Αριθμός 334/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά και Χρυσούλα Παρασκευά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ν. Ζ. του Γ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Κώτσο, για αναίρεση της υπ' αριθ. 2739/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. 
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Απριλίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 617/2012.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 501§1 εδ. 1, 3 ΚΠΔ, αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανισθεί αυτοπροσώπως ή διά συνηγόρου του, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη (εδ. 1). Η διάταξη του άρθρου 349 του ιδίου Κώδικα για αναβολή της συζήτησης εφαρμόζεται και υπέρ του εκκαλούντος που δεν μπόρεσε να εμφανισθεί για λόγους ανώτερης βίας (εδ. 2). Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση, με την οποία συμπροσβάλλεται και η προπαρασκευαστική απόφαση που απέρριψε το αίτημα της αναβολής. Εξάλλου η κατά τα άρθρα 93§3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 § 1 στοιχ. Δ ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, απαιτείται όχι μόνον για την απόφαση περί της ενοχής, δηλ. την καταδικαστική ή απαλλακτική για την κατηγορία απόφαση του δικαστηρίου, αλλά για όλες τις αποφάσεις, ανεξάρτητα αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του κατηγορουμένου περί αναβολής της δίκης λόγο σημαντικών αιτίων, κατά το άρθρο 349§1 ΚΠοινΔ πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, παρά το ότι η παραδοχή ή απόρριψη τέτοιας αιτήσεως έχει αφεθεί στην ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου, δηλ. να αναφέρει στο αιτιολογικό της τα αποδεικτικά μέσα που εκτιμήθηκαν τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν και τις σκέψεις, βάσει των οποίων το δικαστήριο κατέληξε στην απορριπτική της αιτήσεως αυτής κρίση του.
Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη 2739/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών η έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 51755/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών με την οποία αυτός καταδικάστηκε για πλαστογραφία μετά χρήσεως κατ' εξακολούθηση σε φυλάκιση 12μηνών, μετατραπείσα σε χρηματική προς 10 ευρώ ημερησίως, απορρίφθηκε μετά την απόρριψη αιτήματος του για αναβολή της δίκης λόγω ανυπερβλήτων αιτίων εμφανίσεώς του στο ακροατήριο του δικαστηρίου. Από την προσβαλλόμενη απόφαση και τα πρακτικά της προκύπτει ότι κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο δεν εμφανίσθηκε ο εκκαλών κατηγορούμενος, αλλ' αντ' αυτού εμφανίσθηκε ως άγγελος, ο συγγενής του Ν. Π. ο οποίος ανήγγειλε ότι ο κατηγορούμενος "είναι στην Ολλανδία, εδώ και 17 ημέρες. Προσπάθησε να έρθει αλλά είναι σε νοσοκομείο. Μου είπε η σύζυγός του ότι προσπαθεί να στείλει το χαρτί από την Πρεσβεία μόλις ανοίξει. Πήγε για δουλειά και αρρώστησε εκεί. Ζητά την αναβολή της δίκης". 
Το Δικαστήριο ακολούθως απέρριψε το αίτημα αναβολής ως ουσιαστικά αβάσιμο και κατόπιν την έφεση ως ανυποστήρικτη με την εξής αιτιολογία: "Επειδή από τις διατάξεις του άρθρου 349 ΚΠοινΔ το Δικαστήριο μπορεί να αναβάλλει τη δίκη για σημαντικά αίτια που προβάλλονται από τον Εισαγγελέα ή κάποιον από τους διαδίκους ή και αυτεπαγγέλτως. Στη προκείμενη όμως περίπτωση δεν αποδείχθηκε ο λόγος που προβάλλει ο κατηγορούμενος, αφού δεν προσκομίζεται κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ιατρικό πιστοποιητικό από το οποίο να προκύπτει ότι είναι ασθενής καθώς και το είδος της ασθένειάς του, η δε κατάθεση του μάρτυρα, μη ενισχυόμενη από κανένα έγγραφο αποδεικτικό στοιχείο δεν κρίνεται πειστική. Επομένως εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι ο λόγος της αναβολής είναι τέτοιος ώστε να τον εμποδίσει να εμφανιστεί στο Δικαστήριο αυτό κατά τη σημερινή δικάσιμο και συνακόλουθα να αποτελεί σημαντικό αίτιο που δικαιολογεί την αναβολή της δίκης, πρέπει ν' απορριφθεί το αίτημα του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης". Η παρεμπίπτουσα αυτή απόφαση έχει την επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 193§3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, καθόσον μνημονεύει τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη και αξιολόγησε το δικαστήριο για να καταλήξει στη σχετική απορριπτική κρίση, αναφέρονται σ' αυτή τα στοιχεία που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, στα οποία το δικαστήριο θεμελίωσε την ουσιαστική αβασιμότητα του αιτήματος αναβολής τους συλλογισμούς με τους οποίους κατέληξε στη κρίση του αυτή, καθώς και τις αποδείξεις που τις στηρίζουν. Εκθέτει, επίσης ότι η κατάθεση του μάρτυρα του κατηγορουμένου αναιρεσείοντος περί ασθενείας αυτού και αδυναμίας του να εμφανισθεί στο δικαστήριο μη ενισχυόμενη από κανένα έγγραφο αποδεικτικό στοιχείο (ιατρικό πιστοποιητικό) δεν κρίνεται πειστική και επομένως ο προβαλλόμενος λόγος αναβολής δεν συνιστά σημαντικό αίτιο που να δικαιολογεί την αναβολή της δίκης. Επομένως μετά ταύτα το παραπάνω δικαστήριο αφού προηγουμένως απέρριψε αιτιολογημένα το αίτημα του αναιρεσείοντος για αναβολή της δίκης, προχώρησε στην εκδίκαση της υποθέσεως και απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη δεν υπερέβη σχετικώς την εξουσία του. Επομένως πρέπει ν' απορριφθούν ως αβάσιμοι οι προβαλλόμενοι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Η του ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως.
Μετά ταύτα πρέπει ν' απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ως αβάσιμη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρ. 58 3§1 του ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 20-4-2012 αίτηση αναιρέσεως του Ν. Ζ. του Γ. για αναίρεση της 2739/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Ιανουαρίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Μαρτίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