ΑΡΙΘΜΟΣ 593/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Δήμητρα Λεοντάρη-Μπουρνάκα και Χρυσούλα Παρασκευά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Νικολάου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών Πειραιώς, περί αναιρέσεως της με αριθμό 299/2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά. Με κατηγορούμενο τον F. A. του J., κρατούμενο στο Κατάστημα Κράτησης Πατρών, που εκπροσωπήθηκε από τον δικηγόρο Ανδρέα Ανδρεάδη, ο οποίος ορίστηκε δικηγόρος του κατηγορουμένου με την υπ' αριθμ. 189/2012 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου. 
Το Πενταμελές Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας Εφετών Πειραιώς ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό 22 και ημερομηνία 30 Ιουλίου 2012 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Εφετείου Πειραιώς και η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 920/12.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατηγορουμένου που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τις διατάξεις των άρθρων 105, 108 και 109 του Π.Κ., αν από την απόλυση, υπό τον όρο της ανακλήσεως του καταδικασθέντος σε στερητική της ελευθερίας ποινή περάσει το χρονικό διάστημα της ποινής, το οποίο υπολείπετο για έκτιση, σε όσες περιπτώσεις αυτό είναι ανώτερο από τρία έτη, ή αν περάσουν τρία έτη, όταν αυτό είναι μικρότερο των τριών ετών, χωρίς να γίνει ανάκληση, η ποινή (αν δεν πρόκειται για ισόβια κάθειρξη, οπότε απαιτείται να περάσουν δέκα έτη), θεωρείται ότι έχει εκτιθεί. Αν, όμως, μέσα στο χρονικό αυτό διάστημα, εκείνος που απολύθηκε διαπράξει έγκλημα από δόλο για το οποίο του επιβλήθηκε αμετακλήτως οποτεδήποτε ποινή φυλακίσεως ανώτερη από έξι μήνες, τότε εκτίει αθροιστικά και ολόκληρο το υπόλοιπο της προηγούμενης ποινής, το οποίο έπρεπε να εκτίσει κατά το χρόνο της προσωρινής απολύσεως. Η απόλυση, δηλ. υπό τον όρο της ανακλήσεως δεν αποτελεί απαλλαγή από την ποινή, αλλά στάδιο εκτελέσεώς της, που επιδιώκει αποτροπή της υποτροπής με τη βελτίωση του καταδίκου και την κοινωνική του αποκατάσταση. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 97 ΠΚ, οι διατάξεις του άρθρου 94 παρ.1 του ίδιου Κώδικα για τον καθορισμό συνολικής εκτιτέας ποινής, εφαρμόζονται και όταν κάποιος, προτού εκτιθεί ολοκληρωτικά ή παραγραφεί ή χαριστεί η ποινή που του επιβλήθηκε για κάποια αξιόποινη πράξη, καταδικασθεί για άλλη αξιόποινη πράξη, οποτεδήποτε και αν τελέσθηκε αυτή. Από τις εν λόγω διατάξεις, σε συνδυασμό και με εκείνη του άρθρου 551 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ., η οποία ορίζει ότι "αν πρόκειται να εκτελεσθούν κατά του ίδιου προσώπου περισσότερες αμετάκλητες καταδικαστικές αποφάσεις για διαφορετικά εγκλήματα που συρρέουν εφαρμόζονται οι ορισμοί του Ποινικού Κώδικα για τη συρροή, συνάγεται, ότι αν κατά το στάδιο της δοκιμασίας εκείνου που απολύθηκε υφ' όρου συμπέσει ποινή ανώτερη των έξι μηνών για άλλη (ή και περισσότερες) από δόλο πράξη, παρόλον ότι η ποινή που έχει ανασταλεί και η νέα συναντώνται κατά την εκτέλεση, δεν επιτρέπεται να καταγνωσθεί μία συνολική ποινή με συνυπολογισμό της ποινής, που έχει ανασταλεί υπό τον όρο της ανακλήσεως, καθόσον ολόκληρο το υπόλοιπο της τελευταίας εκτίεται αθροιστικά, αφότου καταστεί αμετάκλητη η απόφαση που επέβαλε στον υφ' όρου απολυθέντα ποινή φυλακίσεως ανώτερη των έξι μηνών για έγκλημα που διέπραξε από δόλο εντός του χρόνου της δοκιμασίας. 
