκτυό σας". Από την συνημμένη 1367 άδεια προκύπτει σαφώς ότι έχει ηλεκτροδοτηθεί και ο β' όροφος το 1986. Να σημειωθεί ότι ο αιτών στο απολογητικό του υπόμνημα 3-9-2002 αναφέρει ότι δεν είναι καν ιδιοκτήτης, ενώ η άδεια οικοδομής κλπ είναι στο όνομά του ο τελευταίος δεν προσκομίζει νόμιμη άδεια του επίδικου ορόφου και προσπαθεί με "νομικές" δήθεν ερμηνείες να δικαιολογηθεί η ανέγερσή του, ενώ κατά της έκθεσης αυτοψίας κλπ σε ουδέν μέτρον προέβη. 
ΙV) Όμως και από όσα ο ίδιος ισχυρίζεται - και δυσνόητα- δεν προκύπτει καν ότι οι νέες αποδείξεις είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες, καθιστούν ολοφάνερο ότι είναι αθώος. Όπως ελέχθη τα νέα στοιχεία υπήρχαν και συνεκτιμήθηκαν από το καταδικάσαν δικαστήριο. Πρόκειται στην ουσία για φερόμενη εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, και ζητείται η επανεκτίμηση αυτών. Άλλωστε δεν υπάρχει καν κίνητρο από πλευράς υπαλλήλων να προβούν στην επίδικη διόρθωση, όταν μάλιστα είχαν δώσει αντίγραφο χωρίς καμιά διόρθωση. Ούτε καν η πρωτόδικη απόφαση του Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών δεν αναφέρει κάποια πειστική αιτιολογία αλλά "διαπιστώνει" αυτά που είναι αυτονόητα. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω όπως απορριφθεί η από 19-12-2011 αίτηση του Θ. Χ. περί επαναλήψεως της κατ' αυτού ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 39-40/2009 αμετάκλητη απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κ. Κονταξής".
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αιτούντα, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 περιπτ. 2 ΚΠοινΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, εκτός των άλλων περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο αυτό περιοριστικά, και όταν, μετά την οριστική καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής "νέα γεγονότα ή αποδείξεις" είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και έτσι ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, ανεξαρτήτως αν υπήρχαν πριν από την καταδίκη ή προέκυψαν μεταγενέστερα. Τέτοιες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων, αλλά και ήδη εξετασθέντων, συμπληρωματικές ή τροποποιητικές ή διευκρινιστικές εκείνων που είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση, όμως, ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε. Εξάλλου, σύμφωνα με τα άρθρα 528 παρ. 1 εδ. α' και 527 παρ. 3 ΚΠοινΔ, αρμόδιο να αποφασίσει για την αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας είναι το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου, αν η αμετάκλητη καταδίκη απαγγέλθηκε από Εφετείο. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση, με την οποία ο αιτών Θ. Χ. επιδιώκει την επανάληψη της διαδικασίας, που περατώθηκε με την ήδη αμετάκλητη, καταδικαστική γι' αυτόν για πλημμέλημα, 39-40/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, για το λόγο ότι, από τις αναφερόμενες στην αίτηση νέες και άγνωστες στους δικαστές που τον καταδίκασαν αποδείξεις, γίνεται φανερό, όπως διατείνεται, ότι είναι αθώος της πράξεως για την οποία καταδικάσθηκε, είναι νόμιμη και αρμοδίως εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (σε Συμβούλιο) κατά τις προπαρατεθείσες διατάξεις και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.
