Αριθμός 1716/2023 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Νικόλαο Πουλάκη και Μαρία Γιαννακοπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. 
Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 26 Σεπτεμβρίου 2023, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ε. Ύ. Α. Θ. Α.Ε.." που εδρεύει στη ….. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Γούλα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. 
Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ζ. Κ. του Ν., κατοίκου ….., 2.Κ. Δ. - Χ. του Α., κατοίκου ….., 3.Κ. Χ. του Φ., κατοίκου ….., 4.Γ. Ν. του Θ., κατοίκου ….., 5.Τ. Μ. του Ε., κατοίκου ….., 6.Α. Κ. του Α., κατοίκου ….., 7.Κ. Σ. του Φ., κατοίκου ….., 8. Μ. Χ. του Ι., κατοίκου ….., 9.Κ. Ε. - Μ. του Ι., κατοίκου ….., 10.Σ. Ι. του Π., κατοίκου ……, 11.Φ. Φ. του Κ., κατοίκου ….., 12.Κ. Α. του Α., κατοίκου …., 13.Π. Λ. του Α., κατοίκου ….., 14. Ι. Σ. του Α., κατοίκου ….., 15.Π. Σ. του Ν. κατοίκου ….., 16. Σ. Γ. του Ρ., κατοίκου …., 17.Π. Β. του Σ., κατοίκου …., 18. Σ. Α. του Κ., κατοίκου …., 19.Π. Θ. του Ε., κατοίκου …., 20.Α. Δ. του Γ., κατοίκου ..., 21.Ε. Δ. του Δ., κατοίκου ..., 22.Π. Σ. του Β., κατοίκου ..., 23.Τ. Α. του Γ., κατοίκου ... ..., 24.Κ. Α. του Η., κατοίκου ... ..., 25.Π. Ε. του Χ., κατοίκου ..., 26.Π. Π. του Λ., κατοίκου ..., 27.Τ. Χ. του Δ., κατοίκου ..., 28.Μ. Κ. του Ε., κατοίκου ... ..., 29.Κ. Ν. του Γ., κατοίκου ...ς., 30.Κ. Χ. του Α., κατοίκου ... ..., 31.Μ. Π. του Γ., κατοίκου ... ..., 32.Μ. Γ. του Σ., κατοίκου ..., 33.Μ. Χ. του Δ., κατοίκου ... ..., 34.Τ. Γ. του Σ., κατοίκου ... ..., 35.Β. Π. του Ι., κατοίκου ..., 36.Τ. Α. του Β., κατοίκου ... ..., 37.Α. Α. του Γ., κατοίκου ... ..., 38.K. Δ. του Α., κατοίκου ... ..., 39.Λ. Ν. του Δ., κατοίκου ... ..., 40.Π. Α. του Η., κατοίκου ... 41.Π. Ν. του Ε., κατοίκου ... ..., 42.Δ. Σ. του Α., κατοίκου ..., 43.Κ. Ε. του Λ., κατοίκου ... ... 44. Λ. Π. του Ν., κατοίκου ... ..., 45.Τ. Χ. του Χ., κατοίκου ... ..., 46.Τ. Α. του Γ., κατοίκου ... ..., 47.Π. Ν. του Κ., κατοίκου ... ..., 48.Σ. Γ. του Α., κατοίκου ..., 49.Θ. Γ. του Ν., κατοίκου ..., και 50.Κ. Μ. του Μ., κατοίκου ... Οι 30ος, 37ος, 38ος, 39ος και 40ος δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο και οι λοιποί εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ελένη Κωστίκα, η οποία κατέθεσε προτάσεις. 
