Αριθμός 1013/2013 
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Φράγκο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, (κωλυομένου του Τακτικού Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Νικολάου Ζαΐρη), Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη, Μαρία Βασιλάκη - Εισηγήτρια, Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου, Βασίλειο Καπελούζο (κωλυομένου του Αρεοπαγίτη Γεωργίου Αδαμόπουλου), Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 28 Μαΐου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος -κατηγορουμένου Α. Λ. του Ι., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Μαντά, για αναίρεση της υπ' αριθ. 10/2012 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Καλαμάτας. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1) Ε. Β. του Β., 2) Γ. Β. του Ε., 3) Π. Β. του Ε., 4) Β. Β. του Ε. και 5) Φ. Β. του Ε., οι οποίοι δεν παρέστησαν. 
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Καλαμάτας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Νοεμβρίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1350/2012.
Αφού άκουσε 
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη από 25-11-2012 αίτηση αναιρέσεως έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως και πρέπει να εκδικασθεί σαν να ήταν και οι πολιτικώς ενάγοντες Ε., Γ., Π., Β. και Φ. Β., παρόντες αφού, όπως προκύπτει από τα από 11-2-2013 αποδεικτικά επιδόσεως του Αρχ/κα του Α/Τ Κυπαρισσίας, ..., κλητεύθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστούν κατά την αναφερομένη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο και δεν εμφανίσθηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο. Η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σε αυτήν, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Δεν αποτελεί όμως λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση των εγγράφων, γιατί στην περίπτωση αυτή πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Η ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης πρέπει να εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς που προβάλλονται από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορο του. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι εκείνοι που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως ή στην άρση ή μείωση της ικανότητας για καταλογισμό ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου ή στη μείωση της ποινής, υπό την προϋπόθεση ότι οι ισχυρισμοί αυτοί προβάλλονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, δηλαδή με παράθεση όλων των πραγματικών περιστατικών που είναι αναγκαία για τη θεμελίωση τους. Τέτοιος ισχυρισμός είναι και ο προβαλλόμενος από τον κατηγορούμενο για συνδρομή στο πρόσωπο του των ελαφρυντικών περιστάσεων από τις αναφερόμενες στο άρθρο 84 παρ.2 ΠΚ αφού η παραδοχή τους οδηγεί κατά την παράγραφο 1 του ιδίου άρθρου στην επιβολή μειωμένης ποινής κατά το μέτρο του άρθρου 83 παρ.1 του ιδίου Κώδικα.
Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της υπ' αριθ. 73-78, 88-93/2012 αποφάσεως του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Καλαμάτας τούτο δέχθηκε τον αυτοτελή ισχυρισμό του κατηγορουμένου περί εφαρμογής του άρθρου 299 παρ 2 Π Κ και τον επίσης αυτοτελή ισχυρισμό των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ 2 εδαφ. α και γ ΠΚ και καταδίκασε τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα α) για ανθρωποκτονία εν βρασμώ ψυχικής ορμής β)απόπειρα ανθρωποκτονίας εν βρασμώ ψυχικής ορμής γ) παράνομη οπλοφορία και δ) παράνομη οπλοχρησία, σε συνολική ποινή κάθειρξης δεκαεπτά (17) ετών Κατά του συνόλου της πρωτοδίκου αυτής αποφάσεως άσκησε έφεση ο κατηγορούμενος, αλλά και ο Εισαγγελέας Εφετών μόνο ως προς της παραδοχές της απόφασης περί ύπαρξης βρασμού ψυχικής