Αριθμός 1005/2007 

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

 Ε΄ Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο  

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη - Εισηγητή, Κωνσταντίνο Κούκλη και Αναστάσιο Λιανό, Αρεοπαγίτες.
 Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.
 
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 9 Μαρτίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - πολιτικώς ενάγοντος Χ1 , που δεν παρέστη στο Συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 769/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Με κατηγορούμενο τον Ψ1 .
 Το Τριμελές Εφετείο Λάρισας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτήν, και ο αναιρεσείων - πολιτικώς ενάγων ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης τούτης, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 8 Σεπτεμβρίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1523/2006.
 Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου με αριθμό 43/19.01.2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Εισάγω, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ, την υπ΄ αριθ. 40/8-9-2006 αίτηση αναιρέσεως του Χ1 , κατά της υπ΄ αριθ. 769/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η υπ΄αριθ. 10/2005 έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Λάρισας κατά της υπ΄αριθ. 442/25-2-2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Τρικάλων, εκθέτω δε τα ακόλουθα:
Κατά τη διάταξη του άρθρου 463 εδ. α΄ ΚΠΔ ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα. Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 505 του ίδιου Κώδικα αναίρεση μπορεί να ζητήσει, μεταξύ άλλων και ο πολιτικώς ενάγων για την καταδικαστική απόφαση, μόνο όμως για το τμήμα της που επιδικάζει σ΄αυτόν αποζημίωση ή ικανοποίηση ή απορρίπτει την αγωγή του, επειδή δεν στηρίζεται στο νόμο. Εξ άλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 506 ΚΠΔ την αναίρεση κατά αθωωτικών αποφάσεων μπορεί, μεταξύ άλλων, να ζητήσει και ο μηνυτής ή εκείνος που άσκησε την έγκληση αν καταδικάσθηκαν σε αποζημίωση και στα έξοδα (άρθρ. 71). Τέλος κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπροθέσμως ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της αποφάσεως ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.
Στην κρινόμενη υπόθεση με την προσβαλλόμενη υπ΄αριθ. 769/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας κηρύχθηκε απαράδεκτη η υπ΄αριθ. 10/2005 έφεση που άσκησε ο Εισαγγελέας Εφετών Λάρισας κατά της υπ΄αριθ. 442/25-2-2005 αποφάσεως, με την οποία ο κατηγορούμενος Ψ1 κηρύχθηκε αθώος της πράξεως της απάτης, σε βάρος του ως πολιτικώς ενάγοντα παραστάντα αναιρεσείοντα Χ1 . Περαιτέρω η προσβαλλομένη απόφαση δεν καταδίκασε τον αναιρεσείοντα σε αποζημίωση ή στα έξοδα, ούτε απέρριψε την αγωγή του ως μη στηριζόμενη στο νόμο. Επομένως η απόφαση αυτή δεν ανήκει στην κατηγορία των αποφάσεων, εναντίον των οποίων ο πολιτικώς ενάγων μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο της αναιρέσεως.
Με τα δεδομένα αυτά καθίσταται φανερό ότι ο αναιρεσείων άσκησε αναίρεση κατά αποφάσεως, εναντίον της οποίας δεν επιτρέπεται να ασκηθεί τέτοιο ένδικο μέσο.
Συνεπώς πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να κηρυχθεί απαράδεκτη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Π ρ ο τ ε ί ν ω:
 Α) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ΄αριθ. 40/8-9-2006 αίτηση αναιρέσεως του Χ1 , κατά της υπ΄αριθ. 769/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Και  Β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον ανωτέρω αναιρεσείοντα Χ1 .
 Αθήνα 4 Δεκεμβρίου 2006  
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στέλιος Κ. Γκρόζος" 
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.  
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 463 εδ. α΄ ΚΠΔ ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα. Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 505 του ίδιου Κώδικα αναίρεση μπορεί να ζητήσει, μεταξύ άλλων και ο πολιτικώς ενάγων για την καταδικαστική απόφαση, μόνο όμως για το τμήμα της που επιδικάζει σ'αυτόν αποζημίωση ή ικανοποίηση ή απορρίπτει την αγωγή του, επειδή δεν στηρίζεται στο νόμο. Εξ άλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 506 ΚΠΔ την αναίρεση κατά αθωωτικών αποφάσεων μπορεί, μεταξύ άλλων, να ζητήσει και ο μηνυτής ή εκείνος που άσκησε την έγκληση αν καταδικάσθηκαν σε αποζημίωση και στα έξοδα (άρθρ. 71). Τέλος κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπροθέσμως ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της αποφάσεως ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.
Στην κρινόμενη υπόθεση με την προσβαλλόμενη υπ'αριθ. 769/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας κηρύχθηκε απαράδεκτη η υπ'αριθ. 10/2005 έφεση που άσκησε ο Εισαγγελέας Εφετών Λάρισας κατά της υπ'αριθ. 442/25-2-2005 αποφάσεως, με την οποία ο κατηγορούμενος Ψ1 κηρύχθηκε αθώος της πράξεως της απάτης, σε βάρος του ως πολιτικώς ενάγοντα παραστάντα αναιρεσείοντα Χ1 . Περαιτέρω η προσβαλλομένη απόφαση δεν καταδίκασε τον αναιρεσείοντα σε αποζημίωση ή στα έξοδα, ούτε απέρριψε την αγωγή του ως μη στηριζόμενη στο νόμο. Επομένως η απόφαση αυτή δεν ανήκει στην κατηγορία των αποφάσεων, εναντίον των οποίων ο πολιτικώς ενάγων μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο της αναιρέσεως.
Μετά ταύτα πρέπει, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του πολιτικώς ενάγοντα που στρέφεται κατά της υπ'αρ. 769/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, ν'απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1, 476 ΚΠΔ).
 
 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 8 Σεπτεμβρίου 2006 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ'αρ. 769/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
 
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 3 Μαΐου 2007. Και, 
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαΐου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ         Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