Αριθμός 448/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου - Εισηγήτρια, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο και Βασίλειο Καπελούζο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Π. Σ. του Μ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Κριθαρά, για αναίρεση της υπ'αριθ.6680/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Ιουνίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 748/2012.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 28 και 314 παρ. 1 εδ. α' ΠΚ προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της σωματικής βλάβης από αμέλεια, στην περίπτωση που αυτή δεν είναι συνειδητή, απαιτείται να διαπιστωθεί αφενός ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη, κατ' αντικειμενική κρίση, προσοχή, την οποία οφείλει να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα και τη λογική και αφετέρου ότι αυτός είχε τη δυνατότητα, με τις προσωπικές του ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες, να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψη του δράστη. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 15 ΠΚ, όπου ο νόμος, για την ύπαρξη αξιόποινης πράξεως, απαιτεί να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα, η μη αποτροπή του τιμωρείται όπως η πρόκλησή του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παραλείψεως είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την επέλευση του αποτελέσματος. Ιδιαίτερη νομική υποχρέωση υπάρχει και για τον ανάδοχο έργου, ο οποίος δεν έλαβε τα απαιτούμενα μέτρα ασφαλείας, για την αποτροπή ατυχήματος, πλην άλλων και σε οιονδήποτε τρίτο, σύμφωνα με το π.δ. 609/1985.
Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την πληρότητα, επομένως, της αιτιολογίας καταδικαστικής αποφάσεως για σωματική βλάβη από αμέλεια, δεν είναι απαραίτητο να αναφέρονται σ' αυτήν, εκτός από τα ανωτέρω, άλλα περαιτέρω στοιχεία. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού της αποφάσεως με το διατακτικό της, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν έκανε σωστή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφήρμοσε, αλλά και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος για το οποίο πρόκειται, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 6680/2011 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε, σε δεύτερο βαθμό, για σωματική βλάβη εξ αμελείας από υπόχρεο και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης οκτώ μηνών, ανασταλείσα επί τριετία, το δικαστήριο αυτό δέχθηκε κατά πλειοψηφία ανελέγκτως, ότι από την εκτίμηση των αναφερομένων κατ' είδος αποδεικτικών μέσων αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: ".......Στις 27-6-2004 περί ώρα 2.00, δηλαδή νύχτα, ο Γ. Κ. οδηγώντας την υπ' αριθμ…δίκυκλη μοτοσυκλέτα ....εκινείτο επί της οδού ... στην περιοχή του …Αττικής, στο ύψος του Ο.Α 72. Στο σημείο αυτό εκτελούντο έργα από την εταιρεία ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ Ι.Χ …ΑΕ, που ήταν ανάδοχος εκτελουμένων έργων της εταιρείας ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε. Η οδός επί της οποίας εκινείτο η μοτοσυκλέτα είχε δύο λωρίδες κυκλοφορίας και ήταν μονόδρομος με κατεύθυνση προς τον Κηφισό. Η δίκυκλη μοτοσυκλέτα εκινείτο στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Δεξιά της λωρίδας αυτής υπήρχε η είσοδος του εργοταξίου του ΜΕΤΡΟ, η οποία βρισκόταν στη συνέχεια της δεξιάς λωρίδας, η οποία είχε διαπλατυνθεί δεξιά προ της εισόδου. Αμέσως μετά την είσοδο του εργοταξίου ήταν τοποθετημένες στο άκρο του οδοστρώματος της δεξιάς λωρίδας τσιμέντινες κολώνες σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου, μήκους 2μ Χ0,40Χ0,30, επί των οποίων υπήρχαν σιδερένιες κολώνες στις οποίες στηριζόταν πλαστικό πλέγμα. Από το σημείο της αρχής του ευρισκομένου δεξιά της