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-12-2015 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 214/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 5100/2020 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα εταιρεία με την από 8-7-2020 αίτησή της και τους από 21-8-2023 προσθέτους λόγους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη τους.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 1 του ΚΠολΔ ορίζεται ότι, "αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι", ενώ με την παρ. 2 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι, "αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί". Τις κλητεύσεις επικαλείται και αποδεικνύει ο παριστάμενος διάδικος (ΑΠ 1136/2023, ΑΠ 1195/2022). Εξ άλλου, κατά την διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. γ' και δ' του ΚΠολΔ., που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη, κατ' άρθρο 575 εδ. β' του ίδιου Κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στην σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε. Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στην δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, η αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ' αναβολή δικάσιμο, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για την δικάσιμο αυτή και, επομένως, δεν χρειάζεται νέα κλήτευση του διαδίκου. Προϋπόθεση, βέβαια, της εγκυρότητας της κλήτευσης αυτής, λόγω αναβολής της υπόθεσης και της εγγραφής αυτής στο πινάκιο, είναι ότι ο απολειπόμενος, κατά την μετ' αναβολή δικάσιμο, διάδικος είτε να είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση ή να είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί για την δικάσιμο, κατά την οποία αναβλήθηκε η υπόθεση, είτε να είχε παραστεί νομίμως κατά την πρώτη αυτή δικάσιμο και, επομένως, με τη νόμιμη παράσταση και τη μη εναντίωσή του, καλύφθηκε η τυχόν ακυρότητα της κλήτευσής του κατά την αρχική δικάσιμο (ΑΠ 1806/2022, ΑΠ 502/2020). Περαιτέρω, από το άρθρο 143 παρ. 1 του ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο πρώτο του άρθρου 1 του Ν.4335/2015, με έναρξη ισχύος την 1.1.2016 (σύμφωνα με την παρ. 4 του ένατου άρθρου του άρθρου 1 του ίδιου νόμου), με το οποίο ορίζεται ότι "ο δικαστικός πληρεξούσιος που διορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 96, (δηλαδή είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση, είτε ειδικά στις εργατικές διαφορές, με ιδιωτικό έγγραφο, το οποίο φέρει βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του διαδίκου από Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών ή οποιαδήποτε άλλη δημόσια ή δημοτική αρχή), είναι αυτοδικαίως και αντίκλητος για όλες τις επιδόσεις που αναφέρονται στη δίκη στην οποία είναι πληρεξούσιος, έως και την έκδοση αμετάκλητης απόφασης, εκτός αν με δικόγραφο γνωστοποιηθεί στους λοιπούς διαδίκους η αντικατάστασή του", συνάγεται ότι ο δικηγόρος που παραστάθηκε ως πληρεξούσιος του διαδίκου στην πρωτοβάθμια ή στη δευτεροβάθμια δίκη (εφόσον ασκηθεί έφεση) θεωρείται κατά νόμο αντίκλητος για τις αναγόμενες στη δίκη αυτή επιδόσεις εγγράφων, μέχρι την έκδοση αμετάκλητης απόφασης, εκτός αν γνωστοποιηθεί η αντικατάστασή του (ΑΠ 1578/2021, ΑΠ 667/2020). Από δε, το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 440, 438 και 104 του ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι από τη μνεία που γίνεται στο προεισαγωγικό τμήμα της δικαστικής απόφασης, ότι για κάποιον από τους διαδίκους παρέστη ο αναφερόμενος σ' αυτή πληρεξούσιος δικηγόρος και τη βεβαίωση στο κύριο σώμα αυτής, ότι το δικαστήριο δίκασε κατ' αντιμωλία των διαδίκων, υπάρχει πλήρης απόδειξη για το διορισμό αυτού ως δικαστικού πληρεξουσίου του διαδίκου αυτού, δεδομένου ότι, η συνδρομή του στοιχείου της δικαστικής πληρεξουσιότητας, είναι γεγονός, την αλήθεια του οποίου όφειλε να