ΑΡΙΘΜΟΣ 130/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο - Εισηγητή και Βασίλειο Καπελούζο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα-κατηγορουμένου Κ. Σ. του Α., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ν. Χατζηνικολάου, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 291, 296, 297, 304-306/2011 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης. 
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 30 Απριλίου 2012 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 750/2012.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης, 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 308 παρ.1α του Π.Κ. όποιος με πρόθεση προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών και κατά την όμοια του άρθρου 309 του ιδίου κώδικα αν η πράξη του άρθρου 308 τελέστηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική του βλάβη (άρθρ. 310 παρ.2 Π.Κ.) επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απλής σωματικής βλάβης απαιτείται πρόκληση σωματικής κάκωσης ή βλάβης της υγείας άλλου και ο δόλος του δράστη να κατευθύνεται στην παραγωγή των αποτελεσμάτων αυτών, ενώ στην επικίνδυνη σωματική βλάβη η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος συνιστάται στην πρόκληση της κατά το άρθρο 308 παρ.1 σωματικής βλάβης κατά τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο για τη ζωή του παθόντος ή βαριά σωματική βλάβη αυτού, κατά την έννοια, ως προς την τελευταία του άρθρου 310 παρ. 2 του ΠΚ. Για την υποκειμενική υπόσταση της επικίνδυνης σωματικής βλάβης απαιτείται δόλος, δηλαδή γνώση της αφηρημένης δυνατότητας του κινδύνου της ζωής ή της βαριάς σωματικής βλάβης και θέληση ή αποδοχή του υπαιτίου να προξενήσει σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του παθόντος.
Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 42 παρ.1 Π.Κ. όποιος έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει κακούργημα ή πλημμέλημα επιχειρεί πράξη που αποτελεί αρχή εκτελέσεως τιμωρείται αν το κακούργημα ή το πλημμέλημα δεν ολοκληρώθηκε, με ποινή ελαττωμένη (άρθρο 83). Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι για την ύπαρξη απόπειρας απαιτείται πράξη, την οποία επιχειρεί ο δράστης με τον δόλο τελέσεως ορισμένου εγκλήματος και περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτελέσεως. Ως τέτοια θεωρείται κάθε ενέργεια του δράστη με την οποία αρχίζει να πραγματώνεται η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και η οποία αν δεν ανακοπεί από οποιονδήποτε λόγο, οδηγεί αναμφισβήτητα στην πραγμάτωση αυτού ή τελεί σε τέτοια αναγκαία και άμεση σχέση συνάφειας, ώστε κατά την κοινή αντίληψη να θεωρείται ως τμήμα αυτής.
Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 381 παρ.1 του Π.Κ. όποιος με πρόθεση καταστρέφει ή βλάπτει ξένο ολικά ή εν μέρει πράγμα ή με άλλο τρόπο καθιστά ανέφικτη τη χρήση του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του υπαλλακτικώς μικτού εγκλήματος της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας απαιτείται αντικειμενικώς μεν αλλοτριότητα του πράγματος η οποία κρίνεται κατά τις περί κυριότητος διατάξεις του Αστικού Κώδικα, υποκειμενικώς γνώση και θέληση ή αποδοχή της καταστροφής ή βλάβης ή αχρηστεύσεως του πράγματος αυτού.
Εξάλλου κατά το άρθρο 382 παρ.2γ του Π.Κ. τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών ο δράστης αν η φθορά ξένης ιδιοκτησίας έγινε με φωτιά ή με κάποιο από τα μέσα του άρθρου 270 του Π.Κ.
Περαιτέρω η επιβαλλόμενη από τα άρθρο 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, υπάρχει, όταν περιέχονται σε αυτή με σαφήνεια πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο σε σχέση δε με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς των και μνείας του τι προέκυψε από το καθένα. Ιδιαίτερη αιτιολογία για την ύπαρξη του δόλου δεν είναι κατ' αρχήν αναγκαία, αφού αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τελέσεώς του, διαλαμβάνεται δε περί αυτού (δόλου) αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή εκτός αν απαιτούνται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος όπως η τέλεση του εγκλήματος με άμεσο δόλο ή ορισμένος περαιτέρω σκοπός (έγκλημα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση) οπότε πρέπει να αιτιολογείται και αυτός. 