άνω οδού εργοταξίου μέχρι την είσοδο αυτού, υπήρχαν πάσσαλοι μεταλλικοί με λαμαρίνες στα όρια του εργοταξίου και του δεξιού άκρου του οδοστρώματος .... Ήταν νύκτα και ο φωτισμός στο σημείο της οδού όπου βρισκόταν η είσοδος του εργοταξίου ήταν ανεπαρκής. Στο σημείο όπου υπήρχε η αρχή του σημείου που διαχώριζε το οδόστρωμα όπου εκινούντο τα οχήματα αλλά και κατά το μήκος όπου υπήρχαν οι κολώνες με τους πασσάλους και το πλαστικό κόκκινο πλέγμα, δεν υπήρχαν φωτεινές ενδείξεις ούτε υπήρχαν τοποθετημένα αντανακλαστικά στοιχεία ή φώτα που αναβοσβήνουν ώστε να γίνονται αντιληπτό στους οδηγούς που εκινούντο επί της δεξιάς λωρίδας της οδού ότι εκτελούνται στην οδό έργα, ώστε να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικοί. Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι η δεξιά λωρίδα στο σημείο της εισόδου του εργοταξίου είχε όπως προεκτέθηκε διαπλατυνθεί προς τα δεξιά και οι κινούμενοι στο άκρο της δεξιάς λωρίδας οι οποίοι επιθυμούσαν να συνεχίσουν την πορεία τους προς τα δεξιά θα μπορούσαν να παρασυρθούν κινούμενοι δεξιότερα και συνεχίζοντας να βρεθούν στο σημείο όπου υπήρχε τοποθετημένος ο πρώτος πάσσαλος της οδού που οριοθετούσε την αριστερή πλευρά της εισόδου του εργοταξίου, θα έπρεπε τουλάχιστον στο σημείο αυτό λόγω και του ανεπαρκούς φωτισμού να υπήρχαν οι προαναφερθείσες ενδείξεις που να προειδοποιούσαν τους οδηγούς για τα εκτελούμενα έργα ώστε να ήταν προσεκτικότεροι. Την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα που η άνω μοτοσυκλέτα εκινείτο στην άνω οδό η πρώτη από τις κολώνες που βρισκόταν στην αριστερή πλευρά της εισόδου του εργοταξίου, είχε ανατραπεί παρασυρθείσα προφανώς από διερχόμενο αυτοκίνητο και είχε πέσει στο πλάϊ με τρόπο ώστε ο πάσσαλος να βρίσκεται προς την πλευρά της εισόδου και αυτή να έχει λοξή θέση με τρόπο ώστε το εμπρόσθιο μέρος της (δεξιά γωνία) να βρίσκεται εντός του οδοστρώματος κατά 10 εκ. όπως προκύπτει από την αναγνωσθείσα έκθεση αυτοψίας. Έτσι ο οδηγός της δίκυκλης μοτοσυκλέτας που εκινείτο στο άκρο δεξιό της λωρίδας, όπως προκύπτει από το ότι σύμφωνα με την έκθεση αυτοψίας η αρχή των ιχνών πέδησης που διενήργησε βρισκόταν στο ύψος της νοητής ευθείας της οριογραμμής του οδοστρώματος, λόγω του ότι δεν υπήρχε η ενδεδειγμένη σήμανση με φωτισμό σταθερό ή αναλάμποντα ή αντανακλαστικά στοιχεία που να ειδοποιούν για την συνέχεια των εκτελουμένων έργων και μετά το σημείο της οδού που είχε διανύσει, δηλαδή μετά την είσοδο του εργοταξίου, δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως την ύπαρξη αυτών και ιδιαιτέρως της ανατραπείσας κολώνας, συνέχισε την πορεία του επί της οδού κινούμενος στο άκρο της δεξιάς λωρίδος με αποτέλεσμα να επιπέσει επί της ανατραπείσας κολώνας παρά την προσπάθεια που έκανε για την αποφυγή της πρόσκρουσης μόλις την αντιλήφθηκε με πέδηση, η οποία διέγραψε επί του οδοστρώματος ίχνη μήκους 5 μ. Κατά την πρόσκρουση αυτή η δίκυκλη μοτοσυκλέτα ανετράπη και τραυματίσθηκε ο οδηγός της Γ. Κ. ο οποίος υπέστη συντριπτικό κάταγμα μηριαίου (ΔΕ). Kυρία του εκτελουμένου έργου ήταν η εταιρεία "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ" και ανάδοχος του έργου ήταν η Κατασκευαστική εταιρεία ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ-Χ …ΑΕ. Ο κατηγορούμενος (ήδη αναιρεσείων) ήταν αναπληρωτής του εργοταξιάρχη Φ. Σ., ο οποίος το χρονικό διάστημα τουλάχιστον 10 ημερών προ του ατυχήματος απουσίαζε και αναπληρωνόταν στα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος επισκεπτόταν το συγκεκριμένο έργο και είχε εικόνα για τα μέτρα προστασίας των τρίτων που είχαν ληφθεί, από έλλειψη δε της προσοχής την οποία όφειλε και μπορούσε να καταβάλει δεν φρόντισε να ελέγξει αν είχε τοποθετηθεί σταθερός ή αναλάμπων φωτισμός ή αν είχαν τοποθετηθεί αντανακλαστικά στοιχεία ή λωρίδες ερυθρού και λευκού χρώματος και λόγω της ιδιότητας που είχε κατά το χρόνο αυτό να λάβει τα επιπρόσθετα αυτά μέτρα σήμανσης στα όρια (των) επί του οδοστρώματος εκτελουμένων εργασιών και των χώρων εναπόθεσης υλικών του εργοταξίου, τα οποία αυτά μέτρα είχε υποχρέωση ως εκ της άνω ιδιότητάς του να λάβει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 9 του ΚΟΚ αλλά και του άρθρου 34 παρ. 4 του π.