Αριθμός 1127/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B2' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ζαμπέττα Στράτα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Γεώργιο Αυγέρη και Mαλαματένια Κουράκου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. 
Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 13 Δεκεμβρίου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσείοντων: 1) Γ.Κ. του Π., και 2) Α.Τ. του Π., κατοίκων …, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Γιαννάτο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο oποίος κατέθεσε προτάσεις. 
Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ - ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΦΟΡΤΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" με τον διακριτικό τίτλο "ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μιχαήλ Καλαντζόπουλο, που δήλωσε ότι έχει τροποποιηθεί η επωνυμία της ως εξής "HELLENIC TRAIN - ΑΝΩΝΥΜΗ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" με διακριτικό τίτλο "HELLENIC TRAIN A.E." και κατέθεσε προτάσεις. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-7-2017 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1654/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 2389/2020 μη οριστική και 4876/2021 οριστική του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 17-4-2022 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων της στη δικαστική δαπάνη της.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την από 17-4-2022 και με αριθμό κατ. 6167/694/29-7-2022 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθμό 4876/25-11-2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών-εργατικών διαφορών, κατόπιν άσκησης της από: 7-11-2018 και με αριθ. καταθ. 104360/7297/2018 έφεσης της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης, κατά της εκδοθείσας αντιμωλία των διαδίκων κατά την αυτή διαδικασία με αριθ. 1654/2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει στο σύνολό της κατ' ουσίαν δεκτή η από 14-7-2017 και με αριθμό καταθ.562156/1832/2017 αγωγή. Με την προσβαλλόμενη απόφαση συνεκδικάστηκαν η προαναφερόμενη έφεση της εναγομένης και β)η από 26-7-2019 και με αριθμό κατ. 7299/564/2019 παρεμπίπτουσα αγωγή των εναγόντων ήδη αναιρεσειόντων έγινε δεκτή τυπικά και ουσιαστικά η έφεση, εξαφανίστηκε η υπ' αριθμ. 1654/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κρατήθηκε η υπόθεση και δικάστηκε η από 14-7-2017 (κύρια) αγωγή, η οποία απορρίφθηκε λόγω αοριστίας και απορρίφθηκε και η παρεμπίπτουσα αγωγή. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ.1 και 144 του ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής (άρθ. 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ).
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 106, 111 παρ. 2 και 216 παρ. 1 στοιχ. α και β του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η αγωγή πρέπει να περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων που τη θεμελιώνουν και δικαιολογούν την άσκησή της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου και ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς. Όταν στο δικόγραφο της αγωγής δεν περιέχονται τα πιο πάνω στοιχεία ή όταν αυτά περιέχονται κατά τρόπο ελλιπή ή ασαφή, τότε η έλλειψη αυτή καθιστά μη νομότυπη την άσκησή της, επιφέρει δε την απόρριψή της ως απαράδεκτης, λόγω αοριστίας, είτε αυτεπαγγέλτως, είτε κατόπιν προβολής σχετικού ισχυρισμού από τον εναγόμενο. Η αοριστία δε αυτή δεν μπορεί να συμπληρωθεί ούτε με τις προτάσεις, ούτε με παραπομπή στο περιεχόμενο άλλων εγγράφων της δίκης, ούτε από την εκτίμηση των αποδείξεων (ΑΠ 108/2020, ΑΠ 837/2019, ΑΠ 1864/2011, ΑΠ 329/2007).
Περαιτέρω η νομική αοριστία της αγωγής, δηλαδή εκείνη που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα, αποτελεί παράβαση που ελέγχεται με την διάταξη του άρθρου. 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο για τον σχηματισμό της κρίσης του για τη νομική επάρκεια της αγωγής κατά την εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου αξίωσε περισσότερα ή διαφορετικά στοιχεία από τα απαιτούμενα κατά νόμο, κρίνοντας αυτήν ως αόριστη ή αντίθετα αρκέσθηκε σε λιγότερα από τα απαιτούμενα κατά νόμο στοιχεία κρίνοντας αυτήν ως ορισμένη. Πρόκειται δηλαδή και πάλι για παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ως προς τη διαπίστωση ή όχι νομικής αοριστίας της αγωγής (ή της ένστασης) (σχετ. ΟλΑΠ 18/1998, ΟλΑΠ 1573/1981, ΑΠ 108/2020, ΑΠ 515/2016, ΑΠ 991/2014, ΑΠ 57/2005). Η αοριστία, όμως, της αγωγής μπορεί να μην είναι νομική, αλλά ποσοτική, όταν στο δικόγραφο της αγωγής δεν αναφέρονται με πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που αποτελούν τις προϋποθέσεις εφαρμογής του κανόνα δικαίου, στον οποίο σύμφωνα με το άρθρο 216 παρ. 1 στοιχ. α και β' ΚΠολΔ στηρίζεται το αίτημα της αγωγής, ή ποιοτική, όταν γίνεται απλά επίκληση των όρων του νόμου, χωρίς ν' αναφέρονται τα θεμελιούντα την εφαρμογή του συγκεκριμένου κανόνα δικαίου πραγματικά περιστατικά. Στις περιπτώσεις αυτές η απόφαση ελέγχεται με βάση τις διατάξεις του άρθρου 559 αριθμοί 8 και 14 ΚΠολΔ (ΑΠ 108/2020, ΑΠ 121/2019, ΑΠ 772/2017, ΑΠ 180/2016, ΑΠ 34/2015).
