Αριθμός 473/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 4 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Κοκκίνη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "PERFETTI ΕΛΛΑΣ ΑΒΕΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΖΑΧΑΡΩΔΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Ορφανίδη. 
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ομόρρυθμης Εταιρίας με την επωνυμία "Α. Π. & ΣΙΑ Ο.Ε.", με τον διακριτικό τίτλο "ΜΕΤΡΟΝ", η οποία εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Α. Π. του Γ., κατοίκου ..., όπου έχει μεταφερθεί και η έδρα της εταιρίας, 2) Α. Π. του Γ., κατοίκου ..., ατομικά για τον εαυτό του και υπό την ιδιότητά του ως ομορρύθμου μέλους και ως διαχειριστού και νόμιμου εκπροσώπου της ως άνω πρώτης αναιρεσίβλητης, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Γκανιάτσο 3) Ε. Π. του Γ., κατοίκου ..., 4) Λ. Π. του Γ., κατοίκου ..., 5) Χ. Π. του Γ., κατοίκου ..., 6) Α. Π. του Γ., κατοίκου ..., 7) Κ. Π. του Γ., κατοίκου ..., 8) Γ. Π. του Φ., κατοίκου ... και 9) Δ. Π. του Φ., κατοίκου ... . Οι 3ος, 4ος, 5η, 6ος, 7η, 8η και 9η αναιρεσίβλητοι παραστάθηκαν με την ιδιότητά τους ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων της αποβιώσασας αρχικής εναγομένης Δ. χήρας Γ. Π.. Οι 4ος, 5η και 7η των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Γκανιάτσο, ενώ οι λοιποί αναιρεσίβλητοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-5-1996 αγωγή και την από 14-10-1996 παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 146/1997 και 183/2004 μη οριστικές και 225/2006 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 770/2010 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28-2-2012 αίτησή της, με τους με ιδιαίτερο, 271/31-12-12, δικόγραφο πρόσθετους λόγους. 
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής, ανέγνωσε την από 9-1-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της 19/8-3-2012 αιτήσεως, με τους με ιδιαίτερο, 271/31-12-12, δικόγραφο πρόσθετους λόγους, για αναίρεση της 770/4-11-2010 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας. 
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στην δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις ..., ..., .../12-11-2012 και 811-813Γ/21-11-2012 εκθέσεις επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών στο Πρωτοδικείο Λάρισας και Πειραιώς ... και ... αντίστοιχα, και τα (9955) 2955/23-11-2012 και 10671/22-11-2012 φύλλα των ημερήσιων εφημερίδων στην Αθήνα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" και "ΓΕΝΙΚΗ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ" αντίστοιχα, προκύπτει ότι με εντολή του πληρεξουσίου δικηγόρου της αναιρεσείουσας Μιχ. Παπαγεωργίου, η οποία επισπεύδει την κρινόμενη 19/8-3-2012 αίτηση, με τους με ιδιαίτερο, 217/31-12-12, δικόγραφο πρόσθετους λόγους, για αναίρεση της 770/4-11-2010 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της εν λόγω αιτήσεως με τις συνημμένες πράξεις καταθέσεως δικογράφου και ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης (4-2-2013), νομότυπα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε στους πρώτη, δεύτερο, τρίτο, έκτο, όγδοη και ενάτη των αναιρεσιβλήτων, για τους εξ' αυτών τρίτο, όγδοη και ενάτη, ως αγνώστου διαμονής, στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (ΚΠολΔ 134 παρ.1, 135 παρ.1), με κλήση προς συζήτηση κατά την ορισθείσα προς τούτο δικάσιμο (4-2-2013). Κατ' αυτήν όμως, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, οι εν λόγω αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίσθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ούτε κατέθεσαν δήλωση σύμφωνα με τα άρθρα 573 παρ. 1, 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, επιτρεπτώς το Δικαστήριο προχωρεί στη συζήτηση της αναιρέσεως παρά την απουσία αυτών, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ.
Ειδικότερα, με την κρινόμενη 19/8-3-2012 αίτηση αναιρέσεως , με τους με ιδιαίτερο, 217/31-12-12, δικόγραφο πρόσθετους λόγους, προσβάλλεται η 770/4-11-2010 απόφαση του Εφετείου Λάρισας, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων.
