Αριθμός 1843/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Απριλίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Γ. Κ. του Ν., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του Μαρίνας Πανίδου, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις. 
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Α. Π. του Π., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του Κατερίνας Τζινέρη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2. ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις 2. Χ. Β., ο οποίος δεν παραστάθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο και 3. Της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία Εθνική Ασφαλιστική, που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου της Φλώρας Τριανταφύλλου και κατέθεσε προτάσεις. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-8-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος και την από 5-2-2004 αγωγή της 3ης των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:2/2005 μη οριστική και 137/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 90/2009 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1-6-2010 αίτησή του. 
Εκδόθηκε η 1878/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση της υπόθεσης απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε για εκ νέου συζήτηση ο αναιρεσείων με την από 26-3-2012 κλήση του. 
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτης, ανέγνωσε την από 12-10-2011 έκθεσή του κωλυομένου να συμμετάσχει στην σύνθεση Αρεοπαγίτη Μιλτιάδη Σπυρόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. 
Η πληρεξούσια της 3ης των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.- Κατά το άρθρο 576 § 2 Κ.Πολ.Δ., αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.- Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 26.3.2012 κλήση του αναιρεσείοντος, φέρεται προς συζήτηση η από 1.6.2010 αίτηση αναίρεσης της υπ' αριθμ. 90/2009 απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου, της οποίας αναίρεσης η συζήτηση είχε κηρυχθεί απαράδεκτη με την υπ' αριθμ. 1878/2011 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου. Περαιτέρω, από την προσκομιζόμενη με επίκληση από τον αναιρεσείοντα υπ' αριθμ. .../30.7.2012 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών …, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της ως άνω από 26.3.2012 κλήσης του αναιρεσείοντος, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την δικάσιμο της 9.11.2012, κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της υπόθεσης για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε για λογαριασμό του αγνώστου διαμονής δεύτερου των αναιρεσιβλήτων Χ. Β. στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, στον οποίο συγκοινοποιήθηκε και ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο και της προαναφερόμενης αίτησης αναίρεσης. Περίληψη δε των ως άνω δικογράφων δημοσιεύθηκε α) στο φύλλο της 31.7.2012 της εκδιδόμενης στην …εφημερίδας "...", και β) στο φύλλο της 3.8.2012 της εκδιδόμενης στην έδρα του Εφετείου Δωδεκανήσου ( …) εφημερίδας "..." (άρθρ. 134 § 1, 135 § 1 Κ.Πολ.Δ.). Επομένως, εφόσον αυτός δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 § 2 του Κ.Πολ.Δ.- 