ορμής, της αναγνωρίσεως στον κατηγορούμενο των ελαφρυντικών περιστάσεων του προτέρου εντίμου βίου και της προηγηθείσης ανάρμοστου συμπεριφοράς των παθόντων. Συνεπεία των άνω εφέσεων επελήφθη το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Καλαμάτας το οποίο, όπως προκύπτει, από τα επισκοπούμενα παραδεκτώς πρακτικά της προσβαλλομένης υπ' αριθ. 10/2012 απόφασής του, δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, με επιτρεπτή αλληλοσυμπλήρωση σκεπτικού και διατακτικού, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων στην εν λόγω απόφαση αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά σε σχέση με την κατηγορία και με τους υποβληθέντες από τον κατηγορούμενο αυτοτελείς ισχυρισμούς των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ 2 εδαφ. α, γ, δ και ε του ΠΚ. "Ο κατηγορούμενος, Α. Λ. του Ι., που γεννήθηκε το έτος 1944, έγγαμος σε δεύτερο γάμο και πατέρας τεσσάρων τέκνων, εκ των οποίων ένα αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας (αναπηρία 67%, συνεπεία αυτοκινητικού ατυχήματος), και ένα είναι ανήλικο (ηλικίας ήδη 11 ετών), μετά την κατά το έτος 2005 συνταξιοδότηση του, ως οδηγού αστικών λεωφορείων στην Αθήνα, εγκαταστάθηκε στη γενέτειρα του, στον οικισμό ... ή ... του τοπικού διαμερίσματος ..., όπου με τις δικές του οικονομίες και με επιδότηση του από αρμόδιους κρατικούς φορείς ανήγειρε στη θέση της εκεί ευρισκομένης παλαιάς πατρικής του οικία πετρόκτιστο ξενώνα, τον οποίον λειτούργησε κατά τα τελευταία έτη κατά κύριο λόγο προς διαμονή του ιδίου και περιστασιακά προς εκμετάλλευση. Στον ως άνω οικισμό, που είναι ερημωμένος από κατοίκους και ελάχιστες από τις οικίες του παραμένουν κατοικήσιμες, κατοικούσαν μόνο ο κατηγορούμενος και σε απόσταση εκατόν πενήντα (150) περίπου μέτρων από τον ξενώνα αυτού ο μάρτυρας στην παρούσα δίκη Δ. Σ., που ήταν γνωστοί μεταξύ των από την παιδική τους ηλικία και είχαν αναπτύξει, μετά την επιστροφή του κατηγορουμένου στη γενέτειρα του, στενή φιλική σχέση. Στην ευρύτερη περιοχή της ... και συγκεκριμένα στον οικισμό ..., κατοικούσε η οικογένεια Β., αποτελούμενη από το ζεύγος Ε. και Α. Β. και τα ενήλικα τέκνα τους, Γ., Π., Β. και Φ.. Τα μέλη της οικογενείας αυτής ασχολούνται με την κτηνοτροφία και διατηρούν πλήθος βοοειδών, αιγοπροβάτων και ίππων. Τα ζώα αυτά βόσκουν ελεύθερα και ανεπιτήρητα στην περιοχή, με αποτέλεσμα να προξενούν συχνά ζημίες σε ιδιοκτησίες τρίτων και να προκαλούν τις εύλογες διαμαρτυρίες και την δικαιολογημένη αγανάκτηση των κατοίκων και κτηματιών της ευρύτερης περιοχής της ... . Ενδεικτικό της σοβαρότητος του προβλήματος που είχε δημιουργηθεί από την ανεξέλεγκτη βόσκηση των ζώων στην περιοχή αλλά και την προκλητική συμπεριφορά των μελών της οικογενείας Β. και ιδιαιτέρως του πατρός Ε. Β. προς του εκάστοτε ζημιουμένους, αποτελεί και η σύσταση από εκατόν τριάντα (130) κατοίκους της περιοχής ειδικής "Επιτροπής Αγώνος των ζημιουμένων υπό ανεπιτηρήτων ζώων". Η εν λόγω επιτροπή μάλιστα είχε υποβάλλει και το από 5-9-2005 υπόμνημα-διαμαρτυρία προς τον Πρόεδρο της Κοινότητος ... κατά του Ε. Β. για τις ζημίες που προξενούν τα ανεπιτήρητα ζώα του στις καλλιέργειες των μελών αυτής. Στο έγγραφο αυτό απάντησε με το υπ' αριθμ. πρωτ. 1327/30-9-2005 έγγραφο ο τότε προέδρου της η κοινότητας ..., η οποία (Κοινότητα) ήδη από το έτος 2003 είχε ασχοληθεί με το συγκεκριμένο ζήτημα, με έγγραφα της προς τον Ε. Β. και στις αρμόδιες αρχές, για την επιβολή διοικητικών κυρώσεων καθώς και τη σύσταση δύο οργανικών θέσεων αγροφυλάκων στην περιοχή της κοινότητος ..., όπου βόσκουν ελευθέρα περίπου 15.000 ζώα. Επίσης, με την υπ' αριθμ. 