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση 291, 296, 296, 304-306/2011 του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης που δίκασε επί εφέσεων του κατηγορουμένου και του Αντεισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης, ο αναιρεσείων κηρύχθηκε κατά πλειοψηφία ένοχος τελέσεως των πράξεων α) της απόπειρας επικίνδυνης σωματικής βλάβης κατ' εξακολούθηση σε βάρος του Ν. Κ., β) της παράνομης οπλοφορίας στις 31.3.2006, γ) της οπλοχρησίας, δ) της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας με φωτιά, επίσης στις 31.3.2006 και ε) της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας στις 14/15.3.2006 και ειδικότερα όπως αναφέρεται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του ότι, στην ... κατά τους κατωτέρω χρόνους 1) Στις 31.3.2006 έφερε παρανόμως, δηλαδή χωρίς άδεια της αρμοδίας αστυνομικής αρχής αυτοσχέδιο εκρηκτικό εμπρηστικό μηχανισμό (βόμβα μολότωφ) και δη ένα πλαστικό δοχεία ενός λίτρου, το οποίο είχε γεμίσει με εύφλεκτο υγρό (βενζίνη) και στο οποίο προσάρμοσε υλικό, η σύσταση του οποίου δεν διακριβώθηκε επακριβώς, με μεγάλη πιθανότητα να είναι χαρτί, με τρόπο ώστε η μία απόληξη του υλικού αυτού να είναι βουτηγμένη στη βενζίνη και άλλη να εξέχει από τη φιάλη, σαν φυτίλι. 2) Στις 31.3.2006 και περί ώρα 00.40', έκανε χρήση αντικειμένου, αναφερομένου στο άρθρο 1 του ν. 2168/1993 και δη έκανε χρήση του προαναφερομένου στο υπό στοιχείο 1 εκρηκτικού-εμπρηστικού μηχανισμού τον οποίο τοποθέτησε στον εμπρόσθιο αριστερό τροχό του υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας του Ν. Κ. του Δ., το οποίο ήταν σταθμευμένο σε υπαίθριο χώρο στάθμευσης της Κοινότητας ... και έθεσε φωτιά με γυμνή φλόγα στο φυτίλι αυτού με αποτέλεσμα να προκληθεί έκρηξη και εστία φωτιάς, από την οποία διαπράχθηκε το υπό στοιχείο 3 πλημμέλημα της φθοράς. 3) Στις 31.3.2006 και περί ώρα 00.40', με πρόθεση έβλαψε ξένο πράγμα, η δε φθορά αυτή έγινε με φωτιά και συγκεκριμένα τοποθέτησε τον προαναφερόμενο στο υπό στοιχείο 1 της παρούσας αυτοσχέδιο εκρηκτικό-εμπρηστικό μηχανισμό στον εμπρόσθιο τροχό του υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας του παθόντος Ν. Κ., το οποίο ήταν σταθμευμένο σε υπαίθριο χώρο στάθμευσης της ως άνω Κοινότητας και στη συνέχεια αφού έθεσε φωτιά με γυμνή φλόγα στο φυτίλι αυτού, προκάλεσε κατ' αρχήν έκρηξη, που μετεξελίχθηκε σε εστία φωτιάς με συνέπεια να καταστραφεί από αυτήν ολοκληρωτικά το εμπρόσθιο τμήμα του πιο πάνω αυτοκινήτου. 4) Στις 23 και 24.2.2006 με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος έχοντας αποφασίσει να τελέσει πλημμέλημα επιχείρησε πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης, πλην όμως το πλημμέλημά του δεν ολοκληρώθηκε από λόγους ανεξαρτήτους της θελήσεώς του και συγκεκριμένα έχοντας αποφασίσει να τελέσει το πλημμέλημα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης σε βάρος του Ν. Κ. του Δ., δηλαδή με πρόθεση να προξενήσει στον ως άνω παθόντα σωματικές κακώσεις κατά τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο για τη ζωή του, του έκοψε τα φρένα του υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου του, πράξη από την οποία μπορούσε να προκληθεί στον παθόντα, κατά την οδήγηση του οχήματός του κίνδυνο της ζωής του, η πράξη του όμως δεν ολοκληρώθηκε όχι από δική του βούληση αλλά από αίτια ανεξάρτητα με τη θέλησή του καθόσον οδηγώντας το πιο πάνω αυτοκίνητο ο παθών αντελήφθη τη φθορά και σταμάτησε το αυτοκίνητο. 5) Κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 14/15.3.2006 με πρόθεση έβλαψε μερικώς ξένο πράγμα και συγκεκριμένα έριξε στο αυτοκίνητο του Ν. Κ. καυστικό υγρό με αποτέλεσμα να προκληθεί φθορά στο χρώμα του. Ακολούθως το ως άνω Μικτό Ορκωτό Εφετείο αναγνώρισε υπέρ του κηρυχθέντος ενόχου το ελαφρυντικό ότι έζησε έως τον χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη ατομική, οικογενειακή επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή και καταδίκασε αυτόν σε ποινή φυλακίσεως τριών (3) μηνών για την πράξη της οπλοχρησίας, σε ποινή φυλακίσεως δέκα (10) μηνών για την πράξη της διακεκριμένης φθοράς με φωτιά, σε ποινή φυλακίσεως δέκα πέντε (15) μηνών για την πράξη της απόπειρας επικίνδυνης σωματικής βλάβης και σε ποινή φυλακίσεως τριών (3) μηνών για την πράξη της απλής φθοράς ξένης ιδιοκτησίας επιβάλλοντας συνολική ποινή φυλακίσεως είκοσι τριών (23) μηνών, που ανεστάλη. Ως εκ του χρόνου δημοσιεύσεως στις 2/11/2011 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ήτοι πριν από την έναρξη ισχύος από 13/2/2012 κατά το άρθρο 8 αυτού του ν. 4043/2012, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ.1 του οποίου ποινές διάρκειας μέχρι έξι μηνών που είχαν επιβληθεί με αποφάσεις οι οποίες έχουν εκδοθεί μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος νόμου και δεν έχουν καταστεί αμετάκλητες και οι ποινές αυτές δεν έχουν εκτιθεί με οποιονδήποτε τρόπο μέχρι τη δημοσίευση του νόμου αυτού, παραγράφονται και δεν εκτελούνται υπό τον όρο ότι ο καταδικασθείς δεν θα τελέσει μέσα σε δύο έτη από τη δημοσίευση του νόμου αυτού νέα από δόλο αξιόποινη πράξη, για την οποία θα καταδικασθεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των δύο ετών, με την από 22.6.2012 πράξη του αρμοδίου Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, μετά την άσκηση της κρινόμενης αιτήσεως, που έγινε με επίδοση από δικαστικό επιμελητή στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 30/4/2012 της υπό τη αυτή ημεροχρονολογία δηλώσεως του αναιρεσείοντος, τέθηκαν στο αρχείο, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ.2 του άρθρου 2 του ως άνω νόμου, από τις επιβληθείσες με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση μη εκτιθείσες ποινές οι αφορώσες α) την ποινή φυλακίσεως τριών μηνών για την πράξη της οπλοφορίας, β) την ποινή φυλακίσεως τριών μηνών για την πράξη της οπλοχρησίας και γ) την ποινή φυλακίσεως τριών μηνών για την πράξη της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας.
Στο σκεπτικό της αποφάσεως κατά τη γνώμη της πλειοψηφίας του Μικτού Ορκωτού Εφετείου, που αποτελεί και την προσβαλλόμενη απόφαση, διαλαμβάνονται μετά παράθεση στο προοίμιό του των ληφθέντων υπόψη κατ' είδος αποδεικτικών μέσων τα εξής: Από τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως που εξετάστηκαν στο ακροατήριο, από τις γραφολογικές πραγματογνωμοσύνες με ημερομηνίες 13.2.2007, 28.2.2007 και 9.2.2007 του Κ. Σ. (οι δύο πρώτες) και της Μ. Φ.-Ξ. (η τρίτη) αντίστοιχα, όλα τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν κατά την διαδικασία σε συνδυασμό και με την απολογία του κατηγορουμένου αποδείχθηκαν, κατά την πλειοψηφούσα άποψη έξι μελών του Δικαστηρίου ... ότι ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος α) της απόπειρας επικίνδυνης σωματικής βλάβης, β) της οπλοφορίας που τελέστηκε στις 31.3.2006, γ) της οπλοχρησίας, δ) της διακεκριμένης φθοράς ξένης ιδιοκτησίας με φωτιά και ε) της απλής φθοράς οι οποίες πράξεις αποδείχθηκαν πλήρως κατά τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία.