Από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Με την 39-40/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η κατά της οποίας αίτηση αναιρέσεως απορρίφθηκε με την 406/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, ο αιτών καταδικάσθηκε (κατά πλειοψηφίαν) για πλημμέλημα και ειδικότερα για χρήση πλαστού εγγράφου, συνισταμένη στο ότι, στις 6-9-2002, απολογούμενος ενώπιον του Πταισματοδίκη Γιαννιτσών για την πράξη της ανεγέρσεως παράνομου κτίσματος που του απεδίδετο, (προσθήκη ορόφου σε υφισταμένη οικοδομή επί της οδού ... αριθ. 13 στα ... άνευ αδείας), προσκόμισε, ως αφορώσα τον συγκεκριμένο όροφο, και ζήτησε να απαλλαγεί της εν λόγω κατηγορίας, φωτοαντίγραφο της υπ' αριθμ. .../1988 οικοδομικής άδειας του Πολεοδομικού Γραφείου Γιαννιτσών, η οποία αφορούσε στην προσθήκη τετάρτου μετά το ισόγειο ορόφου στην ανωτέρω οικοδομή και η οποία είχε νοθευθεί στην επικεφαλίδα της δια της αναγραφής πάνω στο στοιχείο "Δ", που αναφερόταν στον όροφο, των στοιχείων "5ου", έτσι ώστε να φέρεται η εν λόγω άδεια ως δήθεν αφορώσα στην προσθήκη πέμπτου ορόφου. Ήδη, επιδιώκων ο αιτών την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, η οποία περατώθηκε με την ως άνω απόφαση, επικαλείται και προσκομίζει, ως νέα στοιχεία: 1. Ένορκη εξέταση μάρτυρα της 23ης Σεπτεμβρίου 2009 του Β. Γ. του Δ. στην Πταισματοδίκη Γιαννιτσών. 2. Ένορκη εξέταση μάρτυρα της 25ης Σεπτεμβρίου 2009 της Θ. Ν. του Α. στην Πταισματοδίκη Γιαννιτσών. 3. Ένορκη εξέταση μάρτυρα της 20ης Αυγούστου 2010 της Θ. Ν. του Α. στην Πταισματοδίκη Γιαννιτσών. 4. Έκθεση εξετάσεως χωρίς όρκο της 3ης Δεκεμβρίου 2010 της Θ. Τ. του Α. στην Πταισματοδίκη Γιαννιτσών. 5. Έκθεση εξέταση χωρίς όρκο της 2η Δεκεμβρίου 2010 του Δ. Γ. του Γ. στην Πταισματοδίκη Γιαννιτσών. 6. Ένορκη εξέταση μάρτυρα της 26ης Αυγούστου 2010 του Θ. Π. του Α. στην Πταισματοδίκη Γιαννιτσών. 7. Κάτοψη ισογείου ορόφου από το αρχείο της ΔΕΗ. 8. Στατική μελέτη της .../88 οικοδομικής άδειας με ημερομηνία ελέγχου /θεώρησης 14-9-1988. 9. Διάγραμμα κάλυψης σε επικυρωμένο φωτοαντίγραφο από το πρωτότυπο από την .../88 οικοδομική άδεια. 10. Τοπογραφικό διάγραμμα σε επικυρωμένο φωτοαντίγραφο από το πρωτότυπο από την .../88 οικοδομική άδεια. 11. Τα δύο επικυρωμένα φωτοαντίγραφα από τα πρωτότυπα αντίτυπα της υπ' αριθμ. .../88 οικοδομικής άδειας από το αρχείο της Πολεοδομίας Γιαννιτσών 12. Επικυρωμένο φωτοαντίγραφο της ίδιας οικοδομικής άδειας με αρ. .../88 από το αρχείο της ΔΕΗ Γιαννιτσών με την πρωτότυπη θεώρηση της Πολεοδομίας, που έχει ισχύ πρωτοτύπου. 13. Επικυρωμένο φωτοαντίγραφο της ίδιας οικοδομικής άδειας με αρ. .../88 από το πρωτότυπο. 14. Επικυρωμένο φωτοαντίγραφο της ίδιας οικοδομικής άδειας με αρ. .../88 από το αρχείο της Πολεοδομίας Γιαννιτσών, που χορηγήθηκε στο Θ. Χ. στις 18-7-2008. 