ΑΡΙΘΜΟΣ 1282/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Σπιρίδωνα Μιτσιάλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Βασίλειο Καπελούζο-Εισηγητή και Πάνο Πετρόπουλο, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαΐδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 9 Οκτωβρίου 2013, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου K. ή S. ή Ι. A. ή K. ή C. ή K. Τ. Α. ή V. ή P. κρατούμενου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Β' Τύπου Μαλανδρίνου, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 26,27/2013 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Μ. Π. του Κ.
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Ιανουαρίου 2013 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 458/13.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Παρασκευαΐδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Δασούλα με αριθμό 144/28-5-2013, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: " Εισάγω στο Δικαστήριο Σας-σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., την από 18-1-2013 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου K. ή S. ή I. A. ή K. ή C. ή K. Τ. Α. ή V. ή P. και της D. ή D. ή M., γεννηθέντος στο ZESTAPHONI της Γεωργίας το 1965, κρατουμένου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Β' Τύπου Μαλανδρίνου, κατά της υπ' αρ. 26, 27/14-1-2013 αποφάσεως του Β' Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα: Από τις διατάξεις των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1 και 509 παρ. 1 του ΚΠΔ προκύπτει ότι προϋπόθεση του κύρους της αιτήσεως αναιρέσεως κατά των αποφάσεων είναι οι περιεχόμενοι σ' αυτή λόγοι αναιρέσεως, από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 του ΚΠΔ, να διατυπώνονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, διαφορετικά η αίτηση είναι απαράδεκτη. Απλή επανάληψη των διατάξεων του άρθρου 510 του ΚΠΔ, που προβλέπουν τους λόγους αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη αιτίαση και χωρίς προσδιορισμό της νομικής πλημμέλειας, δεν αρκεί, πολύ περισσότερο που η απόφαση έχει κατά κανόνα πολλά κεφάλαια, για ορισμένα από τα οποία είναι ενδεχόμενο ο αναιρεσείων να μην έχει παράπονο, ώστε να ασχοληθεί και με αυτά το Ακυρωτικό. Από την ως άνω αξίωση του νόμου, να είναι δηλαδή σαφείς και ορισμένοι οι λόγοι αναιρέσεως, δεν εξαιρείται ο προβλεπόμενος στο άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγος για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλεται από το άρθρο 139 του ίδιου Κώδικα και το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος. Ο ως άνω αναιρετικός λόγος ιδρύεται τόσο όταν δεν υπάρχει καθόλου αιτιολογία όσο και όταν υπάρχει αλλά αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, όταν δηλαδή δεν περιέχονται στην απόφαση, και μάλιστα σε σχέση με κάθε κεφάλαιο αυτής, με σαφήνεια, χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν ως προς την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αυτά προέκυψαν και οι σκέψεις με βάση τις οποίες υπήχθησαν στον κανόνα ουσιαστικού ποινικού δικαίου που εφαρμόστηκε. Ενόψει τούτων για το ορισμένο του λόγου αυτού πρέπει (α) αν ελλείπει παντελώς αιτιολογία, να προβάλλεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτή σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα σημεία (κεφάλαια) της αποφάσεως, στα οποία αναφέρεται η αιτίαση αυτή και (β) αν υπάρχει αιτιολογία αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται, επιπλέον, σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της αποφάσεως. Αν ο αναιρεσείων επικαλείται τα ως άνω ελάχιστα απαιτούμενα στοιχεία, ώστε να είναι ορισμένος ο υπόψη αναιρετικός λόγος, καθίσταται δυνατή η περαιτέρω αυτεπάγγελτη έρευνα του Ακυρωτικού, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 511 του ΚΠΔ, οι οποίες προϋποθέτουν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως (Ολ.ΑΠ 2/2002, Ολ.ΑΠ 19/2001). Περαιτέρω σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠΔ "όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για το οποίο δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκηση του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο, ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ' αρ. 26, 27/14-1-2013 απόφαση του Β' Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για τις αξιόποινες πράξεις της ανθρωποκτονίας με πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση κατά συναυτουργία και της ληστείας κατά συναυτουργία και καταδικάσθηκε σε ποινή ισόβιας κάθειρξης για την πρώτη πράξη και σε ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης δεκαπέντε (15) ετών για τη δεύτερη πράξη. Κατά της αποφάσεως αυτής που καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο την 28-2-2013 ο αναιρεσείων άσκησε την 18-1-2013 (ήτοι πριν την καταχώρηση της απόφασης στο ειδικό βιβλίο) νομοτύπως και εμπροθέσμως αναίρεση με δήλωση του ενώπιον του Προϊσταμένου Διεύθυνσης του Γενικού Καταστήματος Κράτησης Β' Τύπου Μαλανδρίνου και συντάχθηκε η από 18-1-2013 έκθεση, στην οποία αναφέρονται, σε σχέση με τους λόγους αναιρέσεως, κατά πιστή μεταφορά, τα εξής: "...Αιτώ την αναίρεση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης η οποία απαιτείται από το Σύνταγμα και το Νόμο και για τους επιπρόσθετους λόγους που αναφέρω στην συνημμένη αίτηση μου (χωρίς ωστόσο να επισυνάψει σχετική αίτηση). Επειδή η αίτηση μου είναι βάσιμη, νόμιμη και αληθινή, επειδή επιφυλάσσομαι εντός της τακτής προθεσμίας να υποβάλω ενώπιον Σας τους πρόσθετους λόγους. Ως αντίκλητο του ορίζει τον Νικόλαο Καραδήμα, ΔΣΑ". Με το περιεχόμενο αυτό, χωρίς την παραμικρή αναφορά σε τι συνίσταται η έλλειψη αιτιολογίας, ο παραπάνω λόγος αναιρέσεως είναι απαράδεκτος ως εντελώς αόριστος και ανεπίδεκτος δικαστικής εκτιμήσεως. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, και δεδομένου ότι δεν περιέχεται στην κρινόμενη αίτηση κάποιος σαφής και ορισμένος λόγος αναιρέσεως, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, πρέπει η αίτηση αυτή να απορριφθεί ως απαράδεκτη, σύμφωνα με τα οριζόμενα στα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠΔ και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρθ. 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). 