Στην προκειμένη περίπτωση από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία επισκοπούνται παραδεκτώς για την έρευνα της βασιμότητας του εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. ε' Κ.Ποιν.Δ. προβαλλομένου με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέα Εφετών Πειραιώς, λόγου, προκύπτουν τα εξής: Ο F. A. του S., ο οποίος εξέτιε ποινή φυλακίσεως 4 ετών και χρηματική ποινή 2.000 ευρώ για κατοχή και απόπειρα πωλήσεως ναρκωτικών, έτυχε υφ' όρου απολύσεως με το υπ' αριθμ. 55/2007 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημ/κών Αμφίσσης και αποφυλακίσθηκε την 16-3-2007 με υπόλοιπο ποινής ενός έτους ένδεκα μηνών και τεσσάρων ημερών. Κατόπιν εφέσεως του καταδικασθέντος το Πενταμελές Εφετείο Πειραιώς του επέβαλε για τις ως άνω πράξεις ποινή φυλακίσεως τριών ετών και χρηματική ποινή 2.000 Ευρώ. Ο ίδιος όμως, την 8-5-2007 δηλ. εντός του χρόνου δοκιμασίας από την απόλυσή του διέπραξε και νέο από δόλο έγκλημα και συγκεκριμένα αυτό της κατοχής και απόπειρας πωλήσεως ναρκωτικών κατ' επάγγελμα και καταδικάστηκε σε κάθειρξη 20 ετών και χρηματική ποινή 30.000 ευρώ με την υπ' αριθμ. 573/2011 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς. Με την από 30-3-2012 αίτησή του υπέβαλε ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς το αίτημα συγχώνευσης των ποινών που του είχαν επιβληθεί με τις ως άνω αποφάσεις. Το Πενταμελές Εφετείο Πειραιώς έκανε δεκτή την εν λόγω αίτηση με την προσβαλλόμενη 299/2012 απόφασή του και καθόρισε την συνολική ποινή που έπρεπε να εκτίσει ο αιτών κατάδικος σε κάθειρξη 21 ετών αποτελούμενη από τη βαρύτερη ποινή καθείρξεως των 20 ετών που του επιβλήθηκε με την ανωτέρω δεύτερη απόφαση επαυξημένη κατά ένα έτος από την ποινή φυλακίσεως των 3 ετών της πρώτης απόφασης, παρά το γεγονός ότι δεν συνέτρεχε νόμιμη περίπτωση τέτοιας συγχωνεύσεως, κατά τα προεκτεθέντα, αφού ο ανωτέρω ενόψει του ότι διέπραξε νέα εγκλήματα από δόλο εντός του χρόνου της δοκιμασίας του μετά την υφ' όρου απόλυσή του και του επιβλήθηκε γι' αυτό ποινή καθείρξεως 20 ετών, όφειλε να εκτίσει αθροιστικά και ολόκληρο το υπόλοιπο της ποινής που είχε ανασταλεί με την υφ' όρου απόλυσή του. Επομένως έτσι που έκρινε το Πενταμελές Εφετείο Πειραιώς, παραβίασε τις προαναφερθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις και ο μοναδικός συναφής λόγος αναιρέσεως της ένδικης αιτήσεως εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. ε' Κ.Ποιν.Δ. είναι βάσιμος. 
Κατ' ακολουθίαν πρέπει ν' αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Η υπόθεση δεν χρήζει παραπομπής στο δικαστήριο της ουσίας κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 518 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ., αφού δεν υπάρχει λόγος περαιτέρω εκδικάσεώς της. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την 299/2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς. 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2013. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 12 Απριλίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