15. Επικυρωμένο φωτοαντίγραφο της ίδιας οικοδομικής άδειας με αρ. .../88 από το αρχείο της Πολεοδομίας Γιαννιτσών, που οι υπάλληλοι της Πολεοδομίας προσκόμισαν στον Πταισματοδίκη Γιαννιτσών στις 22-5-2003. 16. Επικυρωμένο φωτοαντίγραφο από το από 15-6-1989 ιδιωτικό συμφωνητικό ανάθεσης εργολαβικού έργου. 17. Την από 10-9-2011 γνωμοδότηση ως προς την έννοια του "ορόφου". 18. Την Ένορκη εξέταση μάρτυρα του Δ. Γ. στην Πταισματοδίκη Γιαννιτσών στις 10-9-2002. 19. Την ένορκη εξέταση μάρτυρα του Δ. Γ. στην Πταισματοδίκη Γιαννιτσών στις 17-2-2004. 20. Την από 18-8-2009 αναφορά του στην Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Γιαννιτσών με αρ. κατάθ. Α2009/1872/21-8-2009. 21. Την από 13-10-2009 συμπληρωματική αναφορά του στην Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Γιαννιτσών με αρ. κατάθ. 1315/13-10-2009. 22. Τη με αρ. 1367/1977 οικοδομική άδεια που αφορά το ίδιο ακίνητο και 23. Πρακτικά και Απόφαση 750/2011 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών. Από τις προαναφερθείσες νέες αποδείξεις, εκτιμώμενες καθ' εαυτές και σε συνδυασμό με εκείνες που έλαβε υπόψη του το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, το οποίο εξέδωσε την ανωτέρω απόφαση, προκύπτουν τα ακόλουθα: Κατόπιν της από 24.8.1988 αιτήσεως του ήδη αιτούντος-κατηγορουμένου Θ. Χ., εκδόθηκε επ' ονόματι αυτού η με αριθμό .../15.9.1988 άδεια οικοδομής του Πολεοδομικού Γραφείου Γιαννιτσών της Νομαρχίας Πέλλας, αφορώσα την υπ' αυτού κατασκευή - προσθήκη τετάρτου υπέρ το ισόγειο ορόφου, επί υφισταμένης τριώροφης μετά ισογείου οικοδομής που είχε ανεγερθεί επί οικοπέδου και οικοδομήματος, κειμένου στην οδό ... των ... . Με την έκδοση της ως άνω αδείας εξαντλήθηκε το ποσοστό δομήσεως του παραπάνω ακινήτου και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να εκδοθεί άδεια κατασκευής πέμπτου υπέρ το ισόγειο ορόφου στην άνω πολυκατοικία. Βάσει της άνω .../15.9.1988 αδείας οικοδομής, νομίμως ανηγέρθη ο τέταρτος υπέρ το ισόγειο όροφος της άνω οικοδομής, όμως εν συνεχεία, παρανόμως και χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής, ανηγέρθη και πέμπτος υπέρ το ισόγειο όροφος αυτής, δια της κατασκευής υπερυψωμένης στέγης με τοιχοποιία από οπτοπλίνθους και ξύλινη κεραμοσκεπή. Ο αυθαίρετος πέμπτος υπέρ το ισόγειο όροφος, ο οποίος περιελάμβανε κτίσμα εμβαδού 94 τ.μ. και ημιυπαίθριο χώρο εμβαδού 24 είχε αποπερατωθεί μέχρι το τέλος του έτους 1992. Κατά τον χρόνο της εκδόσεως της .../15-9-1988 αδείας οικοδομής για κάθε οικοδομική άδεια υπεγράφοντο με την ίδια ημερομηνία πέντε (5) στελέχη οικοδομικής αδείας, εκ των οποίων δύο (2) έμεναν στο αρχείο της Πολεοδομικής Υπηρεσίας, ένα (1) παρελάμβανε ο ιδιοκτήτης, ένα (1) διαβιβαζόταν στον αντίστοιχο Δήμο και ένα (1) διαβιβαζόταν στην αντίστοιχη Δ.Ο.