ΙΙ.- Στο αίτημα της αγωγής για επιδίκαση αποζημίωσης σε εφάπαξ κεφάλαιο, κατά τους όρους του άρθρου 930 § 1 ΑΚ, θεωρείται ότι περιέχεται σε σχέση μείζονος προς έλασσον, το αίτημα για μηνιαίες χρηματικές παροχές. Επομένως, αν ζητείται με την αγωγή επιδίκαση εφάπαξ κεφαλαίου, χωρίς να γίνεται επίκληση σπουδαίου προς τούτο λόγου, δεν απορρίπτεται η αγωγή, αλλά το σχετικό αίτημα γίνεται δεκτό για το ίδιο αιτούμενο ποσό, αλλά καταβλητέο σε μηνιαίες δόσεις, κάθε μία από τις οποίες προκύπτει από απλό μαθηματικό υπολογισμό, εφόσον ορίζεται η χρονική περίοδος της απώλειας των προσόδων και το συνολικό ποσό (ΑΠ 1966/2008, ΑΠ 1293/1999).- Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την ένδικη από 22.8.2003 αγωγή του αναιρεσείοντος Γ. Κ., η εκτίμηση του περιεχομένου της οποίας ελέγχεται σύμφωνα με το άρθρο 561 § 2 του Κ. Πολ.Δ. από τον Άρειο Πάγο, ο αναιρεσείων διέλαβε στο δικόγραφο αυτό, εκτός των άλλων, ότι εξαιτίας του τραυματισμού του από το αναφερόμενο αυτοκινητικό ατύχημα υπέστη ακρωτηριασμό δεξιού βραχιονίου, κάκωση αυχένα, κάκωση δεξιού γόνατος και κάκωση δεξιού άκρου ποδός και ζήτησε την εφάπαξ καταβολή των ακολούθων κονδυλίων, που αφορούν την αποζημίωσή του λόγω αύξησης των μελλοντικών του δαπανών και της απώλειας εισοδημάτων του και ειδικότερα α) κονδύλιο 15.929 ευρώ, που αφορά την επί πενήντα φορές μελλοντική αεροπορική μεταφορά από την Ρόδο στην Αθήνα και αντιστρόφως του ιδίου και των συνοδών του για διάστημα ενός έτους, για την αναγκαία παρακολούθηση, εξετάσεις και θεραπείες του ακρωτηριασθέντος δεξιού βραχιονίου του, β) κονδύλιο 2.548,64 ευρώ, το οποίο θα δαπανήσει για μελλοντική αεροπορική μεταφορά από την Ρόδο στην Αθήνα και αντιστρόφως του ιδίου και των συνοδών του για τις αλλαγές (αντικαταστάσεις) του τεχνητού μέλους του σώματός του, οι οποίες θα χρειασθεί να λάβουν χώρα εντός των επομένων πενήντα ετών από του τραυματισμού του και οι οποίες θα λαμβάνουν χώρα ανά τριετία και ανέρχονται συνολικά σε δεκαέξι, γ) κονδύλιο 2.640 ευρώ, το οποίο θα δαπανήσει για την μελλοντική χρήση ταξί στην πόλη της Αθήνας, για την μετάβαση και επιστροφή του από και προς το νοσοκομείο για τις προαναφερόμενες πενήντα φορές που θα μεταβεί εντός ενός έτους από την Ρόδο στην Αθήνα για την παρακολούθηση, εξετάσεις και θεραπείες του ακρωτηριασθέντος δεξιού χεριού του και για την κατά τα άνω επί δεκαέξι φορές μετάβασή του στην Αθήνα για αντικατάσταση του τεχνητού μέλους του σώματός του, δ) κονδύλιο 9.900 ευρώ, το οποίο θα δαπανήσει για την μελλοντική του διαμονή σε διάφορα ξενοδοχεία της Αθήνας κατά την διάρκεια των ως άνω ταξιδίων του και ε) κονδύλιο 180.000 ευρώ, το οποίο αφορά μελλοντική στέρηση εισοδημάτων του από την αθλητική δραστηριότητά του ως καλαθοσφαιριστή (μπασκετμπολίστα) και ειδικότερα από τον χρόνο του ατυχήματός του (15.7.2002), οπότε ήταν ηλικίας 27 ετών και μέχρι την ηλικία των 35 ετών. Τα ανωτέρω κονδύλια απερρίφθησαν με την υπ' αριθμ. 2/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου ως αόριστα και ανεπίδεκτα δικαστικής εκτίμησης, το δε Εφετείο, κρίνον επί σχετικού λόγου της από 17.12.2006 έφεσης του ήδη αναιρεσείοντος, απέρριψε αυτά με την πληττόμενη απόφασή του, ομοίως ως αόριστα, με την αιτιολογία ότι "..ο ενάγων δεν επικαλείται στην αγωγή του την ύπαρξη σπουδαίου λόγου για την εφάπαξ καταβολή τους καθώς και τα ανάλογα περιστατικά που συνιστούν τον λόγο αυτό...". Απορρίπτοντας το Εφετείο το αγωγικό αίτημα για εφάπαξ επιδίκαση της μελλοντικής ζημίας ως αόριστο, προεχόντως ως εκ του ότι ο ενάγων δεν αναφέρει τα περιστατικά που συνιστούν τον σπουδαίο λόγο ο οποίος δικαιολογεί την εφάπαξ καταβολή, δεν αξίωσε περισσότερα στοιχεία, από όσα απαιτεί ο νόμος προς θεμελίωση του δικαιώματος, γι' αυτό και ο πρώτος λόγος της αναίρεσης, κατά το μέρος που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Όμως, το Εφετείο, μη ερευνώντας με την προσβαλλόμενη απόφασή του και το αίτημα για μηνιαίες χρηματικές παροχές κατ' άρθρο 930 § 1 ΑΚ, το οποίο θεωρείται ότι περιέχεται, σε σχέση μείζονος προς έλασσον, στο αίτημα της αγωγής για επιδίκαση αποζημίωσης εφάπαξ, υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθμ. 9 εδ. γ' Κ.Πολ.Δ. προβλεπόμενη αναιρετική πλημμέλεια. Ως εκ τούτου, ο πρώτος λόγος της αναίρεσης, κατά το μέρος που αποδίδεται στο Εφετείο η ως άνω αιτίαση, είναι βάσιμος.