εξετάσει αυτεπαγγέλτως το δικαστήριο, σύμφωνα με τη διάταξη του ανωτέρω άρθρου 104 του ως άνω Κώδικα (ΑΠ 57/2023, ΑΠ 1170/2021, ΑΠ 1305/2020). Στην προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα της δικογραφίας και το σημείωμα για χορήγηση αναβολής με αίτημα της δικηγόρου Ελένης Κωστίκα, ως συνεργάτη της πληρεξούσιας δικηγόρου των αναιρεσίβλητων Αναστασίας Καραπίτσα, λόγω αδυναμίας προσκόμισης ειδικών πληρεξουσίων, προκύπτει, ότι η συζήτηση της υπό κρίση από 8-7-2020 με αριθ. κατάθ. …./…/13-7-2020 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5100/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο, κατά την αρχική δικάσιμο 31-1-2023, που είχε οριστεί, αναβλήθηκε για την αναγραφομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (26-9-2023) με αίτημα των εκπροσωπούμενων από την ως άνω δικηγόρο αναιρεσίβλητων. Όπως δε προκύπτει από την υπ' αριθμ. …./29-11-2022 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της Περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης Β. Τ., που επικαλείται και προσκομίζει η αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Ε. Ύ. και Α. ... Α.Ε.", ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 31ης-1-2023, επιδόθηκε, με την επιμέλεια αυτής, νόμιμα και εμπρόθεσμα στην πληρεξούσια δικηγόρο όλων των αναιρεσίβλητων (συνολικά 50) Αναστασία Καραπίτσα, η οποία όπως προαναφέρθηκε, κατ' άρθρο 143 παρ. 1 του ΚΠολΔ, φέρει την ιδιότητα του αντικλήτου αυτών για όλες τις επιδόσεις που αναφέρονται στη συγκεκριμένη δίκη έως και την έκδοση αμετάκλητης απόφασης, καθόσον, όπως προκύπτει από την επισκόπηση, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ) α) της υπ' αριθμ. 214/2018 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, επί της από 2-12-2015 και με αριθ. κατάθ. …../23-12-2015 αγωγής των εναγόντων και ήδη αναιρεσίβλητων κατά της εναγόμενης και ήδη αναιρεσείουσας και β) της υπ' αριθμ. 5100/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε επί της από 24-10-2018 και με αριθ. καταθ. …/…./24-10-2018 έφεσης της εναγόμενης και ήδη αναιρεσείουσας κατά της ως άνω πρωτοβάθμιας απόφασης, η ως άνω πληρεξούσια δικηγόρος Αναστασία Καραπίτσα παρέστη ως πληρεξούσια δικηγόρος όλων των εναγόντων-εφεσίβλητων και ήδη αναιρεσίβλητων, τόσο στην πρωτοβάθμια όσο και στη δευτεροβάθμια δίκη και δεδομένου, ότι δεν προκύπτει ότι γνωστοποιήθηκε με δικόγραφο από τους απόντες τριακοστό (30ο), τριακοστό έβδομο (37ο), τριακοστό όγδοο (38ο), τριακοστό ένατο (39ο) και τεσσαρακοστό (40ο) αναιρεσίβλητους προς την αναιρεσείουσα η τυχόν αντικατάστασή της. Κατά την ανωτέρω αρχική δικάσιμο η υπόθεση αναβλήθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Όπως, όμως, προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, οι πιο πάνω τριακοστός (30ος), τριακοστός έβδομος (37ος), τριακοστός όγδοος (38ος), τριακοστός ένατος (39ος) και τεσσαρακοστός (40ος) αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά την σημερινή δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στην σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε υπέβαλαν την, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ, δήλωση. Ενόψει όμως του ότι οι ως άνω αναιρεσίβλητοι είχαν νομίμως κλητευθεί να παραστούν για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 31-1-2023, η αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο της αναφερόμενης στην αρχή της παρούσας μετ' αναβολή δικασίμου, ισχύει ως κλήτευσή τους για την τελευταία αυτή δικάσιμο.
Συνεπώς, πρέπει να δικαστούν ερήμην, αλλά η συζήτηση της υπόθεσης θα προχωρήσει σαν να ήταν και αυτοί παρόντες. Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 του ΚΠολΔ), είναι, επομένως, παραδεκτή (άρθρα 577 παρ. 1 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των προβαλλόμενων λόγων της (άρθρα 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ).