Υ., πράγμα το οποίο έγινε και για την .../88 οικοδομική άδεια που εκδόθηκε την 15-9-1988. Επειδή το επίπεδο του "ισογείου" σύμφωνα με τον ΓΟΚ θεωρείται μεν όροφος αλλά δεν καθορίζεται από τον νόμο ο τρόπος αριθμήσεώς του, το ισόγειο άλλοτε αριθμείται ως επίπεδο μηδέν και άλλοτε αριθμείται ως επίπεδο ένα. Στην δεύτερη περίπτωση ο τέταρτος υπέρ το ισόγειο όροφος περιγράφεται ως πέμπτος όροφος. Το υπάρχον στην οδό ... των ... κτίριο ανηγέρθη διαδοχικώς με τις εξής τέσσερες οικοδομικές άδειες: 1) την 62/57 για διώροφη οικοδομή στο όνομα Γ. Χ., 2) την 416/67 για διώροφη οικοδομή (σε επαφή με την προηγουμένη) στο όνομα Χ. Θ., 3) την 1367/77 για "προσθήκη κατ' έκτασιν και καθ' ύψος εις διώροφον οικοδομήν" στο όνομα Γ. Χ. και 4) την .../88 για προσθήκη καθ' ύψος ενός ορόφου στο όνομα Θ. Χ.. Από τις άνω άδειες .../57 και .../67, καθώς και από τα σχέδια της .../77, προκύπτει ότι η "διώροφη οικοδομή" χαρακτηρίστηκε έτσι θεωρώντας το επίπεδο του "ισογείου" μηδέν. Η .../77 αφορούσε "προσθήκη κατ' έκταση και καθ' ύψος εις διώροφον οικοδομήν". Κατά συνέπεια, η προσθήκη καθ' ύψος που δόθηκε με την .../88 οικοδομική άδεια ήταν προσθήκη καθ' ύψος Δ' υπέρ το ισόγειον ορόφου, αφού βάσει των 62/57 και .../67 οικοδομικών αδειών ανηγέρθησαν ισόγειο και Α και Β υπέρ το ισόγειον όροφοι και βάσει της .../77 οικοδομικής αδείας ανηγέρθη Γ' υπέρ το ισόγειον όροφος. Στον κατηγορούμενο, μέσω των μηχανικών του, εξ αρχής παρεδόθη αντίγραφο της .../88 αδείας το οποίο περιέγραφε τον ανεγερθησόμενο τέταρτο υπέρ το ισόγειο όροφο ως 5ον. Προκειμένου ο κατηγορούμενος να επιτύχει την παρά της ΔΕΗ ηλεκτροδότηση του νομίμως ανεγερθέντος τετάρτου υπέρ το ισόγειο ορόφου, όχι δε και του παρανόμως ανεγερθέντος πέμπτου υπέρ το ισόγειο ορόφου, του οποίου ουδέποτε ζητήθηκε η ηλεκτροδότηση, προσκόμισε στην ΔΕΗ θεωρημένο, με πρωτότυπη υπογραφή, για ηλεκτροδότηση ένα φωτοαντίγραφο εκ του χορηγηθέντος σε αυτόν πρωτοτύπου της ως άνω γνήσιας άδειας οικοδομής. Από την από 23 Σεπτεμβρίου του έτους 2009 κατάθεση του Γ. Β., αρμοδίου υπαλλήλου της ΔΕΗ Γιαννιτσών, υπευθύνου για τα συμβόλαια δικτύου, ενώπιον της Πταισματοδίκη Γεωργίας Μάντζου, προκύπτει ότι το επίμαχο διαμέρισμα (που περιγράφεται από αυτόν ότι βρίσκεται στον 4° όροφο οικοδομής που αποτελείται από τέσσερις ορόφους και ένα ισόγειο επί της οδού ... 13 στα ...), δηλαδή στον τέταρτο υπέρ το ισόγειο όροφο, ηλεκτροδοτήθηκε για πρώτη φορά την 5.4.1993, αφού προηγουμένως μετέβη για αυτοψία στην παραπάνω οικοδομή ο υπάλληλος της ΔΕΗ Ι. Σ., ο οποίος και διαπίστωσε ότι η οικοδομή αποτελείται από 4 ορόφους και ένα ισόγειο. Από την κατάθεση του άνω Γ. Β. προκύπτει ότι υπογράφηκε μόνο μία σύμβαση ηλεκτροδοτήσεως με βάση την .../88 άδεια και ότι για πρώτη φορά στις 5-4-1993 ηλεκτροδοτήθηκε μόνον ο τέταρτος υπέρ το ισόγειο όροφος (5ος μαζί με το ισόγειο, κατά την αρίθμηση του Γ.Ο.Κ.).