Με βάση τις εξουσιοδοτικές διατάξεις α) του άρθρου 6 παρ. 2 περ. ε' και στ' του ν.δ. 674/1970 "περί ιδρύσεως Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος" (ΦΕΚ Α' 192/19-9-1970), όπως προστέθηκε με το άρθρο 1 παρ. 3 του ν. 2366/1995 "Ρύθμιση θεμάτων Οργανισμών και Υπηρεσιών του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ Α' 256/12-12-1995), β) του άρθρου 1, παρ. 3 του ν. 2671/1998 "Ρύθμιση θεμάτων ΟΣΕ και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ Α' 289/28-12-1998), όπως προστέθηκε με την παρ. 12 του άρθρου 1θ του ν. 2898/2001, και γ) του άρθρου 5 του π.δ. 41/2005 (ΦΕΚ Α/60/07.03.2005) περί "Εναρμόνισης της ελληνικής νομοθεσίας με τις Οδηγίες 91/440/ΕΟΚ και 95/18/ΕΚ όπως τροποποιήθηκαν με τις οδηγίες 2001/12/ΕΚ και 2001/13/ΕΚ αντιστοίχως και της οδηγίας 2001/14/ΕΚ για την ανάπτυξη των Κοινοτικών Σιδηροδρόμων κλπ", ιδρύθηκε στις 19-12-2005 με τη 14424/5-12-2005 πράξη του συμβολαιογράφου Αθηνών Ιωάννη Γουβέλη και την έγκριση του καταστατικού της με την 34492/2005 απόφαση του Νομάρχη Αθηνών, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ τ. ΑΕ και ΕΠΕ 12948/2005, η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ - ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΦΟΡΤΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και διακριτικό τίτλο "ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε." (ΑΠ 266/2021,ΑΠ 998/2017), ως θυγατρική εταιρία του Οργανισμού αυτού σε ποσοστό 100% Από την 1.1.2007 η ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε. ανέλαβε τη λειτουργία και εκμετάλλευση όλων των μεταφορών (επιβατικών, εμπορικών κ.λπ.) με τη χρήση τροχαίου υλικού που της παραχωρούσε ο ΟΣΕ Α.Ε. (39360/2006 απόφαση Νομάρχη Αθηνών, ΕτΚ τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ 169/9.1.2007), ενώ την 13.7.2007 η ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε. απορρόφησε με συγχώνευση την ανώνυμη εταιρία ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΣ Α.Ε. (23797/2007 απόφαση Νομάρχη Αθηνών, ΕτΚ τεύχος Α.Ε. και Ε.Π.Ε. 8418/20.7.2007). Περαιτέρω, με την 60201/ΕΓΔΕΚΟ 1964/19.12.2008 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών, Ανάπτυξης, Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και Μεταφορών και Επικοινωνών (Β'2602) εγκρίθηκε η μεταβίβαση από τον ΟΣΕ Α.Ε. προς το Ελληνικό Δημόσιο του συνόλου των μετοχών που ο Οργανισμός αυτός κατείχε στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε. Ήδη, με την 232/5.4.2013 απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων (Β'803) το σύνολο των μετοχών της ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε., κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου, μεταβιβάσθηκε στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), το οποίο, κατά τον ν.3986/2011, είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου που λειτουργεί για την εξυπηρέτηση δημοσίου συμφέροντος και ανήκει εξ ολοκλήρου στο Κράτος. Σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ.1 του ν. 3891/2010 (Α'188), η ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε., έχει, μεταξύ άλλων, ως αρμοδιότητα την ανάπτυξη, οργάνωση και εκμετάλλευση αστικών, προαστιακών, περιφερειακών, υπεραστικών και διεθνών επιβατικών και εμπορευματικών σιδηροδρομικών μεταφορών καθώς και μεταφορών πάσης φύσεως με συστήματα σταθερής τροχιάς. Ενόψει τούτων, η ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ έχει το χαρακτήρα δημόσιας επιχείρησης (κατά τον εδώ κρίσιμο χρόνο) υπαγόμενη στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του Κεφαλαίου Α του Ν.3429/2005 (ΑΠ 1404/2019, ΑΠ 1459/2018), όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 1 του κεφαλαίου Α του νόμου αυτού και υπόκειται στις ρυθμίσεις των διατάξεων των άρθρων 2, 6 και 9 του ν. 2685/1999, όπως ορίζεται στο άρθρο 45 παρ.8 του ν. 3943/2011 (ΦΕΚ Α66/31-3-2011), σύμφωνα με το οποίο οι διατάξεις του ν. 2685/1999 (ΦΕΚ 35 Α`), όπως κάθε φορά ισχύουν, εφαρμόζονται και στα Ν.Π.Ι.Δ. και στις δημόσιες επιχειρήσεις που εμπίπτουν στις διατάξεις των παραγράφων 5 και 6 του άρθρου 1 του ν.3833/2010, το οποίο εφαρμόζεται μεταξύ άλλων και σε δημόσιες επιχειρήσεις κατά την έννοια των παραγράφων 1, 2 και 3 του άρθρου 1 του ν. 3429/2005 (ΦΕΚ 314 Α). Σύμφωνα δε με το άρθρο 21 παρ.3 του εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας της ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ (ΦΕΚ 697Β/9.3.2012). "Η εκτός έδρας απασχόληση του Προσωπικού ρυθμίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας.
Περαιτέρω, με τα άρθρα 2 παρ. 2, 6 παρ. 1 και 2 και 9 του ν. 2685/1999 "Κάλυψη δαπανών μετακινουμένων υπαλλήλων εντός και εκτός Επικράτειας και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ A 35/18.2.1999), όπως ίσχυαν μέχρι την κατάργησή τους με το άρθρο 27 της υποπαραγράφου Δ.Α της παραγράφου Δ του άρθρου 2 του ν. 4336/2015 "Συνταξιοδοτικές διατάξεις - Κύρωση του Σχεδίου Σύμβασης Οικονομικής Ενίσχυσης από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και ρυθμίσεις για την υλοποίηση της Συμφωνίας Χρηματοδότησης" (ΦΕΚ A 94/14.8.2015) δηλαδή μέχρι τις 31.12.2015 (άρθρο 28 της υποπαρ. Δ.9 της παρ. Δ του άρθρου 2 του ν. 4336/2015) ορίζονται τα εξής: "Ως ημέρα εκτός έδρας θεωρείται κάθε ημέρα μετακίνησης του υπαλλήλου από την έδρα του, για εκτέλεση υπηρεσίας, ανεξάρτητα εάν διανυκτερεύει ή επιστρέφει αυθημερόν" (άρθρο 2 παρ. 2). ".Τα έξοδα μετακίνησης εκτός έδρας περιλαμβάνουν το αντίτιμο των εισιτηρίων των συγκοινωνιακών μέσων που καταβάλλουν οι μετακινούμενοι, όταν μεταβαίνουν για εκτέλεση υπηρεσίας εκτός της έδρας τους. Στα έξοδα μετακίνησης περιλαμβάνεται και η δαπάνη χιλιομετρικής αποζημίωσης, όταν επιτρέπεται κατά τις μετακινήσεις η χρήση ιδιωτικής χρήσης αυτοκινήτου, η δαπάνη διοδίων επί κινήσεως μέσω του εθνικού οδικού δικτύου, καθώς και ο ναύλος αυτοκινήτου σε περίπτωση μετακίνησης με θαλάσσιο μέσο μεταφοράς. Η χιλιομετρική αποζημίωση για τις, κατά την προηγούμενη παράγραφο, μετακινήσεις, καθορίζεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Μεταφορών και Επικοινωνιών" (άρθρο 6 παρ. 1 και 2) και "Ημερήσια αποζημίωση είναι το χρηματικό ποσό που καταβάλλεται