Αριθμός 2034/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου, Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη και Χαράλαμπο Καλαματιανό, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Χ. Β. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του Χρυσάνθης Κορελά, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1.Π. Μ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 2. Της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ Α.Ε." που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου της Ευλογέτα Τσιτσιπή - Μισαηλίδη και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-7-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντα, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5225/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6495/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί o αναιρεσείων με την από 15-2-2013 αίτησή του. 
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χαράλαμπος Καλαματιανός, ανέγνωσε την από 24-9-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αρ. 6495/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Η πληρεξούσια της 2ηςαναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ'αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ'αριθ. ...'/03-04-2013 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών …, που προσκομίζει και επικαλείται ο αναιρεσειων, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με την κάτω από αυτήν πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο νόμιμα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε, στον πρώτο αναιρεσίβλητο με την επιμέλεια του επισπεύδοντος τη συζήτηση αναιρεσείοντος. Ο αναιρεσίβλητος όμως αυτός δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου στην ως, άνω δικάσιμο. Επομένως πρέπει, σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία αυτού.
Επειδή από τα άρθρα 335 και 338 έως 341 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσης του ως προς τη βασιμότητα ή μη των από τους διαδίκους προβαλλόμενων πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει το λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αριθμ. 11 του ΚΠολΔ υπό την αποκλειστική όμως προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης κατά την έννοια του άρθρου 335 του ΚΠολΔ αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης (Ολ.ΑΠ 42/2002) Από αυτά παρέπεται ότι, για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναίρεσης, πρέπει να καθορίζεται στο αναιρετήριο α) το φερόμενο ως μη ληφθέν υπόψη αποδεικτικό μέσο, κατά τρόπο που να προκύπτει η ταυτότητα του, β) ο ισχυρισμός προς απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου αυτό προσκομίστηκε και το περιεχόμενο αυτού, ώστε να είναι δυνατό να κριθεί αν αυτός είναι ουσιώδης και το αποδεικτικό μέσο ήταν κρίσιμο για την απόδειξη ή ανταπόδειξη αυτού γ) το περιεχόμενο του αποδεικτικού μέσου και δ) ο νόμιμος τρόπος που αυτό προσκομίστηκε στο δικαστήριο της ουσίας. (Α.Π. 333/2009).
Με την από 18-7-2007 ένδικη αγωγή, ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων, ισχυρίστηκε ότι συνεπεία τροχαίου ατυχήματος που συνέβη στις 9-10-2006 στη …και περιγράφεται σ' αυτή και το οποίο οφείλεται σε υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου, ήδη πρώτου αναιρεσιβλήτου, οδηγού του με αρ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου της κυριότητας του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στη δεύτερη εναγομένη και ήδη δεύτερη αναιρεσίβλητη ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία προκλήθηκε σοβαρός τραυματισμός του (ενάγοντος). Ζήτησε δε κατόπιν παραδεκτού περιορισμού του αιτήματος σε αναγνωριστικό, να αναγνωριστεί ότι οι εναγόμενοι είναι υποχρεωμένοι να του καταβάλουν τα σ' αυτή αναφερόμενα ειδικότερα χρηματικά ποσά, ως αποζημίωση, καθώς και το ποσό 500.000 ευρώ, ως χρηματική του ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Επί της ως άνω αγωγής εκδόθηκε από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο η 5225/2009 απόφαση με την οποία κρίθηκε αποκλειστικά υπαίτιος ο εναγόμενος οδηγός και έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή ως και κατ' ουσίαν βάσιμη, αναγνωρίστηκε δε ότι οφείλονται στον ενάγοντα τα ειδικότερα ποσά που αναφέρονται σ' αυτή, ως αποζημίωση για τις ειδικότερα αναφερόμενες σ' αυτή αιτίες και συνολικά το ποσό των 1.356,92 ευρώ, καθώς και ότι του οφείλεται το ποσό των 40.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.
Κατά της ανωτέρω αποφάσεως, κατά το μέρος που απέρριψε την αγωγική του αξίωση για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης (η πρωτόδικη δεν προσβλήθηκε με λόγους εφέσεως ως προς τα λοιπά κεφάλαια της) παραπονέθηκε ο εκκαλων -ενάγων με τον μοναδικό λόγο της εφέσεως του ο οποίος ανάγεται σε εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και κακή εφαρμογή του νόμου και ζητούσε την εξαφάνιση της, προκειμένου να γίνει δεκτή η αγωγή του στο σύνολό της κατά την εν λόγω αξίωσή του. Το Εφετείο ανελέγκτως δέχθηκε τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Στις 9 -10-2006 και ώρα 00.25, ο πρώτος εφεσίβλητος -εναγόμενος Π. Μ., οδηγώντας το με αρ. κυκλοφορίας ... ΕΧΕ αυτοκίνητο της κυριότητας του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην δεύτερη εφεσίβλητη-εναγομένη ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΕ", επί της οδού Δελμησού στην περιοχή της Ν. Ιωνίας Αττικής και κινούμενος με κατεύθυνση προς την οδό Ηρακλείου , από αμέλεια του κατά την οδήγηση, εισήλθε κάθετα στο οδόστρωμα της ως άνω οδού και στο ρεύμα κυκλοφορίας αυτής που οδηγεί προς Αθήνα ,παραβιάζοντας την προτεραιότητα του εκκαλούντος -ενάγοντος Χ. Β. ο οποίος οδηγούσε τη με αρ. κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα του, κανονικά στο ρεύμα αυτό, με αποτέλεσμα να προκαλέσει τη σύγκρουση των οχημάτων. Συνεπεία της συγκρούσεως τραυματίστηκε ο ενάγων, ηλικίας 21 ετών κατά το χρόνο του ατυχήματος ο οποίος διακομίστηκε αμέσως μετά το ατύχημα στο Νοσοκομείο Αττικής, "ΚΑΤ" όπου διαγνώστηκε ότι είχε υποστεί συμπιεστικό κάταγμα του πρώτου οσφυϊκού σπονδύλου (01) και νοσηλεύθηκε εκεί μέχρι τις 11-10-2006, υποβληθείς σε συντηρητική αγωγή και εξήλθε φέροντας ειδικό κηδεμόνα στήριξης της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και με οδηγίες για φαρμακευτική αγωγή και κλινοστατισμό επί 20ήμερο.Έκτοτε και για ένα τρίμηνο παρακολουθείτο τακτικά στα εξωτερικά ιατρεία του πιο πάνω Νοσοκομείου. Κατά την τελευταία εξέταση του στις 9-1-2007, αφού διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρξε αλλαγή στην εστία του κατάγματος, του δόθηκαν οδηγίες για πρόγραμμα επαναδραστηριοποίησης, με τη σύσταση για παρακολούθηση από ορθοπεδικό, αποφυγή αθλητικής δραστηριότητας επί εξάμηνο και ανύψωση βάρους επ' αόριστο. Κατά τους επόμενους μήνες, ο ενάγων εμφάνισε επίμονη οσφυαλγία και του δόθηκαν οδηγίες από το θεράποντα νοσοκομειακό ιατρό του για τη διενέργεια φυσικοθεραπείας, επισκέφθηκε δε και ιδιώτες ιατρούς - ορθοπεδικούς, με κλινικά ευρήματα άλγους στην τραυματισθείσα περιοχή και μεγάλη δυσκαμψία της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Η τελευταία ακτινολογική εξέταση σης 11-11-2008 