Συνεπώς προκύπτει ότι η .../88 άδεια προσκομίσθηκε από τον κατηγορούμενο στη ΔΕΗ μόνο μία φορά και μόνον για την ηλεκτροδότηση του νομίμως ανεγερθέντος τετάρτου υπέρ το ισόγειο ορόφου, ο οποίος, κατά την αρίθμηση του Γ.Ο.Κ., είναι ο 5ος όροφος της εν λόγω οικοδομής και όχι δύο φορές για να ηλεκτροδοτηθούν δύο όροφοι, δηλαδή τόσον ο Δ' υπέρ το ισόγειο και ο Ε' μετά το ισόγειο που, κατά την αρίθμηση του Γ.Ο.Κ., είναι ο αυθαίρετος 6ος όροφος της οικοδομής. Στο αρχείο της ΔΕΗ η κάτοψη του ισογείου καταστήματος αριθμείται, κατά την αρίθμηση του Γ.Ο.Κ., ως πρώτος όροφος και συνεπώς, οι αρμόδιοι της ΔΕΗ τον τέταρτο υπέρ το ισόγειο όροφο, εξ αρχής αρίθμησαν ως 5ο όροφο, κατά την αρίθμηση του Γ.Ο.Κ.. Από τα αυτά ως άνω αποδεικτικά μέσα προέκυψε, περαιτέρω, ότι τουλάχιστον στις 14-1-2009 στα αρχεία του Πολεοδομικού Γραφείου Γιαννιτσών υπήρχαν 2 πρωτότυπα της παραπάνω άδειας τα οποία όμως διέφεραν μεταξύ τους και δεν ήταν το ένα ακριβές αντίγραφο του άλλου. Στο ένα πρωτότυπο στέλεχος, αντίγραφο του οποίου και μόνο προσκομίσθηκε από τους υπαλλήλους του Πολεοδομικού Γραφείου Γιαννιτσών σε όλη την κατά του κατηγορουμένου ποινική διαδικασία και το οποίο, ως κρίσιμο, οδήγησε στην καταδίκη του κατηγορουμένου για χρήση πλαστού, στην θέση του ορόφου υπήρχε σαφές Δ', ενώ στο άλλο, που αγνοούσε το Πενταμελές Εφετείο ότι υπήρχε στο αρχείο του Πολεοδομικού Γραφείου Γιαννιτσών, υπήρχε ο αριθμός 5 διορθωμένος με επάνω του ένα Δ παχύ. Στο ένα εμφανίζεται ο ιδιοκτήτης ως Χ. Θ. και στο άλλο ως Θ. Χ.. Το παχύ Δ πάνω από τον αριθμό 5 της ετέρας αδείας, η οποία δεν είχε εμφανιστεί ποτέ στα δικαστήρια σε όλη την εις βάρος του κατηγορουμένου ποινική διαδικασία και της οποίας αντίγραφο δεν εδόθη στον κατηγορούμενο μέχρι της καταδίκης του από το Πενταμελές Εφετείο, κατά τον άνω χρόνο, δεν έφερε ούτε υπογραφή, ούτε το όνομα του υπαλλήλου που έκανε τη διόρθωση. Η διόρθωση προκύπτει από την από 2 Δεκεμβρίου 2010 κατάθεση του έχοντος άμεση γνώση Δ. Γ., υπαλλήλου του Πολεοδομικού Γραφείου Γιαννιτσών, στην Πταισματοδίκη Γιαννιτσών Γεωργία Μάντζου, όπου αυτός, αναφερόμενος στην άδεια αυτή, κατέθεσε: "Για να μη δημιουργείται σύγχυση και αμφισβήτηση για την ορθότητα της διόρθωσης (Δ' όροφος) στο δεύτερο έντυπο της με αρ. .../88 οικοδομικής άδειας, που υπάρχει στην Υπηρεσία μας, από τον ενδιαφερόμενο, γράφτηκε ξανά Δ' όροφος και σφραγίστηκε (έτος 2009)". Στις 26 Αυγούστου 2010, η ίδια άδεια (με το παχύ Δ) είχε εκ νέου, περαιτέρω, αλλοιωθεί, διότι έφερε και άλλη περαιτέρω διόρθωση σε μορφή παραπομπής, αλλά χωρίς ημερομηνία, υπογραφή και το όνομα του υπαλλήλου που έκανε την διόρθωση, αλλά με μόνο μία επίθεση της σφραγίδας της υπηρεσίας. Τούτο προκύπτει από την από 26 Αυγούστου 2010 κατάθεση του δικηγόρου Θ. Π. στην Πταισματοδίκη Γιαννιτσών Κυριακή Πατρικού και την κατάθεση του ιδίου στις 28.9.2011 στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών κατά την δίκη κατά των υπαλλήλων της Πολεοδομικής Υπηρεσίας Γιαννιτσών Δ. Γ. και Θ. Τ., επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αρ. 750/2011 καταδικαστική απόφαση για ψευδορκία μάρτυρα εις βάρος του αιτούντος-κατηγορουμένου. Αυτός κατέθεσε ότι την παραμονή της δίκης στο Πενταμελές Εφετείο που συνεδρίασε την 15.1.2009, στην οποία παρέστη ως συνήγορος του κατηγορουμένου, μετέβη μαζί με τον κατηγορούμενο στην Πολεοδομική Υπηρεσίας Γιαννιτσών και διαπίστωσε την ύπαρξη των δύο διαφορετικών πρωτοτύπων της .../88 αδείας και ότι, για την υπεράσπιση του κατηγορουμένου στο Πενταμελές Εφετείο, ζήτησε αντίγραφα και των δύο αδειών αλλά οι υπάλληλοι της πολεοδομίας του αρνήθηκαν και του έδωσαν μόνον της μίας, δηλαδή αυτής που έφερε το καθαρό Δ. Από τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα προκύπτει το κρίσιμο γεγονός ότι ως προς την αρίθμηση του ορόφου, τόσο το ένα στέλεχος από τα δύο που υπάρχουν στο αρχείο της Πολεοδομικής Υπηρεσίας Γιαννιτσών, όσο και η άδεια που δόθηκε στον κατηγορούμενο έφεραν την αρχική αρίθμηση ως "5ου" ορόφου.