Για τους λόγους αυτούς Προτείνω το Δικαστήριο Σας: Α) Να απορρίψει ως απαράδεκτη την από 18-1-2013 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου K. ή S. ή I. A. ή K. ή C. ή K. Τ. Α. ή V. ή P. και της D. ή D. ή M., γεννηθέντος στο ZESTAPHONI της Γεωργίας το 1965, κρατουμένου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Β' Τύπου Μαλανδρίνου, κατά της υπ' αρ. 26, 27/14-1-2013 αποφάσεως του Β' Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών Και Β) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 27-5-2013 
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Κων. Δασούλας 
Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148-153, 473 παρ.2, 474 παρ.2, 476 παρ. 1,509 παρ.1 και 510 ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθία για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως πρέπει στη δήλωση ασκήσεως αυτής να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 παρ.1 ΚΠοινΔ, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 πορ.1 εδ. α' ΚΠοινΔ) Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί, ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναιρέσεως λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα (Ολ.ΑΠ 2/2002). Ειδικότερα, για να είναι ορισμένος ο προβαλλόμενος από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ. λόγος της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πρέπει να προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της προσβαλλόμενης απόφασης.
Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 18 Ιανουαρίου 2013 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η με αριθμό 26-27/2013 απόφαση του ΜΟΕ Αθηνών, με την οποία ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία και ληστεία σε ποινή Ισοβίου καθείρξεως και καθείρξεως 15 ετών. Η αναίρεση ασκήθηκε με δήλωση του ιδίου, ενώπιον του Προϊσταμένου του Γενικού Καταστήματος Κρατήσεως Μαλανδρίνου και συντάχθηκε η σχετική με αριθμό 5/18-1-2013 έκθεση. Σε αυτή διαλαμβάνονται κατά λέξη τα ακόλουθα: "αιτώ την αναίρεση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης, η οποία απαιτείται από το Σύνταγμα και το Νόμο και για τους επιπρόσθετους λόγους που αναφέρω στη συνημμένη αίτηση μου. Επειδή η αίτηση μου είναι βάσιμη, νόμιμη και αληθινή, επειδή επιφυλάσσομαι εντός της τακτής προθεσμίας να υποβάλλω ενώπιον Σας τους πρόσθετους λόγους ",χωρίς όμως να επισυνάψει, στη συνέχεια, σχετική αίτηση. Έτσι, όμως, διατυπούμενος ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως είναι εντελώς αόριστος και ανεπίδεκτος δικαστικής εκτιμήσεως και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, αφού δεν προσδιορίζεται ειδικότερα η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω και δεδομένου ότι δεν περιέχεται στην κρινόμενη αίτηση ούτε ένας ορισμένος και παραδεκτός λόγος αναιρέσεως, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠοινΔ, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αυτή ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). Σημειώνεται ότι για την απόρριψη της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως ως απαράδεκτης κλήθηκε να προσέλθει και να εκθέσει τις απόψεις του στο Συμβούλιο τούτο ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος (άρθρο 476 παρ. 1 εδ. τελευταίο του ΚΠοινΔ), όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα επί του φακέλου της δικογραφίας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 18-1-2013 αίτηση του K. ή S. ή Ι. A. ή K. ή C. ή K. Τ. Α. ή V. ή P. και της D., ή D. ή M. (για αναίρεση της με αριθ.26-27/2013 αποφάσεως του ΜΟΕ Αθηνών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Οκτωβρίου 2013.
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 30 Οκτωβρίου 2013 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