έδειξε ότι δεν υφίσταται ουσιαστική αλλαγή των ευρημάτων σε σχέση με τις προηγούμενες ακτινογραφίες , αφού παρατηρήθηκε ίδια εικόνα σφηνοειδούς παραμόρφωσης του σώματος του πρώτου οσφυϊκού σπονδύλου Ο1, λόγω του κατάγματος που είχε υποστεί, το οποίο έχει πλέον καλή πώρωση και πρώτου βαθμού προσθιολίσθηση του Ο1 επί του Ο2 σπονδύλου, με στένωση των μεσοσπονδύλων διαστημάτων Θ12-01 και 01-02, όπως και προγενέστερα. Επίσης ,η τελευταία μαγνητική τομογραφία στην οποία υποβλήθηκε ο ενάγων τον Οκτώβριο του 2008, έδειξε αρχόμενη εκφύλιση δίσκου στο Θ12-01 μεσοσπονδύλιο διάστημα, με μόλις υποσημαινόμενη οπίσθια προπέτεια του ινώδους δακτυλίου, χωρίς ανάδειξη εμφανών πιεστικών φαινομένων, καθώς και μικρού βαθμού καθίζηση της άνω επιφυσιακής επιφάνειας του 01 σπονδύλου. Σε κανένα δε από τα μεσοσπονδύλια διαστήματα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης δεν αναδείχθηκε εμφανής ενδοκαναλική προβολή δίσκου. Σήμερα, ο ενάγων δεν εμφανίζει περιορισμό στην κινητικότητα της οσφύος, ούτε νευρολογική συμπτωματολογία. Ο τραυματισμός του όμως θα έχει ως συνέπεια να εμφανίζει αυτός κατά διαστήματα κρίσεις οσφυαλγίας, με συνυπάρχουσα δισκοπάθεια λόγω αλλοιώσεων του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Για την αποφυγή περαιτέρω βλάβης στην τραυματισθείσα περιοχή, καθόσον η ήδη υπάρχουσα είναι πλέον μόνιμη, θα πρέπει -πέραν των φυσιοθεραπειών στις οποίες θα υποβάλλεται κάθε χρόνο, σε ορισμένο αριθμό - να αποφεύγει όλες τις δραστηριότητες που καταπονούν την σπονδυλική του στήλη (άρση βαρών, ορθοστασία επί μακρών, πολύωρο περπάτημα, αθλήματα που απαιτούν βαριά σωματική κόπωση). Συνέπεια τούτου θα αδυνατεί να εκτελεί εργασίες που περιλαμβάνουν τέτοιες δραστηριότητες, χωρίς πάντως, οι περιορισμοί αυτοί να κρίνεται ότι είναι απαγορευτικοί της άσκησης του επαγγέλματος του επόπτη δημόσιας υγείας , την οποία φέρεται ότι επιθυμεί να ασκήσει ο ενάγων μετά τη λήψη του πτυχίου του από τη σχολή όπου φοιτά, ft δε προαναφερόμενη κατάσταση της υγείας του ενάγοντος μετά τον ένδικο τραυματισμό του και εξαιτίας αυτούς συνιστά αναπηρία σε ποσοστό 20%. Περαιτέρω, ο ενάγων εμφάνισε επτά μήνες περίπου μετά το ατύχημα, τον Μάιο του 2007, διαταραχές στην ούρηση, μετά δε τη διενέργεια εξειδικευμένων ιατρικών εξετάσεων, διαγνώστηκε ότι πάσχει από φασική υπερλειτουργική κύστη, με ταυτόχρονη απώλεια ούρων σε μεγάλο όγκο πλήρωσης. Με βάση τις διαγνωσθείσες κατά τα άνω παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, αλλά και τις ουρολογικές διαταραχές ο ενάγουν κρίθηκε από την αρμόδια Β'βάθμια Υγειονομική Επιτροπή Αθηνών για δύο χρόνια ότι φέρει ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω. Οι ουρολογικές όμως διαταραχές δεν