53/21-8-2005 απόφαση του το κοινοτικό Συμβούλιο ... ομόφωνα απεφάσισε, επειδή τα μέλη της οικογένειας Β. (Ε., Α., Β., Γ. και Π.) άφηναν ανεπιτήρητα τα ζώα τους, με αποτέλεσμα την πρόκληση πλήθους αγροζημιών σε βάρος των καλλιεργειών των κατοίκων της περιοχής και της εντεινόμενης αδιαφορίας τους για το πρόβλημα αυτό, ύστερα μάλιστα από την παραγραφή των υποθέσεων του κατηγορουμένου Ε. Β., να αποσταλεί η απόφαση τους στο Αγρονομείο Κυπαρισσίας, στη Δ/νση Γεωργίας και κτηνοτροφίας Τριφυλίας, στο Υπουργείο Γεωργικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, προκειμένου να επιβληθούν σε βάρος όλων των μελών της οικογενείας, που δηλώνουν ότι διατηρούν ζώα για να τύχουν επιδοτήσεως, διοικητικές κυρώσεις. Σημειωτέον, ότι για την έλλειψη επιτηρήσεως και την ανεξέλεγκτη βόσκηση των ζώων είχαν ασκηθεί εναντίον του Ε. Β. για το χρονικό διάστημα μεταξύ των ετών 2002 -2005, είκοσι ένα (21) συνολικώς ποινικές διώξεις για αγροζημίες και φθορές δια ζώων, επί των οποίων εκδόθηκαν δέκα πέντε (15) καταδικαστικές αποφάσεις, και μετά από άσκηση εφέσεως σε επτά από τις υποθέσεις αυτές, εκδόθηκαν τρείς (3) καταδικαστικές αποφάσεις και δύο (2) αθωωτικές, ενώ δύο (2) εξ αυτών παρεγράφησαν με βάση το ν. 3346/2005. Η έλλειψη επιτηρήσεως των ζώων από την οικογένεια Β., υπήρξε και η βασική αιτία της οξύνσεως των σχέσεων τους με τον κατηγορούμενο, ο οποίος επιθυμούσε τα ζώα να μην πλησιάζουν στον πέριξ του ξενώνος του χώρο, προς αποφυγήν της ρυπάνσεως εκ των περιττωμάτων αυτών καθώς και των ζημιών που προκαλούσαν αρχικώς στα εκεί εναποτιθέμενα οικοδομικά και λοιπά υλικά κατά το στάδιο ανεγέρσεως του ξενώνος, και εν συνεχεία στα άνθη και στα φυτά του που υπήρχαν στον ίδιο χώρο. Στις 21-9-2009 και περί ώρα 18:00, οι Β. και Φ. Β., τέκνα του Ε. και της Α. Β., μετέβησαν με το αγροτικό αυτοκίνητο του πρώτου στην περιοχή της ... για να δουν τα ζώα τους. Κατά την είσοδο τους στον οικισμό της ... άκουσαν δύο διαδοχικούς πυροβολισμούς και φθάνοντας έξω από τον ξενώνα του κατηγορουμένου, τον είδαν να στέκεται όρθιος στην εξώπορτα, κρατώντας ένα κυνηγετικό όπλο, με το οποίο αυτός, προκειμένου να εκφοβίσει τις αγελάδες, που διέρχονταν εκείνη τη στιγμή μπροστά από την οικία του, πυροβόλησε, τραυματίζοντας ελαφρά δύο εξ αυτών. Οι αδελφοί Β., μόλις διεπίστωσαν ότι μία αγελάδα τους είχε τραυματισθεί, στάθμευσαν το αυτοκίνητο πλησίον της εξώπορτας, κατέβηκαν και κτύπησαν το κουδούνι του ξενώνα του κατηγορουμένου, ο οποίος είχε ήδη εισέλθει εντός αυτού, κλείνοντας την πόρτα. Στην συνέχεια αυτός εξήλθε, χωρίς να κρατάει όπλο, και πλησιάζοντας στην εξώπορτα έλαβε χώρα φραστικό επεισόδιο, κατά το οποίο ο Φ. Β., απευθυνόμενος σ' αυτόν άρχισε να φωνάζει δυνατά, λέγοντας του "γιατί ρε μαλάκα κυνηγάς τα ζώα, θα σε λιώσω, θα σε πατήσω σαν σκουλήκι, εμείς έχουμε αγοράσει όλη την ... και τα ζώα μας θα κυκλοφορούν ελεύθερα, θα σου γαμήσουμε την οικογένειά σου παλιοπούστη" και στη συνέχεια πιάνοντας τον σφιχτά και κρατώντας τον από το αριστερό χέρι τον κλώτσησε στο πόδι, προκαλώντας του εκδορές (ΑΡ) κνήμης και μώλωπα (ΑΡ) αντιβραχίου, σύμφωνα με το από 12-5-2010 (αριθμ. πρωτ. 7791) πιστοποιητικό του Γ.Ν. Καλαμάτας. Ο κατηγορούμενος τους απάντησε: "φύγετε από εδώ, με ενοχλούν τα ζώα σας". Τη στιγμή εκείνη εμφανίστηκε ο προειρημένος γείτονας του κατηγορουμένου και μάρτυρας, Δ. Σ., ο οποίος εξερχόμενος του αυτοκινήτου του αυτοκινήτου του και απευθυνόμενος στους αδελφούς Β. τους συνέστησε να σταματήσουν, λέγοντας τους πως είναι ντροπή να απειλούν τον Λ. μέσα στο σπίτι του. Τότε ο Φ. Β. απευθυνόμενος στον ανωτέρω μάρτυρα του είπε "τι θέλεις ρε μουνάκι εδώ; αν ξαναβγείς στο δρόμο μου θα σε λιώσω", ο δε Σ. με απειλητικό ύφος του απάντησε "στρίβετε και φύγετε από εδώ και αν έρθω στο χωριό σας να μου επιτεθείτε". Ακολούθως, τα αδέλφια Β., εισήλθαν στο όχημα του Β. Β., και χωρίς να μαζέψουν τα ζώα τους (βοοειδή), που εξακολουθούσαν να περιφέρονται ανεπιτήρητα στην περιοχή, απεχώρησαν. Το ίδιο απόγευμα τηλεφώνησαν στον πατέρα τους, Ε. Β. και αφού τον ενημέρωσαν για το περιστατικό, του ζήτησαν να καταθέσει μήνυση εναντίον του κατηγορουμένου για τον τραυματισμό των ζώων τους, την οποία και κατέθεσε αυθημερόν ο τελευταίος στο Α.