Το άρθρο 560 ΚΠολΔ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α` 87/23-7-2015), οι διατάξεις του οποίου εφαρμόζονται κατά το άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 του ίδιου νόμου για τα κατατιθέμενα από την 1-1-2016 ένδικα μέσα, ορίζει: "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. ... Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε δικαστής του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο δέχτηκε ή δεν δέχτηκε τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ` ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 5) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Oι αμέσως πιο πάνω αναιρετικοί λόγοι απαριθμούνται περιοριστικά, αντιστοιχούν δε προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5, 7, 8 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους, όμως, δεν ταυτίζονται απολύτως. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 466 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο δεύτερο παρ. 2 του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 (που ισχύει, από 1-1-2016), αν το αντικείμενο της διαφοράς υπάγεται στο ειρηνοδικείο και αφορά απαιτήσεις, καθώς και δικαιώματα επάνω σε κινητά πράγματα ή τη νομή τους και η αξία του δεν είναι μεγαλύτερη από πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ, εφαρμόζονται τα άρθρα 467 έως 471, δηλαδή οι διατάξεις του δέκατου τρίτου κεφαλαίου του ΚΠολΔ με τον τίτλο "Ειδικές διατάξεις για τις μικροδιαφορές". Σύμφωνα όμως με όσα προαναφέρθηκαν, η εκ άρθρου 560 περ. 1 του ΚΠολΔ πλημμέλεια ως λόγος αναίρεσης κατά της απόφασης του Ειρηνοδικείου με αιτίαση την παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές. Εξ άλλου, στην περίπτωση που δικαστική απόφαση εκδόθηκε κατ' εσφαλμένη διαδικασία, το ένδικο μέσο είναι παραδεκτό, εφόσον επιτρέπεται είτε βάσει της διαδικασίας που εφαρμόσθηκε, είτε βάση αυτής που έπρεπε να εφαρμοσθεί (ΟλΑΠ 5/1985). Τούτο ισχύει και στην περίπτωση κατά την οποία ειδική διάταξη νόμου δεν επιτρέπει την άσκηση ορισμένου ενδίκου μέσου κατά των εκδιδομένων, κατά την υπ' αυτής προβλεπόμενη διαδικασία αποφάσεων, λόγω της φύσης των υποθέσεων που υπάγονται σ' αυτήν, διότι δίκαιο και επιεικές είναι, τα σφάλματα του Δικαστηρίου ως προς το είδος της τηρητέας για την εκδίκαση της υπόθεσης διαδικασίας να μην αποβαίνουν σε βάρος των διαδίκων, ιδίως όταν κατά την εσφαλμένως τηρηθείσα διαδικασία δεν ερευνήθηκαν από το Δικαστήριο ενστάσεις και ισχυρισμοί των διαδίκων, που ενδεχομένως θα ερευνώνταν κατά την διαδικασία που έπρεπε να τηρηθεί, ώστε οι διάδικοι να μη στερηθούν ενδίκου μέσου που επιτρέπεται κατά της απόφασης, που εκδόθηκε κατά την διαδικασία η οποία δεν επιτρέπει την άσκηση ενδίκου μέσου (αρχή της μείζονος εύνοιας) (ΟλΑΠ 5/1985, ΑΠ 1163/2021). Η συγκεκριμένη πλημμέλεια, δηλαδή η αιτίαση που προσάπτεται με αναίρεση στο δικαστήριο της ουσίας, ότι εσφαλμένα κήρυξε απαράδεκτο το ένδικο μέσο της έφεσης κρίνοντας ότι η πρωτόδικη απόφαση δεν υπέκειτο σε έφεση βρίσκει έρεισμα στον εκ του αριθμού 