αποδεικνύεται ότι συνδέονται αιτιωδώς με το συμπιεστικό κάταγμα που υπέστη ο ενάγων κατά το ένδικο ατύχημα στον πρώτο οσφυϊκό σπόνδυλο, αφού σε κανένα από τα σχετικά ιατρικά έγγραφα που προσκομίζονται δεν γίνεται τέτοιου είδους κρίση , χωρίς να είναι αρκετό για να συναχθεί ασφαλής κρίση το γεγονός ότι οι διαταραχές αυτές εμφανίστηκαν μερικούς μήνες μετά το ατύχημα. Σημειωτέον ότι ο ενάγων είχε υποστεί κακώσεις οσφύος, χωρίς να διαγνωσθούν άλλες συνέπειες και σε τροχαίο ατύχημα που του συνέβη στις 28-8-2006 (βλ. σχετικές ιατρικές γνωματεύσεις "ΓΝΑ ΚΟΡΓΙΑΛΕΝΕΙΟΥ ΜΠΕΝΑΚΕΙΟΥ ΕΕΣ"), ενώ στις 27-4-2007 υποβλήθηκε στην" ΕΥΡΩΚΛΙΝ1ΚΗ ΑΘΗΝΩΝ" και σε ουρολογική επέμβαση περιτομής λόγω φίμωσης και αφαίρεση διαγνωσθείσας μικρής υδροκοίλης των όρχεων. Εξάλλου, σύμφωνα με την έκθεση ιατρικής πραγμ/σύνης του πραγμ/να ιατρού Α. Β. " Η έκταση και το είδος του τραυματισμού του ενάγοντα αφορά συμπιεστικό κάταγμα του σώματος 01 σπονδύλου πωρωθέν χωρίς σημαντική παραμόρφωση και χωρίς νευρολογική σημειολογία. Επίσης, δεν έχουν επηρεασθεί τα αρθρικά στοιχεία του σπονδύλου και θεωρείται σταθερό κάταγμα. Το ποσοστό αναπηρίας σύμφωνα με τον" Κανονισμό Αναπηρίας " κρίνεται στο 20% ως μόνιμο για το μελλοντικό διάστημα της ζωής του. Οι ουρολογικές διαταραχές όταν έχουν σχέση με τον τραυματισμό αποτελούν μια σοβαρή επιπλοκή και εκδηλώνονται άμεσα λόγω πιεστικών φαινομένων από βλάβη .Τούτο όμως δεν αναφέρεται στις γνωματεύσεις του Νοσοκομείου ΚΑΤ αλλά ούτε αποδεικνύεται από τις απεικονιστικές εξετάσεις ( CT MRT ) που θα δικαιολογούσε οποιοδήποτε βαθμό πίεσης των νευρολογικών στοιχείων που επηρεάζουν τη λειτουργικότητα του ουρολογικού συστήματος...". Σημειωτέον ότι οι ανωτέρω κρίσεις δεν αντικρούονται από τις λοιπές ιατρικές γνωματεύσεις, αλλά ούτε και από τη γνωμοδότηση του ιατροδικαστή τεχνικού συμβούλου του ενάγοντος. Ο. Π.. Ο τελευταίος περιορίζεται στην ανάλυση των διαγνωσθεισών σωματικών βλαβών του ενάγοντος, μεταξύ των οποίων και οι ουρολογικές και ορθοκυστικές διαταραχές, χωρίς να αποφαίνεται αν κατά την κρίση του συνδέονται αιτιωδώς με το ένδικο ατύχημα και το κάταγμα του Ο1 σπονδύλου. Κατόπιν αυτών, αποδεικνύεται ότι η απότοκος του ενδίκου ατυχήματος βλάβη που προκλήθηκε στον ενάγοντα είναι αυτή του συμπιεστικού κατάγματος του σώματος Ο1 σπονδύλου, όπως εκτίθεται ανωτέρω και η προκληθείσα εξ αυτού μόνιμη αναπηρία ανέρχεται σε ποσοστό 20%. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο ενάγων εξαιτίας του ως άνω τραυματισμού του και της εξ αυτού σωματικής και ψυχικής ταλαιπωρίας που δοκίμασε και θα συνεχίσει να υφίσταται και στο μέλλον, υπέστη ηθική βλάβη και δικαιούται γι' αυτό χρηματική ικανοποίηση. Το εύλογο δε ποσό της ικανοποίησης αυτής, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών του ατυχήματος, της έλλειψης υπαιτιότητας του ενάγοντος, της έκτασης της βλάβης και των εξ αυτής μόνιμων συνεπειών, του νεαρού της ηλικίας του τελευταίου και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων, πλην της εξ αυτών ασφαλιστικής εταιρείας της οποίας η ευθύνη είναι εγγυητική, ανέρχεται στο ποσό των 50.000 ευρώ και όχι των 500.000 ευρώ , όπως αβάσιμα ισχυρίστηκε αυτός. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ορθά μεν έκρινε τα ζητήματα αναφορικά με τη φύση και την έκταση της σωματικής βλάβης του ενάγοντος, καθώς και της πρόκλησης σ' αυτόν ηθικής βλάβης, πλην όμως εσφαλμένα αναβίβασε το ύψος της χρηματικής ικανοποίησης αυτής στο ποσό των 40.000 ευρώ, αντί να αναγνωρίσει ότι του οφείλεται το ανωτέρω ποσό των 50.000 ευρώ και ο σχετικός λόγος της έφεσης είναι εν μέρει βάσιμος.".
Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο, αφού δέχθηκε τον μοναδικό λόγο εφέσεως κατά της πρωτόδικης, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση στο σύνολο της για το ενιαίο της εκτελέσεως και επιδίκασε στον ενάγοντα το ποσό των 51.359,93 ευρώ (50.000 ως χρηματική ικανοποίηση και 1359,92 για αποζημίωση) Ο αναιρεσείων με τον 2ο λόγο αναίρεσης προσάπτει την πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 11, ισχυριζόμενος ότι το ως άνω Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του τα κατωτέρω έγγραφα, που αυτός νομίμως επικαλέσθηκε και προσκόμισε: α) Το από 18-5-2007 ιατρικό σημέιωμα του 3ου Νοσοκομείου βραχείας νοσηλείας ΙΚΑ Αθήνας, όπου αναφέρεται ότι μετά το εν λόγω τροχαίο ατύχημα παρουσίασε ακράτεια ούρων μικτού τύπου με εντονότερη την ακράτεια από προσπάθεια, για την αντιμετώπιση της οποίας θα έπρεπε να υποβληθεί σε ουροδυναμικό έλεγχο και ηλεκρομυογράφημα προκειμένου να λάβει την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή.
β) Το από 25.5.2007 ιατρικό σημείωμα του χειρουργού-ουρολόγου και Αναπληρωτή Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Α. Κ., στο οποίο βεβαιώνεται ότι μετά από τρογαίο ατύχημα διαπιστώθηκε φασική υπερλειτουργική κύστη με ταυτόχρονη απώλεια ούρων με μεγάλο όγκο πλήρωσης και για τον λόγο αυτόν συνεστήθη ειδική φαρμακευτική αγωγή και επανέλεγχος. γ) Το από 15.1.2010 ιατρικό σημείωμα του προαναφερόμενου χειρουργού-ουρολόγου Α. Κ. σύμφωνα με το οποίο οι διαταραχές στην ούρηση και το σημαντικό υπόλειμμα ούρων που διαπιστώθηκε στις 25.5.2007 -δηλαδή μετά το επίδικο τροχαίο ατύχημα- δεν προϋπήρχαν, βάσει προηγούμενων εξετάσεων (των ανωτέρω από 30.8.2006 με αριθ. πρωτ. 20893/2006 και αριθ. πρωτ. 8783/2007 ιατρικών βεβαιώσεων του Π. Μ.), αλλά παρουσιάστηκαν μετά το εν λόγω τροχαίο ατύχημα.