στον μετακινούμενο για την κάλυψη των έκτακτων εξόδων, τα οποία προκαλούνται λόγω της μετακίνησης και παραμονής του εκτός έδρας, για εκτέλεση υπηρεσίας. Το ποσό της ημερήσιας αποζημίωσης ορίζεται σε δέκα χιλιάδες (10.000) δραχμές, ανεξάρτητα από τη θέση ή το βαθμό του μετακινούμενου. Το ανωτέρω ποσό δύναται να αναπροσαρμόζεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. Η ημερήσια αποζημίωση της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού καταβάλλεται: Α. Ολόκληρη α. Όταν οι μετακινούμενοι διανυκτερεύουν σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του άρθρου 8 του παρόντος νόμου. β. Όταν οι δαπάνες διανυκτέρευσης και μόνον αυτές καλύπτονται από το Δημόσιο ή Ν.Π.Δ.Δ. ή Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.). Β. Το ένα δεύτερο (1/2) της ημερήσιας αποζημίωσης σε περίπτωση που καλύπτονται από ημιδιατροφή. Γ. Το ένα τρίτο (1/3) της ημερήσιας αποζημίωσης δικαιούνται: α. Για την ημέρα της επιστροφής μετά από διανυκτέρευση. β. Οι μετακινούμενοι σε απόσταση άνω των σαράντα (40) χιλιομέτρων ή δέκα (10) ναυτικών μιλιών και επιστρέφοντες αυθημερόν στην έδρα τους, καθώς και από νησί σε νησί άνω των πέντε (5) ναυτικών μιλιών (άρθρο 9 παρ. 1 και 2 περ. Α και Β). Εξάλλου, στην υποπαράγραφο Δ. 9 υπό τον τίτλο "Δαπάνες μετακινούμενων εντός και εκτός Επικράτειας" της παραγράφου Δ του άρθρου 2 του ήδη αναφερθέντος ν. 4339/2015 ορίζονται η έννοια των όρων που αφορούν τους σκοπούς των διατάξεων της συγκεκριμένης υποπαραγράφου (άρθρο 1), το πεδίο εφαρμογής των διατάξεων της (άρθρο 2), στο οποίο (πεδίο εφαρμογής) υπάγονται, μεταξύ άλλων και οι φορείς της περίπτωσης 12 της υποπαραγράφου Γ1 της παρ. Γ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012, μεταξύ δε των φορέων αυτών συμπεριλαμβάνεται και η αναιρεσίβλητη εταιρεία "ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ" (σχ. ΟλΑΠ 1/2021), οι ημέρες μετακίνησης εκτός έδρας (άρθρο 3), οι αποφάσεις μετακίνησης (άρθρο 4), τα έξοδα κίνησης εκτός έδρας (άρθρο 7), η χιλιομετρική αποζημίωση (άρθρο 8), τα έξοδα διανυκτέρευσης (άρθρο 10) και η ημερήσια αποζημίωση (άρθρο 11). Από το συνδυασμό της διάταξης του άρθρου 21 παρ. 3 του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας της αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας "ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ" και των διατάξεων των άρθρων 2 παρ. 2, 6 παρ.1 και 2 και 9 του ν. 2685/1999, και των διατάξεων των άρθρων 1, 2, 3, 4, 7, 8, 10 και 11 της υποπαραγράφου Δ.9 της παραγράφου Δ του άρθρου 2 του ν. 4336/2015, συνάγεται ότι οι όροι που αφορούν στην καταβολή εξόδων μετακίνησης και ημερήσιας αποζημίωσης στους μισθωτούς της αναιρεσίβλητης εταιρείας "ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ" όταν αυτοί μεταβαίνουν για πρόσκαιρη απασχόληση σε άλλο τόπο από τον τόπο που συμφωνήθηκε για τη μόνιμη παροχή της εργασίας τους ορίζονται: α) για το μέχρι τις 31.12.2015 χρονικό διάστημα στα άρθρα 2 παρ. 2, 6 παρ. 1 και 9 του ν. 2685/1999 και β) για το από την 1.1.2016 και εφεξής χρονικό διάστημα στα άρθρα 1,2, 1, 2, 3, 