Αριθμός 2090/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Ιωάννη Χαμηλοθώρη, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Ε. Π. του Δ., κατοίκου ..., 2. Ε. συζ. Κ. Π. το γένος Δ. Π., κατοίκου ... και 3. της ομορρύθμου εταιρείας υπό την πρώην επωνυμία "Ε. Π. - Ε. Π. ΟΕ", νυν "Π. Α. και ΣΙΑ ΟΕ" και τον διακριτικό τίτλο "Κάμπιγκ Κρίσσα - Γκριν Χιλλ", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξουσία δικηγόρο τους Χαρίκλεια Πέππα.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Σ. Ν. του Ι. και 2. Ε. Ν., κατοίκων ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον δικηγόρο Κατερίνης Κωνσταντίνο Μήτσαλα, ο οποίος όμως δεν προσεκόμισε νομιμοποιητικά έγγραφα που να νομιμοποιεί την παράστασή του.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26 Φεβρουαρίου 2008 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Άμφισσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 91/ΤΟ/2009 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 80/2012 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 17 Νοεμβρίου 2012 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 6 Σεπτεμβρίου 2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.
Η πληρεξουσία των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη των αντιδίκων του στη δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 94 παρ.1 του Κ.Πολ.Δ. στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο. Στην προκειμένη περίπτωση κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο οι αναιρεσίβλητες δεν παραστάθηκαν νόμιμα και τούτο διότι ο παρασταθείς για αυτές στο ακροατήριο δικηγόρος Κωνσταντίνος Μήτσαλας δεν είχε σχετική πληρεξουσιότητα που να παρασχέθηκε είτε εγγράφως είτε προφορικά στο ακροατήριο. Περαιτέρω όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες υπ' αριθμ. 5343β και 5344β/3-6-2013 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Κατερίνης ... ακριβές αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με την πάνω σ' αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση επιδόθηκε με επίσπευση των αναιρεσειόντων νομότυπα και εμπρόθεσμα αντίστοιχα στις αναιρεσίβλητες οι οποίες όπως προεκτέθηκε δεν παραστάθηκαν νόμιμα. Συνεπώς πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν αυτές παρούσες (άρθρ. 576 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.).
Με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. προβάλλεται η αιτίαση ότι παρά το νόμο το Εφετείο δεν απέρριψε ως απαράδεκτη την αγωγή λόγω αοριστίας. Από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα εξής: Με το δικόγραφο της αγωγής ζήτησαν οι ενάγουσες κατά το σχετικό αίτημα αυτής να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι εις ολόκληρον και αλληλέγγυα να καταβάλουν σε κάθε μία από αυτές το ποσό των 250.000 ευρώ με το νόμιμο τόκο από της επίδοσης της αγωγής, να κηρυχθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προσωρινά εκτελεστή, ν' απειληθεί προσωπική κράτηση κατά των εναγομένων και για καθένα εξ αυτών μέχρι 12 μηνών και να καταδικαστούν στη δικαστική τους δαπάνη. Στις προτάσεις που κατέθεσαν οι ενάγουσες ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου πριν από τη συζήτηση της αγωγής περιέλαβαν δήλωση με το ακόλουθο περιεχόμενο: "Επειδή λόγω της οικονομικής μας δυσκολίας δεν μπορούμε να καταβάλουμε όλο το αναλογούν δικαστικό ένσημο ζητούμε όπως το αιτούμενο ποσό των 500.000 Ε ήτοι 250.000 Ε δια εκάστη των εναγουσών να μετατραπεί και να γίνει δεκτό σε αναγνωριστικό ως προς το ποσό των 230.000 Ε δια εκάστη εξ ημών και στο ποσό των 40.000 Ε καταψηφιστικό ήτοι 20.000 Ε διά εκάστη και να είναι 460.000 Ε αναγνωριστικό και 40.000 Ε καταψηφιστικό" Μ ε τη δήλωση αυτή οι ενάγουσες περιόρισαν κατά τρόπο σαφή και ορισμένο το ανωτέρω καταψηφιστικό αίτημα της αγωγής σε αναγνωριστικό κατά ένα μέρος ως προς το ποσό των 230.000 για κάθε μία από αυτές έτσι ώστε το καταψηφιστικό να ανέρχεται πλέον στο ποσό των 20.000 ευρώ για κάθε μία. Το γεγονός δε ότι στις ίδιες προτάσεις οι ενάγουσες επανέλαβαν στο αιτητικό κατά τρόπο πλεοναστικό το αίτημα της αγωγής υπό την αρχική του ως άνω διατύπωση δεν κατέστησε αόριστη την αγωγή. Κατ' ακολουθίαν το Εφετείο που έκρινε ορισμένη την αγωγή δεν υπέπεσε στην αποδιδόμενη ως άνω πλημμέλεια γι' αυτό ο εξεταζόμενος λόγος είναι αβάσιμος.
Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ. με την οποία ορίζεται ότι επιτρέπεται αναίρεση (και) αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα τα οποία οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός της αναιρέσεως θεμελιώνεται στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη, στα πλαίσια των άρθρων 335 και 338 έως 341 του ίδιου Κώδικα και τα έγγραφα τα οποία προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι αλλά και όταν υπάρχουν αμφιβολίες περί του αν έχουν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίσθηκαν με επίκληση ή, παρά την περί αυτού βεβαίωση, δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα ή ορισμένα από τα εν λόγω έγγραφα.
Στην προκειμένη περίπτωση με τον τέταρτο λόγο της αναίρεσης από τον αριθ. 11γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του την υπ' αριθ. 174/2011 απόφαση και πρακτικά του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Λαμίας με το από 18/2011 πιστοποιητικό του Ποινικού Τμήματος του Εφετείου Λαμίας περί του αμετακλήτου της απόφασης αυτής, που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι αναιρεσείουσες στο Δικαστήριο αυτό με τις προτάσεις που κατάθεσαν προς ανταπόδειξη του ισχυρισμού τους για έλλειψη υπαιτιότητας. Στην προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνεται ότι λήφθηκαν υπόψη τα έγγραφα που προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι μεταξύ των οποίων και τα έγγραφα της ποινικής δικογραφίας που σχηματίστηκε, από όλο όμως το περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται βέβαιο χωρίς αμφιβολία ότι λήφθηκε υπόψη η ανωτέρω αμετάκλητη απόφαση. Τούτο δε ενόψει του ότι παρά το γεγονός ότι με την ποινική αυτή απόφαση κηρύχθηκαν αθώοι ο πρώτος και η δεύτερη των αναιρεσιβλήτων για την πράξη της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, που τους απεδόθη και, με την αιτιολογία ότι ο θάνατος συνεπεία πνιγμού της ανήλικης δεν οφείλεται σε οποιαδήποτε παράλειψη των κατηγορουμένων, κατά τα εις αυτή ειδικότερα εκτιθέμενα ουδεμία σχετική αναφορά στην απόφαση αυτή γίνεται με την προσβαλλόμενη απόφαση καίτοι κατέληξε σε αντίθετο αποδεικτικό πόρισμα.
Συνεπώς, ο εξεταζόμενος λόγος είναι βάσιμος γι' αυτό και πρέπει ν' αναιρεθεί κατά το λόγο τούτο η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές πλην εκείνων που εξέδωσαν την αναιρουμένη απόφαση (άρθρ. 580 §3 Κ.Πολ.Δ.) παρελκούσης ύστερα από αυτό της έρευνας των λοιπών λόγων της αναίρεσης. Εξάλλου οι αναιρεσίβλητες πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων (άρθρ. 183 και 176 Κ.Πολ.Δ.) και να διαταχθεί η απόδοση των κατατεθέντων παραβόλων στους αναιρεσείοντες (άρθρ. 495 §4 Κ.Πολ.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Αναιρεί την υπ' αριθ. 80/2012 απόφαση του Εφετείου Λαμίας.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο συντιθέμενο από άλλους δικαστές.
Διατάσσει την απόδοση των κατατεθέντων παραβόλων στους αναιρεσείοντες.
Καταδικάζει τις αναιρεσίβλητες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 2 Δεκεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