Ειδικότερα δέχθηκε το δικάσαν Μικτό Ορκωτό Εφετείο, κατά την άνω πλειοψηφούσα άποψη, ότι αποδείχθηκαν τα εξής: Το Δεκέμβριο του 2005 ο μηνυτής Ν. Κ. εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο χωριό ..., που είναι ο τόπος καταγωγής του και άρχισε από τα τέλη Φεβρουαρίου να εκμεταλλεύεται εκεί με τη βοήθεια της συζύγου του ένα παντοπωλείο (ΜΙΝΙ- MARKET). Στις 23-2-2006 ο ανωτέρω, είχε ξεκινήσει με το αυτοκίνητο του, για να μεταβεί στο εν λόγω κατάστημά του, αλλά διαπίστωσε, καθ' οδόν, ότι δεν λειτουργούσε το σύστημα πέδησης του οχήματος αυτού. Αφού κατόρθωσε να ακινητοποιήσει το όχημά του χρησιμοποιώντας το χειρόφρενο, επισκέφθηκε ένα συνεργείο επισκευής αυτοκινήτων, όπου διαπιστώθηκε ότι δεν επρόκειτο για μηχανική βλάβη, αλλά για εσκεμμένη ενέργεια αγνώστου, που είχε κόψει με κόφτη ένα σωληνάκι των φρένων. Την επομένη ημέρα 24-2-2006, αφού είχε επισκευάσει την βλάβη, επαναλήφθηκε το ίδιο γεγονός, σε σχετική δε έρευνα του μηνυτή διαπιστώθηκε ότι εσκεμμένα αποκόπηκε αυτή τη φορά το άλλο σωληνάκι των φρένων του ιδίου οχήματός του. Ο δράστης των πράξεων αυτών είχε πρόθεση να επιφέρει στον Κ. επικίνδυνες σωματικές βλάβες, αφού με τις άνω ενέργειές του θα μπορούσε να προκαλέσει σ' αυτόν κίνδυνο για την ζωή του ή βαριά σωματική βλάβη, πλην όμως αυτό αποφεύχθηκε χάρη στην ετοιμότητα του παθόντος, που κατόρθωσε, χρησιμοποιώντας και τις δύο φορές το χειρόφρενο του οχήματός του, να ελέγξει την κίνησή του. Μετά από μερικές ημέρες, και συγκεκριμένα το πρωί της Κυριακής 5-3-2006, ο Ν. Κ. βρήκε στον ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου του ένα σημείωμα με το εξής περιεχόμενο, γραμμένο ανορθόγραφα: "σε προειδοποιώ για πρώτη και τελευταία φορά εξαφανίσου από το χωριό, αλλιώς θα σε καταστρέψω, θα σε βάλω φωτιά, κλείστο και φύγε για να μην το μετανοιώσεις πικρά. Τελευταία προειδοποίηση". Μετά το σημείωμα αυτό, που προκάλεσε στο μηνυτή τρόμο και έντονη ανησυχία, αυτός προσέφυγε στο ΑΤ ..., για να καταγγείλει και τα τρία γεγονότα, η δε μήνυσή του την 7-3-2006 στρεφόταν κατ' αγνώστων δραστών, αφού δεν γνώριζε τον δράστη ούτε υποψιαζόταν κάποιον. Όμως μία εβδομάδα αργότερα και συγκεκριμένα τη νύχτα της 14/15-3-2006 κάποιο άτομο έριξε καυστικό υγρό στο σταθμευμένο όχημα του μηνυτή με αποτέλεσμα να προκληθούν εκτεταμένες φθορές στο χρώμα του, ύψους 1000 ευρώ περίπου. Για το περιστατικό αυτό ο Ν. Κ. υπέβαλε νέα μήνυση κατ' αγνώστων στο ΑΤ ..., την 15-3-2006. Εξάλλου, λίγο μετά τα μεσάνυχτα τις 30/31-3-2006, μόλις ο μηνυτής είχε επιστρέψει στην οικία του, ειδοποιήθηκε από γείτονες ότι το αυτοκίνητό του καιγόταν. Πράγματι, ο άγνωστος μέχρι τότε δράστης είχε τοποθετήσει κάτω από το αυτοκίνητο στον εμπρόσθιο αριστερό τροχό του μία αυτοσχέδια κατασκευή, αποτελούμενη από ένα πλαστικό δοχείο του ενός λίτρου γεμάτο με βενζίνη, στο στόμιο του οποίου είχε προσαρμόσει ένα εύφλεκτο χαρτί, που του έβαλε φωτιά (βόμβα μολότωφ). Ακολούθως, ανεφλέγη το περιεχόμενο του δοχείου, που προκάλεσε εστία φωτιάς, η οποία μεταδόθηκε στο όχημα του μηνυτή. Η φωτιά εν τέλει σβήστηκε από τον Ν. Κ. και το γιό του Η. Κ., που προσέτρεξαν, τους οποίους συνέδραμαν και ορισμένοι κάτοικοι του χωριού. Όμως το όχημα του Ν. Κ., αξίας 2000 ευρώ περίπου, υπέστη σοβαρές φθορές στον αριστερό τροχό, στα πλαστικά μέρη του κινητήρα, στο συσσωρευτή, στα ηλεκτρικά καλώδια και στη βαφή του εμπρόσθιου αριστερού φτερού, που ουσιαστικά προκάλεσαν την ολοσχερή καταστροφή του. Στην κατάθεσή του για το συμβάν προς τις προανακριτικές αρχές ο Ν. Κ. και πάλι δήλωσε άγνοια για το δράστη της ως άνω πράξης. Και ενώ η αστυνομία έψαχνε τον πιθανό δράστη των ανωτέρω εγκληματικών πράξεων στον κύκλο των ιδιοκτητών καταστημάτων παντοπωλείων της ..., που ενδεχομένως ενεργούσε από λόγους ανταγωνισμού, στις 8-5-2006 νέο απειλητικό σημείωμα τοποθετήθηκε στην εξωτερική θύρα της οικίας του μηνυτή. Συγκεκριμένα, στο σημείωμα αυτό αναγραφόταν μεταξύ άλλων επίσης ανορθόγραφα "... απ' ότι έμαθα το σπίτι σου είναι φτιαγμένο από ξύλο, θα σας κάνω όλους σουβλάκια". Ο μηνυτής (τρομοκρατημένος πλέον και φοβούμενος για τη σωματική ακεραιότητα του ιδίου και των μελών της οικογένειας του, στη νέα μήνυσή του, που υπέβαλε στο ΑΤ ... την ίδια ημέρα (8-5-2006) δήλωσε πάλι ότι αγνοεί το δράστη και αυτής της