δ) Την από 28.3.2007 ανάλυση υπερηχογραφήματος άνω και κάτω κοιλίας που έκανε στο ιδιωτικό εργαστήριο ΒΙΟΤΥΠΟΣ και την υπογράφει ο ιατρός Π. Σ., κατά την οποία, μετά τον ουροδυναμικό έλεγγο στον οποίο υπεβλήθη , βρέθηκε ότι είχε υπόλειμμα ούρων 34 cc.
ε) Από 24.5.2007 ανάλυση αποτελεσμάτων του ουρολογικού εργαστηρίου της ΑΘΗΝΑΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ, στην οποία διαπιστώθηκε υπόλειμμα ούρων 100 ml, το οποίο δηλώνει επιδείνωση από την ανωτέρω εξέταση και αυτό σημαίνει ότι είναι πιθανό να προκαλέσει μελλοντικές ουρολοιμώξεις.
στ) Από 11.7.2007 ιατροδικαστική γνωμοδότηση του ιατρού Ο. Π., ειδικού ιατροδικαστή-κοινωνιολόγου, διδάκτορα Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών στην οποία διαπιστώνεται ότι παρουσιάζει μόνιμη βαρεία σωματική βλάβη του σώματος και της υγείας του και αναπηρία ποσοστού άνω του 67%, αναφέρεται δε επί λέξει: "Ενδεικτικώς σήμερα, προσωρινά αξιολογείται η αναπηρία του σε ποσοστό επί τοις εκατό: 
γ) στένωσις του σπονδυλικού σωλήνος σε σχέση με την τροποποίηση των αντανακλάσεων ορθοκυστικών διαταραχών ή διαταραχών της γενετησίου λειτουργίας και κυμαίνεται από = 35-67%...".
ζ) Από 30.12.2008 συμπληρωματική ιατροδικαστική γνωμοδότηση του ανωτέρω με την οποία αντικρούεται η με αριθμό 333/2008 πραγματογνωμοσύνη του διορισθέντος από το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο Α. Β..
η) Από 7.5.2008 παραπεμπτικό από το Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο για επίσκεψη σε εξωτερικά ιατρεία όπου αναφέρονται οι ορθοκυστικές διαταραχές ως άμεσα συνδεδεμένες με το συμπιεστικό κάταγμα του Ο1 σπονδύλου, το οποίο υπέστη λόγω της αμελούς οδηγικής συμπεριφοράς του πρώτου από τους αναιρεσιβαλλόμενους. θ) Τις από 30.8.2006 με αριθ. πρωτ. 20893 και με αριθ. πρωτ. 8783/2007 ιατρικές βεβαιώσεις-γνωματεύσεις του ιατρού Π. Μ.. χειρουργού-Αναπληρωτή Διευθυντή του Νοσοκομείου "Κοργιαλένειο-Μπενάκειο" Ε.Ε.Σ., τις οποίες προσκόμιση με τις από 6.11.2007 προτάσεις Του (σχετ. 16), από τις οποίες σαφώς προκύπτει ότι στις 28.8.2006, σαράντα περίπου ημέρες πριν από την ένδικη σύγκρουση είχε υποβληθεί, σε ουροδυναμικό έλεγχο ο οποίος ήταν αρνητικός για δυσλειτουργία και ακράτεια ούρων, σε αντίθεση με την σημέρινη του κατάσταση που προκλήθηκε από το επίδικο συμβάν.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως από την προσβαλλομένη απόφαση προκύπτει, για να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμα, βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομισθέντα από τους διαδίκους έγγραφα (μεταξύ των οποίων τα ιατρικά πιστοποιητικά και οι ιατρικές εκθέσεις),την από 1-10-2008 έκθεση ιατρικής πραγματογνωμοσύνης του διορισθέντος με την 3100/2008 απόφαση πραγματογνώμονα ιατρού Α. Β., καθώς και την από 11-7-2007 ιατροδικαστική γνωμοδότηση του διορισθέντος από τον ενάγοντα τεχνικού συμβούλου,' ιατροδικαστή Ο. Π. και την από 30-12-2008 συμπληρωματική τοιαύτη του ίδιου τεχνικού συμβούλου. Από τη βεβαίωση αυτή, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, προκύπτει, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εκτίμησε ελεύθερα (άρθρο 340 Κ.Πολ.Δ.) με τις λοιπές αποδείξεις όλα τα προσκομισθέντα με επίκληση έγγραφα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και τα προαναφερθέντα. Κατά συνέπεια, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 11γ Κ.Πολ.Δ. αντίθετος λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος. 