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης, ο οποίος αναφέρεται σε ακυρότητες, εκπτώσεις από δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνον δίκαιο, εφόσον η επίκληση εφαρμογής εσφαλμένης διαδικασίας ανάγεται σε δικονομικούς κανόνες. Αντίστοιχη πλημμέλεια όμως δεν προβλέπεται επί προσβολής με αναίρεση αποφάσεων ειρηνοδικείου ή πρωτοδικείου που εκδόθηκε σε έφεση κατ' απόφασης ειρηνοδικείου, για εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 512, 466-471 ΚΠολΔ που συνιστούν δικονομικούς και όχι ουσιαστικού δικαίου κανόνες, αφού δεν ιδρύεται από το άρθρο 560ΚΠολΔ λόγος αντίστοιχος του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, πέραν του ότι κατά τη ρητή διάταξη του άνω άρθρου 560 παρ. 1 ΚΠολΔ ο λόγος παραβίασης (ουσιαστικού) κανόνα δικαίου δεν μπορεί να προβληθεί επί υποθέσεων μικροδιαφορών (ΑΠ 2075/2022, ΑΠ 1163/2021). Τέλος, κατά το άρθρο 6 παρ. 1 της από 4.11.1950 ΕυρωπαΪκής Σύμβασης της Ρώμης "για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών", η οποία κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Ν.Δ. 53/1974 "παν πρόσωπον έχει δικαίωμα όπως η υπόθεση του δικασθεί δικαίως, δηλαδή δημόσια και εντός λογικής προθεσμίας υπό ανεξαρτήτου και αμερόληπτου δικαστηρίου νομίμως λειτουργούντος το οποίο θα αποφασίσει είτε επί των αμφισβητήσεων επί δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του αστικής φύσεως, είτε επί του βάσιμου πάσης εναντίον του κατηγορίας ποινικής φύσεως ...". Με το ανωτέρω άρθρο καθ' ο μέρος θεσπίζεται, ότι οι υποθέσεις δικάζονται από αμερόληπτα, ανεξάρτητα κα νόμιμα λειτουργούντα δικαστήρια α) δίκαια, β)δημόσια και γ) εντός λογικής προθεσμίας, θεσπίζονται αντίστοιχα ουσιαστικά δικαιώματα των προσώπων στα οποία αφορά η σύμβαση τα οποία δικαιούνται να αξιώσουν να τύχουν της κατά τα ανωτέρω δικαστικής προστασίας. Με τη διάταξη αυτή καθορίζεται ποια δικαιώματα δίδονται για την απονομή της δικαιοσύνης. Πρόκειται συνεπώς για διάταξη ουσιαστικού δικαίου και η παραβίασή της εμπίπτει στο λόγο αναίρεσης από το άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔ. Δεν στοιχειοθετείται όμως παραβίαση της ως άνω διάταξης, όταν πολιτικό Δικαστήριο που πληροί τις πρϋποθέσεις της παραπάνω αυξημένης τυπικής ισχύος διάταξης (ανεξάρτητο, αμερόπληπτο που λειτουργεί νόμιμα με βάση κανόνες δικαίου και με οργανωμένη διαδικασία) εφαρμόσει εσφαλμένα σε συγκεκριμένη υπόθεση διάταξη ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου, αλλά η πλημμέλεια αυτή της απόφασης ελέγχεται με βάση τις προβλέψεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας για τα ένδικα μέσα (ΟλΑΠ2/2008). Στην προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης που επισκοπούνται από το δικαστήριο του Αρείου Πάγου κατά τη διάταξη του άρθρ. 