4, 7, 8, 10 και 11 της υποπαραγράφου Δ.9 της παραγράφου Δ του άρθρου 2 του ν. 4336/2015. Επομένως, για να είναι ορισμένη, κατά την έννοια του άρθρου 216 παρ. 1 στοιχ. α και β του ΚΠολΔ η αγωγή, με την οποία ο εργαζόμενος στην αναιρεσίβλητη "ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ" ζητεί αποζημίωση και έξοδα κίνησης για την εκτός έδρας παροχή εργασίας, κατά τις ως άνω εκτεθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, αρκεί να αναφέρονται σε αυτήν: α) ο τόπος μόνιμης παροχής εργασίας, β) ο τόπος της εκτός έδρας πρόσκαιρης απασχόλησής του, γ) ο αριθμός των ημερών της εκτός έδρας απασχόλησης και διανυκτέρευσης, έστω και συνολικά ανά μήνα και δ) η χιλιομετρική απόσταση μεταξύ του τόπου μόνιμης παροχής εργασίας και του τόπου της πρόσκαιρης απασχόλησης (σχ. ΑΠ 380/2022). Στην προκειμένη περίπτωση, από την κατά το άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ επισκόπηση του δικογράφου της από 14.7.2017 αγωγής, προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την ως άνω αγωγή τους οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες ισχυρίστηκαν ότι είχαν προσληφθεί από την Ανώνυμη Εταιρία με την επωνυμία "ΟΣΕ Α.Ε.", εντάχθηκαν στον Κλάδο του Προσωπικού Κίνησης και Ελέγχου Αμαξοστοιχιών και ασκούσαν τα καθήκοντα του συνοδού αμαξοστοιχιών, ενώ, μετά την ίδρυση της εναγόμενης εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ", και την υπαγωγή σ' αυτήν του έργου των μεταφορικών υπηρεσιών επιβατών και φορτίου μεταφέρθηκαν από 1-1-1997 στην τελευταία, ήδη εναγόμενη-αναιρεσίβλητη και συνέχισαν να απασχολούνται σ' αυτήν ασκώντας τα ίδια καθήκοντα του συνοδού αμαξοστοιχιών. Ότι πραγματοποιούσαν τα δρομολόγια Καλαμάτας-Κυπαρισσίας-Πύργου και αντιστρόφως με έδρα την Καλαμάτα Μεσσηνίας, αλλά από 4-5-2011, λόγω υπηρεσιακών αναγκών μετατέθηκαν στον Πύργο Ηλείας και έκτοτε εκτελούσαν τα δρομολόγια Πύργου-Κατάκολου-Ολυμπίας και αντιστρόφως, με έδρα τον Πύργο. Ότι από τα τέλη του έτους 2011 κατόπιν εντολών της εναγόμενης, μετακινούντο πρόσκαιρα εκτός έδρας (Πύργου) στη γραμμή Κιάτο-Αεροδρόμιο, κατά τις ημερομηνίες που καθορίζονταν από τις υπηρεσίες τους, όπως αυτές εμφαίνονται στους ενσωματωμένους στην αγωγή πίνακες, και εκτελούσαν τα καθήκοντά τους, πραγματοποιώντας δρομολόγια από την έδρα τους στον Πύργο με έναρξη και λήξη αυτών στο Κιάτο, όπου και διανυκτέρευαν, σε ξενοδοχείο συμβεβλημένο με την εναγόμενη, η οποία κάλυπτε και τη σχετική δαπάνη διανυκτέρευσης καθ' όλο το χρονικό διάστημα από 1-1-2012 έως 9-11-2016. Ότι τις υπόλοιπες ημέρες κάθε μήνα απσχολούντο στην έδρα τους. Ότι ο χρόνος μετακίνησής τους, ήτοι 2,5 ώρες για τη μετάβαση και 2,5 ώρες για την επιστροφή αποτελεί χρόνο εργασίας, καθώς οι εν λόγω μετακινήσεις γίνονταν πέραν του ωραρίου εργασίας τους, πλην, όμως, η εναγόμενη, δεν τους κατέβαλε τις αποδοχές και τις αποζημιώσεις, που δικαιούνται κατά νόμο για το ανωτέρω χρονικό διάστημα. Ότι οι μηνιαίες καταβαλλόμενες αποδοχές του πρώτου ενάγοντα κατά το χρονικό διάστημα από 1-12-2012 έως 9-11-2016 κυμαίνονταν από 1.710 ευρώ-2.375,15 ευρώ και επομένως του οφείλεται η αμοιβή αντιστοιχούσα στις ώρες που απαιτήθηκαν για, τη μετακίνησή του από την έδρα του στον Πύργο προς το Κιάτο και αντιστρόφως, η οποία ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 7.273,60 ευρώ. Ότι όσον αφορά στον δεύτερο ενάγοντα οι μηνιαίες καταβαλλόμενες αποδοχές του κατά το χρονικό διάστημα από 1-12-2012 έως 9-11-2016 κυμαίνονταν από 2.055,50 ευρώ - 2.008,96 ευρώ και ότι επομένως του οφείλεται η
