Αριθμός 1344/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Ιωάννη Χαμηλοθώρη, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Νοεμβρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Αμερικανικής Ανωνύμου Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία ΑΜΕΡΙΚΑΝ ΛΑΪΦ ΙΝΣΟΥΡΑΝΣ ΚΟΜΠΑΝΥ (AMERICAN LIFE INSURANCE COMPANY), που εδρεύει στο ..., νομίμως εκπροσωπουμένης στην Ελλάδα, διεύθυνση κεντρικών γραφείων ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Μπούρα.
Του αναιρεσιβλήτου: Δ. Ξ. του Ν., δικηγόρου, 2, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως και από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κρέτση, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17 Ιανουαρίου 2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 236/2007 απόφαση με την οποία το Δικαστήριο (Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών) κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, 6398/2008 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 2209/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10 Οκτωβρίου 2010 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Ιωάννης Χαμηλοθώρης, ανέγνωσε την από 8 Νοεμβρίου 2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης κατά παραδοχή των δεύτερου και τρίτου λόγων αναίρεσης και την απόρριψη του πρώτου λόγου αναίρεσης.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 559 αρ. 20 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου αποδεικτικού κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 επομ. ΚΠολΔ., δηλαδή υπέπεσε σε λάθος ως προς την ανάγνωση του κειμένου του εγγράφου με το να αποδώσει σ" αυτό περιεχόμενο προφανώς διαφορετικό από το αληθινό, στη συνέχεια δε κατέληξε, στηριζόμενο αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο σ' αυτό, σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα πόρισμα ως προς τα πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (Ολ.ΑΠ 2/2008). Η παραμόρφωση μπορεί να γίνει θετικά, με τη μεταβολή του κειμένου του εγγράφου ή αρνητικά, με την παράλειψη ανάγνωσης κρίσιμων περικοπών, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει το δικαστήριο σε διαφορετικό αποδεικτικό συμπέρασμα (ΑΠ 1641/2008, 1957/2006). 
Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης προσάπτεται η αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ και ειδικότερα ότι αυτό από αναγνωστικό σφάλμα παραμόρφωσε το περιεχόμενο του κρίσιμου μεταξύ της αναιρεσείουσας ασφαλιστικής εταιρίας και του αναιρεσιβλήτου ασφαλισμένου με αριθ. .../7.3.1994 συμφωνητικού ασφάλισης νοσοκομειακής περίθαλψης, δεχόμενο ότι ο όρος του συμπληρωματικού ασφαλιστήριου συμφωνητικού για δεκαετή παραμονή σε ισχύ της ένδικης ασφαλιστικής σύμβασης νοσοκομειακής περίθαλψης πριν από τη συμπλήρωση του 70ου έτους του ενάγοντος ασφαλισμένου, προκειμένου να μετατραπεί η σχετική κάλυψη σε ισόβια, επιφυλάσσει στον προμηθευτή (ασφαλιστική εταιρία) το δικαίωμα της λήξης της κάλυψης νοσοκομειακής περίθαλψης χωρίς τη συνδρομή σπουδαίου λόγου, και είναι καταχρηστικός,γιατί αφήνει τη μελλοντική συνέχιση και μετατροπή της κάλυψης της νοσοκομειακής περίθαλψης στην απόλυτη διακριτική ευχέρεια της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας. Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: Ο ενάγων συνήψε, μεταξύ άλλων, με την εναγομένη ασφαλιστική εταιρία στις 15.2.1994 ασφαλιστική σύμβαση νοσοκομειακής περίθαλψης, για την οποία εκδόθηκε το ασφαλιστήριο συμβόλαιο ..., το οποίο ίσχυσε έκτοτε με το συμπληρωματικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο, που αποτελεί ενιαίο και αναπόσπαστο μέρος του. Στο συμπληρωματικό συμβόλαιο του εν λόγω βασικού ασφαλιστηρίου συμβολαίου νοσοκομειακής περίθαλψης και ειδικότερα στο στοιχείο IV ΜΕΡΟΣ αυτού με τίτλο "ΠΑΡΟΧΗ ΙΣΟΒΙΑΣ ΚΑΛΥΨΗΣ" αναφέρονται τα εξής: "... Εάν η ασφάλιση που παρέχεται από αυτό το συμπληρωματικό συμβόλαιο έχει παραμείνει συνεχώς σε ισχύ για τα τελευταία 10 έτη πριν την 70η επέτειο των γενεθλίων του κυρίως ασφαλισμένου ή της συζύγου του θα παραταθεί για το υπόλοιπο της ζωής τους και τα ασφάλιστρα θα αναπροσαρμόζονται ανά πενταετία με τελευταία αναπροσαρμογή στο 85ο έτος της ηλικίας κατά ποσοστό που δεν θα υπερβαίνει το 30% ". Ο όρος αυτός, κατά τις παραδοχές του Εφετείου, είναι καταχρηστικός, αφού έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική διατάραξη της ισορροπίας των δικαιωμάτων των συμβληθέντων μερών σε βάρος του ενάγοντος καταναλωτή. Συγκεκριμένα ο ένδικος όρος του ως άνω συμπληρωματικού συμβολαίου επιφυλάσσει στον προμηθευτή, δηλαδή στην εναγομένη ασφαλιστική εταιρία το δικαίωμα της λήξης της κάλυψης της νοσοκομειακής περίθαλψης χωρίς σπουδαίο λόγο και χωρίς η ρύθμιση αυτή να προβλέπεται ως επακόλουθο συμβατικής παράβασης του ενάγοντος και δεν δικαιολογείται από τον κανόνα της αναλογίας που πρέπει να υπάρχει μεταξύ αυτών, ώστε να αποφεύγεται η διατάραξη τη συμβατικής ισορροπίας με την κατάχρηση της ισχύος της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας. Ο σχετικός όρος είναι σύμφωνα με τις αρχές τις καλής πίστης καταχρηστικός, γιατί αφήνει χωρίς σπουδαίο λόγο τη μελλοντική συνέχιση και μετατροπή σε ισόβια την κάλυψη της νοσοκομειακής περίθαλψης στην απόλυτη μονομερή κρίση και διακριτική ευχέρεια της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας με αναφορά στο μοναδικό και βασικό κριτήριο της δεκαετούς διάρκειας της ένδικης ασφαλιστικής σύμβασης κατά τη συμπλήρωση του 70ου έτους της ηλικίας του ενάγοντος, χωρίς αυτή να συνδέεται με τη συμπεριφορά του ασφαλισμένου καταναλωτή". Περαιτέρω, όπως προκύπτει από το επίμαχο έγγραφο ασφαλιστικής σύμβασης, επιτρεπτώς προσκομιζόμενο στον Άρειο Πάγο και επισκοπούμενο σχετικώς (561 παρ.1 ΚΠολΔ), περιέχονται σ' αυτό και ειδικότερα στο μέρος IV του συμπληρωματικού συμβολαίου οι εξής όροι: "Η ασφάλιση που παρέχει αυτό το συμπληρωματικό συμβόλαιο θα λήγει αυτόματα την 70ή επέτειο των γενεθλίων αυτού που προτείνεται για ασφάλιση (κυρίως ασφαλισμένου) ή του/της συζύγου του ... ΠΑΡΟΧΗ ΙΣΟΒΙΑΣ ΚΑΛΥΨΗΣ. Εάν η ασφάλιση που παρέχεται από αυτό το συμπληρωματικό συμβόλαιο έχει παραμείνει συνεχώς σε ισχύ για τα τελευταία 10 έτη πριν την 70ή επέτειο των γενεθλίων του κυρίως ασφαλισμένου ή του/της συζύγου του, θα παραταθεί για το υπόλοιπο της ζωής τους και