Αριθμός 667/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Μ. Τ. του Χ., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Αντωνίου Ρουπακιώτη, α) για τον εαυτό του προσωπικά και β) ως νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής της Ομόρρυθμης Εταιρίας με την επωνυμία "Γ. και Μ. Τ. Ο.Ε." και κατέθεσε προτάσεις, 2) Ομόρρυθμης Εταιρίας με την επωνυμία "Τ. Γ. και Μ. Ο.Ε.", που εδρεύει στα ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε δια του νόμιμου εκπροσώπου και διαχειριστή της Μ. Τ., και παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Αντώνιο Ρουπακιώτη και κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Σ. χήρας Μ.-Ά. Σ., 2) Π.-Μ. Ε. συζύγου Ά. Σ., 3) Ά. Σ., 4) Μ.-Ά. Σ., 5) Σ.-Π. Σ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 6) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ Α.Α.Α.Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λάζαρο Χατζηθέμελη που ανακάλεσε την δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παραστάθηκε στο ακροατήριο και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 28/4/2004 (2) αγωγές των υπό στοιχεία 1-5 ήδη αναιρεσιβλήτων και τις από 14/1/2005 (2) ανακοινώσεις δίκης - προσεπικλήσεις- παρεμπίπτουσες αγωγές της υπό στοιχείο 6 ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 245/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 19/2009 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 22/1/2009 αίτησή τους. Εκδόθηκε η 622/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε απαράδεκτη την συζήτηση της υπόθεσης, Την υπόθεση επανέφεραν για εκ νέου συζήτηση με την από 30-5-2012 κλήση τους οι αναιρεσείοντες.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Σακκάς, ανέγνωσε την από 3/2/2010 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Ευτύχιου Παλαιοκαστρίτη, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δεύτερου λόγου της αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ και την απόρριψη των υπολοίπων. 
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του 6ου των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Όπως προκύπτει από τις εκθέσεις επιδόσεως υπ' αριθμ. 7277Β, 7279Β, 7278Β και 7280Β/5-11-2012 της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ... επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για καθένα από τους πρώτο έως και τέταρτο αναιρεσιβλήτους, που διαμένουν στην ..., ακριβές αντίγραφο της από 30-5-2012 κλήσεως προς παράσταση αυτών κατά των ανωτέρω δικάσιμο (22-2-2013), καθώς και ακριβές αντίγραφο της από 21-1-2009 αιτήσεως αναιρέσεως, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθμ. 6021Β, 6023Β, 6022Β και 6024Β/18-1-2012 εκθέσεως επιδόσεως της ίδιας δικαστικής επιμελήτριας. Τα ανωτέρω δικόγραφα επιδόθηκαν πράγματι στους ανωτέρω αναιρεσιβλήτους, σύμφωνα με τον 1393/2007 Κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως προκύπτει από τα υπ' αριθμ. 3978/2-10-2012, 5137/18-12-2012, 1017/1-3-2012, 4953/7-12-2012, 1018/1-3-2012, 4954/7-12-2012, 1015/1-3-2012 και 4955/7-12-2012 έγγραφα του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου μετά των σχετικών εγγράφων των αρμοδίων κρατικών αρχών της Μεγάλης Βρεττανίας. Επίσης, όπως προκύπτει από τις 7281Β/5-11-2012 και 6025Β/18-1-2012 εκθέσεως επιδόσεως της ίδιας ανωτέρω δικαστικής επιμελήτριας ακριβές αντίγραφο της από 21-1-2009 αιτήσεως αναιρέσεως και της από 30-5-2012 κλήσεως επιδόθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για τον αγνώστου διαμονής πέμπτο αναιρεσίβλητο Σ. - Π. Σ., προκειμένου αυτός να παραστεί κατά την ανωτέρω δικάσιμο (22-2-2013), περίληψη δε αυτών δημοσιεύθηκε στις ημερήσιες εφημερίδες, που εκδίδονται στην Αθήνα, "ΑΥΓΗ" και "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ". Επομένως, εφόσον οι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίστηκαν κατά την ανωτέρω δικάσιμο, που εκφωνήθηκε η υπόθεση κατά τη σειρά του οικείου πινακίου, πρέπει να χωρήσει η συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).
2. Από το συνδυασμό των άρθρων 335, 339, 340, 591 παρ. 1 και 681Α' του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι το δικαστήριο και στην ειδική δικαιοδοσία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητα, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση, πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως κατά της αποφάσεώς του. Για την ίδρυση του λόγου αυτού αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη τέτοια αποδεικτικά μέσα. 
Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με τον από την ανωτέρω διάταξη δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλουν την αιτίαση, ότι το Εφετείο, αναφορικά με τον ισχυρισμό τους ότι ο πρώτος των αναιρεσειόντων Μ. Τ. ουδεμία ευθύνη έχει για το τροχαίο ατύχημα, από το οποίο επήλθε ο θάνατος του Μ. - Ά. Σ., δεν έλαβε καθόλου υπόψη την υπ' αριθμ. 1174/2007 ποινική απόφαση του Εφετείου Πατρών, με την οποία ο πρώτος αναιρεσείων αθωώθηκε της κατηγορίας για ανθρωποκτονία από αμέλεια το ανωτέρω θανόντος, την οποία (απόφαση) επικαλέστηκαν με τον πρώτο λόγο της εφέσεώς τους και προσκόμισαν νομίμως. Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο δέχτηκε, ότι συνυπαίτιος του ατυχήματος υπήρξε και ο πρώτος αναιρεσείων κατά ποσοστό 30% και ακολούθως απέρριψε την έφεση των αναιρεσειόντων κατά της πρωτόδικης απόφασης που είχε αποφανθεί ομοίως. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε το Εφετείο, αφού έλαβε υπόψη, μεταξύ άλλων αποδεικτικών μέσων κατά έγγραφα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι. Από αυτή όμως τη γενική βεβαίωση της ανειρεσιβαλλόμενης αποφάσεως και από το όλο αιτιολογικό της, ενόψει ιδίως του ότι δεν μνημονεύεται καθόλου η παραπάνω ποινική απόφαση, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, αν το Εφετείο έλαβε υπόψη το κρίσιμο αυτό έγγραφο, το οποίο οι αναιρεσείοντες διέλαβαν στην έφεσή τους και προσκόμισαν ενώπιον αυτού, χωρίς το Εφετείο να αποκρούει την προσκόμισή του. Επομένως είναι βάσιμος ο από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ δεύτερος λόγος αναιρέσεως και πρέπει αυτός να γίνει δεκτός. 
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το βάσιμο παραπάνω λόγο της, ενώ παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων του αναιρετηρίου. Ακολούθως, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, διότι χρειάζεται διευκρίνιση, στο ίδιο Εφετείο, ήτοι στο Εφετείο Πατρών, κατά διορθωτική, με συμπλήρωση, ερμηνεία του άρθρου 580 παρ. 3 εδ. 2 περ. β' ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με άρθρο 12 παρ. 4 του ν. 4055/2012, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητος στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων (άρθρ. 178 και 183 ΚΠολΔ), οι οποίοι παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την 19/2009 απόφαση του Εφετείου Πατρών.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές. Και 
Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαρτίου 2013. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Απριλίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