αμοιβή αντιστοιχούσα στις ώρες που απαιτήθηκαν για τη μετακίνησή του από την έδρα του στον Πύργο στο Κιάτο και αντίστροφα, η οποία ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 6.770,80 ευρώ. Ότι δικαιούνται για το αυτό χρονικό διάστημα τα έξοδα μετακίνησής τους με ιδιωτικής χρήσεως επιβατικό όχημα και συγκεκριμένα ο πρώτος εξ αυτών το συνολικό ποσό των 6.799,95 ευρώ (ήτοι 219 διαδρομές X 207 χιλιόμετρα=45.533,00 χιλιόμετρα μετακινούμενος από και προς την έδρα του, αμειβόμενα προς 0,15 ευρώ, έκαστο χιλιόμετρο), ο δε δεύτερος εξ αυτών το συνολικό ποσό των 6.458,40 ευρώ, ήτοι 208 διαδρομές X 207 χιλιόμετρα=43.056,00 χιλιόμετρα μετακινούμενος από και προς την έδρα του, αμειβόμενα προς 0,15 ευρώ, έκαστο χιλιόμετρο. Ότι δικαιούνται και την ημερήσια αποζημίωση για τις μετακινήσεις μετά διανυκτερεύσεων εκτός έδρας και ειδικότερα ο πρώτος εξ αυτών δικαιούται το συνολικό ποσό των 22.893,00 ευρώ, (780 εκτός έδρας μετακινήσεις με διανυκτερεύσεις κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2012 έως 9-11-2016, αμειβόμενες προς 29,35 ευρώ έκαστη) και ο δεύτερος εξ αυτών δικαιούται το συνολικό ποσό των 21.014,60 ευρώ, (716 εκτός έδρας μετακινήσεις και διανυκτερεύσεις κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2012 έως 9-11-2016, αμειβόμενες προς 29,35 ευρώ έκαστη). Ότι, τέλος, αμφότεροι δικαιούνται και το 1/3 της ημερήσιας αποζημίωσης, για την εκτός έδρας μετακίνηση, για κάθε ημέρα επιστροφής στην έδρα τους μετά από διανυκτέρευση και ειδικότερα ο πρώτος εξ αυτών δικαιούται για την ανωτέρω αιτία το συνολικό ποσό των 2.669,94 ευρώ (273 ημέρες επιστροφής στην έδρα του μετά από διανυκτερεύσεις, αμειβόμενες προς 9,78 ευρώ (29,35/3 = 9,78 ευρώ X 273)), ο δε δεύτερος εξ αυτών δικαιούται το συνολικό ποσό των 2.562,36 ευρώ (29,35/3=9,78 ευρώ X 262). Ότι, επομένως, για όλες τις ανωτέρω αιτίες ο πρώτος ενάγων δικαιούται το συνολικό ποσό των 39.636,49 ευρώ και ο δεύτερος ενάγων δικαιούται το συνολικό ποσό των 36.806,16 ευρώ. Τα συνολικά αυτά ποσά ζήτησαν κατόπιν παραδεκτής μετατροπής του αιτήματος σε αναγνωριστικό, να αναγνωρισθεί ότι η εναγόμενη οφείλει να καταβάλλει σε έκαστο εξ αυτών. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εξέδωσε τη με αριθμό 1654/2018 οριστική του απόφαση, με την οποία έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, απορρίπτοντας τον περί του αοριστίας ισχυρισμό της εναγόμενης, και ακολούθως ως ουσία βάσιμη στο σύνολό της. Επί της ασκηθείσας από την εναγόμενη από 7-11-2018 έφεσης εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση η οποία αφού δέχθηκε κατ' ουσίαν την έφεση εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση, κράτησε και δίκασε την αγωγή την οποία απέρριψε ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας με το ακόλουθο σκεπτικό: "...