ενέργειας, περιοριζόμενος να ζητήσει τη δίωξή του. Όμως, μετά από ένα μήνα περίπου και συγκεκριμένα το βράδυ της 11-6-2006, στην αυλή του μηνυτή ρίχθηκε μία αυτοσχέδια "βόμβα μολότωφ" ήτοι ένα γυάλινο μπουκάλι, με εύφλεκτο υγρό (βενζίνη), στην οποία όμως δεν είχε γίνει αφή του χάρτινου φυτιλιού. Έτσι, το γυάλινο μπουκάλι έσπασε και χύθηκε το περιεχόμενό του, δηλ. η βενζίνη. Την επόμενη ημέρα 12-6-2006 ο Ν. Κ. υπέβαλε νέα μήνυση για το τελευταίο αυτό συμβάν και, κατά τη συμπληρωματική αυτής, στις 12-6-2006 εκφράζει για πρώτη φορά υποψίες ότι πίσω από τις προαναφερόμενες εγκληματικές ενέργειες εναντίον του μπορεί να κρύβεται ο κατηγορούμενος π. Κ. Σ.. Αυτό συνέβη διότι πριν μερικές ημέρες και συγκεκριμένα την 9-6-2006 η Μ. Σ. (σύζυγος του κατηγορουμένου, ο οποίος είναι εφημέριος ιερέας στο χωριό ..., που απέχει 40 χιλιόμετρα περίπου από την ...) είχε εκμυστηρευθεί στη σύζυγο του μηνυτή Μ. Χ., κατά τη μετάβασή της στο κατάστημα ΜΙΝΙ- ΜΑRΚΕΤ της τελευταίας, ότι ο σύζυγός της τη ζηλεύει παθολογικά και ότι έχει υπόνοιες ότι διατηρεί εξωσυζυγικές σχέσεις με άλλους άνδρες, μεταξύ των οποίων και με το σύζυγο εκείνης Ν. Κ.. Επίσης της είπε ότι ο εν λόγω σύζυγός της - ιερέας είχε επισκεφθεί ένα ψυχίατρο, ο οποίος του συνέστησε φαρμακευτική αγωγή την οποία αυτός δεν ακολουθούσε. Εξάλλου, εκείνες τις ημέρες ο Ν. Κ. είχε λάβει ταχυδρομικώς ένα ακόμη απειλητικό σημείωμα, στο οποίο αναφερόταν ανορθόγραφα "Μπορεί να είσαι εγωιστής και επιμένεις, εγώ όμως είμαι πιό πολύ εγωιστής και δεν τα βάζω κάτω, αν δεν το κλείσεις και εξαφανιστείς από το χωριό θα σε ξεκάνω, πρώτα όμως θα κάνω μεγάλη ζημία στη γυναίκα σου και το παιδί σου και τελευταία εσένα, σε προειδοποίησα, αλλά δεν καταλαβαίνεις, τώρα θα δείς, θα τους βρείς κάρβουνο, σκέψου το καλά". Σημειώνεται ότι οι οικίες των οικογενειών του μηνυτή και του κατηγορουμένου είναι γειτονικές, ενώ οι δύο οικογένειες διατηρούσαν φιλικές σχέσεις. Τα όσα της είπε στις 9-6-2006 η Μ. Σ. τα ανέφερε η Μ. Χ. στο σύζυγό της, που τηλεφώνησε στους δύο μεγαλύτερους γιους του κατηγορουμένου, από τους οποίους ζήτησε να προσέλθουν στο κατάστημά του για να συζητήσουν το θέμα που προέκυψε. Πράγματι, την 12-6-2006 αυτοί προσήλθαν στο κατάστημα της Μ. Χ., η οποία βρισκόταν εκεί με το σύζυγό της -μηνυτή και τον γιο τους, μετά από λίγο δε εκεί μετέβη και ο κατηγορούμενος, που εξέφρασε προς τον μηνυτή την άποψή του ότι η σύζυγός του διατηρούσε αισθηματικό δεσμό μαζί του. Ωστόσο στις 11-6-2006 που ήταν Κυριακή της Πεντηκοστής, η πρεσβυτέρα και τα τρία μικρότερα τέκνα τους βρισκόταν όχι στην ..., αλλά στα ..., όπου ο κατηγορούμενος θα λειτουργούσε και είχαν μεταβεί εκεί τουλάχιστον από το Σάββατο 10-6. Αυτό προκύπτει από τις καταθέσεις των μαρτύρων Η. Κ., γιού του μηνυτή, (που καταθέτει ότι πήγε με τον γιο του κατηγορουμένου στο σπίτι τους, όπου δεν βρισκόταν ούτε ο παππάς, ούτε η παπαδιά και ο γιος τους Σ. του είπε ότι πήγαν στα ..., όπου βρήκε εκεί τους γονείς του να κοιμούνται), Μ. Σ. (που κατέθεσε επίσης ότι, όταν έγινε το περιστατικό με την "μολότωφ" αυτή και ο κατηγορούμενος βρισκόταν απ' τις 9-6-2006, ημέρα Παρασκευή, στα ... μαζί και με την Ε. Α. και εκεί ήρθε ο γιος τους Σ. και τους είπε για το επεισόδιο) και Α. Σ. (που κατέθεσε ότι, όταν έγινε το άνω περιστατικό με την "μολότωφ", οι γονείς του και τα τρία μικρότερα αδέρφια του, ήταν στα ..., όπου είχαν πάει την προηγούμενη μέρα και δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναγύρισε από κει ο πατέρας του στην ..., να έριξε την "μολότωφ" και να ξαναγύρισε στα .... Εν όψει αυτών δεν αποδεικνύεται ότι ο δράστης της παρανόμου πράξεως της οπλοφορίας, που φέρεται να τελέστηκε στις 11-6-2006 είναι ο κατηγορούμενος και άρα αυτός παμψηφεί πρέπει να κηρυχθεί αθώος για την πράξη αυτή.