Συνεπώς προκύπτει ότι είναι αληθής ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι δεν νόθευσε αυτός το πρωτότυπο της περιελθούσης εις χείρας του οικοδομικής άδειας αλλά ότι αυτή συντάχθηκε εξ υπαρχής ως αφορώσα, κατά την αρίθμηση του Γ.Ο.Κ., την ανέγερση 5ου ορόφου, μαζί με το ισόγειο, της εν λόγω οικοδομής. Άλλωστε προκύπτει ότι βάσει της αδείας αυτής ζητήθηκε να ηλεκτροδοτηθεί και ηλεκτροδοτήθηκε μόνον ο νομίμως ανεγερθείς τέταρτος υπέρ το ισόγειο όροφος και όχι και ο αυθαίρετος πέμπτος υπέρ το ισόγειο όροφος, ακόμη περισσότερο αφού στην ΔΕΗ η άδεια υπεβλήθη μόνο μία φορά και όχι δύο όπως θα συνέβαινε εάν είχε επιχειρηθεί από τον κατηγορούμενο να ηλεκτροδοτηθούν δύο όροφοι. Η καταδικαστική απόφαση του Εφετείου στηρίχθηκε στην παραδοχή ότι το αντίγραφο της εν λόγω αδείας προσκομίσθηκε στην ΔΕΗ για την ηλεκτροδότηση όχι του πέμπτου μαζί με το ισόγειο ορόφου (δηλαδή του τετάρτου υπέρ το ισόγειο) αλλά του πέμπτου υπέρ το ισόγειο ορόφου της ως άνω οικοδομής, τουτέστιν του παρανόμως ανεγερθέντος 6ου ορόφου και στο ότι το υπάρχον στο αρχείο της πολεοδομίας πρωτότυπο στέλεχος ήτο διαφορετικού περιεχομένου από αυτό που εμφάνισε και του οποίου έκανε χρήση στην ΔΕΗ ο κατηγορούμενος. Προκύπτει όμως ότι στο αρχείο της άνω Υπηρεσίας υπήρχε εκτός από το πρωτότυπο με το καθαρό Δ και το μη εμφανισθέν στην κατά του κατηγορουμένου ποινική διαδικασία διαδοχικώς "διορθωμένο" έτερο πρωτότυπο που έφερε ως ένδειξη ορόφου τον αριθμό 5 διορθωμένο με παχύ Δ και ότι αυτό που είχε στα χέρια του ο κατηγορούμενος έφερε ως ένδειξη ορόφου τον αριθμό 5, θεωρήθηκε δε ως νοθευμένο διότι συγκρινόταν από το Δικαστήριο με το στην δικογραφία ευρισκόμενο αντίγραφο του πρωτοτύπου που έφερε μόνον καθαρό μη διορθωμένο Δ. Από την κατάθεση του μάρτυρα Ι. Ν., στις 28.9.2011 στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών κατά την άνω δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αρ. 750/2011 καταδικαστική απόφαση, προέκυψε ότι όταν υπεβλήθησαν από τους μηχανικούς του κατηγορουμένου τα σχέδια για την έκδοση της .../88 αδείας, ο επίμαχος όροφος περιγραφόταν ως 5ος και ότι: "μπήκε 5ου ορόφου στην άδεια και ο ελεγκτής ... είπε στον μηχανικό: κάνε τα όλα Δ, προσθήκη Δ ορόφου" δηλαδή να διορθώσει το αρχικό 5 σε Δ" και ότι "μετά το 2002... ανακαλύψαμε στελέχη που γράφουν 5ου". Από δε την κατάθεσή του ιδίου ότι: "δεν την έφερε ο κ. Χ. στην υπηρεσία για να διορθώσουμε και το δικό του στέλεχος" σαφώς προκύπτει ότι μεταγενεστέρως διαπίστωσαν στην Πολεοδομία οι υπάλληλοι του Πολεοδομικού Γραφείου Γιαννιτσών ότι η πρωτότυπη άδεια που είχε στα χέρια του ο κατηγορούμενος έγραφε εν σχέσει με τον όροφο "5", λόγος για τον οποίο, κατά την άποψη του μάρτυρα, έχρηζε διορθώσεως, γιατί αν έγραφε "Δ" δεν υπήρχε λόγος διορθώσεως.