ΙΙΙ.- Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 591 § 1, 670, 671 § 1 και 681 Α του Κ.Πολ.Δ., συνάγεται ότι το δικαστήριο και στην περίπτωση που δικάζει κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημιές από αυτοκινητικό ατύχημα και από τη σύμβαση ασφάλισης του αυτοκινήτου, για να σχηματίσει την δικανική πεποίθησή του ως προς την βασιμότητα ή μη των προβαλλομένων από τους διαδίκους πραγματικών ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, λαμβάνει υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου, τα οποία όμως εκτιμά ελεύθερα, εκτός αν πρόκειται για τα αποδεικτικά μέσα της δικαστικής ομολογίας και των δημοσίων εγγράφων, καθόσον για τα λοιπά αποδεικτικά μέσα δεν είναι υποχρεωμένο να ακολουθήσει ορισμένους κανόνες ως προς την αποδεικτική τους δύναμη. Από τα προαναφερόμενα συνάγεται ότι ο αναιρετικός λόγος από το άρθρο 559 αριθμ. 12 του Κ.Πολ.Δ., δεν συμβιβάζεται προς το πνεύμα και την οικονομία της διαγραφομένης από τις ως άνω διατάξεις ειδικής διαδικασίας διαφορών εξ αυτοκινητικών ατυχημάτων, γι' αυτό και ο προβαλλόμενος λόγος αναίρεσης από τη διάταξη αυτή, εφόσον αφορά τα λοιπά πλην δικαστικής ομολογίας και δημοσίων εγγράφων αποδεικτικά μέσα, απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 961/2007). Εξάλλου, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 438 και 440 του Κ.Πολ.Δ., οι ιατρικές γνωματεύσεις ή βεβαιώσεις και αν εκδίδονται από ιατρό που ασκεί δημόσια λειτουργία, μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του έχουν δεσμευτική αποδεικτική δύναμη και ειδικότερα αποτελούν πλήρη απόδειξη, χωρίς να επιτρέπεται ανταπόδειξη, παρά μόνο με την προσβολή τους ως πλαστών, για όσα βεβαιώνονται σε αυτές ότι έγιναν από το συντάκτη τους ή ότι έγιναν ενώπιόν του και επίσης πλήρη απόδειξη, κατά της οποίας όμως επιτρέπεται ανταπόδειξη, ως προς όσα βεβαιώνονται σ' αυτά, την αλήθεια των οποίων όφειλε να διαπιστώσει ο συντάκτης τους. Ως προς τις περιεχόμενες, όμως, σε αυτές επιστημονικές εκτιμήσεις και γνώμες του συντάκτη τους, ακόμη και σχετικά με τις επιπτώσεις που τα αναφερόμενα σε αυτές ευρήματα έχουν στην πνευματική και σωματική κατάσταση εκείνου στον οποίο αναφέρονται, οι εν λόγω ιατρικές βεβαιώσεις και γνωμοδοτήσεις εκτιμώνται ελεύθερα από το δικαστήριο, σύμφωνα με τον κανόνα του άρθρου 340 του ΚΠολΔ, όπως άλλωστε ισχύει, σύμφωνα με τα άρθρα 387 και 390 ΚΠολΔ, και για τις γνωμοδοτήσεις των ιατρών πραγματογνωμόνων που διόρισε το δικαστήριο ή με τις γνωμοδοτήσεις, που συντάχθηκαν με αίτηση κάποιου διαδίκου και προσκομίζονται από αυτόν, από ιατρούς, ως πρόσωπα με ειδικές γνώσεις επιστήμης (ΑΠ 1660/2009).- Στην προκειμένη περίπτωση, με τον από το άρθρο 559 αριθμ. 12 του Κ.Πολ.Δ. δεύτερο λόγο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, προσάπτεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι κατά τον σχηματισμό της κρίσης του για την αναγκαιότητα αλλαγής ανά τριετία του πρόσθετου μέλους του σώματός του, που εξαιτίας του ακρωτηριασμού του άνω δεξιού άκρου του φέρει, παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με την αποδεικτική δύναμη των δημοσίων εγγράφων, με το να μην προσδώσει πλήρη αποδεικτική δύναμη α) στην με ημερομηνία 17.12.2007 ιατρική γνωμάτευση του δημόσιου νοσοκομείου ΚΑΤ Αττικής, στην οποία ορίζεται ότι λόγω του ακρωτηριαστικού τραύματος στο δεξιό άνω άκρο του και της έλλειψης του δεξιού άνω άκρου "συνιστάται η αντικατάστασης της ήδη υπάρχουσας μυοηλεκτρονικής πρόθεσης, λόγω προσαρμογής στο κολόβωμα και ωρίμανσης των ιστών και επανεξέταση μετά από τριετία" και β) στην με αριθμό πρωτοκόλλου .../25.9.2008 ιατρική γνωμάτευση του ιδίου ως άνω νοσοκομείου ΚΑΤ Αττικής, στην οποία αναφέρεται ότι λόγω της έλλειψης του δεξιού άνω άκρου του (αναιρεσείοντος) "ο ασθενής χρήζει περιοδικής αντικατάστασης του τεχνητού άκρου αφ' ενός λόγω προσαρμογής αυτού και το κυριότερο λόγω της ραγδαίας εξέλιξης της επιστήμης αλλάζουν τα δεδομένα, προσφέροντας σε κάθε ασθενή μεγαλύτερη δυνατότητα τόσο λειτουργική όσο και αισθητική και πιο ανθρώπινα και καλύτερα αποτελέσματα, με την εμφάνιση στην αγορά νέων προθεμάτων". Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο, εκτιμώντας τα έγγραφα αυτά ελεύθερα με τις υπόλοιπες αποδείξεις, κατέληξε σε πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που θεωρεί ορθό ο αναιρεσείων σχετικά με την αναγκαιότητα αλλαγής ανά τριετία του τεχνητού μέλους του ακρωτηριασθέντος δεξιού άνω άκρου του, δεχόμενο το σχετικό αγωγικό κονδύλι για την αγορά μόνον ενός τεχνητού μέλους (20.500 ευρώ) και απορρίπτοντας αυτό για την καταβολή της αξίας πέραν του ενός τεχνητού μέλους.
Συνεπώς, με το να μην αποδώσει το δικαστήριο της ουσίας, ως προς το ζήτημα αυτό, δεσμευτική αποδεικτική δύναμη στα έγγραφα αυτά, τα οποία περιέχουν επιστημονικές εκτιμήσεις και γνώμες του συντάκτη τους, ιατρού Ν. Γ., Διευθυντή της Κλινικής Χεριού - Μικροχειρουργικής Άνω Άκρου του Γ.Ν.Αττικής "ΚΑΤ", αλλά να τα εκτιμήσει ελεύθερα μαζί με τις άλλες αποδείξεις, δεν παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με την δύναμη των αποδεικτικών μέσων και ειδικότερα τους ορισμούς των άρθρων 438 και 440 Κ.Πολ.Δ., σχετικά με την αποδεικτική δύναμη των δημοσίων εγγράφων, και τα αντιθέτως προβαλλόμενα με τον ερευνόμενο λόγο της αναίρεσης είναι αβάσιμα και απορριπτέα.- 
ΙV.- Ο από το άρθ. 559 αριθμ. 19 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης, για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της απόφασης, τα περιστατικά που είναι αναγκαία, για την κρίση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των όρων και προϋποθέσεων, για την εφαρμογή της εφαρμοσθείσας διάταξης, ή της μη συνδρομής των όρων αυτών, που αποκλείουν την εφαρμογή της, όπως, επίσης και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, σε ότι αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, που έγιναν δεκτά και ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όχι δε και όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων (ανάλυση-στάθμιση-αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού) και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές και διατυπώνεται με σαφήνεια στην απόφαση, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 561 § 1 Κ.Πολ.Δ. (Ολ. ΑΠ 1/1999). Ανεπάρκεια δε και ασάφεια αιτιολογιών υπάρχει όταν από το αιτιολογικό δεν προκύπτουν τα πραγματικά περιστατικά, που είναι αναγκαία για τη δικαιολόγηση της εφαρμοσθείσας διάταξης ουσιαστικού δικαίου, καθιστώντας έτσι ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο. Περαιτέρω, ο προαναφερόμενος εκ του αριθμού 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης είναι δυνατόν να φέρεται ότι πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση γιατί στερείται νόμιμης βάσης, είτε διότι δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, είτε διότι έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς, αλλά στην πραγματικότητα να πλήττει την απόφαση κατά την ανέλεγκτη από τον Άρειο Πάγο εκτίμηση των αποδείξεων υπό την επίκληση ότι αυτή στερείται νόμιμης βάσης (ΑΠ 1602/2007).- Στην προκειμένη περίπτωση, με τον από το άρθρο 559 αριθμ. 19 Κ.Πολ.Δ. τρίτο λόγο της αναίρεσης, προσάπτεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι αδικαιολόγητα περιόρισε σε 181 ημέρες το χρονικό διάστημα κατά το οποίο, λόγω του τραυματισμού του, ήταν ανίκανος να αυτοεξυπηρετηθεί και είχε ανάγκη φροντίδας από τρίτο πρόσωπο, ενώ όφειλε να δεχθεί ότι το εν λόγω χρονικό διάστημα ήταν διάρκειας 365 ημερών και να επιδικάσει το ανάλογο κονδύλι. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος και τούτο διότι υπό το πρόσχημα της έλλειψης νόμιμης βάσης πλήττεται η περί πραγμάτων ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του δικαστηρίου της ουσίας και κατά πάσα περίπτωση (πρέπει να απορριφθεί) ως αβάσιμος, διότι από την επισκόπηση του περιεχομένου της πληττόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο διέλαβε και ως προς το ζήτημα τούτο συνοπτική μεν, πλην όμως πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά αιτιολογία. Εξάλλου, με τον τέταρτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, ο οποίος τείνει να θεμελιωθεί επί του άρθρου 559 αριθμ. 1 του Κ.Πολ.Δ., προσάπτεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου (ΑΚ 929 εδ. α') απέρριψε ως αναπόδεικτο το αγωγικό κονδύλιο για την δαπάνη λήψης βελτιωμένης διατροφής, ενώ αυτό έπρεπε να γίνει δεκτό ως βάσιμο και κατ' ουσία. Αυτό το περιεχόμενο έχων ο ερευνόμενος λόγος είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι με αυτόν και υπό το πρόσχημα της μη εφαρμογής του νόμου πλήττεται η περί πραγμάτων ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.- V.- Κατόπιν πάντων των προαναφερομένων πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση και συγκεκριμένα κατά το κεφάλαιό της που αφορά το αίτημα για επιδίκαση αποζημίωσης σε μηνιαίες δόσεις των κονδυλίων α) των 15.929 ευρώ, που αφορά την επί πενήντα φορές μελλοντική αεροπορική μεταφορά από την Ρόδο στην Αθήνα και αντιστρόφως του αναιρεσείοντος και των συνοδών του για διάστημα ενός έτους, για την αναγκαία παρακολούθηση, εξετάσεις και θεραπείες του ακρωτηριασθέντος δεξιού βραχιονίου του, β) των 2.548,64 ευρώ, το οποίο θα δαπανήσει αυτός για μελλοντική αεροπορική μεταφορά από την Ρόδο στην Αθήνα και αντιστρόφως του ιδίου και των συνοδών του για τις αλλαγές (αντικαταστάσεις) του τεχνητού μέλους του σώματός του, οι οποίες θα χρειασθεί να λάβουν χώρα εντός των επομένων πενήντα ετών από του τραυματισμού του και οι οποίες θα λαμβάνουν χώρα ανά τριετία και ανέρχονται συνολικά σε δεκαέξι, γ) των 2.640 ευρώ, το οποίο θα δαπανήσει για την μελλοντική χρήση ταξί στην πόλη της Αθήνας, για την μετάβαση και επιστροφή του από και προς το νοσοκομείο για τις προαναφερόμενες πενήντα φορές που θα μεταβεί εντός ενός έτους από την Ρόδο στην Αθήνα για την παρακολούθηση, εξετάσεις και θεραπείες του ακρωτηριασθέντος δεξιού χεριού του και για την κατά τα άνω επί δεκαέξι φορές μετάβασή του στην Αθήνα για αντικατάσταση του τεχνητού μέλους του σώματός του, δ) των 9.900 ευρώ, το οποίο θα δαπανήσει για την μελλοντική του διαμονή σε διάφορα ξενοδοχεία της Αθήνας κατά την διάρκεια των ως άνω ταξιδίων του και ε) των 180.000 ευρώ, το οποίο αφορά μελλοντική στέρηση εισοδημάτων του από την αθλητική δραστηριότητά του ως καλαθοσφαιριστή (μπασκετμπολίστα) και ειδικότερα από τον χρόνο του ατυχήματός του (15.7.2002), οπότε ήταν ηλικίας 27 ετών και μέχρι την ηλικία των 35 ετών. Στη συνέχεια, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο είναι δυνατόν να συγκροτηθεί από δικαστές άλλους εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 580 § 3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του έχοντος καταθέσει και προτάσεις αναιρεσείοντος (άρθρα 176, 180 § 1, 183 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.- 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί εν μέρει, κατά τα εις το σκεπτικό ειδικότερον εκτιθέμενα, την υπ' αριθμ. 90/2009 απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου, ειδικής διαδικασίας αυτοκινήτων.- 
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.- Και 
Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.- 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 5 Ιουλίου 2013.
Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 17 Σεπτεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