η ένδικη αγωγή τυγχάνει αόριστη, μη περιέχουσα όλα τα αξιούμενα από τα άρθρα 118 αριθ, 4 και 216 παρ. 1 του ΚΠολΔ, στοιχεία, για το ορισμένο αυτής. Συγκεκριμένα, δεν αναφέρεται στην ένδικη αγωγή ο χρόνος σύναψης της αρχικής σύμβασης εργασίας των εναγόντων στην ΟΣΕ Α.Ε. και οι όροι αυτής, ακολούθως ο τρόπος μεταφοράς τους στην εναγόμενη, όπως επίσης και οι όροι αλλά και οι συνθήκες εργασίας τους σ' αυτήν, ιδίως δε το ωράριο αυτών. Επίσης δεν αναφέρεται στην ένδικη αγωγή πόσα σε αριθμό ήταν αποκλειστικά και μόνο τα δρομολόγια των εναγόντων από την έδρα τους στον Πύργο προς το Κιάτο και αντιστρόφως και πόσες ήταν οι ημέρες και οι ώρες μετακίνησής τους στη γραμμή Πύργου-Κιάτου. Ομοίως, η αγωγή ως
προς το αίτημα για καταβολή της προσαύξησης 75%,για εργασία κατά τις ημέρες των Κυριακών και αργιών είναι αόριστη, για τους ανωτέρω λόγους, αλλά και για τον λόγο ότι οι ενάγοντες θα έπρεπε να αναφέρουν στο δικόγραφο της αγωγής τους, τον συνολικό αριθμό των Κυριακών και των αργιών που εργάστηκαν αλλά και το νόμιμο ημερομίσθιό τους. Η αοριστία όλων των ανωτέρω αγωγικών κονδυλίων δεν μπορεί να θεραπευτεί με παραπομπή στα αντίγραφα των πινάκων που επισυνάπτονται στην ένδικη αγωγή, καθώς επίσης δεν προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχόμενου αυτών ο αριθμός των δρομολογίων που έκαστος ενάγων πραγματοποίησε αποκλειστικά και μόνο στη γραμμή Πύργου-Κιάτου αλλά και οι ημέρες και οι ώρες μετακίνησής του. Και τούτο διότι στους εν λόγω πίνακες περιλαμβάνονται συλλήβδην πέραν των δρομολογίων Πύργου-Κιάτου, για τα οποία ζητούνται νόμιμες αμοιβές και αποζημιώσεις, και δρομολόγια των εναγόντων με διανυκτέρευση στην Αθήνα, τα οποία {δρομολόγια) ωστόσο εσφαλμένα συνυπολογίζονται κατά τον υπολογισμό εκάστου αγωγικού κονδυλίου, με συνέπεια να προκύπτει σύγχυση και να μην είναι εφικτή η περαιτέρω έρευνα της ουσιαστικής βασιμότητας της αγωγής. Εξάλλου, πρέπει να σημειωθεί ότι στους ίδιους ως άνω πίνακες αναγράφονται στοιχεία μη κατανοήσιμα από το παρόν Δικαστήριο. Τέλος, και σε κάθε περίπτωση δεν είναι εφικτή από το Δικαστήριο η εν γένει ανάγνωση των πινάκων, ένεκα της μη ευκρίνειας του περιεχόμενου τους. Το Πρωτοβάθμιο, επομένως, Δικαστήριο, που έκρινε ορισμένη και ακολούθως ουσία βάσιμη την αγωγή και αναγνώρισε ότι η εναγόμενη οφείλει να καταβάλλει στον πρώτο ενάγοντα το συνολικό ποσό των 39.636,49 ευρώ, στον δε δεύτερο ενάγοντα το συνολικό ποσό των 36.806,16 ευρώ, ενώ θα έπρεπε να απορρίψει αυτήν ως αόριστη, για τους ανωτέρω λόγους, έσφαλε κατά την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου. Ως εκ τούτου, ο σχετικός πρώτος λόγος έφεσης, τυγχάνει βάσιμος κατ' ουσίαν. Επομένως, πρέπει η ένδικη έφεση να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να εξαφανιστεί και αφού κατ' άρθρο 535 παρ. 1 τού ΚΠολΔ κρατηθεί και δικαστεί από το παρόν Δικαστήριο η ένδικη αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας.....".
