Αριθμός 54/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα 
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες. 
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Π. Σ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Άρη Τσαβδαρίδη.
Του αναιρεσιβλήτου: 1.Π. Λ. του Λ., κατοίκου ..., και 2.Δ. Γ. του Π., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στον ακροατήριο. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 9-5-2005 δύο αγωγές των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2389/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 799/2009 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 17-5-2010 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης, ανέγνωσε την από 20-10-2011 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Αργυρίου Σταυράκη, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης κατά παραδοχή του πρώτου από το άρθρο 559 αρ. 11γ του ΚΠολΔ λόγου του αναιρετηρίου και αφού απορριφθούν οι λοιποί προβαλλόμενοι λόγοι αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις … και …/13-7-2012 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας Ιωαννίνων … και τις … και …/20-6-2012 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Πειραιά …, τις οποίες προσκομίζει και επικαλείται ο αναιρεσείων, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης και της από 14-11-2011 κλήσεως για τον ορισμό δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσιβλήτους. Αφού δε οι τελευταίοι δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το πινάκιο, πρέπει να δικασθούν ερήμην, η συζήτηση όμως θα χωρήσει ως να ήσαν και αυτοί παρόντες, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ.2 εδ.γ' ΚΠολΔ.
Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 340 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση, συνεκτιμά ελεύθερα όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για την απόδειξη των ισχυρισμών τους, οι οποίοι ασκούν επιρροή στην έκβαση της δίκης. Και έχει μεν υποχρέωση το δικαστήριο να αιτιολογήσει σχετικώς την απόφασή του, να αναφέρει δηλαδή τους λόγους που το οδήγησαν στο αποδεικτικό του πόρισμα, όχι όμως και να κάνει ειδική μνεία καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψιν του. Αν, όμως, από το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο, ότι, για το σχηματισμό δικανικής πεποίθησης επί ενός ουσιώδους ζητήματος, ελήφθησαν υπόψιν και συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, που με επίκληση προσκομίσθηκαν, τότε ιδρύεται ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αριθμ.11γ ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως.
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων επικαλείται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψιν αποδεικτικά μέσα που προσκόμισε και επικαλέσθηκε νομίμως, και ειδικότερα την υπ'αριθμ.12/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς και τα ενσωματωμένα σ'αυτήν πρακτικά, η οποία εκδόθηκε επί εφέσεως κατά της υπ'αριθμ.1319/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Πειραιώς, και δυνάμει της οποίας κηρύχθηκε αυτός αθώος της αποδιδόμενης κατηγορίας της απάτης σε βάρος των αναιρεσίβλητων. Όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως, το Εφετείο που την εξέδωσε έλαβε υπόψιν, για το σχηματισμό της κρίσεώς του ότι ο αναιρεσείων τέλεσε την ένδικη αδικοπραξία (απάτη) σε βάρος των αναιρεσίβλητων, μεταξύ άλλων αποδεικτικών μέσων, και την ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς κατάθεση του πρώτου αναιρεσίβλητου - ενάγοντος Π. Λ., καθώς και την απολογία του αναιρεσείοντος, ως κατηγορουμένου, ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της εναντίον του τελευταίου κατηγορίας για την πράξη της απάτης, που αποτελεί και τη βάση της ένδικης αγωγής των αναιρεσίβλητων. Η κατάθεση αυτή του ενάγοντος (μηνυτή) Π. Λ. και η απολογία του αναιρεσείοντος περιέχονται στα ενσωματωμένα στην υπ'αριθμ.1319/14-11-2005 απόφαση του πιο πάνω ποινικού δικαστηρίου πρακτικά, τα οποία είχαν προσκομίσει και επικαλεσθεί οι αναιρεσίβλητοι κατά την εκδίκαση της υποθέσεως στο Εφετείο, με την απόφαση δε εκείνη ο αναιρεσείων είχε καταδικασθεί σε ποινή φυλακίσεως δύο (2) ετών για την πράξη της απάτης που αναφέρθηκε παραπάνω. Ο αναιρεσείων, παραπονούμενος για την όμοια ως ανωτέρω παραδοχή της πρωτόδικης αποφάσεως, επικαλέσθηκε και προσκόμισε νομίμως ενώπιον του Εφετείου την υπ'αριθμ.12/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς, που είχε εκδοθεί στο μεταξύ, και τα ενσωματωμένα σ'αυτήν πρακτικά συνεδριάσεως του ίδιου ποινικού δικαστηρίου, με την οποία απόφαση ο αναιρεσείων κηρύχθηκε κατ' έφεση αθώος της κατηγορίας που του αποδόθηκε για την πράξη της απάτης σε βάρος των αναιρεσίβλητων, για το λόγο ότι, όπως δέχεται το Πενταμελές Εφετείο, δεν αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος είχε τελέσει την πράξη αυτή σε βάρος τους. Και είναι μεν αληθές ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη "και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι", πλην όμως, παρά τη βεβαίωση αυτή του Εφετείου και ενόψει του ότι: α)μνημονεύει ρητά, όπως προαναφέρθηκε, την κατάθεση του πρώτου αναιρεσίβλητου και την απολογία του αναιρεσείοντος ενώπιον του πρωτοβάθμιου ποινικού δικαστηρίου, τις οποίες και αξιολογεί και οι οποίες, όπως επίσης αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ενισχύουν την κρίση του δικαστηρίου ότι ο αναιρεσείων τέλεσε την ένδικη αδικοπραξία σε βάρος των αναιρεσίβλητων, και β)δεν μνημονεύει καθόλου την υπ'αριθμ.12/2008 αθωωτική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς και τα ενσωματωμένα σ' αυτήν πρακτικά του ίδιου δικαστηρίου, που αναφέρθηκαν παραπάνω, δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο, ότι το Εφετείο έλαβε πράγματι υπόψη την τελευταία αυτή ποινική απόφαση και τις καταθέσεις των μαρτύρων, όπως και την απολογία του αναιρεσείοντος, που περιέχονται στα ταυτάριθμα (ενσωματωμένα) πρακτικά του δευτεροβάθμιου ποινικού δικαστηρίου, τα οποία είχε προσκομίσει και επικαλεσθεί, όπως προαναφέρθηκε ο αναιρεσείων και τα οποία το Εφετείο είχε υποχρέωση να λάβει υπόψιν, κατά τα προεκτεθέντα. Κατά συνέπεια, ιδρύεται στην προκειμένη περίπτωση ο από το άρθρο 559 αρ.11 περ.γ'ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, για το λόγο ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν είναι βέβαιο ότι έλαβε υπόψιν αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι, όπως βάσιμα υποστηρίζει ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως. Πρέπει, επομένως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση να παραπεμφθεί δε η υπόθεση για νέα εκδίκαση στο δικαστήριο, που την εξέδωσε εφόσον είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό. Παρέλκει δε, κατόπιν τούτου, η έρευνα των λοιπών αναιρετικών λόγων. Οι αναιρεσίβλητοι λόγω της ήττας τους πρέπει να καταδικασθούν στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος (άρθρο 176 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό. 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την 799/2009 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.
Παραπέμπει την εκδίκαση της υποθέσεως στο αυτό δικαστήριο συντιθέμενο από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσόν των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2012. Και 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Ιανουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