Ειδικότερα: Α. με την 2542/428/20-5-1996 αγωγή με ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα την ανώνυμη εταιρεία "PERFETTI ΕΛΛΑΣ ΑΒΕΕ-ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΖΑΧΑΡΩΔΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ" και εναγομένους (α) την ομόρρυθμη εταιρεία "Α. Π. Ο.Ε." και τα ομόρρυθμα αυτής μέλη (β) Α. Π. και (γ) Δ. Π., μετά τον επισυμβάντα στις 27-12-2010 θάνατο της οποίας υπεισήλθαν στην δικονομική της θέση, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της, οι λοιποί αναιρεσίβλητοι, εδιώκετο να υποχρεωθεί η πρώτη των εναγομένων ομόρρυθμη εταιρεία, με την απειλή χρηματικής ποινής και προσωπικής κρατήσεως των λοιπών ομορρύθμων μελών αυτής, σε παροχή λογοδοσίας, υποχρέωση της απορρέουσα από τη συνδέουσα τις διαδίκους από τον Δεκέμβριο του έτους 1989 μέχρι 31-7-1995 σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας, σε εκτέλεση της οποίας η εναγομένη ομόρρυθμη εταιρεία είχε την αποκλειστική αντιπροσώπευση των προϊόντων της ενάγουσας στην Θεσσαλία και Β. με την 5137/815/15-10-1996 παρεμπίπτουσα αγωγή εδιώκετο από την αυτή ενάγουσα η εις ολόκληρο καταψήφιση των εναγομένων σε πληρωμή του εικαζόμενου καταλοίπου, το οποίο προσδιόριζε στο ποσό των 87.332950 δραχμών. Επί των εν λόγω και με στοιχ.Α και Β χαρακτηριζομένων αντίστοιχα κύριας και παρεμπίπτουσας αγωγής, συνεκδικαζομένων, εκδόθηκε η 146/1997 μη οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, με την οποία τάχθηκε το οικείο σε βάρος των διαδίκων μερών θέμα αποδείξεως ως προς τη με στοιχ.Α κύρια αγωγή και στη συνέχεια, μετά την διεξαγωγή τους, κατά παραδοχή της, η οριστική κατά τούτο 183/2004 απόφαση αυτού, με την οποία υποχρεώθηκαν οι εναγόμενοι να παράσχουν λογοδοσία εντός προθεσμίας (90) ημερών από την επίδοσή της, καταθέτοντας προς τούτο στην γραμματεία του δικαστηρίου λογαριασμό με τα σχετικά δικαιολογητικά, με παράλληλη καταδίκη τους σε χρηματική ποινή 3000,00 ευρώ για έκαστο τούτων και την απειλή προσωπικής τους κρατήσεως διάρκειας (6) μηνών, σε περίπτωση μη εκούσιας συμμορφώσεως τους προς την εν λόγω υποχρέωσή τους. Μετά την άπρακτη παρέλευση της ορισθείσης προς τούτο προθεσμίας επανήλθε η με στοιχ. Β αγωγή προς περαιτέρω συζήτηση με την 103/17-2-2005 κλήση της ενάγουσας, κατά μερική παραδοχή της οποίας εκδόθηκε η 225/2006 οριστική αυτού απόφαση. Την τελευταία αυτή απόφαση οι εναγόμενοι και την 183/2004 απόφαση οι διάδικοι προσέβαλαν με τις (i) 204/30-6-2009 και (ii) 445/22-12-2008 αντίστοιχα εφέσεις, επί των οποίων εκδόθηκε η 770/2010 απόφαση του Εφετείου Λάρισας. Με την εν λόγω απόφαση Ι. κηρύχθηκε απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, η με στοιχ. (ii) έφεση των εναγομένων κατά την απεύθυνσή της κατά της 183/2004 οριστικής αποφάσεως επί της με στοιχ. Α αγωγής και ΙΙ. έγιναν κατ' ουσία δεκτές αμφότερες οι με στοιχ. (i) και (ii) εφέσεις των διαδίκων κατά την κατεύθυνσή τους κατά της 225/2006 οριστικής αποφάσεως επί της με στοιχ.