δ 609/1985 .......διότι ανεξάρτητα από το ότι είχε ορισθεί επιβλέπων μηχανικός του έργου αυτού από την "Αττικό Μετρό", αυτός ως αναπληρωτής εργοταξιάρχης της ως άνω αναδόχου εκτέλεσης του έργου είχε υποχρέωση δια του επί τόπου του εκτελουμένου έργου τεχνικού προσωπικού να δώσει εντολή για την τήρηση των αναγκαίων μέτρων ασφαλείας και προσωρινής σήμανσης του έργου, το οποίο δεν είχε κάνει. Την υποχρέωση αυτή είχε ο κατηγορούμενος παρά το ότι αυτός αναπλήρωνε κατά τις ημέρες απουσίας του τον εργοταξιάρχη. Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα το άνω ατύχημα οφείλεται στην άνω αμελή συμπεριφορά του κατηγορουμένου να λάβει υπό την άνω ιδιότητά του (του αναπληρωτή εργοταξιάρχη) τα προαναφερθέντα μέτρα ασφαλείας των κινουμένων στην οδό αυτή κατά τις νυκτερινές ώρες. Ενδεικτικό του ότι στην μη λήψη των μέτρων αυτών οφείλεται το ατύχημα είναι και το γεγονός ότι πέραν της δίκυκλης μοτοσικλέτας είχε προσκρούσει στην πρώτη κολώνα επί της οποίας επέπεσε η πρώτη μοτοσικλέτα και άλλο όχημα το οποίο και την μετακίνησε....... Τέλος πρέπει να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος Π. Σ. δεν αμφισβήτησε το γεγονός ότι στο παραπάνω έργο ήταν αυτός που πράγματι αναπλήρωσε τον εργοταξιάρχη του έργου Φ. Σ......Στα πλαίσια δε της ευθύνης του συμπεριλαμβάνεται και η κατ' εντολή του και υπό τις οδηγίες του κατάλληλη τοποθέτηση αντανακλαστικών στοιχείων ή φώτων κατά τη διάρκεια της νύκτας, όπως εν προκειμένω αλλά και ο έλεγχος σχετικά με την καταλληλότητα, την επάρκεια και την ασφάλεια των μέτρων προς αποφυγή προκλήσεως ατυχήματος, όπως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση εξαιτίας της αμελούς συμπεριφοράς του....". Περαιτέρω δε το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κήρυξε κατά πλειοψηφία, ένοχο τον αναιρεσείοντα του ότι ".......όντας υπόχρεος λόγω του επαγγέλµατός του να καταβάλει ιδιαίτερη επιµέλεια και προσοχή, από αµέλεια, δηλαδή από έλλειψη της προσοχής την οποία ώφειλε κατά τις περιστάσεις και µπορούσε να καταβάλει, ως εκ της παρακάτω αναφεροµένης ιδιότητας του, προκάλεσε σωµατική κάκωση σ' άλλον, χωρίς να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσµα που παράχθηκε από την παράλειψη του. Ειδικότερα, τυγχάνοντας αναπληρωτής εργοταξιάρχης, που αναπλήρωνε, λόγω απουσίας του, τον εργοταξιάρχη Σ. Φ., της κατασκευαστικής κοινοπραξίας ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ- Ι.Χ. ...ΑΕ, αναδόχου των εκτελουµένων έργων της εταιρίας ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ, στη θέση … αρ. …, δεν έλαβε, όπως ώφειλε λόγω της ιδιότητος του αυτής, επιπρόσθετα µέτρα σήµανσης στα όρια των, επί του οδοστρώµατος, εκτελουµένων εργασιών και των χώρων εναπόθεσης υλικών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 9 ΚΟΚ, είτε µε τοποθέτηση λωρίδων ερυθρού και λευκού χρώµατος, είτε µε τοποθέτηση αντανακλαστικών στοιχείων ή σταθερών φώτων ή φώτων που αναβοσβήνουν, µε αποτέλεσµα περί ώρα 02.00 η υπ' αριθµ… δικ. µοτ/κα που έβαινε στην ως άνω οδό λόγω έλλειψης σήµανσης και του ανεπαρκούς φωτισµού, να προσκρούσει σε µία τσιµεντένια πλάκα που ήταν τοποθετηµένη στο οδόστρωµα, να ανατραπεί, λόγω της πρόσκρουσης και να τραυµατισθεί έτσι ο οδηγός της, Γ.-Η. Κ. που έπαθε κάταγµα δεξιού µηριαίου". Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας, κατά την παραδεκτή αλληλοσυμπλήρωση αιτιολογικού και διατακτικού της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του, διέλαβε την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία στην εν λόγω απόφαση, αφού εκθέτει σ' αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξεως για την οποία καταδίκασε τον κατηγορούμενο, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 15, 28 και 314 παρ. 1 εδ. α' ΠΚ που προαναφέρθηκαν, σε συνδυασμό προς το άρθρο 315 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, τις οποίες ορθώς εφήρμοσε και δεν παραβίασε ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου, με ασαφείς ή αντιφατικές παραδοχές στο πόρισμά της. Ειδικότερα, το δικάσαν Εφετείο εξέθεσε με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την αμελή συμπεριφορά του αναιρεσείοντος και αιτιολόγησε τον μεταξύ της αμελούς αυτής συμπεριφοράς και του επελθόντος αποτελέσματος αιτιώδη σύνδεσμο. Οι αντίθετες ειδικότερες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμες, αφού: α) για την πληρότητα της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν ήταν αναγκαία η αναφορά των συνθηκών του προγενέστερου ατυχήματος, που έλαβε χώρα με την πρόσκρουση άλλου οχήματος επί της τσιμεντένιας κολώνας και την, συνεπεία αυτής, παράσυρση και είσοδο της κολώνας εντός του οδοστρώματος, ούτε αν ο αναιρεσείων είχε λάβει γνώση ή με ποιον τρόπο θα μπορούσε να έχει λάβει γνώση του ατυχήματος αυτού. Και τούτο διότι το προγενέστερο αυτό ατύχημα, δεν αποτέλεσε την γενεσιουργό αιτία του ενδίκου ατυχήματος ούτε συνδέεται αιτιωδώς με αυτό, όπως αβάσιμα υπολαμβάνει και αιτιάται ο αναιρεσείων. Αντίθετα, από τις προεκτεθείσες παραδοχές, σαφώς προκύπτει ότι το Εφετείο θεμελίωσε την ευθύνη του αναιρεσείοντος, στην έλλειψη της ενδεδειγμένης κατά τις νυκτερινές ώρες σήμανσης με την τοποθέτηση σταθερού ή αναλάμποντος φωτισμού ή αντανακλαστικών στοιχείων που να ειδοποιούν για την συνέχεια των εκτελουμένων έργων και μετά την είσοδο του εργοταξίου και, επιπλέον, στην έλλειψη ελέγχου σχετικά με την καταλληλότητα και την ασφάλεια των μέτρων προς αποφυγή προκλήσεως ατυχήματος, παραλείψεις για τις οποίες ήταν αυτός υπόχρεος εκ του νόμου, λόγω της ιδιότητάς του ως αναπληρωτή εργοταξιάρχη της αναδόχου εκτελέσεως του έργου (άρθρο 9 του Κ.Ο.Κ και 34 παρ. 4 του π.δ/τος 609/1985) και τις οποίες γνώριζε, εφόσον, κατά τις παραδοχές του "...ο κατηγορούμενος επισκεπτόταν το συγκεκριμένο έργο και είχε εικόνα για τα μέτρα προστασίας των τρίτων που είχαν ληφθεί...." β)όπως προαναφέρθηκε, το Εφετείο δεν δέχεται ότι γενεσιουργό αιτία του ατυχήματος αποτέλεσε η προηγούμενη παράσυρση της τσιμεντένιας κολώνας από άλλο όχημα, αλλά αντίθετα ότι η έλλειψη της προαναφερθείσης σήμανσης και ελέγχου της καταλληλότητας και της επάρκειας των μέτρων, ήταν τα στοιχεία εκείνα που εμπόδισαν τον παθόντα να αντιληφθεί εγκαίρως την ύπαρξη της τσιμεντένιας κολώνας εντός του οδοστρώματος και τα οποία, αν υπήρχαν, θα απέτρεπαν την πρόσκρουσή του επ' αυτής και την πρόκληση του ενδίκου ατυχήματος. Σαφώς επομένως, αιτιολογείται η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της ως άνω παραλείψεως των εκ του νόμου οφειλομένων ενεργειών του αναιρεσείοντος και του επελθόντος αποτελέσματος και ως εκ τούτου, καμία αντίφαση δεν υφίσταται μεταξύ του σκεπτικού και του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης. Επομένως, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠοινΔ μοναδικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως ως προς όλες τις αιτιάσεις του.
Μετά ταύτα πρέπει η ένδικη αίτηση να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 12 Ιουνίου 2012 αίτηση του Π. Σ. του Μ. περί αναιρέσεως της 6680/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ. 
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Φεβρουαρίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Μαρτίου 2013.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