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, προκύπτουν τα ακόλουθα επί της διαδικαστικής πορείας της ένδικης υπόθεσης και του παραδεκτού και βάσιμου του ερευνώμενου μοναδικού αναιρετικού λόγου από το άρθρο 560 παρ. 1 ΚΠολΔ: Με την από 2-12-2015 αγωγή τους ενώπιον του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι ζήτησαν να υποχρεωθεί η εναγόμενη και ήδη αναιρεσείουσα εταιρεία, να καταβάλει σε καθέναν απ' αυτούς τη διαφορά επιδόματος γάμου για τα έτη 2009 μέχρι 2013, ανερχόμενη για τον καθένα τους σε ποσό που δεν υπερβαίνει εκείνο των 5.000 ευρώ και συγκεκριμένα τη διαφορά μεταξύ εκείνου του ποσού (μεγαλύτερου) που προέκυπτε δυνάμει της από 10-3-1989 ΕΓΓΣΕ, υπολογιζόμενο σε ποσοστό 10% επί του βασικού τους μισθού και του μικρότερου, καταβληθέντος από την εναγόμενη ήδη αναιρεσείουσα συγκεκριμένου ποσού, οριζόμενου με την από 9-2-2009 ΕΣΣΕ, κατά τα ειδικότερα αναγραφόμενα στην αγωγή. Το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε με την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών (άρθρα 663 επ. ΚΠολΔ), που ίσχυαν ως εκ του χρόνου κατάθεσης της αγωγής στις 23-12-2015, [είχαν όμως καταργηθεί (άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 του Ν. 4335/2015 - έναρξη ισχύος 1-1-2016) κατά το χρόνο συζήτησής της στις 10-5-2018], αφού έκανε δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη την ένσταση παραγραφής για τα κονδύλια του έτους 2009 και απέρριψε την αγωγή ως προς αυτά, στη συνέχεια δέχθηκε την αγωγή εν μέρει ως κατ' ουσίαν βάσιμη και υποχρέωσε την εναγόμενη ήδη αναιρεσείουσα εταιρεία να καταβάλει σε καθέναν από τους ενάγοντες ήδη αναιρεσίβλητους τα αναφερόμενα σ' αυτήν ποσά, για τα κονδύλια των ετών 2010-2013. Κατά της ως άνω απόφασης, η εναγόμενη άσκησε την από 24-10-2018 έφεσή της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, το οποίο με την 5100/2020 απόφασή του απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεση με το ακόλουθο, κατά πιστή αντιγραφή, αιτιολογικό: "Ι.α) Σύμφωνα με το άρθρο 512 ΚΠολΔ οι αποφάσεις των Ειρηνοδικείων για μικροδιαφορές δεν υπόκεινται σε προσβολή με έφεση. Ανέκκλητη είναι επίσης η απόφαση που εκδόθηκε κατά την τακτική, ή άλλη ειδική διαδικασία ενώ έπρεπε να δικασθεί με τις διατάξεις των μικροδιαφορών, ενώ αντίθετα υπόκειται σε προσβολή με έφεση η απόφαση που εκδόθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις των μικροδιαφορών, ενώ έπρεπε να δικασθεί κατά την τακτική ή άλλη ειδική διαδικασία. Κατά τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 466 του ΚΠολΔ, αν το αντικείμενο της διαφοράς υπάγεται στο ειρηνοδικείο και αφορά απαιτήσεις, καθώς και δικαιώματα πάνω σε κινητά πράγματα, ή τη νομή τους και η αξία του δεν είναι μεγαλύτερη από πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ, εφαρμόζονται τα άρθρα 467 έως 472 ΚΠολΔ τα οποία δεν καθιερώνουν ειδική διαδικασία, αλλά θεσπίζουν απλώς ειδικές διατάξεις για μικροδιαφορές... Περαιτέρω υπό το προϊσχύσαν δίκαιο αποκλειόταν ρητά η εφαρμογή των διατάξεων των μικροδιαφορών στις διαδικασίες...των εργατικών διαφορών (άρθρα...666 παρ. 3 ΚΠολΔ προ του Ν. 4335/2015)...Στο ισχύον μετά το Ν. 4335/2015 δίκαιο δεν επαναλαμβάνονται οι ρυθμίσεις των άρθρων ...666 παρ. 3 ...ΚΠολΔ, κατ' εφαρμογή των οποίων αποκλειόταν ρητά η εφαρμογή των ρυθμίσεων περί μικροδιαφορών... 