Το Δικαστήριο από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού κρίνει κατά πλειοψηφία ότι ο δράστης των λοιπών ως άνω πράξεων, πλην της οπλοφορίας της 11-6-2006, είναι, χωρίς αμφιβολία, ο κατηγορούμενος και στο συμπέρασμα αυτό άγεται το Δικαστήριο, αν ληφθούν υπ' όψη και τα ακόλουθα: 1)Μετά την καταστροφή του οχήματος του Ν. Κ., ο κατηγορούμενος, στη θέα αυτού, απευθυνόμενος προς τη σύζυγό του, είπε: "ας το έχει και ας το χαίρεται όπως είναι έτσι τώρα", 2) το βράδυ του εμπρησμού του οχήματος του Ν. Κ., μεταξύ των κατοίκων που είχαν συγκεντρωθεί στον τόπο του συμβάντος ήταν και ο κατηγορούμενος, ο οποίος την ώρα 00.45' περίπου, είχε προσέλθει με πλαστικές παντόφλες και ιδρωμένος, σε σχετική δε ερώτηση του Ν. Κ., αυτός του απάντησε ότι ήταν ιδρωμένος διότι έσκαβε στην αυλή του σπιτιού του, (προδήλως όμως αυτός ήταν ιδρωμένος διότι μετά τον εμπρησμό του οχήματος του μηνυτή, έτρεξε να απομακρυνθεί από το σημείο όπου βρισκόταν το αυτοκίνητο), 3) περί τα τέλη Αυγούστου 2006 σε τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ του Ν. Κ. και του κατηγορουμένου ο τελευταίος, αφού τον κατηγόρησε ότι του έκλεισε το σπίτι, παραδέχθηκε ότι αυτά που είχαν συμβεί στον Ν. Κ. τα είχε διαπράξει ο ίδιος, 4) δεν προέκυψε ότι ο Ν. Κ. είχε οποιονδήποτε άλλον εχθρό, που θα μπορούσε να προβεί στις ανωτέρω πράξεις, πλην του κατηγορουμένου, ο οποίος θεωρούσε ότι η σύζυγός του είχε ερωτικές σχέσεις με τον Ν. Κ.. Περαιτέρω δε, μετά την κλήση προς απολογία του κατηγορουμένου από την Ανακρίτρια Θεσσαλονίκης για τις πράξεις αυτές, έπαυσε κάθε ενέργεια κατά του Ν. Κ.. Εξάλλου ο Ν. Κ. δεν απεδείχθη ότι είχε οποιοδήποτε λόγο και πρόθεση να ενοχοποιήσει τον κατηγορούμενο, όπως προκύπτει και από το γεγονός ότι, μετά τα πρώτα περιστατικά εις βάρος του, οι μηνύσεις του απευθύνονταν κατ' αγνώστων, 5) στην αναγνωσθείσα γραφολογική πραγματογνωμοσύνη της ορισθείσας από την Ανακρίτρια Θεσσαλονίκης ειδικής δικαστικής γραφολόγου Μ. Φ. -Ξ., η οποία εξέτασε τη γραφή των δύο πρώτων ανωνύμων επιστολών προς τον Ν. Κ., το τελικό συμπέρασμα είναι ότι η γραφή τους εμπεριέχεται στη γραφική χάραξη του κατηγορουμένου και πιθανόν οι επιστολές αυτές έχουν γραφεί από αυτόν. Στην εν λόγω πραγματογνωμοσύνη, διατυπώνεται κατά πιθανολόγηση η γνώμη της γραφολόγου. Περαιτέρω με τις από 13-2-2007 και 28-2-2007 εκθέσεις γραφολογικής πραγματογνωμοσύνης του Αστυνόμου Β'- Δικαστικού γραφολόγου Κ. Σ., που διατάχθηκαν στα πλαίσια της αστυνομικής προανάκρισης και οι οποίες επίσης αναγνώσθηκαν, ο ανωτέρω γραφολόγος αποφαίνεται ότι τα προαναφερόμενα τρία σημειώματα στην πρώτη περίπτωση και το τελευταίο απειλητικό χειρόγραφο σημείωμα, που απεστάλη στο Ν. Κ. την 2-9-2006, με το ανορθόγραφο επίσης περιεχόμενο "κλείστο, αλλιώς θα σε τρελάνω και θα σε ξεκάνω", στη δεύτερη περίπτωση, πιθανότατα χαράχθηκαν από το ίδιο άτομο, πλην όμως μεταξύ των σημειωμάτων αυτών και των δειγματικών γραφών των δύο εμπλεκομένων προσώπων (κατηγορουμένου και Ν. Κ.) δεν μπορεί να θεμελιωθεί οποιοσδήποτε αξιόπιστος γραφολογικός συσχετισμός ή αποκλεισμός. Εξάλλου και στην από 9-10-2008 