Συνεπώς αυτό που προσκόμισε ο κατηγορούμενος για θεώρηση έφερε εξ αρχής εν σχέσει με τον όροφο "5" και θεωρήθηκε ως είχε από τον αρμόδιο υπάλληλο της Πολεοδομικής Υπηρεσίας Δ. Γ., όπως δήλωσαν κατά την απολογία τους στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών τόσον ο ίδιος ο Δ. Γ. όσον και η Θ. Τ., η οποία προσέθεσε ότι θεωρεί "ότι εξαπατήθηκε ο Γ. και έκανε την επικύρωση γιατί μάλλον δεν σκέφθηκε να κάνει αντιπαραβολή με αυτό που είχαμε στο αρχείο".
Πράγματι, τα άνω έγγραφα συνεκτιμώμενα με τις αποδείξεις που είχαν προσκομισθεί και ληφθεί υπόψη από το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης που δίκασε την υπόθεση, καθιστούν φανερό σε σημείο που εγγίζει τη βεβαιότητα ότι το άνω έγγραφο είναι γνήσιο και ότι ο αιτών είναι αθώος της πράξεως για την οποία καταδικάσθηκε. Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, που με την 39-40/2009 απόφασή του καταδίκασε τον αιτούντα, στηρίχθηκε στην κατάθεση του υπαλλήλου της Πολεοδομίας Γιαννιτσών μάρτυρα Δ. Γ. η οποία, όμως, σε κρίσιμα σημεία της, προκύπτει ότι ήταν ανακριβής, διότι ο ανωτέρω απέκρυψε την αλήθεια που γνώριζε και όφειλε να καταθέσει ως μάρτυρας στην ανωτέρω υπόθεση, ότι δηλαδή στο αρχείο της Υπηρεσίας του υπήρχε και δεύτερο στέλεχος της υπ' αριθμ. .../88 οικοδομικής άδειας για προσθήκη σε ύψος "5°" ορόφου σε υφισταμένη οικοδομή επί της οδού ... αριθ. 13, στην πόλη των Γιαννιτσών, το οποίο συμφωνούσε με το στέλεχος που χορηγήθηκε στον εγκαλούντα το έτος 1988 και το οποίο έφερε ένδειξη "5ου" και όχι Δ' ορόφου και ότι όταν ο ίδιος ο μάρτυρας, στις 8-2-1993, προέβη στη θεώρηση του αντιγράφου από αυτό που κατείχε ο εγκαλών προκειμένου να ηλεκτροδοτηθεί το υπ' αριθμ. 1 διαμέρισμα του τετάρτου υπέρ το ισόγειο ή πέμπτου ορόφου της ανωτέρω οικοδομής, κατά την αρίθμηση του Γ.Ο.Κ., αυτά έφεραν την ένδειξη 5ου ορόφου, και ότι η διόρθωση του στελέχους της μίας οικοδομικής άδειας, από τις δύο που βρίσκονται στο αρχείο της Πολεοδομίας Γιαννιτσών, από το "5°" σε "Δ", έγινε πράγματι από κάποιον υπάλληλο της υπηρεσίας, όχι όμως κατά το χρόνο εκδόσεώς της, αλλά πολύ μεταγενέστερα, όταν είχε υποβληθεί από την Πολεοδομία Γιαννιτσών στην εισαγγελία η έκθεση αυτοψίας αυθαίρετης κατασκευής σε βάρος του εγκαλούντος και όταν στα πλαίσια της προδικασίας διαπιστώθηκε η κατοχή από τον εγκαλούντα του προαναφερομένου στελέχους της υπ' αριθμ. .../88 οικοδομικής άδειας που έφερε την ένδειξη "5ου" ορόφου. Δηλαδή, απέκρυψε ότι εκτός από το εμφανισθέν από τον κατηγορούμενο φωτοαντίγραφο από το εις χείρας του που ανέγραφε 5ος υπήρχε και ένα τουλάχιστον ακόμη πρωτότυπο στέλεχος που βρισκόταν στο αρχείο της υπηρεσίας του και που ανέγραφε τον όροφο ως 5ο και όχι ως Δ'. Συνακολούθως το φωτοαντίγραφο της άνω αδείας την οποία προσκόμισε ο αιτών κατά την απολογία του στις 6.9.2002 ενώπιον του Πταισματοδίκη Γιαννιτσών και, επικαλούμενος αυτήν, ζήτησε να απαλλαγεί της αποδιδομένης σε αυτόν κατηγορίας της ανεγέρσεως αυθαιρέτου κτίσματος δεν ήταν φωτοαντίγραφο νοθευμένου εγγράφου, αλλά του κατά τα άνω γνησίου εγγράφου. Κατόπιν των παραπάνω πρέπει να γίνει δεκτή η από 19.12.2011 (ημερομηνία καταθέσεως 10.1.2012) αίτηση του αιτούντος ως κατ' ουσίαν βάσιμη και να ακυρωθεί η προσβαλλομένη απόφαση, κατά το καταδικαστικό μέρος της.