Έτσι που έκρινε το Εφετείο, αξιώνοντας τα ως άνω στοιχεία για την πληρότητα της νομικής θεμελίωσης των ανωτέρω απαιτήσεων των εναγόντων και ήδη αναιρεσειόντων για την εκτός έδρας απασχόλησή τους και τα έξοδα μετακίνησής τους και κρίνοντας την αγωγή ποσοτικά αόριστη, παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο, υποπίπτοντας στην από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια. Ειδικότερα για το ορισμένο της ένδικης αγωγής, αναφορικά με την εκτός έδρας παροχή εργασίας, αρκούσε η αναφορά του τόπου της μόνιμης παροχής της εργασίας των εναγόντων που είναι ο Πύργος, η εκτός έδρας απασχόλησή τους, ο συνολικός αριθμός των ημερών κατά μήνα της εκτός έδρας απασχόλησής τους και αναφορά της πόλης στην οποία μετέβαιναν εκτός έδρας και διανυκτέρευαν, ήτοι το Κιάτο. Από τους ενσωματωμένους στην αγωγή πίνακες, που είναι ευκρινείς, προκύπτουν ο αριθμός των ημερών που απουσίαζαν από την έδρα τους, οι διανυκτερεύσεις στο Κιάτο οι ημέρες μετάβασης και επιστροφής, ημερολογιακά προκύπτουν οι Κυριακές και οι αργίες. οι αναφερόμενες δε σε κάποιους πίνακες διανυκτερεύσεις στην Αθήνα δεν δημιουργούν σύγχυση και διακρίνονται από τις λοιπές διανυκτερεύσεις στο Κιάτο, καθόσον δε οι αγωγικές αξιώσεις αφορούν μόνο το Κιάτο αποτελεί θέμα ουσιαστικής βασιμότητας και όχι αοριστίας ότι δεν ζητείται. Αναφέρονται ακόμη στην αγωγή ο απαιτούμενος χρόνος μετάβασης και επιστροφής από Πύργο στο Κιάτο και αντίστροφα, η χιλιομετρικά απόσταση και η κατά χιλιόμετρο αμοιβή, όσον αφορά τα οδοιπορικά, καθώς και το νόμιμο καταβαλλόμενο ημερομίσθιο κατά χρονική περίοδο και το ποσό της ημερήσιας αποζημίωσης. Δεν ήταν συνεπώς αναγκαία, στην κρινόμενη υπόθεση η αναφορά της αρχικής σύμβασης εργασίας των εναγόντων (με τον ΟΣΕ), οι όροι αυτής, η απόφαση ένταξής στην αναιρεσίβλητη, ο τρόπος μεταφοράς σε αυτήν, οι όροι και οι συνθήκες εργασίας, αλλά και το ωράριό τους, καθόσον τα στοιχεία αυτά δεν ήταν απαραίτητα για την θεμελίωση των αγωγικών αξιώσεων για απασχόληση εκτός έδρας και οδοιπορικά έξοδα (ΑΠ 5/2020, ΑΠ 1424/2017. ΑΠ 597/2015).
Συνεπώς, οι αληθώς από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ πρώτος και δεύτερος λόγοι αναίρεσης, (και όχι από τον αριθμό 1 του ιδίου άρθρου, ο δεύτερος εφόσον δεν πρόκειται περί νομικής αοριστίας) με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η ως άνω αιτίαση, είναι βάσιμοι. Κατά το άρθρο 559 αρ.19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ο λόγος δε αυτός αναιρέσεως αναφέρεται στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού και γι' αυτό προϋποθέτει κρίση επί της ουσίας του δικαστηρίου, δεν ιδρύεται δε όταν η έλλειψη ή ανεπάρκεια ή αντίφαση των αιτιολογιών που αναφέρονται στη σκέψη της αποφάσεως, με την οποία η αγωγή κρίθηκε απορριπτέα λόγω αοριστίας. (ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 1262/2019).
Συνεπώς, ο τρίτος αναιρετικός λόγος από το άρθρο 559 αρ.19 ΚΠολΔ, με τον οποίο η αναιρεσείουσα προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλομένη απόφαση στερείται νομίμου βάσεως στο κρίσιμο ζήτημα της απορρίψεως της ένδικης αγωγής της ως αόριστης, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. Κατόπιν της παραδοχής των πρώτου και δευτέρου λόγων της αίτησης αναίρεσης, πρέπει, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από δικαστή άλλον, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ). Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων που παρέστησαν και κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο αίτημα αυτών (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 1 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την υπ` αριθ. 4876/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, πλην αυτού που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση 
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Φεβρουαρίου 2023.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ 
και ταύτης και της αρχαιότερης
Αρεοπαγίτου αποχωρησασών, 
ο αρχαιότερος της σύνθεσης Αρεοπαγίτης 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Ιουλίου 2023.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