'Ομως, ειδικά ως προς τα υπό στοιχεία ζ' και η' ανωτέρω έγγραφα, τα οποία δεν προσκομίσθηκαν, ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος, διότι του μεν ζ' δεν αναφέρεται καθόλου το περιεχόμενο, του δε η' το περιεχόμενο περιγράφεται με σαφείς διαφοροποιήσεις στο αναιρετήριο δικόγραφο και στις από 24-2-2011 προτάσεις ενώπιον του Εφετείου, όπου το πρώτον προσκομίσθηκε, έτσι ώστε να μην μπορεί να διαπιστωθεί αν σε αυτό διατυπώνεται ασφαλής κρίση περί αιτιώδους σύνδεσης των ορθοκυστικών διαταραχών με το συμπιεστικό κάταγμα του Ο1 σπονδύλου. Σε κάθε περίπτωση πάντως το Εφετείο το έλαβε υπόψη του και το συνεκτίμησε ελεύθερα, πριν καταλήξει στην κρίση του.
Επειδή, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 8 του Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπ' όψη πράγματα που δεν προτάθηκαν η δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, οι οποίοι συγκροτούν την ιστορική βάση της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως και έτσι θεμελιώνουν το αίτημα των. Επομένως, δεν είναι πράγματα με την έννοια αυτή, η αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, το περιεχόμενο των αποδεικτικών μέσων, τα επιχειρήματα των διαδίκων ή τα συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων. (Α.Π. 2166/2009).
Στην προκειμένη περίπτωση ο πρώτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη, ότι δεν έλαβε υπόψη τους προταθέντες επί των ανωτέρω εγγράφων ισχυρισμούς, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι η επίκληση των αποδεικτικών μέσων και τα επιχειρήματα που αντλούνται από την εκτίμηση αυτών δεν αποτελούν, όπως προαναφέρθηκε, πράγματα με την έννοια του άρθρου 559 αρ.8 Κ.Πολ.Δ.
Επειδή, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αρ. 19 Κ. Πολ. Δ., η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση όταν στο αιτιολογικό που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν αναφέρονται καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που δεν εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που εφαρμόσθηκε. Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάσθηκε ή όχι ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται όταν υπάρχουν ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση , στάθμιση και αξιολόγηση αυτών και στην αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, αρκεί τούτο να εκτίθεται πλήρως, σαφώς και χωρίς αντιφάσεις (Ολ. ΑΠ 24/1992, ΑΠ 1852/2007). Ο τρίτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλομένη ότι δεν αιτιολόγησε γιατί αγνόησε τα 30 ιατρικά έγγραφα και τις μαρτυρικές καταθέσεις και στηρίχθηκε μόνο στην ιατρική πραγματογνωμοσύνη είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι υπό το πρόσχημα της παραβίασης του άρθρου 559 αρ.19 πλήττεται η ακυρωτικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου ως προς το πραγματικό ζήτημα. Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης, να καταδικασθεί ο αναιρεσειων στα δικαστικά έξοδα της δεύτερης αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 2.700 ευρώ (άρθρο 183 Κ.Πολ.Δ.), και να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος με το υπ' αρ. 8871097, σειρά VI, διπλότυπο της Δ.Ο.Υ. Ψυχικού παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε' Κ.Πολ.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -
Απορρίπτει την υπ' αρ. εκθ. κατάθεσης 113/2013 αίτηση για αναίρεση της 6495/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της δεύτερης αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Οκτωβρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Νοεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