Β παρεμπίπτουσας αγωγής και μετ'εξαφάνιση της προσβαλλόμενης δι' αυτών αποφάσεων και εξέταση κατ'ουσίαν της υποθέσεως, απέρριψε ως απαράδεκτη την 103/11-2-2005 κλήση της ενάγουσας (αντί του ορθού απαράδεκτη την επισπευδόμενη δι'αυτής συζήτηση της υποθέσεως), κρίση της, την οποία στήριζε στις ακόλουθες παραδοχές. Ειδικότερα, διέλαβε στις αιτιολογίες της, οι οποίες στο σύνολό τους αξιολογούνται ως ενδιαφέρουσες την παρούσα αναιρετική διαδικασία, κατ' ακριβή κατά τούτο αντιγραφή της: Α (1) "Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από τις-προσκομιζόμενες και επικαλούμενες από την ενάγουσα-υπ' αριθ. ..., ..., .../4.11.2004 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λάρισας ..., η προαναφερόμενη υπ' αριθ. 183/2004 μη οριστική απόφαση του πολυμελούς πρωτοδικείου Λάρισας, με την οποία υποχρεώθηκαν οι εναγόμενοι σε παροχή λογοδοσίας εντός προθεσμίας 90 ημερών από την επίδοση της απόφασης, επιδόθηκε νόμιμα στους εναγόμενους την 4.11.2004. Επομένως την επομένη (5.11.2004) άρχισε να τρέχει η ανωτέρω προθεσμία, η οποία συμπληρώθηκε την 2.2.2005. Ωστόσο, οι εναγόμενοι άφησαν και παρήλθε άπρακτη η προθεσμία. Κατέθεσαν εκπρόθεσμα την 3.2.2005 στην γραμματεία του δικαστηρίου όχι λογοδοσία αλλά κάποια έγγραφα (βλ. πράξη κατάθεσης 1/2005) και εν τέλει την 13.12.2005 μία πληρέστερη αντιπαράθεση εισόδων και εξόδων. Ισχυρίζονται, βέβαια, με την έφεση τους οι εναγόμενοι ότι δεν μπόρεσαν να τηρήσουν την ανωτέρω προθεσμία εξ αιτίας ανώτερης βίας για όσους λόγους επικαλούνται, πλην όμως - ανώφελα προβάλλουν το λόγο αυτό αφού δεν ισχυρίζονται συγχρόνως ότι πέτυχαν την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση κατά τους όρους και τη διαδικασία των άρθρων 152 επ. ΚΠολΔ. Εφόσον, επομένως, οι εναγόμενοι - δοσίλογοι δεν κατέθεσαν εμπρόθεσμα το λογαριασμό, η υπ' αριθ. 183/2004 απόφαση του πολυμελούς πρωτοδικείου Λάρισας που διέταξε τη λογοδοσία κατέστη (την 2.2.2005) οριστική, σύμφωνα άλλωστε και με τις προαναφερόμενες αιτιολογίες. Έκτοτε ήταν εκκλητή. Η προθεσμία των τριάντα ημερών για την άσκηση έφεσης κατά το άρθρο 518 παρ. 1 ΚΠολΔ αρχίζει από την κοινοποίηση της απόφασης μετά την πάροδο της προθεσμίας προς λογοδοσία διότι τότε μόνο υπάρχει επίδοση οριστικής απόφασης. Τέτοια επίδοση δεν προκύπτει ότι έγινε. Ωστόσο, από την 2.2.2005, οπότε κατέστη οριστική η ανωτέρω απόφαση, μέχρι την 30.6.2009, που οι εναγόμενοι άσκησαν την υπό κρίση έφεση τους, είχε συμπληρωθεί (την 3.2.2008) η τριετής προθεσμία που προβλέπει το άρθρο 518 παρ. 2 για την περίπτωση που δεν επιδόθηκε η απόφαση.