Τ. Κυπαρισσίας, με αποτέλεσμα να σχηματισθεί δικογραφία, επί της οποίας διενεργείται προκαταρκτική εξέταση. Στα πλαίσια της εν λόγω εξετάσεως συντάχθηκε, κατόπιν εξετάσεων των πληγεισών αγελάδων, και η υπ' αριθμ. 465/14-12-2009 κτηνιατρική γνωμάτευση, σύμφωνα με την οποία διαπιστώθηκε μακροσκοπικά ότι τα ως άνω ζώα πυροβολήθηκαν με κυνηγετικό όπλο (επλήγησαν δηλαδή με σκάγια) στο οπίσθιο κινητικό σύστημα, χωρίς να πληγούν ζωτικά τους όργανα και χωρίς να κινδυνεύσει η ζωή τους. Επίσης, το ίδιο βράδυ (12-9-2009), μετά την αποχώρηση των αδελφών Β., ο Δ. Σ. ζήτησε από τον κατηγορούμενο να πληροφορηθεί για την αιτία του επεισοδίου με τους αδελφούς Β. και αυτός του απάντησε ότι ενώ κοιμόταν ξύπνησε από τον θόρυβο των κουδουνιών (τροκανιών) των ζώων και εξερχόμενος από την οικία του διεπίστωσε ότι αυτά ήταν εντελώς ανεπιτήρητα και έτρωγαν τα λουλούδια του. Σύμφωνα με τον ανωτέρω μάρτυρα, αν και ο κατηγορούμενος ήταν ενοχλημένος από το περιστατικό, που είχε προηγηθεί, λέγοντας του χαρακτηριστικά "όλα τα χρόνια βόσκουν τα ζώα τους στα χωράφια μου και δεν τους έχω ποτέ ενοχλήσει, απαιτώ όμως σ' αυτό το σημείο (εννοώντας τον ξενώνα του) να με σεβαστούν", είχε ωστόσο ηρεμήσει. Την επομένη ημέρα, ήτοι την 13-9-2009, το πρωί και περί ώρα 06:00, ο κατηγορούμενος ξύπνησε και ασχολήθηκε με διάφορες εργασίες στον κήπο και στον ξενώνα του, όπου διέμενε μόνος του. Είχε σκοπό να επισκεφθεί αργότερα τις δύο αδελφές του, που βρισκόταν η μία στο χωριό ... και η άλλη στο χωριό .... Περί ώρα 08:15 συναντήθηκε με τον προαναφερθέντα γείτονα του Δ. Σ., ο οποίος πήγαινε στα ζώα του με το αυτοκίνητο του και διερχόμενος από τον ξενώνα, χαιρέτησε τον κατηγορούμενο, ο οποίος και του πρότεινε να του προσφέρει καφέ. Αυτός όμως αρνήθηκε, διότι επειγόταν να μεταβεί στα ζώα του και αντιπρότεινε να πιουν το μεσημέρι τον καφέ, αλλά ο κατηγορημένος του είπε ότι επρόκειτο να μεταβεί στην οικία της αδελφής του στην ..., που τον είχε καλέσει για φαγητό και θα επέστρεφε αργά το απόγευμα. Μετά την συνάντηση και τον διάλογο τους αυτό ο Δ. Σ. συνέχισε την πορεία του , κατευθυνόμενος προς την περιοχή, όπου βρίσκονταν τα ζώα του, ενώ ο κατηγορούμενος παρέμεινε στον ξενώνα του, συνεχίζοντας τις εκεί ενασχολήσεις του μέχρι ώρα 10.30 περίπου. Τότε επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο του και ξεκίνησε με προορισμό την οικία της αδελφής του στο χωριό ..., κινούμενος με το αυτοκίνητο του επί της χωμάτινης κοινοτικής οδού που συνδέει τον οικισμό ... με τον οικισμό .... Όταν έφθασε σε απόσταση τριακοσίων (300) περίπου μέτρων από τον οικισμό ... και συγκεκριμένα στην τοποθεσία που είναι γνωστή με την ονομασία "...", αντίκρισε μετά από μία στροφή την Α. Β. να κινείται πεζή επί της οδού και λίγα μέτρα πιο πίσω στον δεξιά ως προς την πορεία του εκτεινόμενο χωμάτινο παράδρομο είδε το αγροτικό αυτοκίνητο του συζύγου της, Ε. Β., να είναι σταθμευμένο με κατεύθυνση προς ... και τον τελευταίο να ευρίσκεται εντός αυτού στη θέση του οδηγού. Ο Ε. Β.