ΙΙ.α) Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη έφεση της εκκαλούσας- ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ε. Ύ. και Α. ..." που εδρεύει στη …. και εκπροσωπείται νόμιμα στρέφεται κατά της με αριθμό 214/2018 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε κατ' αντιμωλία των διαδίκων, κατά τις ειδικές διατάξεις των εργατικών διαφορών επί της με αριθμό κατάθεσης …./23-12-2015 αγωγής των εναγόντων-εφεσίβλητων. Ειδικότερα, με την ως άνω αγωγή οι ενάγοντες-εφεσίβλητοι ζήτησαν την καταβολή διαφοράς επιδόματος γάμου των ετών 2009-2013, δηλαδή τη διαφορά μεταξύ του καταβληθέντος από την εναγόμενη εκκαλούσα ποσού επιδόματος γάμου και του αιτηθέντος με την αγωγή ποσού επιδόματος υπολογιζόμενου στο 10% επί του βασικού μισθού. Ειδικότερα, οι ενάγοντες ζήτησαν με την αγωγή τους, ο καθένας εξ αυτών ποσό που δεν υπερβαίνει τις 5.000 ευρώ, για τον καθένα απ' αυτούς, όπως αναλυτικά αναφέρεται στο δικόγραφο της …../23-12-2015 αγωγής τους. 
ΙΙ.β) Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, με την με αριθμό …./24-10-2018 εκκαλούμενη απόφαση, δίκασε την υπόθεση κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών δέχθηκε αυτή εν μέρει ως ουσία βάσιμη και υποχρέωσε την εναγόμενη-εκκαλούσα να καταβάλει στους ενάγοντες-εφεσίβλητους, τα αναφερόμενα στην εκκαλουμένη ποσά, νομιμότοκα από τότε που κάθε κονδύλι κατέστη απαιτητό έως την πλήρη εξόφληση και επέβαλε τα δικαστικά έξοδα στην εναγόμενη-εκκαλούσα. Σύμφωνα με το άρθρο 591 παρ. 6 του ΚΠολΔ, και όσα αναφέρθηκαν στην υπό στοιχείο (Ια) νομική σκέψη, η εκκαλούμενη απόφαση που εκδόθηκε κατά ειδική διαδικασία, ενώ έπρεπε να δικαστεί σύμφωνα με τις διατάξεις για τις μικροδιαφορές είναι ανέκκλητη εφόσον το αντικείμενο της διαφοράς κάθε αγωγής που ασκεί καθένας από τους ενάγοντες δεν υπερβαίνει το ποσό των 5.000 ευρώ, και επομένως η κρινόμενη έφεση έχει ασκηθεί κατά ανέκκλητης απόφασης, με συνέπεια αυτή να τυγχάνει απορριπτέα ως απαράδεκτη (άρθρο 532 ΚΠολΔ)... ". Με την ένδικη αίτηση αναίρεσης, αποδίδεται στην ως άνω 5100/2020 προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του άρθρου 560 αρ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια, για το λόγο ότι παραβιάσθηκαν ευθέως οι, χαρακτηριζόμενες ως ουσιαστικού δικαίου, διατάξεις των άρθρων 512, 466 έως 472, 666 παρ. 3 σε συνδ. με άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 του Ν. 4335/2015, 12 παρ. 1 ΚΠολΔ (πρώτο σκέλος), 591 παρ. 6 ΚΠολΔ (αρχή της μείζονος εύνοιας-δεύτερο σκέλος) και 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ (τρίτο σκέλος). Ο ανωτέρω αναιρετικός λόγος είναι, όμως, και κατά τα τρία σκέλη του απαράδεκτος. Κατά το πρώτο και δεύτερο σκέλος του, για το λόγο ότι οι επικαλούμενες παραβιάσεις ανάγονται στην εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 512, 466-472, 663 παρ. 3 σε συνδ. με άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 του Ν. 4335/2015, 12 και 591 παρ. 6 ΚΠολΔ, που συνιστούν κανόνες δικονομικού δικαίου και, συνεπώς, αυτές προβάλλονται μόνον με τον αναιρετικό λόγο από τον αρ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ο οποίος, ωστόσο, δεν προβλέπεται στις υποθέσεις του ειρηνοδικείου ή του πρωτοδικείου που δίκασε έφεση κατ' απόφασης ειρηνοδικείου. Κατά το τρίτο σκέλος του (επικαλούμενη παραβίαση διάταξης ουσιαστικού δικαίου σε υπόθεση μικροδιαφορών), γιατί, εφόσον πρόκειται για υπόθεση μικροδιαφορών, δεν συγχωρείται η προβολή του, κατά της προαναφερόμενης απόφασης, αλλά αντίθετα, κατά τα προαναφερόμενα, ρητά εξαιρείται, σύμφωνα με το άρθρο 560 παρ. 1 ΚΠολΔ.