Συνεπώς σε κάθε περίπτωση η έφεση των εναγομένων κατά το μέρος που προσβάλλει την υπ' αριθ. 183/2004 απόφαση του πολυμελούς πρωτοδικείου Λάρισας που διέταξε τη λογοδοσία ασκήθηκε εκπρόθεσμα και γι' αυτό πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, πράγμα που εξετάζεται αυτεπαγγέλτως (άρθρο 532 ΚΠολΔ). Β (1) "Περαιτέρω, αναφορικά με τις δύο αντίθετες εφέσεις κατά της υπ' αριθ. 225/2006 αποφάσεως του ίδιου δικαστηρίου, με την οποία οι εναγόμενοι υποχρεώθηκαν στην καταβολή καταλοίπου ύψους 86.200,79 ευρώ, από την επισκόπηση αυτής προέκυψαν και τα ακόλουθα: Μετά την άπρακτη πάροδο της προθεσμίας για την παροχή της λογοδοσίας, η ενάγουσα άσκησε την υπ' αριθ. κατ. 103/2005 κλήση της προς το πολυμελές πρωτοδικείο Λάρισας, με την οποία ζήτησε να προχωρήσει η υπόθεση στο επόμενο στάδιο και να γίνει δεκτή η παρεμπίπτουσα αγωγή της, με την οποία όπως προαναφέρθηκε είχε υποβάλλει αίτημα για την καταβολή του καταλοίπου του λογαριασμού ύψους 256.296,25 ευρώ. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, αν και οι εναγόμενοι (δοσίλογοι) δεν είχαν εκπληρώσει την υποχρέωση τους να καταθέσουν λογαριασμό, αντί να απορρίψει, σύμφωνα και με τις προαναφερόμενες αιτιολογίες, την κλήση αυτή ως απαράδεκτη διότι ζητήθηκε απονομή έννομης προστασίας προτού πληρωθεί η προϋπόθεση της λογοδοσίας, δηλαδή κατά παράβαση του γενικού κανόνα του άρθρου 68 ΚΠολΔ, που συνιστά διαδικαστική προϋπόθεση της δίκης, προχώρησε στην κατ' ουσία έρευνα του σχετικού αιτήματος, το οποίο εν τέλει δέχτηκε ως εν μέρει βάσιμο με την προαναφερόμενη υπ' αριθ. 225/2006 απόφαση του.
Συνεπώς έσφαλε και δεν εφάρμοσε ορθά το νόμο. Κανείς από τους διαδίκους δεν προβάλλει με την έφεση του το σφάλμα αυτό της απόφασης. Ωστόσο, αφού το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έχει την εξουσία να εξετάσει και αυτεπαγγέλτως (χωρίς την προβολή ειδικού παραπόνου) το παραδεκτό της αγωγής (άρα και της κλήσεως για την περαιτέρω έρευνα της αγωγής) λόγω του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της εφέσεως (άρθρο 522 ΚΠολΔ), μπορεί να την απορρίψει ως απαράδεκτη, έστω και αν οι διάδικοι εκκαλούν και παραπονούνται η μεν ενάγουσα για την εν μέρει ουσιαστική απόρριψη της, οι δε εναγόμενοι για τη εν μέρει παραδοχή της. Στην περίπτωση αυτή εξαφανίζεται η εκκαλούμενη σύμφωνα με το άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ και απορρίπτεται η κλήση ως απαράδεκτη". Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως και ειδικότερα του χαρακτηριζόμενου με την παρούσα με στοιχ. Β (1) κεφαλαίου αυτής, που αναφέρεται, κατ' εκτίμηση, στην παραδοχή της με στοιχ.(ii) εφέσεως των εναγομένων και την απόρριψη, ως απαράδεκτης, της 103/2005 κλήσεως της αναιρεσείουσας προς περαιτέρω συζήτηση της με στοιχ. Β παρεμπίπτουσας αγωγής, μετά την άπρακτη παρέλευση της ορισθείσης προθεσμίας προς λογοδοσία, μετά εξαφάνιση της αντιθέτως αποφανθείσης κατά παραδοχή της εν λόγω αγωγής, 225/2006 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, εναντιώνεται η τελευταία με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνάται προεχόντως το τυπικά παραδεκτό αυτής με βάση την δικονομική ιδιότητα των διαδίκων κατά την πρωτοβάθμια δίκη για λόγους εξυπηρετικούς της δομής της παρούσης. Ειδικότερα οι διαδικαστικές πράξεις αποτελούν πράξεις ρυθμιζόμενες κατά το πραγματικό και τις έννομες συνέπειες του από το δικονομικό δίκαιο, οι οποίες αποσκοπούν στην δημιουργία, εξέλιξη ή περάτωση συγκεκριμένης διαδικασίας παροχής έννομης