ς αμέσως μόλις αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο έθεσε σε κίνηση το αυτοκίνητο του και αναπτύσσοντας μεγάλη ταχύτητα, εισήλθε στην χωμάτινη οδό επί της οποίας εκινείτο ο κατηγορούμενος, που στο σημείο εκείνο έχει πλάτος τριών περίπου μέτρων, και ακινητοποίησε πλαγίως εντός αυτής το αυτοκίνητο του στο σημείο που στεκόταν η σύζυγος του, αποκλείοντας την διέλευση του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου. Αφού ακινητοποίησε απότομα και αιφνιδιαστικά το αυτοκίνητο στην ανωτέρω θέση, τραβώντας με δύναμη το χειρόφρενο αυτού, εξήλθε αμέσως απ' αυτό και κρατώντας μία ξύλινη ράβδο (μαγκούρα) στο χέρι του, πλησίασε απειλητικά και με άγριες διαθέσεις το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου μαζί με την προρρηθείσα σύζυγο του από την πλευρά του οδηγού, του οποίου το παράθυρο ήταν ανοικτό. Με προτεταμένη τη μαγκούρα ο Ε. Β. και η σύζυγος του άρχισαν να εξυβρίζουν και να απειλούν τον κατηγορούμενο, που αιφνιδιάσθηκε και παρέμενε καθηλωμένος εντός του αυτοκινήτου του, απευθύνοντες προς αυτόν τις φράσεις: "θα σου γαμήσουμε το μουνί της μάνας σου, το μουνί της αδελφής σου, την οικογένεια σου, το σπίτι σου. Βρωμήλε, βγες έξω, θα σε σκοτώσουμε, εδώ θα γίνει ο τάφος σου, θα σε θάψουμε στη γράνα, γιατί μας κτύπησες τη γελάδα, τι σου έκανε ρε μαλάκα η γελάδα, βγες έξω ρε πούστη, ρε κότα" ενώ ταυτόχρονα ο Μ. Β. χτυπούσε με τη μαγκούρα το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου στον ουρανό και στις πόρτες. Ο κατηγορούμενος σήκωσε λίγο το τζάμι του παραθύρου και τους ζητούσε να τον αφήσουν να φύγει αλλά αυτοί συνέχισαν να τον εξυβρίζουν και να τον απειλούν. Τότε ο κατηγορούμενος επεχείρησε να πραγματοποιήσει οπισθοπορεία για να αποφύγει την εναντίον του επίθεση, αφού η προς τα εμπρός διαφυγή του ήταν αδύνατη, λόγω του ακινητοποιημένου διαγωνίως στην πορεία του αυτοκινήτου του Ε. Β.. Όμως ο τελευταίος εμπόδισε και την κατά τον ανωτέρω τρόπο επιχειρηθείσα διαφυγή του, διότι πρόφθασε και άνοιξε την πόρτα του οδηγού και τον πλησίασε ακόμη περισσότερο με τη σύζυγο του, ενώ συνέχιζαν να τον απειλούν με τις φράσεις :"δεν θα φύγεις ρε μαλάκα από εδώ σου είπα, εδώ θα γίνει ο τάφος σου" και ο Ε. Β. να τον λογχίζει με την μαγκούρα. Την στιγμή εκείνη ο κατηγορούμενος αισθανόμενος εγκλωβισμένος και ευρισκόμενος σε κατάσταση φόβου και πανικού τράβηξε από τη δεξιά τσέπη του γιλέκου, που φορούσε, το πιστόλι που έφερε μαζί του για προστασία, προκειμένου να τους εκφοβίσει με τη θέα του, ζητώντας τους να απομακρυνθούν. Αυτοί όμως δεν φοβήθηκαν και δεν έπαυσαν την εναντίον του επίθεση τους , μάλιστα ο Ε. Β., βλέποντας το όπλο, όρμησε να το αρπάξει πιάνοντας τον κατηγορούμενο μαζί με την σύζυγο του από το κεφάλι και από το δεξί του χέρι και λέγοντας του τη φράση "θα σου πάρω το όπλο και θα στο βάλω στον κώλο". Η αιφνιδιαστική, απρόσμενη και άδικη επίθεση που δέχθηκε ο κατηγορούμενος, όπως ανωτέρω περιγράφεται με τις ύβρεις, τις απειλές και τα αλλεπάλληλα πλήγματα που δέχθηκε με την μαγκούρα και η αποτυχημένη προσπάθεια ανασχέσεώς της δια της ανασύρσεως του πιστολιού του καθώς και διαφυγής του δια οπισθοπορείας, προκάλεσε σ' αυτόν μεγάλη ψυχική αναστάτωση και αιφνίδια υπερδιέγερση συναισθημάτων, φόβου, πανικού και συνάμα οργής και αγανακτήσεως που τον περιήγαγε σε κατάσταση βρασμού ψυχικής ορμής, που του απέκλειε τη δυνατότητα λογικής και ψύχραιμης αντιμετωπίσεως της καταστάσεως, ώστε να σταθμίσει τα αίτια που τον ωθούσαν και τον απωθούσαν από την τέλεση της πράξεως του και να καταλήξει στην ορθή απόφαση, χωρίς όμως και να έχει αρθεί ή μειωθεί η ικανότητα του να αντιληφθεί τον άδικο χαρακτήρα της πράξεως του και να συμμορφωθεί στην περί τούτου αντίληψη του. Στην κατάσταση δε αυτήν ευρισκόμενος ο κατηγορούμενος έστρεψε το πιστόλι προς το μέρος του ζεύγους Β. που εξακολουθούσε την εναντίον του επίθεση και πυροβόλησε εξ εγγυτάτης αποστάσεως,, χωρίς να σκοπεύσει εννέα συνολικά φορές. Πέντε τουλάχιστον από πυροβολισμούς αυτούς έπληξαν το ζεύγος Β. και τους προκάλεσαν τις κακώσεις που περιγράφονται στις από 26-11-2009 (αριθμ. πρωτ. 1816-α) και από 16-10-2009 (αριθμ. πρωτ. 1849-α) ιατροδικαστικές εκθέσεις, και είχαν ως συνέπεια το θάνατο της Α. Β. και τον βαρύτατο τραυματισμό του Ε. Β.. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος, βλέποντας τα σώματα των ως άνω πληγέντων αιμόφυρτα στο έδαφος, περιήλθε σε κατάσταση ακόμη μεγαλύτερης ταραχής, πανικού τρόμου και συγχύσεως, και έσπευσε να απομακρυνθεί από τον τόπο του εγκλήματος, για να παραδοθεί αυτοβούλως λίγες ώρες αργότερα στο Αστυνομικό Τμήμα Καλαμάτας, αφού προηγουμένως είχε ενημερώσει τηλεφωνικώς για το συμβάν το Αστυνομικό Τμήμα Κυπαρισσίας. Η ανωτέρω κρίση του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος απεφάσισε και ετέλεσε τις πράξεις της ανθρωποκτονίας και απόπειρας ανθρωποκτονίας ευρισκόμενος για την προδιαληφθείσα αιτία σε κατάσταση βρασμού ψυχικής ορμής, εκτός των άλλων στοιχείων, ενισχύεται σημαντικά και εκ του γεγονότος ότι οι παθόντες επυροβολήθησαν εξ εγγυτάτης αποστάσεως, σχεδόν εξ επαφής προς το σώμα του κατηγορουμένου, όπως προκύπτει από τα σημεία του σώματος των που επλήγησαν (χέρια, πόδια, κοιλιακή χώρα) και την θέση στην οποία κατέπεσαν τα σώματα τους. Το στοιχείο δε τούτου, σε συνδυασμό με την ανεύρεση κηλίδων αίματος κάτω από το τζάμι της αριστεράς θύρας του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου, και βαθουλωμάτων στην οπισθία αριστερά θύρα του ιδίου αυτοκινήτου, αλλά και των εκδορών που διαπιστώθηκαν στο δεξί χέρι του κατηγορουμένου, με το οποίο κρατούσε το πιστόλι και δεν σχετίζονται με το επεισόδιο της προηγουμένης ημέρας, επιβεβαιώνει και αποδεικνύει την επίθεση, που δέχθηκε ο κατηγορούμενος από τους παθόντες, όπως αυτή περιγράφεται λεπτομερώς ανωτέρω, η οποία και τον περιήγαγε στην ψυχική κατάσταση που προαναφέρθηκε και υπό το κράτος αυτής προέβη στην τέλεση των εγκλημάτων που του αποδίδονται. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος έφερε μαζί του στο αυτοκίνητο το πιστόλι του, δεν αποδεικνύει αφ' εαυτού ότι είχε σκοπό να το χρησιμοποιήσει εναντίον των μελών της οικογενείας Β. κατά την συνάντηση του μετ' αυτών, αφού κάτι τέτοιο δεν συνέβη στην προκειμένη περίπτωση και επί πλέον, διότι το συγκεκριμένο όπλο ο κατηγορούμενος το κατείχε νομίμως για την άσκηση του στη σκοποβολή από το έτος 2004, συνήθιζε δε να το φέρει μαζί του για να αισθάνεται ασφάλεια στην απομακρυσμένη, άγρια και ερημική περιοχή που διαβιούσε μόνος του τα τελευταία έτη. Δεν αποδείχθηκε δε ότι έκαμε ποτέ παράνομη χρήση του όπλου αυτού προς επίδειξη ισχύος και εκφοβισμό των κατοίκων της περιοχής, όπως ισχυρίσθηκαν μέλη της οικογένειας Β.. Αντιθέτως προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος ήταν φιλήσυχος φιλόξενος, αγαπητός στους συγχωριανούς του και προοδευτικός άνθρωπος, σε αντίθεση με τον Ε. Β., για τον οποίο αποδείχθηκε ότι συμπεριφερόταν αλαζονικά, με θράσος, προκλητικότητα και ειρωνεία στα συνεχή παράπονα και στις οχλήσεις των συγχωριανών του αλλά και των κατοίκων γειτονικών χωριών για τις ζημίες που προκαλούσαν στις περιουσίες τους τα ζώα του. Συμπερασματικά και σε ακολουθία με όλα όσα εκτέθηκαν ανωτέρω ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος για τις αξιόποινες πράξεις της ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως και της απόπειρας ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως που αποφασίσθηκαν και εκτελέσθηκαν σε βρασμό ψυχικής ορμής καθώς επίσης και παρανόμου οπλοφορίας και οπλοχρησίας, όπως όλες οι πράξεις αυτές περιγράφονται ειδικότερα στο διατακτικό. Επίσης στον κατηγορούμενο πρέπει να αναγνωρισθεί η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ.2 εδ. γ' του Π.Κ. η οποία στοιχειοθετείται πλήρως με βάση τα πραγματικά περιστατικά που προηγήθηκαν, κατά τα προλεχθέντα, των πυροβολισμών και περιήγαγαν αυτόν σε κατάσταση βρασμού ψυχικής ορμής, δηλαδή η άδικη και απρόκλητη επίθεση των παθόντων εναντίον του, που εκδηλώθηκε με τον τρόπο που περιγράφεται λεπτομερώς ανωτέρω. Το αίτημα όμως του κατηγορουμένου να του αναγνωρισθούν επί πλέον και οι ελαφρυντικές περιστάσεις των υπό στοιχεία α', δ' και ε' του Π.