Αριθμός 1149/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Απριλίου 2013 με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Α. Π. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Δημήτριο Ντοκατζή και δεν κατέθεσε προτάσεις. 
Της αναιρεσιβλήτου: Της ανωνύμου ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ Α.Α.Α.Ε." που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Λάζαρο Χατζηθέμελη, ο οποίος παραστάθηκε αφού ανακάλεσε την δήλωσή του και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-3-2009 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15328/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2217/2011 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 7-3-2012 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Βασίλειος Λαμπρόπουλος, ανέγνωσε την από 22-10-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως. 
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1 παρ.1, 2, 7 παρ.3 εδ.α, παρ.6 εδ.α και 7 του Ν. 2496/1997 "Ασφαλιστική σύμβαση, τροποποιήσεις ιδιωτικής ασφάλισης κλπ", συνάγονται τα ακόλουθα: Με την ασφαλιστική σύμβαση, η ασφαλιστική επιχείρηση, που είναι ο ασφαλιστής, αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλει, έναντι ασφαλίστρου, στον αντισυμβαλλόμενο της, που είναι ο λήπτης της ασφάλισης, ή σε τρίτον, παροχή (ασφάλισμα) σε χρήμα ή εφόσον υπάρχει ειδική συμφωνία, άλλη παροχή σε είδος, όταν επέλθει το περιστατικό, από το οποίο συμφωνήθηκε να εξαρτάται η υποχρέωση του (ασφαλιστική περίπτωση). Ο λήπτης της ασφάλισης υποχρεούται, κατά την πραγματοποίηση του κινδύνου, να λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα προς αποφυγή ή μείωση της ζημίας και να ακολουθεί τις οδηγίες του ασφαλιστή, σε περίπτωση δε υπαίτιας παράβασης αυτών των υποχρεώσεων του ή ευθύνη του έγκειται στο να αποζημιώσει τον ασφαλιστή. Η ασφαλιστική σύμβαση και οι τροποποιήσεις αυτής αποδεικνύεται με έγγραφο, που εκδίδεται από τον ασφαλιστή, δηλαδή από το νόμο ορίζεται ως αποδεικτικός τύπος της ως άνω δικαιοπραξίας το έγγραφο. Συνέπεια της καθιέρωσης από το νόμο του ασφαλιστηρίου ως αποδεικτικού της κατάρτισης της ασφαλιστικής σύμβασης και των τροποποιήσεων αυτής είναι ότι, σύμφωνα με το άρθρο 394 παρ.1 εδ.γ και 2 ΚΠολΔ δεν μπορεί να αποδειχθεί αυτή παρά μόνο με όρκο και ομολογία, αποκλειομένων των μαρτύρων, καθώς και των δικαστικών τεκμηρίων, εκτός αν το έγγραφο που είχε συνταχθεί απωλέσθηκε τυχαία (ΑΠ 1701/1995, ΑΠ 657/2001, ΑΠ 18/2009). Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άριθ.11 περ.α του άρθρου 559ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται και αν το δικαστήριο για την απόδειξη αυτοτελούς ουσιώδους ισχυρισμού (αγωγικού ή ένστασης) έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει. 
Στην προκειμένη περίπτωση από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο, απέρριψε την από 23-3-2009 αγωγή του αναιρεσείοντος κατά της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας, με την οποία ζητούσε τα σε αυτή αναφερόμενα χρηματικά ποσά, συνεπεία επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου, τον οποίον ισχυρίζεται ότι εκάλυπτε η ασφαλιστική εταιρεία, δυνάμει του υπ' αριθ. ... ασφαλιστηρίου συμβολαίου και της υπ' αριθ. ... πρόσθετης πράξης δεχόμενο ως ουσιαστικά βάσιμο τον ισχυρισμό της αναιρεσίβλητης περί συμφωνηθείσας μεταξύ των διαδίκων τροποποίησης του αρχικού ασφαλιστηρίου και του ανανεωτηρίου συμβολαίου, σύμφωνα με την οποία δεν θα καλυπτόταν πλέον ασφαλιστικά η πρόκληση ιδίων ζημιών και ζημιών από κακόβουλες ενέργειες στο ασφαλισμένο όχημα. Όμως, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό αυτό πόρισμα, έλαβε υπόψη του, μεταξύ των άλλων αποδεικτικών μέσων και την ένορκη κατάθεση μάρτυρος που εξετάσθηκε επιμελεία της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας. Επομένως, βάσει των αναφερομένων στην ανωτέρω νομική σκέψη, ο υπό στοιχ.β' λόγος αναιρέσεως με τον οποίο ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.11 περ.α ΚΠολΔ είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, και παρελκούσης της έρευνας των υπό στοιχ. στ' και γ' λόγων αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρ.5 παρ.3 ΚΠολΔ, και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία, λόγω της ήττας της (αρθρ.176,183 ΚΠολΔ), στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, σύμφωνα με το διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την υπ' αριθ. 2217/2011 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και, 
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος τα οποία ορίζει στο χρηματικό ποσό των δύο χιλιάδων (2000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Μαΐου 2013. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Ιουνίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