προστασίας. Τέτοια διαδικαστική πράξη αποτελεί και η κλήση των διαδίκων, με διωκόμενο δι' αυτής δικονομικό αποτέλεσμα, πλην άλλων, και τον προσδιορισμό δικασίμου για την (περαιτέρω) συζήτηση της. Τα δικονομικά ελαττώματα της εν λόγω κλήσεως των διαδίκων, η οποία δεν δικαιούται από την αιτία αυτή αυτοτελούς αξιολογήσεως με δύναμη διατακτικού δικαστικής αποφάσεως, αντανακλούν στο παραδεκτό ή μη του δικονομικού αυτής αποτελέσματος της συζητήσεως της υποθέσεως, με την έννοια στην τελευταία περίπτωση του αποκλεισμού αυτής όσο διαρκεί το κώλυμα ή δεν έτυχε θεραπείας το δικονομικό ελάττωμα της σχετικής κλήσεως. Τούτο, ισχύει ιδία επί απαραδέκτου της συζητήσεως της υποθέσεως, όταν από δικονομικούς λόγους, είναι ανεπίτρεπτη, ως πρόωρη, η απονομή της αιτούμενης μέλλουσας δικαστικής προστασίας, χωρίς να συντρέχουν οι διαλαμβανόμενες στο άρθρο 69 ΚΠολΔ περιπτώσεις προληπτικής δικαστικής προστασίας και εκλείπει το απαιτούμενο προς τούτο έννομο συμφέρον (ΚΠολΔ 68), διαδικαστική προϋπόθεση η οποία ερευνάται και απαιτείται να συντρέχει κατά τον χρόνο πραγματοποιήσεως της συζητήσεως της υποθέσεως, σε αντιδιαστολή με εκείνο της κλήσεως προς συζήτηση. Κατά συνέπεια η απόρριψη με την προσβαλλόμενη απόφαση, ως απαράδεκτης, της 103/2005 κλήσεως της ενάγουσας προς περαιτέρω συζήτηση της υποθέσεως μετά την άπρακτη παρέλευση της ορισθείσης προθεσμίας για την παροχή λογοδοσίας από τους εναγομένους, με την αιτιολογία ότι δεν είχε πληρωθεί η προϋπόθεση της πραγματοποιήσεως της λογοδοσίας, αντιστοιχεί από απόψεως δικονομικού αποτελέσματος με το απαράδεκτο της ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου συζητήσεως της υποθέσεως, με αντικείμενο την χαρακτηριζόμενη με στοιχ. Β παρεμπίπτουσα αγωγή. Αλλά και με την αποδοχή της γραμματικής διατυπώσεως του διατακτικού της προσβαλλόμενης αποφάσεως δεν αποφάνθηκε κατά τρόπο οριστικό επί της με στοιχ. Β αγωγής, η οποία αποτέλεσε αντικείμενο της κατ' αποδοχή των εφέσεων των διαδίκων εξαφανισθείσης 225/2006 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, την οποία και υποχρεούται να ερευνήσει όταν, κατά τις αιτιολογίες της πάντοτε, επανέλθει νομοτύπως η υπόθεση προς περαιτέρω συζήτηση μετά την παροχή λογοδοσίας από τους εναγομένους (535 παρ.1). Πρόκειται, επομένως, σε κάθε περίπτωση για μη οριστική απόφαση, υποκείμενη σε ανάκληση, με την οποία θεραπεύονται τα σφάλματά της, (ΚΠολΔ 309 εδ. β), με άμεση δικονομική συνέπεια, απευθυνόμενη κατ' αυτής η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, αρνητικά να αξιολογείται, προεχόντως ως απαράδεκτη (ΚΠολΔ 553 περ. β'). Συνακόλουθα αυτών πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, με παράλληλη καταδίκη της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα των παριστάμενων αναιρεσίβλητων (1η, 2ος, 4ος, 5η, 7η) που κατέθεσαν προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 2.700,00 ευρώ (ΚΠολΔ 183).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την 19/8-3-2012 αίτηση, με τους με ιδιαίτερο, 217/31-12-12, δικόγραφο πρόσθετους λόγους, για αναίρεση της 770/4-11-2010 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας, Και 
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της πρώτης, δεύτερου, τέταρτου, πέμπτης και εβδόμης των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700,00) ευρώ. 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Φεβρουαρίου 2013. 
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Μαρτίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