ιδιωτική έκθεση γραφολογικής γνωμάτευσης που διενήργησε, κατ' εντολή του κατηγορουμένου, η ειδική δικαστική γραφολόγος Χ. Σ. η οποία εξετάσθηκε στο ακροατήριο και ως μάρτυρας υπερασπίσεως, το συμπέρασμα είναι ότι οι δύο πρώτες επιστολές κατά υψηλή πιθανότητα, που άγγιζε τα όρια της βεβαιότητας, δεν έχουν γραφεί από τον κατηγορούμενο π. Κ. Σ.. Το δικαστήριο, εκτιμώντας τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα όσο και την γραφή των σημειωμάτων, που συνετάγησαν στις 5-3-2006 και 8-5-2006, ιδίως με βάση τα δείγματα γραφής που κλήθηκε να δώσει στο ακροατήριο ο κατηγορούμενος, κατά την κρατήσασα άποψη δεν μπόρεσε με απόλυτη βεβαιότητα να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η γραφή των δύο αυτών απειλητικών σημειωμάτων ανήκει στον κατηγορούμενο, αφού, κατά την κρατήσασα άποψη είναι κατ' αρχήν σαφές ότι η γραφή των σημειωμάτων ανήκει στο ίδιο πρόσωπο, δεν προέκυψε όμως αναμφίβολα ότι ανήκει στον κατηγορούμενο, γιατί η μεν δικαστική γραφολόγος Χ. Σ., στην αναγνωσθείσα έκθεση, αποφαίνεται ότι, κατά υψηλή πιθανότητα που αγγίζει τα όρια της βεβαιότητας, τα ανώνυμα σημειώματα- επιστολές δεν έχουν γραφεί από τον κατηγορούμενο (βλ. την αναγνωσθείσα από 9-10-2008 έκθεσή της), η δε πραγματογνώμων - δικαστική γραφολόγος Μ. Φ.-Ξ. αποφαίνεται ότι η γραφή των εν λόγω σημειωμάτων -επιστολών εμπεριέχεται στη γραφική χάραξη του κατηγορουμένου και πιθανόν (όπως η ίδια τονίζει) έχουν γραφεί απ' αυτόν, καταλείπονται δηλαδή αμφιβολίες και από την δεύτερη ως άνω έκθεση για το αν πρόκειται για καταγραφές από τον κατηγορούμενο (βλ. ιδίως το από 24-8-1994 έγγραφο αντιπαραβολής του κατηγορουμένου που περιέχεται στην αναγνωσθείσα έκθεση πραγματογνωμοσύνης της Μ. Φ.-Ξ.). Επομένως κατά την άνω κρατήσασα άποψη του Προέδρου του Δικαστηρίου και των ενόρκων Χρ. Κωτσόπουλου. Σωτ. Μπαξεβανίδη και Εμ. Μαρινόπουλου, ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί αθώος της αποδιδόμενης σ' αυτόν αξιόποινης πράξεως της απειλής κατ' εξακολούθηση. Περαιτέρω, όπως αποδείχθηκε ο κατηγορούμενος, επιδίωκε αποκλειστικά βλάβη του μηνυτή και δεν ήθελε να προκαλέσει βλάβη σε ξένα πράγματα και πολύ περισσότερο σε άλλους ανθρώπους. Το έγκλημα που τέλεσε ο κατηγορούμενος είναι αυτό της διακεκριμένης φθοράς ξένης ιδιοκτησίας, δηλαδή του οχήματος του Ν. Κ., που κατ' ακριβολογία έγινε με φωτιά. Εξάλλου, κατά την πλειοψηφήσασα άποψη έξι μελών του Δικαστηρίου (πλην του ενόρκου Σωτ. Μπαξεβανίδη), αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος, φέροντας βόμβα "μολότωφ" στις 31-3-2006 τέλεσε το έγκλημα της οπλοφορίας, και της οπλοχρησίας όσον αφορά το περιστατικό της 31-3-2006. Γι' αυτό, πρέπει, κατά την πλειοψηφήσασα άποψη έξι μελών του Δικαστηρίου (πλην του ενόρκου Σωτ. Μπαξεβανίδη), να κηρυχθεί ο κατηγορούμενος ένοχος των πράξεων αυτών, της οπλοφορίας και οπλοχρησίας, όπως επίσης και εκείνων της απόπειρας επικίνδυνης σωματικής βλάβης και της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας απλής και διακεκριμένης, όπως προαναφέρεται και κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στο διατακτικό".