τα ασφάλιστρα θα αναπροσαρμόζονται ανά πενταετία, με τελευταία αναπροσαρμογή στο 85ο έτος της ηλικίας κατά ποσοστό που δεν θα υπερβαίνει το 30%". Από το περιεχόμενο αυτό του εν λόγω κρίσιμου αποδεικτικού εγγράφου προκύπτει με σαφήνεια ότι η επίμαχη σύμβαση ασφάλισης για νοσοκομειακή περίθαλψη του ενάγοντος, ο οποίος κατά το χρόνο κατάρτισης της σύμβασης αυτής, όπως δηλώνεται στην ίδια τη σύμβαση, ήταν 61 ετών, συμφωνήθηκε να λήξει αυτόματα με τη συμπλήρωση του 70ου έτους του ασφαλισμένου, δηλαδή συμφωνήθηκε για ορισμένο χρόνο. Ο διαλαμβανόμενος στο ασφαλιστήριο πιο πάνω έντυπος γενικός όρος για παροχή ισόβιας κάλυψης, δηλαδή για παράταση της ασφάλισης για το υπόλοιπο της ζωής του ασφαλισμένου υπό την προϋπόθεση της παραμονής σε ισχύ του συμπληρωματικού ασφαλιστηρίου συνεχώς τα τελευταία 10 έτη πριν από τη συμπλήρωση του 70ου έτους είναι σαφές ότι δεν αφορά και δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση του ενάγοντος ασφαλισμένου, ο οποίος διανύει κατά το χρόνο που συμβάλλεται το 61ο έτος της ηλικίας του και συνακόλουθα το ασφαλιστήριο δεν πρόκειται να παραμείνει σε ισχύ επί δέκα συνεχή έτη πριν από τη συμπλήρωση του 70ου έτους της ηλικίας του. Από τους όρους αυτούς, όπως η συνδυασμένη ανάγνωση τους φανερώνει, δεν επιφυλάσσεται στην εναγομένη ασφαλιστική εταιρία κανένα δικαίωμα λήξης της κάλυψης της νοσοκομειακής περίθαλψης, η οποία συμφωνήθηκε χωρίς όρους και προϋποθέσεις να λήξει με τη συμπλήρωση του 70ου έτους της ηλικίας του ενάγοντος, ούτε αφήνονται περιθώρια διακριτικής ευχέρειας για μελλοντική συνέχιση ισοβίως της επίμαχης σύμβασης κάλυψης και μάλιστα ύστερα από μονομερή κρίση της εναγομένης. 
Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, παραμόρφωσε, εξαιτίας παράλειψης ανάγνωσης του πιο πάνω όρου για λήξη της ασφαλιστικής κάλυψης και εσφαλμένης ανάγνωσης του όρου για ισόβια παράταση μετά τη συμπλήρωση του 70ου έτους, το εν λόγω συμπληρωματικό ασφαλιστήριο κατά το προεκτεθέν περιεχόμενο και στη συνέχεια κατέληξε, στηριζόμενο αποκλειστικά στο εν λόγω αποδεικτικό έγγραφο, σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα πόρισμα αναφορικά με πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού δέχθηκε ότι ο επίμαχος τελευταίος όρος ήταν καταχρηστικός και ότι η συμπληρωματική ασφαλιστική σύμβαση εξακολούθησε να ισχύει και μετά τη συμπλήρωση του 70ου έτους της ηλικίας του ενάγοντος. Επομένως ο πιο πάνω λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ είναι βάσιμος. Μετά από αυτά πρέπει, κατά παραδοχή του λόγου αυτού αναίρεσης, του οποίου η αναιρετική εμβέλεια καθιστά περιττή την έρευνα των υπόλοιπων λόγων αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο Δικαστήριο που την εξέδωσε, εφόσον είναι δυνατή η σύνθεση του από άλλους δικαστές (αρθρ. 5 80 §3 ΚΠολΔ), και να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την απόφαση 2209/2010 του Εφετείου Αθηνών. 
Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο πιο πάνω Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Μαρτίου 2013 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 26 Ιουνίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