Επειδή, η πράξη της χρήσεως πλαστού, η οποία προβλέπεται και τιμωρείται από τις διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1α, 27 παρ.1. 51, 53, και 216 παρ. 2 του ΠΚ, είναι πλημμέλημα, το οποίο φέρεται ότι τελέσθηκε την 6.9.2002.
Συνεπώς έχει υποπέσει σε παραγραφή, λόγω παρόδου, κατά το εν χρήσει ημερολόγιο, χρονικού διαστήματος πλέον της οκταετίας, το οποίο καλύπτει το χρόνο της παραγραφής για τα πλημμελήματα και το χρόνο αναστολής αυτής για το διάστημα που διαρκεί η κυρία διαδικασία (5 συν 3 έτη), σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ. 3, 112, 113 παρ. 3 του ΠΚ. Επομένως δεν συντρέχει λόγος επαναλήψεως της συζητήσεως στο ακροατήριο άλλου δικαστηρίου ομοιοβάθμου με αυτό που δίκασε την υπόθεση. Έτσι πρέπει το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου (σε Συμβούλιο) να παύσει οριστικά την κατά του αιτούντος ασκηθείσα ποινική δίωξη για την αξιόποινη πράξη για την οποία έχει καταδικασθεί από το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Δέχεται την από 19.12.2011 (ημερομηνία καταθέσεως 10.1.2012) αίτηση του Θ. Χ. του Γ., κατοίκου ... .
Ακυρώνει την υπ' αριθ. 39-40/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης κατά το μέρος της που καταδίκασε τον Θ. Χ. του Γ. για χρήση πλαστού εγγράφου.
Παύει οριστικά την ποινική δίωξη που ασκήθηκε κατά του Θ. Χ. του Γ., κατοίκου ... για το ότι: "Στα ..., στις 6.9.2002, έκανε χρήση πλαστού εγγράφου, καθώς προσκόμισε φωτοαντίγραφο της υπ' αριθ. .../1998 άδειας οικοδομής, η οποία αφορούσε την προσθήκη τετάρτου (Δ') μετά το ισόγειο ορόφου σε υφιστάμενη τριώροφη (μετά το ισόγειο) οικοδομή που βρίσκεται στην οδό ... στα ..., δια της αναγραφής των στοιχείων "5ου" παραπλησίως του στοιχείου Δ' το οποίο μετέτρεψε σε 5ου που αναφερόταν στον αριθμό των κατασκευασθησαμένων ορόφων με αποτέλεσμα να φέρεται η εν λόγω οικοδομική άδεια ως αφορώσα την προσθήκη πέμπτου μετά το ισόγειο ορόφου, ενώ στην πραγματικότητα αυτή αφορούσε την προσθήκη τετάρτου μαζί με το ισόγειο ορόφου χωρίς πρόβλεψη επιπλέον ορόφου, κατά την απολογία του στις 6.9.2002 ενώπιον του Πταισματοδίκη Γιαννιτσών και επικαλούμενος αυτήν, ζήτησε να απαλλαγεί της αποδιδομένης σε αυτόν κατηγορίας της ανέγερσης παράνομου κτίσματος".
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Μαΐου 2013.
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 22 Μαΐου 2013.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