Κ, τυγχάνει αβάσιμο και απορριπτέο, διότι δεν αποδείχθηκε η συνδρομή των ουσιαστικών προϋποθέσεων για την αναγνώριση και των ελαφρυντικών τούτων. Ειδικότερα καθόσον αφορά την πρώτη των ως άνω ελαφρυντικών περιστάσεων, ήτοι του προτέρου εντίμου βίου, δεν αρκούν για την κατάφαση αυτής τα στοιχεία που επικαλείται ο κατηγορούμενος, δηλαδή το λευκό ποινικό του παρελθόν και η μέχρι το χρόνο τελέσεως των αδικημάτων του, απουσία επιμέμπτου δραστηριότητος και η μέχρι τον ίδιο χρόνο συνήθης ανθρώπινη συμπεριφορά, εκδηλουμένη με τη δημιουργία οικογένειας, την εργασία και την άσκηση επαγγέλματος προς βιοπορισμό, αλλ' απαιτείται θετική και επωφελής για την κοινωνία δράση και συμπεριφορά σε όλους τους τομείς της ζωής που μνημονεύονται στην αντίστοιχη διάταξη, που όμως δεν συντρέχει εν προκειμένω. Επίσης για την ανάγνωση της ετέρας ελαφρυντικής περιστάσεως, ήτοι της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη, πρέπει η συμπεριφορά αυτή να εκτείνεται σε σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη, λαμβανομένης προς τούτο υπόψη και της βαρύτητος της εγκληματικής δραστηριότητος του και υπό καθεστώς ελευθερίας του υπαιτίου, διότι τότε μόνον η επιλογή του αντανακλά στην γνήσια ψυχική του στάση και παρέχει αυθεντική μαρτυρία ως προς την ποιότητα του ήθους του και της κοινωνικής προδιαθέσεώς του. Δηλαδή απαιτείται, εκτός από το μεγάλο σχετικά χρονικό διάστημα, η συνδρομή και άλλων περιστατικών δηλωτικών της αρμονικής συμβιώσεως του δράστη μετά την πράξη, διότι τέτοια συμπεριφορά, την οποία η έννομη τάξη επιβραβεύει με ουσιώδη και υποχρεωτική μείωση της ποινής, δεν μπορεί να νοηθεί παρά εκείνη που εκδηλώνεται υπό καθεστώς απεριόριστης προσωπικής ελευθερίας και υποδήλωνει ότι ο κατηγορούμενος μεταστράφηκε ηθικά και ψυχικά, έχοντας αντιληφθεί τις επιπτώσεις της αξιοποίνου πράξεώς του και απέχοντας, μετά ταύτα, για σχετικά μεγάλο διάστημα, από οποιασδήποτε φύσεως επιλήψιμη ενέργεια και συμπεριφορά Αντιθέτως ο ευρισκόμενος στη φυλακή, όπως στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος υπόκειται σε ιδιαίτερο καθεστώς, στερήσεως τουτέστιν της προσωπικής του ελευθερίας και υπακοής σε συγκεκριμένους κανόνες συμπεριφοράς, επί πειθαρχική ποινή και συνεπώς η συμπεριφορά του δεν είναι ελεύθερη στην κοινωνία, στην οποία απέβλεψε ο νομοθέτης. Τέλος δεν αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος επέδειξε πράγματι ειλικρινή μετάνοια για τις ενέργειές του και ότι επιχείρησε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες των πράξεών του. Καθοριστικό άλλωστε για την αναίρεση του αντιστοίχου ισχυρισμού του αποτελεί το γεγονός ότι μετά την τέλεση των πράξεων του αποχώρησε από το σημείο, όπου κείτονταν αιμόφυρτοι οι παθόντες και δεν παρείχε σ' αυτούς οποιαδήποτε συνδρομή". 
Με αυτά που δέχτηκε το δίκασαν Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Καλαμάτας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ως προς την ενοχή για την ανθρωποκτονία με πρόθεση και απόπειρα ανθρωποκτονίας, τελεσθείσες σε βρασμό ψυχικής ορμής και για την απόρριψη των προβληθέντων ως άνω αυτοτελών ισχυρισμών του κατηγορουμένου περί αναγνωρίσεως στο πρόσωπο του των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ 2εδαφ α, δ και ε ΠΚ, , γιατί αναφέρει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στήριξε την κρίση του για την ενοχή και ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του οι ελαφρυντικές περιστάσεις του προτέρου εντίμου βίου, της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη και της ειλικρινούς μεταμέλειας.
Συνεπώς ο από το άρθρο 510 παρ 1 στοιχ Δ ΚΠΔ πρώτος λόγος αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την ενοχή και ως προς την απόρριψη των ανωτέρω προβληθέντων αυτοτελών ισχυρισμών, είναι αβάσιμος.