Με αυτά που δέχθηκε το Μικτό Ορκωτό Εφετείο δεν διέλαβε στην απόφαση που αναιρεσιβάλλεται την απαιτουμένη κατά τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του Κ.Ποιν.Δικ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία γιατί δεν αναφέρει με σαφήνεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στήριξε την κρίση του για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων των εγκλημάτων της απόπειρας επικίνδυνης σωματικής βλάβης κατ' εξακολούθηση και της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας με φωτιά. Όσα περιστατικά έγινε δεκτό ότι αποδείχθηκαν από τις αναφερόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση αποδείξεις αφορούν σε όσα συνέβησαν στο μηνυτή. Αυτά που αναφέρει το δικάσαν Μικτό Ορκωτό Εφετείο περαιτέρω στο σκεπτικό της ως άνω αποφάσεώς του και ειδικότερα α) ότι μετά την καταστροφή του οχήματος του Ν. Κ. ο κατηγορούμενος στη θέα αυτού, απευθυνόμενος προς τη σύζυγό του είπε "ας το έχει και ας το χαίρεται όπως είναι έτσι τώρα", β) ότι το βράδυ του εμπρησμού του οχήματος του Ν. Κ., μεταξύ των κατοίκων που είχαν συγκεντρωθεί στον τόπο του συμβάντος ήταν και ο κατηγορούμενος, ο οποίος την 00.45' ώρα περίπου είχε προσέλθει με πλαστικές παντόφλες και ιδρωμένος, σε σχετική δε ερώτηση του Ν. Κ. αυτός του απάντησε ότι ήταν ιδρωμένος διότι έσκαβε στην αυλή του σπιτιού του (προδήλως όμως ήταν ιδρωμένος διότι μετά τον εμπρησμό του οχήματος έτρεξε να απομακρυνθεί από το σημείο όπου βρισκόταν το αυτοκίνητο), γ) ότι περί τα τέλη Αυγούστου 2006 σε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του Ν. Κ. και του κατηγορουμένου ο τελευταίος αφού τον κατηγόρησε ότι του έκλεισε το σπίτι παραδέχθηκε ότι αυτά που είχαν συμβεί στον Ν. Κ. τα είχε διαπράξει ο ίδιος και δ) ότι δεν προέκυψε ότι ο Ν. Κ. είχε οποιοδήποτε άλλο εχθρό που θα μπορούσε να προβεί στις άνω πράξεις πλην του κατηγορουμένου που θεωρούσε ότι η σύζυγος του είχε ερωτικές σχέσεις με τον Ν. Κ. είναι συμπεράσματα του δικάσαντος Δικαστηρίου της ουσίας που δεν στηρίζονται σε πραγματικά περιστατικά που να συνδέουν αναπόσπαστα τον αναιρεσείοντα με την τέλεση των ως άνω αξιοποίνων πράξεων. Χωρίς απόδειξη τέτοιων πραγματικών περιστατικών για στήριξη άμεσου συσχετίσεώς του προς την τέλεση των ανωτέρω εγκλημάτων η εκ μέρους του Δικαστηρίου χρησιμοποίηση των παραπάνω συμπερασμάτων ως βάσεως για την συναγωγή υπάρξεως σχέσεως μεταξύ του ήδη αναιρεσείοντος και του μηνυτή δηλωτικής κινήτρου για τη διάπραξη αυτών και η υπαγωγή στη συνέχεια στην πιο πάνω σχέση των περιστατικών που έγιναν δεκτά ότι αποδείχθηκαν ως προς τα όσα συνέβησαν στο αυτοκίνητο του μηνυτή και στην αυλή της κατοικίας του δεν αιτιολογείται επαρκώς το αποδεικτικό πόρισμα στο οποίο κατέληξε η προσβαλλόμενη απόφαση ότι δράστης τελέσεως των εγκλημάτων αυτών είναι ο αναιρεσείων. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω ελλείψεων της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' Κ.Ποιν.Δ. σχετικός λόγος αναιρέσεως και πρέπει κατά παραδοχή αυτού να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που καταδίκασε τον αναιρεσείοντα για τις πράξεις της απόπειρας επικίνδυνης σωματικής βλάβης κατ' εξακολούθηση και φθοράς ξένης ιδιοκτησίας με φωτιά, ενώ παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναιρέσεως και να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος, για νέα συζήτηση το ίδιο ως άνω δικαστήριο, που είναι δυνατό να συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 Κ.Ποιν.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την υπ' αριθμό 291, 296, 297, 304-306/2011 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος. Και 
Παραπέμπει την υπόθεση κατά το μέρος που αναιρείται για νέα συζήτηση στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συντιθέμενο από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Ιανουαρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 23 Ιανουαρίου 2013. 
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