Από το άρθρο 553 παρ. 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν γίνει δεκτή τυπικά η έφεση και απορριφθεί κατ' ουσίαν ή αν γίνει δεκτή κατ' ουσίαν και εξαφανισθεί η πρωτόδικη απόφαση, σε αναίρεση υπόκειται μόνον η εφετειακή απόφαση, που περατώνει οριστικά τη δίκη διότι στην πρώτη περίπτωση η πρωτόδικη απόφαση ενσωματώθηκε στην εφετειακή ενώ στη δεύτερη έπαυσε να ισχύει (ΟλΑΠ 40/1996, ΑΠ 20/2022). Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση απόρριψης της έφεσης, λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος, οπότε η πρωτόδικη απόφαση ενσωματώνεται στην εφετειακή, διότι οι λόγοι έφεσης κρίνονται ως αβάσιμοι κατά πλάσμα του νόμου και συνεπώς απορριπτέοι (ΟλΑΠ 16/1990). Εάν όμως η έφεση απορριφθεί για τυπικούς λόγους, σε αναίρεση υπόκειται τόσο η εφετειακή για το κεφάλαιό της το σχετικό με την απόρριψη, όσο και η πρωτόδικη απόφαση ως προς την ουσία της υπόθεσης, οπότε και απαιτείται η κατά το άρθρο 566 παρ. 2 ΚΠολΔ κατάθεση της αναίρεσης και στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο (ΑΠ 826/2018, ΑΠ 761/2017). Στην περίπτωση αυτή δεν μπορεί να γίνει λόγος για ενσωμάτωση της πρωτόδικης απόφασης στην εφετειακή. Στην προκειμένη περίπτωση οι από 21-8-2023 με αυξ. αριθμ. καταθ. …./23-8-2023 πρόσθετοι λόγοι της ένδικης αναίρεσης στρέφονται μεν κατά της αναιρεσιβαλλόμενης υπ' αριθμ. 5100/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, δικάσαντος ως Εφετείου, την από 24-10-2018 έφεση της εναγόμενης-εκκαλούσας ήδη αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθμ. 214/2018 απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, πλην όμως με αυτούς αποδίδονται πλημμέλειες στην πρωτόδικη απόφαση. Σύμφωνα με όσα και πιο πάνω αναφέρονται, η ανωτέρω εφετειακή απόφαση, αφού δέχθηκε, ότι η εκκαλούμενη απόφαση είναι ανέκκλητη, απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη. Μετά ταύτα, και οι πρόσθετοι λόγοι, με τους οποίους αποδίδονται πλημμέλειες στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο (αφορώσες τη βασιμότητα των αξιώσεων των αναιρεσιβλήτων), είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, διότι η απόφαση του εν λόγω δικαστηρίου δεν πλήττεται με το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης. Σημειώνεται, ότι πρόσθετοι λόγοι είναι εκείνοι που θα μπορούσαν να προταθούν ως κύριοι κατά της προσβαλλόμενης με το κύριο δικόγραφο απόφασης, δηλαδή συμπληρώνουν την αναίρεση και δεν έχουν αυθυπαρξία (ΑΠ 405/2004). Το δικόγραφο των πρόσθετων λόγων ισχύει ως αναίρεση μόνο αν κατατεθεί στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την πρωτόδικη απόφαση και τηρήθηκε η νόμιμη προθεσμία, πράγμα που δεν έγινε στην προκειμένη περίπτωση (ΑΠ 25/2012). Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθούν στο σύνολό τους η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, ως ηττώμενη, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, που παρέστησαν και κατέθεσαν προτάσεις (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 8-7-2020 αίτηση αναίρεσης και τους από 21-8-2023 πρόσθετους λόγους κατά της υπ' αριθμ. 5100/22-5-2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, δικάσαντος ως Εφετείου.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Οκτωβρίου 2023.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Νοεμβρίου 2023.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