Επειδή, όπως προκύπτει από το άρθρο 502 παρ. 2 του ΚΠΔ όταν ασκήθηκε έφεση κατ' αποφάσεως ποινικού Δικαστηρίου από δικαιούμενο στην άσκηση αυτής, μεταξύ των οποίων και ο Εισαγγελέας των Εφετών, σύμφωνα με το άρθρο 490 παρ. 1 του ΚΠΔ, το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της εφέσεως προσδιορίζεται από την έκταση αυτής και είναι καθολικό όταν προσβάλλεται ολόκληρη η απόφαση ή μερικό όταν προσβάλλεται η απόφαση για ένα ή περισσότερα μέρη της. Στη δεύτερη περίπτωση το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έχει την εξουσία να κρίνει εκείνα μόνον τα μέρη της πρωτόδικης αποφάσεως στα οποία αναφέρονται οι λόγοι που προβλήθηκαν από τον εκκαλούντα. Μετά το πέρας της συζητήσεως επακολουθεί η έκδοση της αποφάσεως κατά τη διαδικασία που ορίζουν οι διατάξεις του άρθρου 371 ΚΠΔ χωρίς ποτέ να διατυπώνει στην απόφαση του διάταξη ότι δέχεται ή απορρίπτει κατ' ουσία την έφεση, όπως συμβαίνει στην πολιτική δίκη άρθρα 533-535 ΚΠολΔ), γιαυτό και το Ποινικό Εφετείο όταν καταλήξει σε διαφορετική κρίση από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, δεν προβαίνει σε εξαφάνιση ρητώς της αποφάσεως του τελευταίου, η οποία θεωρείται εξαφανισθείσα αφότου έγινε τυπικά δεκτή η έφεση.(ΑΠ. 1393/1995). Εξάλλου κατά το άρθρο 470 εδ α' ΚΠοινΔ στην περίπτωση που ασκήθηκε ένδικο μέσο εναντίον καταδικαστικής απόφασης από εκείνον που καταδικάσθηκε ή υπέρ αυτού, δεν μπορεί να γίνει χειρότερη η θέση του ούτε να ανακληθούν τα ευεργετήματα που δόθηκαν με την απόφαση που προσβάλλεται. Η καθιερούμενη αυτή αρχή της μη χειροτερεύσεως της θέσεως του κατηγορουμένου δεν έχει εφαρμογή όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε κατά του κατηγορουμένου υπό του Εισαγγελέως. 
Στην προκειμένη περίπτωση το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Καλαμάτας, που επιλήφθηκε των άνω εφέσεων, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλομένης αποφάσεώς του, ενόψει και της εφέσεως του Εισαγγελέα που ζητούσεν, όπως από αυτή προκύπτει, την ενοχή του κατηγορουμένου χωρίς την αναγνώριση των ελαφρυντικών περιστάσεων του αρ.84 παρ.2α, ε ΠΚ και την καταδίκη του σε ανάλογη μεγαλύτερη ποινή και η οποία έφεση κρίθηκε τυπικά παραδεκτή και ουσιαστικά βάσιμη, απέρριψε τον προβληθέντα αυτοτελή ισχυρισμό της ελαφρυντικής περίστασης του 84 παρ.2α ΠΚ (η οποία είχε γίνει δεκτή πρωτοδίκως) καθώς και τις και πρωτοδίκως απορριφθείσες ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ.2δ και ε ΠΚ και δέχθηκε μόνο το ελαφρυντικό του 84 παρ. 2γ ΠΚ περί ανάρμοστης συμπεριφοράς των παθόντων. Με βάσει τα νέα δεδομένα λόγω παραδοχής της εφέσεως του Εισαγγελέα, το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Καλαμάτας χωρίς να υπάρχεί πλέον, κατά τα άνω, δέσμευση εκ του άρθρου 470 ΚΠΔ ως προς το ύψος της ποινής, επέβαλε στον κατηγορούμενο ποινή κάθειρξης 12 ετών για την πράξη της ανθρωποκτονίας τελεσθείσας σε βρασμό ψυχικής ορμής, ποινή κάθειρξης 10 ετών για την πράξη της απόπειρας ανθρωποκτονίας τελεσθείσας σε βρασμό ψυχικής ορμής, ποινή φυλάκισης ενός(1) έτους για την πράξη της παράνομης οπλοφορίας και ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους νια την πράξη της οπλοχρησίας και συνολική ποινή κάθειρξης 20 ετών. Μετά την απόρριψη του ελαφρυντικού του προτέρου εντίμου βίου και την επιβολή των άνω μεγαλυτέρων επιμέρους ποινών και της συνολικής τοιαύτης, από αυτές που επιβλήθηκαν πρωτοδίκως, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ,σύμφωνα μετά προαναφερόμενα, εφόσον είχε ασκηθεί και έφεση από τον εισαγγελέα δεν χειροτέρευσε τη θέση του κατηγορουμένου και δεν υπερέβη την εξουσία του. Επομένως, ο σχετικός, από το άρθρο 510 §1 περ. Η ΚΠΔ, συναφής λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για υπέρβαση, είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, και ελλείψει ετέρου λόγου αναιρέσεως προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της και να καταδικαστεί αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 
Απορρίπτει την από 25-11-2012 αίτηση του Α. Λ. του Ι. για αναίρεση της με αριθμ. 10/10ης -11ης -05-2012 αποφάσεως του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου Καλαμάτας. Και 
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιουνίου 2013. 
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Ιουλίου 2013.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